spojrzał badawczo na nią, potem na krzesło, potem na nią i tak jeszcze trzy razy zanim znowu usiadł. - miło, że na nikogo nie czekasz. to znaczy no wiesz, miło cię poznać? - nie, wcale nie był autystyczny, po prostu średnio komunikatywny, przez co sprawiał wrażenie nierozgarniętego. więc teraz siedział i zastanawiał się jak to pierwsze wrażenie poprawić.

/wyrecytowac Na mlecznej bieli twarzy goreją
Wargi jej niczym wstążka purpury
Gdy się uśmiecha, świat tak jaśnieje
Jak w słońcu śnieżne jaśnieją góry i odpisac na pw z rołzi!

usiadła więc też, poprwiając znów krótką dżinsową spódniczkę, niczym plastik jakiś. plastik, plastik, plastik! i międzyczasie podała nawet derekowi telefon, wcale nie miała zamiaru go ukraść. - dzięki, tak w ogóle to ciebie też. dontanne jestem. albo po prostu fon, jak ci wygodniej, a ty? - nakręciła się już troche, to pewnie od tej latte, którą właśnie sączyła przez słomkę.

pewnie coś było do tej latte, na przykład jakaś zmutowana odmiana cynamonu. -oryginalnie. - powiedział, bo nigdy nie spotkał takiego imienia na żadnej stronce z bejbi nejms. zabrał telefon i cichaczem odrzucił mamę, która właśnie próbowała sie do niego dodzwonić. -ładnie. - dorzucił szybko, żeby nie miała wątpliwości czy to nie było przypadkiem oryginalnie w negatywnym tego słowa znaczeniu. a na końcu przypomniał sobie, że teraz jego kolej na przedstawianie się. - derek.

dontanne xdddddd
- serio? dla mnie to takie beznadziejne trochę, no ale cóż - wykrzywiła się zabawnie, pewnie miała już wory pod oczami, bo która godzina. i nawet zerknęła na zegarek, mrucząc coś, że prawie północ, a latte wcale nie postawiło ją na nogi. - hej, derek, fajne imię. podoba mi się, znaczy. a ty na codzień taki małomówny, tak? - spytała, bo może wcale tak nie było. rozważała nawet wersję, że zwyczajnie sie czegoś najarł i dlatego taki jest...............

-właściwie to nie jestem małomówny, zazwyczaj jestem eee...dużomówny? nie wiem czy jest takie słowo. jeżeli jest to taki właśnie jestem, ale zazwyczaj mam z tego powodu różne problemy, poza tym siedemdziesiąt procent tego co mówię to jakieś głupoty, więc czasami wolę jednak nie mówić, żeby nie wyjść na idiotę, bo naprawdę, nie lubię wychodzić na idiotę, pewnie nikt nie lubi, ale wiesz, to się czasem zdarza. no tak, sama widzisz... - wyrzucił z siebie i nabrał powietrza w płuca,bo przez ten słowotok groziło mu niedotlenienie mózgu. chociaż jego mózg już zachowywał się jak niedotleniony, może dlatego, że jej spódniczka szczególnie eksponowała jej nogi.

okej, słuchając go zrobiła duże oczy. większe niż duże nawet, ale zamrugała szybko ze trzy razy, coby nie miały zamiaru wypaść, albo coś takiego. - mhm, generalnie dużomówność? jest dobra, no w każdym razie wiesz, przydaje się w życiu - zaczęła, mieszając słomką w latte, które wystygło już na tyle, że smakowało jak mrożone. - i wcale nie wyszłeś na idiotę, w tym przypadku, serio - próbowała być pocieszna i tak dalej, więc pozwolila sobie na uśmiech, fajny swoją drogą, chociaż gisele ma dziwną twarz i nos, i usta też.

nie ma dziwnej twarzy ;o. własnie po lewej mam gisele i reklamuje mi ze ściany perfumy dolcze gabana.
ale tak się złożyło, że derek musiał zabrać swoją dużomówność i wracać do domu, bo mama właśnie przysłała mu smsa, że ma posprzątać pokój. więc pożegnał się i uciekł, bo aj tez idępa.

okej, zebrała się też właśnie, bo ostatecznie zachciało jej się spać. i nawet miała ochotę wskoczyć w swoją piżamę z hallo kitty.

znudziło jej się już podwójnie siedzenie w domu każdego poranka i picie takiej samej, nudnej kawy bez posypek, syropów i bitej śmietany toteż dziś, jako, że wczoraj matka w przypływie litości zdecydowała się ją dofinansować, przyszła i kupiła sobie największe cynamonowe latte jakie było dostępne, z górą bitej śmietany i czekoladą na czubku. i usiadła gdzieś, jako, że było całkiem chłodno i chyba zbierało się na deszcz.

Weszła z włosami rozwianymi od wiatru niesiona falą październikowej pogody. Zamówiła fraises melba i rozejrzała się za wolnymi miejscami. Zauważyła sophie i zapytała:
-Można się przysiąść? - bo nie lubiła siedzieć sama

Przechodzac koło kawiarni poprostu do niej weszła usidła przy stoliku i zamuwiła kremowe ciastko i capuccino , zaczeła czytac cosmopolitan .

<3
siedziała przy jakims stoliku z miną męczennicy, wkurzona na zakaz palenia w kawiarniach. poza tym popijała swoją latte i skubała malinową muffinkę. amen.

przyszedł, zły na cały świat, bo obudził go dzwonek do drzwi, a to był tylko listonosz, którego miał ochotę wywalić przez okno. teraz, w jakiejś bluzie i spodniach, czyli ubrany przyszedł po kawę do starbucksa bo mieszkał całkiem blisko. zauważył rosie, nawet ją pamiętał z tamtego wieczoru. wziął kawę i ruszył do jej stolika.
- czeeeeść, rosie - brawo dla niego, ogarnął nawet jej imię, uuu.

-no cześć. - powiedziała leniwie grzebiąc łyżeczką w tej kawie, na którą właściwie nie miała już ochoty, ale nie miała też ochoty na wracanie do domu w deszczu. chociaż wkurzała ją smętna piosenka lou reeda w radiu i to że się nie wyspała, oraz to, że obiła sobie łokieć o sztalugę na zajęciach. i to jeszcze nie koniec tej litanii skarg i zazaleń.

- co tam słychać? nie zabiłaś sie na klatce schodowej, ani nic takiego? - zapytał, ale zero troski w jego głosie i tak dalej, jak już wspominałam, był raczej wkurzony, więc oparł głowę na dłoni, a łokieć na stole, mieszając bezgłośnie w swojej kawie. gorącej, aż z niej parowało.

- to raczej ty byłeś kandydatem do zabicia się po drodze, ale jak widzę, jesteś cały i zdrowy. gratuluję, sebastję. - powiedziała, tym razem przenosząc całą sowją uwagę na serwetkę, którą składała teraz na pół i na pół i na pół i tak dalej. może jacyś włosi usłyszeli jego sycylijskie przyśpiewki i poczuli się zobowiązani zaprowadzić go do domu.

- no, nie do końca to pamiętam, mam nadzieję, że nie będą pisać w potins, jestem raczej poważnym człowiekiem, no wiesz nigdy nie mam takich dziwnych przygód - powiedział, poważnym tonem poważnego człowieka, do pooważnej rosie, o poważnym wyrazie twarzy. upił łyk kawy, poważnie.

-z pewnością. co takieog robisz, że boisz się wyjść na niepoważnego człowieka? - może zamierzął kandydować na prezydenta. urugwaju. wchłonęła resztkę kawy przez słomkę i obserwowała moknących za oknem ludzi. nawet trochę im współczuła, z drugiej strony mogli zostawić swoje tyłki w domach.

nachylił się nad stołem i w skupieniu uniósł prawą brew do góry, żeby wyglądać bardziej zagadkowo, hehe, a musiał się skupiać bo nigdy mu to nie wychodziło.
- jestem gangsterem - powiedział, przyciszonym głosem.

-zbierasz haracz od sprzedawców pamiątek, zamykasz ludzi w bagażnikach, porywasz przeczkolaki dla okupu? - zapytała, również nachylając się nad stołem i próbując zachować powagę. żeby przypadkiem nie parsknąć smiechem.

- nie - odpowiedział obrażony, bo nie była poważna, a on był poważnym człowiekiem - ja mam od tego ludzi. ale zawsze mogę cię porwać. i tak nikt nie zauważy.

-fantastycznie. - mruknęła i oparła łokcie na stoliku. ten studwudziestoletni dziadek, siedzący w rogu pewnie by zauważył, bo gapił się na nią od jakiegoś czasu, albo po prostu umarł w takiej pozycji, nigdy nie wiadomo czego się spodziewać po starych ludziach. -jeżeli nikt nie zauważy, to nikt za mnie nie zapłaci, a taka chyba jest idea porywania, czyż nie? chyba że niczego się nie nauczyłam z tych amerykańskich filmów.

- ojezu, a skąd wiesz, że chcę porywać cię dla okupu? - zapytał, uśmiechając sie nieznacznie. dopił swoją kawę i teraz patrzył na nią. poważnie.

-więc po co? żeby zakopać mnie w lesie,czy sprzedac do jakiegoś niemieckiego burdelu? nie wiem po co jeszcze porywa się ludzi, widocznie nie znam się na gangsterowaniu. -próbowała zrobić minę groźnego gangstera, ale nie wiedziała czy jej wychodzi, bo nie widziała się w lustrze :c.

- dla róznych rzeczy sie porywa ludzi, rosie. musisz się jeszcze wieeeele nauczyć - rzekł fachowo, splatając ręce pod stołem - ale taka mina nie jest groźna. ani poważna.

-wiec znajdę sobie jakąś mniej niebezpieczną ścieżkę życiową. -splotła ręce na piersi i oparła stopę o ten taki szczebelek w krześle sebastję, wiesz o jaki szczebelek mi chodzi, a jak nie wiesz to zawsze mogę narysować w paincie!!!!

a on poszedł, bo ja idę jeszcze wcześniej na rejon, sobie ZAPALIĆ hehe .

a puzniej pomyślała czy nie przysiadł by sie do niej jakiś przystojniak ??

Przyszła na lekkie, acz słodkie śniadanie. Zamówiła kilka rzeczy, po czym rozsiadła wygodnie, i zaczęła przeglądać darmową gazetę, wręczoną jej na ulicy.
No, a potem wróciła do domu. Musiała posprzątać w pokoju czy coś.

stojąc chwilę przed szybą starbucksową, zdecydowała w końcu, że ma jeszcze trochę czasu przed zaczęciem lekcji, więc weszła do środka, by za chwilę wyjść z kubkiem parującego napoju i skierować się w stronę szkoły.

usiadł przy stoliku w kącie, bo takie są najfajniejsze i czekał z zamówieniem na del, bo skoro miała blisko, to lada moment powinna się zjawić.

zjawiła się lada moment! i rozejrzała się, ale znalazła go szybko, wiec usiadła obok, nie całując go na powitanie, bo miała za daleko, a szkoda, więc tylko rozpięła się i powiesiła kurteczkęł na oparciu krzesła, bo do wieszaka też za daleko-breth, hej, miło cię widzieć-serio miło, więc się uśmiechnęła szerokoooooo.

- ciebie też del, ale nic się nie zmieniłaś - uniósł oba kąciki do góry, obserwując delilah uważnie. może była tylko inaczej ubrania, od ich ostatniego spotkania - co pijemy? jezu, ale jestem zmęczony.

-to dobrze, czy źle, że jesteś zmęczony? bo wiesz, niektórzy się cieszą, że wiesz, są tacy zajęci i tak dalej, jezu, wybacz, nie wiem co mówię, dla mnie latte, ty bierz co chcesz raczej, jak było yy, tam gdzieś?-podrapała się po policzku unosząc brwi i zatanawiała się, czy to, że rozmawia w ogóle z brethem to jest zdrada w stosunku to tulus, xd

- w porządku. byłem na imprezie ze starymi znajomymi, anne kręciła z moim kumplem, ale jakoś mnie to nie rusza. w każdym razie na pewno lepiej niż z tuluzą w cannes, widziałem się z nią dzisiaj i chyba mnie nie lubi. a co u ciebie, del? co to za facet, o którym piszą w potins? - może zadawał za dużo pytań, ale przecież długo się z delilahą nie widzieli. zamówił sobie jakąś czarną, a dla niej latte.

-znajomy-rzuciła obojętnie, bo właściwie elliot to chyba nawet nie był jej chłopak, a przynajmniej go tak nie traktowała w myśłach, bo nie chciała zapeszać i tak dalej, a może wolała udawać że jest wolna i tak dalej, nie wiem czemu, jezu, ona jest pojebana i ja nad nią nie panuję, skrzyżowała nogi pod krzesełkiem i oparła łokcie na stoliku-u mnie całkiem nieźle, jeeeeestem pierwsza w klasie i takie tam, więc rodzice mnie kochają, a właściwie mama. co to za afery z tulus i ojcem?

- no bo ej musiałem mu coś powiedzieć. całe dnie nie ma jej w domu, pewnie szlaja się z tym facetem! widziałaś go? wygląda trochę jakby dopiero wyszedł z więzienia. w każdym razie jest nieciekawy, nie pozwolę żeby zrobił jej krzywdę - jasne, był pewnie wkurzony, że już nie panuje nad tuluzą - ale ojciec przesadził, no cóż. ja też trochę, ale ona musi zrozumieć, że się martwię.

-właściwie to mój kuzyn, ale skoro tak twierdzisz-powiedziała rozbawiona-i nie sądzę, żeby jej coś zrobił, wręcz przeciwnie, wyszedłeś na dupka, breth. co z tymi kelnerami?

przecież już złożył zamówienie. ;d
- wiem, del. no, ale cóż nic na to nie poradzę - zrobiło mu się głupio, przez to, że to jej kuzyn, a on jeszcze tak na niego ten, nieładnie.

no ale nie dostali jeszcze!-jasne, martwisz się i tak dalej-pokiwała głową-no wiesz, nie mam rodzeństwa, ale powiedzmy, że cię rozumiem, hej, nie martw się, sid jest naprawdę w porządku, myje zęby i tak dalej-wyszczerzyła się, też myła zęby xd-a ty się zmieniłeś, masz dłuższe włosyy, co u twojej laski?

- ugryzła mnie, o tu, zobacz - odsłonił plasterek, ten na ustach, nachylając się w stronę delilah - ale poza tym w porządku. jest trochę niepoważna i nie chce chodzić do szkoły. pewnie ją znasz, ona chyba chodzi z wami do szkoły. że z tobą i z tuluzą. ej, del pogadaj z t, żeby się do mnie odzywała, co?

-właśnie zastanawiałam się, co ci się stało, ale nie chciałam być wścibska-roześmiala się, przyglądając się jego ustom-okej, wpadnę dzisiaj po cukier, albo coś w tym stylu-bo mieszkają w jednej dzielnicy wszyscy, znaczy del, breth, tulus i sebastię, ;d

no bo to moja ulubiona, tylko n dałam do artystycznej, bo tu mi nie pasował.
- dzięki, jesteś boska - stwierdził ucieszony i złapał kawę, którą przyniósł kelner. nie lubił kelnerów ze starbucks - kiedyś ci się odwdzięczę.

-mam nadzieję-pokiwała głową, uśmiechająć się do niego miło i przyjemnie, bo miała zajebisty nastrój, najedzona, zadowola del, nawet uczesała się dzisiaj, co było fajną sprawą-chociaż w zasadzie jestem samowystarczalna, jak to w ogole brzmi, ale okej, jakby ktoś czaił się na mnie w jakimś kącie czy coś to zadzwonię. o ile anne cię nie zabije! czy jak jej tam.

- a dlaczego miałaby cię zabić, hm? to że mam dziewczynę, nie zmieniło faktu, że zawsze możesz na mnie liczyć, del - powiedział, z uśmiechem, bo hej on był miły dla wszystkich mógłby nawet polubić sida, gdyby go tuluza poprosiła. wąchał kawę, będąc nachylonym do stolika.

-nie wiem, nie znam jej, skąd mam wiedzieć, czy jest zazdrosna czy coś tam-pokręciła głową, dmuchając w latte, nie słodziłaa-zimno, jezu.

- no póki co nie przejawia żadnych oznak bycia zazdrosną, a to raczej dobrze, nie przepadam za tym - tak ja też nie lubię jak kuba jest zazdrosny, ale pizgam się strasznie o każdą dziewczynę xddddd - marzą mi się wakację, a dopiero piętnaście dni chodzę na uczelnię.

ja też się rzucam zawsze xd-ua, breth, leniu-sięgnęła jednak do cukru, a raczej do słodzika i poslodziła, bo krzywiła się tylko, taki skrzyw ;/-coty, ja lubię, jak ktoś jest o mnie zazdrosnyy.

- jak chcesz mogę być o ciebie zazdrosny, ale chyba nie mam ku temu podstaw - wyszczerzył się do niej ponad stołem. on nie słodził, zaczął się tylko bawić cukiernicą - ale brzydka cukiernica - stweierdził głośno, bo była taka zwykła starbaksowa.