flo przyszła szybkim krokiem, omijając koczujących murzynów z tymi ich magicznymi sznurkami, przekonana, że się spóźniła. gotowała sobie budyń i spojrzała na zegarek, uświadamiając sobie, że się umówiła z rajanem. i przypaliła garnek, ale mniejsza o to. miała policzki zaróżowione od zimna i pachniała wanilią, którą gorączkowo i zawsze dosypywała, by wzmocnić smak budyniu. ralf innego nie lubił :c w każdym bądź razie nie było ani rajana, ani gołębi. przygryzła wargę.

ryan dotarł, mnąc wkieszeni karteczkę z numerem tea. uśmiechnął się do flo, machając jak jakiś krejzol. nachylił się i cmoknął ją w prawy kącik ust.
- cześć, anastazjo. przepraszam, że się spóźniłem, ale miałem kilka spraw do załatwienia, no wiesz - zamachał do niej siateczką leków.

- hm, viagra. - zauważyła kąśliwie, kątem oka spoglądając na siateczkę leków. flo nigdy nie miała w naturze rzucania się na szyję, szczególnie biorąc pod uwagę ledwo znanych jej ludzi, takich jak rajan. jednocześnie nie chciała na niego naskakiwać, że się spóźnił. - i chyba imiona ci się pomyliły. - a to ci psikus, xd.

- jak to? - zapytał, otwierając usta, by włożyć do nich kolejnego papierosa. w zasadzie, był chodzącą popielniczką, zapachowo pomieszaną z kenzo - zdawało mi się, że mówiłaś, coś na a.....wtedy, kiedy spotkalismy się po raz pierwszy, na schodach.
jasne, może był trochę najarany, ale bez przesady, kontaktował jeszcze, co nieco z rzeczywistością.

- może lepiej zostańmy przy tej anastazji. - mruknęła, łapczywie zabierając mu paczkę papierosów i wyjmując jednego. nie paliła, nie lubiła zapachu dymu tytoniowego, ale musiała czymś zająć ręce. była poirytowana, a jeszcze bardziej irytował ją fakt, że była poirytowana :d - to nie wiem, hm, idziemy po tą obrożę? chociaż pewnie wszystkie sklepy zoologiczne są zamknięte. - spojrzała przelotem na zegarek.

pokiwał głową, imię anastazja bardzo mu się podobało i kiedyś tłumczyłam, dlaczego; teraz już niestety nie pamiętam. ryan odpalił flo papierosa, sobie również, by przez chwilę przypatrywć się, swojej zippo.
- co słychać? co u brata? żarotwałem, nie mam psa to tylko taki pretekst był - puścił jej perskie oko. stwierdził, że przymarza mu do schodów tyłek.

- nie mam pojęcia, próbowałam dzisiaj ugotować budyń i przez ciebie przypaliłam garnek. - powiedziała, zaciągając się papierosem 2-3 razy i zdusila niedopałek trampkiem. ona nie siedziała, ale i tak jej było zimno, więc objęła się ramionami, gorączkowo pocierając. - hm, to co u ciebie rajanie? masz tak na imię, w ramach upewnienia?

Przyszła tutaj nie wiem po co. Cały dzień się dzisiaj plątała bez celu. Zapaliła papierosa i oparła się o jakiś murek.

usiadła sobie na ławce w kościele w ostatniej zresztą. wyjęła swój pomarańczowy notatnik i pióro. rozgdlądała się po kościele i czekała na jakiś cud ze strony wiernych, albo księży, albo kogokolwiek. choćby na to, żeby jakiś kot spadł z żyrandola. miałaby przecież o czym napisać w gazetce szkolnej.

zamiast kota z żyrandola spadł antoine. prosto na kolana coryse, na którą teraz zerknął zdezorientowany.
-co ja tutaj robię? - zapytał, bo tak naprawdę wcale nie spadł z żyrandola, tylko spał na ławce i coryse go obudziła. może za głośno pacnęła tyłkiem o drewno, nie wnikam. grunt, że po wczorajszej ostro zakrapianej alkoholem imprezie ant wylądował właśnie tu. tyle.

ona najwidoczniej była ślepa i w pierwszej chwili go nie zauważyła. i nawet się przestraszyła lekko podskakując z ławki. w pierwszej chwili pomyślała, że to bezdomny, ale przecież bezdomni nie są tacy przystojni jak jej kościelny towarzysz.-nie wiem-pokręciła głową-może poprzednia msza była taka nudna?-zaśmiała się w duchu. jezu, miała temat na referat.

-w życiu nie byłem na mszy - zwierzył jej się, siadając i przeciagając tym samym umożliwiając coryse podziwianie jego miłych mięśni. tak jest, nie miał na sobie żadnej kurtki. jedynie tiszert z logo stonesów - cholera, chyba wczoraj przesadziłem.

zmrużyła oczy przyglądając mu się.-taa? ciekawe zjawisko-pokazała niegrzecznie palcem w stronę księdza, który właśnie odprawiał mszę. w pierwszej chwili pomyślała, że może przesadził z ilością mszy na których był poprzedniego dnia. przecież w tych czasach młodzi ludzie raczej nie przyznają się, że chodzą do kościoła.

no raczej nie. aczkolwiek mimo wszystko antoine zbyt pobożnym dzieckiem nie był. zwlekł się i chwilę zajęło mu zanim złapał kompletną równowagę, po czym spojrzał na coryse.
-a ty jesteś przyszłą zakonnicą, or something? - uniósł brwi, bo szczerze mówiąc nie wyglądała na dziewczynę z takowymi zapędami. ale na dziecko owszem. zasępił się i podrapał w kark.

-przyszłym księdzem-uniosła lekko brew-jutro mam egzamin do seminarium-spojrzała na niego-a ty? mieszkasz w kościele?-wyprostowała się na ławce grzecznie uśmiechając się do ministranta który właśnie zbierał pieniądze na tace.

-nie. a przynajmniej nie przypominam sobie, żebym mieszkał tu wcześniej. może od wczorajszego wie.. yy nocy raczej - zamyślił się chwilę, starająć ogarnąć wczorajszy wieczór. bezskutecznie - nieważne. skoro nie łączy cię nic szczególnego z tym budynkiem, pozwolisz że zabiorę cię gdzie indziej. dziwnie się tu czuję - wyszczerzył się do niej wesoło. pomimo tego, że bolała go głowa.
i uciekł, bo coryse chyba wpadła w jakiś trans, albo umarła na stojąco.

rozsiadła się na którymś z górnych schodków, było jej szalenie zimno i bolały ją nogi, nie ma to jak włożenie nowych butów bez rozchodzenia ich wcześniej.. . dwa razy prawie zabiła się na lodzie, ale bogu dzięki nie ucierpiała na tym specjalnie. wynalazła papierosy w kieszeni i jednego zapaliła, swoją zapalniczką z matką boską, wzdychając.

/zajęłaś mi schody xd..............

gauvain przemierzał paryż ze sztuczną choineczką na baterię, która ruszała gałązkami i nudził się podczas tego spaceru, bo nie było nawet na kogo patrzeć. teraz zobaczył melani to wziął się i usiadł obok niej, stawiając sobie choinkę, wyłącząną, na kolanach, i westchnął. - omatko, powinnaś teraz siedzieć z rodziną, cojest?

- to żyje? - uniosła obie brwi, kiwając dłonią, w której trzymała papierosa, na choinkę. zignorowała jego uwagę o rodzinie, bo sory, jej rodzina była za oceanem czy gdzieś jeszcze dalej i niespecjalnie chciała lecieć do nich na święta tylko po to, by słuchać kłótni o to, kto powiesił więcej bombek, albo czyje ciasto jest najładniejsze.

-pogrzalo cie? to sztuczne. sztuczne choinki równa się zero życia, chyba że obsiądą je mrówki, co akurat teraz jest mało prawdopodobne, chociaż mrówki nie zapadają w sen zimowy, a szkoda. chociaż i tak ich zimą nie widać, alegorycznie do niedźwiedzi... więc może jednak zapadają? jasna cholera, nie wiem, którego greckiego filozofa lubisz najbardziej? - wbił w nią wzrok, że tak wyrażę siebie i jego przy okazji też i przyjrzał się jej piegom, uznał, że moja kochana sara ma ładniejsze, ale sara to moja miłość, sorryy.

- ta choinka pewnie jest chińska, co? wszystko jest chińskie. nie wiem, platona. albo pitagorasa. albo innego. a ty? - spytała i przekręciła się trochę w jego stronę, opuszczając prawą nogę na schodek niżej. - co dostałeś pod choinkę? matko, zjadłabym jakieś ciasto, nie mam żadnego ciasta, czaisz? w święta.

-platona? pogrzało ciebie? pitagoras to też idiota, hezjod był geniuszem - zacmokał i poprawił się na miejscu, odstawił choinkę z kolan na schodek obok siebie i westchnął. - masz zły gust. gauvain.

- wiem, wypaczony gust i tak dalej, cierpię przez to niemiłosiernie. melanie, hmmm - zmrużyła oczy, przyglądając się mu, miał ładne włosy, a we włosach płatki śniegu, płatki śniegu mi się kojarzą z chemią strasznie -.- ale jej się nie kojarzyły, bo zaprzestała swojej edukacji chemicznej już dawno temu : d

-i jak jest? z tym cierpieniem. to z kolei bardzo werterowskie.. jego tez nie lubie - zmarszczyl z tej okazji swoj zgrabny nos, nie taki jak ma na przyklad kuba goerick albo eee, ee, kto ma jeszcze taki duzy xd

ja mam duży.. ..
- nie wiem, w zasadzie to już tego nie zauważam, jesteś psychologiem? albo jakim innym mądrym człowiekiem? może subiektywnym krytykiem filmowym, którego wywalili z pracy, za to, że wszystkim filmom wydawał negatywne opinie? - ta ostatnia opcja wydała jej się szalenie prawdopodobna. zgasiła papierosa o śnieg i przeciągnęła się trochę.

-coś musiało ci się pochachmęcić, moja droga jasnowidzko, jestem tylko po liceum, ale co z tego, jestem pierdolonym wolnym strzelcem i powiedzmy że podróżnikiem, bo to brzmi całkiem poetycko. poetą też nie jestem. ale lubię czytać o aniołach - i śnieg też lubił, dlatego też zwlókł tyłek i przeszedł kawałek, gdzie na schodach było neico więcej śniegu z którego ulepił całkiem zgrabną kulkę, którą rzucił w okolice jej biustu, smiejąc się dziko.

zapiszczała, zrywając się na proste nogi, bo śnieg w dekolcie to nic przyjemnego. o dziwo nie zwaliła się ze schodków, chociaż potknęła się (całe szczęście niegroźnie), przez co zaraz znalazła się dwa schodki niżej, nachylona, macając śnieg, którego akurat nie było tyle, ile by potrzebowała. - wolnym strzelcem! strzelcem jesteś na pewno ;/ - prychnęła, doskakując do niego ze śmiechem.

szkoda tylko ze ona nie ma dekoltu... - wolnym też, patrz! - obrócił się wokół własnej osi i znikł. ooot, bo jestem zbyt poirytowana.

pa, poszła teeż.

siedział pod sacre z butelką piwa, jak ten żulek, powoli pociągając skręta. było mu tak kurewsko źle, ale za pomocą środku kojącego le e e epiej, zdecydownie.

-sierota - zawyrokowała abigail, stojąc przed nim o stopień niżej z rękami opartymi na biodrach ukrytych w sympatycznym klasycznym płaszczu a la audrey hepburn. bo trzeba zachowywać pozory, prawda?

- nie wkurwiaj mnie, abigail thormasdottir - rzucił obojętnie, spluwając, pewnie na zielono, xdddddddddddddddd, zaraz koło swoich stóp. był dziś na tyle zestresowany, że głupie docinki koleżanki były niespecjalnie na miejscu.

-wiesz, że wkurwianie cię to moje hobby. każdy jakieś ma. źle trafiłeś - wzruszyła ramionami i wpakowała się na rajanowe kolana, obejmując go ramieniem za szyję i zabierając skręta którym to zaciągnęła się porządnie - poznałam chłopaka, który sprawia wrażenie jakby już w myślach planował nasz ślub. ba, pogrzeb! - zmierzwiła włosy rajana.

- nie rozmawiajmy o związkach, mam ochotę na seks, chociaż z drugiej strony brzydziłbym się teraz gwen. dziwka. piwka? - złapał butelkę, by zamachać nią przed abigail. uśmiechnął się błogo do jej cudownie pachnących włosów, zupełnie intensywnie pewnie przez natłok nikotyny, alkoholu i trawki w rajanie.

-yhm, nie. nie lubię piwa, przecież wiesz. chyba, że nigdy nie słuchałeś co do ciebie mówiłam - pokręciła głową z niejakim politowaniem i pociągnęła kolejny raz, wypuszczając dym tuż nad głową rajana. objęła go ciaśniej, opierając głowę na jego torsie - rajan, prześpijmy się ze sobą. im na złość, tym cholernym problematycznym idiotom.

było mu zimno, na zmiane z gorącem i sam nie wiedział, co ma o tym myśleć. w kazdym propozycja abigail wydała mu sie naprawdę kusząca, więc pocałował ją najpierw delikatnie, a potem zupełnie łapczywie. i skoro na nim siedziała, to chyba będzie musiała go ujeżdżać, ale dla niego lepiej, mniej sie zmęczy, hehe.

-prr, nie dzisiaj pokrako - zaśmiała się nie z niego, a do niego i wstała uprzednio całując go w czółko. i puf, znikła jak głodzilla.

chyba zasnal na schodach,

siedział na brzegu tej sympatycznej fontanny pod sakre i medytował. albo nie, po prostu siedział i obserwował gołębie z pokracznymi łapkami, paląc sandejsa.

dominik przyszła, praktycznie od razu po otrzymaniu smsa, kręciła się na montmatrze, więc praktycznie musiała zejść na sam dół od sacre, mijając miliardy turystów i gołębi. już z daleka zobaczyła czarlsa, zmrużyła brwi. miała ochotę go spoliczkować, co też uważała za powód tego, że szła na to spotkanie. najchętniej stanęła by przed nim, trzymając noah za dłoń, ale noah nie było tutaj. mniejsza z tym, przygryzając wargę i krzyźując dłonie na swoim biuście, stanęła przed nim.
przytyła trochę, ale on i tak chyba widział ją w lepszym, PEŁNIEJSZYM stadium.

-wyglądasz jak strach na wróble - przewrócił oczami, wstając i obejmując ją muskając przy tym wargami w okolicach skroni. lubił skronie dominik. mógł wtedy bez problemu wciągać zapach jej szamponu, którego jak się okazało ciągle używała tego samego. to chyba nie gramatyczne, ajm soł sori.

gramatyka to mit! i wiesz, fogle.
- chcesz dodać coś jeszcze? coś milszego? - zapytała oschle, wzbraniając się przed jego uściskiem, czyli stała jak kołek, z założonymi rękoma i wzdrygnęła się, gdy pocałował ją w skroń. ciekawiło ją, co robił przez miesiąc, gdy ona coraz bardziej zamykała się w sobie i przestawała jeść, między innymi przez niego, ale, co ciekawsze i oczywiste, mu tego nie powie. zmierzyła go swoim gniewnym wzrokiem, czarli zawsze z niego szydził <3

skoro zawsze z niego szydził, nie mógł sobie zapewne odpuścić i teraz, chociaż osobiście nie bardzo wiem co mógł na ten temat powiedzieć w związku z tym. może złapał się za serce, napisałam sercę pozdrawiam samą siebie, napiszę o tym w stosownym ku temu temacie w offtopie, i zatoczył nieznacznie do tyłu, zamykając oczy. dorzucił coś na temat tego iż jej przerażająco groźne spojrzenie właśnie go zabiło i będzie go miała na sumieniu. zerknął na nią przy tym rozbawiony, kiedy już otworzył oczy. seksy oczy, dodam.

w końcu to garrel.
- hm, to fajnie czarli, że się dobrze bawisz, chcesz mi powiedzieć coś jeszcze? - miała ochotę mu coś zrobić, naprawdę, aż się gotowała, żeby go spoliczkować. jeszcze chwila i naprawdę to zrobi. było jej źle bez jej szalonego czarliego, ale teraz byla zła, że tak ją potraktował. bardzo zła.

czarli ogarnął się z wielkim trudem i poprawił poły marynarki, którą miał na sobie, bo właśnie wymyśliłam że była to marynarka i jestem z siebie dumna. zbliżył się do dominik i znowu ją objął.
-nie denerwuj się nique - szepnął jej na ucho, omiatając je ciepłym oddechem co jest podniecające że tak dodam - bo zrobią ci się zmarszczki.

- tak się składa, że to nie twój problem, czarli. nie jestem twoim problemem. łatwo było ci wyjechać, zostawić mnie w tym gównie, pozwolić mojej matce zamknąć mnie w szpitalu. jesteś z siebie dumny? - dodała, opierając głowę na jego torsie, nie miała nawet siły go uderzyć. co nie zmienia faktu, że nie rzuci mu się za 3408 sekund na szyję.

-miałem praktyki na bliskim wschodzie! - mruknął, stosunkowo głośno, unosząc ręce w geście obrony. studiował archeologię i kopał w ziemi w iranie, taka była prawda - nie bardzo miałem okazję do powiadomienia cię, czy coś. zresztą i tak mnie nie znosisz, mała. to chyba bez znaczenia - zakończył, łaskocząc ją w bok.

mysta bombastik <33333 xdddd
- czarli, jesteś cholernym egocentrykiem i za to cię nienawidzę. - mruknęła, odpychając go. i poszła, bo uciekam i ja!

stała pod kościołem, pozdro daniel połamaniec ; *. było jej zimno, marzła do szpiku kości, włosy przykleiły jej się do bezbarwnego błyszczyka, chociaż nie jestem pewna czy ona używała w ogóle błyszczyka. bo tuszu na rzęsach to na pewno nie miała. poprawiła nerwowo torebkę zawieszoną na ramieniu i zakaszlała ochryple.