dirk wracał właśnie z uczelni i szalik w paski, który dostał od swojej babci od strony matki, trochę mu się rozwiązał, a sam nie umiał go ładnie poprawić, więc mu trochę powiewał i dyndał na wietrze. ale niespecjalnie się tym dirk przejmował, bo ogólnie było mu zupełnie wesoło, pewnie uśmiechałby się nawet, gdyby odpadł mu nos z zimna. dzięki bogu póki co nie odpadł mu. yeah, usiadł obok july, bo ją dostrzegł i pocałował na przywitanie ją w policzek.

przez chwilę zastanawiała się, co dirk tutaj robi i że to cholerny zbieg okoliczności, jeśli wziąć pod uwagę wielkość paryża (trzeci w ełropie!!!!!), ale potem już nie zaprzątała sobie tym głowy. odłożyła woga na bok, kawę też odstawiła, nieco uważniej, by końcowo spuścić stopy na ziemię, bo nie wypadało trzymać ich na ławce.
- cześć dirk - powiedziała, uśmiechając się delikatnie, bo jeśli wziąć pod uwagę wczorajszy bieg zdarzeń, szczerzenie się mogłoby wyglądać dziwnie - wracasz z uczelni? - zapytała, przechylając głowę w bok.

dirk oblizał usta, teraz w koncu poprawiając swój szalik trochę, znaczy by się nie majtał, podrapał się po policzku.
- taak, wracam - przytaknął, uśmiechając się do swoich stóp, którymi nie machał (bo jeszcze by mu odpadły i co wtedy), a potem do july, wspominając wczorajszy wieczór, na pewno miło... . - a ty, july? - w sensie czy też wraca, czy co w ogóle.

chciała odpowiedzieć, że siedzi, ale to było tak oczywiste; przecież widział, si? odgarnęła kosmyk włosów, opierając obie dłonie o ławkę i machając nogami, które wcale jej nie odpadły.
- tak - odpowiedziała, bez zastanowienia, dopiero po chwili zdając sobie sprawę z tego, że oh, wcale nie! - to znaczy nie. wracałam z wydawnictwa, no i zaszłam po kawę, nie chciało mi się wracać do domu. zajęcia dziś skończyłam bardzo wcześnie, teraz są jakieś ćwiczenia, ale ja zaliczyłam je na pierwszym roku.

- och, właśnie, jak w wydawnictwie? - spytał, mając nadzieję, że jej szef nie okazał się jakimś perfidnym zboczeńcem. miał również nadzieję, że nie był nadto przystojny, bo wtedy z całą pewnością nie mógłby powstrzymać zazdrości. objął july ramieniem, przysuwając się wcześniej do niej, by przekazać jej trochę swojego ciepła, którego było może niewiele, ale co z tego :< liczą się chęci.

właśnie. july uśmiechnęła się, bo nie tylko doceniała jego chęci, ale zrobiło jej się cieplej. okej, miała na sobie przyjemny, dosyć soliny płaszczyk, ale kiedy przestała pić kawę, zrobiło się zncznie zimniej. oparła głowę o ramię dirka, wsuwając dłoń, tę od jego strony, do kieszonki dirkowej kurtki?
- świetnie, mój kierownik jest strasznie miły, powiedział, że nate ma mi jutro wszystko wytłumaczyć, a w czwartek dotanę już jakieś materiały do pracy - oczywiście nie przestawała się uśmiechać, kto zgadnie z czyjego powodu się tak szczerzyła, wygra konkurs, a nagrodą jest przenośny sedes z lidla.

- ach, to świetnie! mam nadzieję, że z tę pracą będzie wszystko w porządku, znaczy no że będzie ci się podobało i tak dalej.. - w zasadzie chciał powiedzieć coś mądrzejszego, ale niespecjalnie mu wyszło w związku z raczej intensywnym i przyjemnym przy okazji zapachem jej włosów, bo jakoś tak zgrabnie oparł podbródek o jej głowę, mrużąc oczy, by mu nie zamarzły.

pokiwała głową, ale niezbyt mocno, skoro opierała ją o ramię dirka. przez chwilę miętosiła jakiś papierek w kieszeni, oczywiście tej jego, ale kiedy zdała sobie sprawę, że to może być coś ważnego, przestała.
- taaaak, też mam taką nadzieję. wszyscy są strasznie mili, spodziewałam się raczej sztywnych frajerów, którzy będą na mnie wrzeszczeć. okej, w zasadzie nie mieli za co wrzeszczeć, bo nic nie zrobiłam.........- no tak, tutaj inteligencją nie świeciła, prawda? ale jakoś nieszczególnie się tym przejęła i wolną rękę ułożyła gdzieś na brzuchu dirka, bo tak.

uśmiechnął się do pani zbierającej papierki takim czaderskim zaostrzonym kijkiem, chociaż przecież sprzątanie świata chyba już było, sądził, że pewnie pracowała jako tak zwany 'smieciasz', chociaż nie przypominała jareda leto wcale :< ale potem się odwrócił od tamtej kobieciny, bo coś tam.
- jak będą na ciebie wrzeszczeć za nic to mi powiedz, przemówię im do rozsądku.. - wcale nie miał się zamiaru bić, bo dirk nie należał do tych pudzianów, co się biją, raczej chciał pogadać.. . .

zachichotała w duchu, na myśl o dirku, rozpierdalającym wydawnictwo, 38573948 latających kartek i tak dalej, ale na szczęście zdusiła śmiech w sobie. oblizała za to wargi, by stwierdzić, że chyba jej zamarzają i jak się będzie całować? ;<
- w porządku, ale zapewniam cię, że dam sobie radę. wszystkie kobiety, które tam pracują wyglądają na szczęśliwe i prawdopodobnie nie tylko dlatego, że kierownik cholernie ładnie pachnie - powiedziała, zakładając nogę na nogę i zajęła się, obserwowaniem swojego uda.

- ach - stwierdził, czując pewne ukłucie zazdrości w związku z tym, że kierownik pachnie ładnie, bo to prawie tak, jakby dirk śmierdział.. . podrapał się po nosie, przyglądając się chwilę niebu, ciemnemu i zachmurzonemu, nie było widać gwiaz ani kosmitów. - zimno strasznie, chodźmy gdzieś, hm? - zaproponował. on chętnie by się gdzieś schował, gdziekolwiek, nawet w jakiejś obszczurzonej piwnicy :<

ona nigdy nie poszłaby do obszczurzonej piwnicy, bo najzwyczajniej w świecie brzydziła się wszystkich żyjątek, no może poza kotami (bo psy ją też obrzydzały, że były takie mokre po przyjściu do domu na przykład).
- do mnie? - zaproponowała, mając nadzieję, że nie ma zbytnio bałaganu. a potem poszli i zacznę.

geenralnie zaszłam tutaj jakoś zajebiście po omacku, ale tobias właśnie spacerował pont saint louis w celu jakiegoś większego relaksu z butelką jakiegoś piwa, coby wieczór był przyjemniejszy. mówiłam, że robi przypał :d

a july wracała z wydawnictwa i była raczej zmęczona; miała zmęczone oczy, że tak to uściślę. poza tym dostała siedemdziesiąt stron, verdana ósemka, jakichś śmiesznych wierszy do przejrzenia, a ona preferowała prozę. pisząc sms do dirka, wpadła na tobiasa, ups?
- uos..... ... - wydusiła z siebie niezdarnie, poprawiając kolorowy szaliczek, który btw ukradła dirkowi.

- och w kurwę - powiedział, kiedy poczuł na sobie ciężar jego ciała, właściwie dodam, że gdyby jej nie przytrzymał w talii i przycisnął do siebie pewnie oboje polecieli by w dół, ale to tobias i jego szybki refleks. - jezu, uważaj, nie za szybko na śmierć? - uśmiechnął się do niej, podnosząc lewą brew do góry, całkiem podniecająco mu to wyszło swoją drogą i spojrzał w dół, na ów porozwalane wiersze, nadal ją podtrzymując.

uśmiechnęła się do tobiasa, dosyć wdzięcznie, wyswobodzając się z jego uścisku. ukucnęła, by pozbierać wszystkie kartki. zajebiście, znów będzie musiała je segregować. wrzuciła całość do dużej, fioletowej torebki, by spojrzeć na tobiasa, dosyć zadziornie.
- a dlaczego to ja mam uważać, a nie ty? - pewnie dlatego, że to ona na niego wpadła, a nie on na nią, ale ten fakt pominiemy, bo july to taka blonynka jak ja i ty : *

- bo ty wpadłaś na mnie, a nie odwrotnie? - spojrzał na nią z rozbawieniem, trzymając w ręku jeden z wierszy, po chwili czytając go na głos. - ładne - skwitował, między łykiem piwa, które nadal posiadał :d - twoje? - właściwie to miał nadzieję, że nie, poetki są pewnie potwornie nudne, huh. lowju : *

pokręciła automatycznie głową. z tego, co zauważyła, przy czytaniu kilku pierwszy wierszy, nie były one zbyt błyskotliwe i poprawne gramatycznie, zapewne nadesłane przez jakąś czternastolatkę marzącą o karierze w stylu rowling. chcąc nie chcąc, musiała to przeczytać, ale już szykowała mowę na list z negatywną odpowiedzią.
- nie, to nie moje. pracuję w wydawnictwie i decyzuję, czy czyjaś twórczość się nadaje, do sprzednia czy nie - wzrszyła chudymi ramionkami, wwąchując się w szlik dirka. pachniał nawet ładniej niż sam w sobie nate, kolega z pracy.

ulżyło mu nawet, bo chociaż nigdy nie był jakoś zajebiście dobry z francuskiego, te wiersze wydawały mu się bardzo nieskładne i tak dalej, o czym pragnął ją zaraz poinformować, jednakże szybko zmienił zdanie. - współczuję - uśmiechnął się współczująco właśnie i jeszcze pełną butelkę z piwem, postawił gdzieś obok. - lubisz to? - spytał, totalnie podjarany, bo jeszcze nie spotkał takiej osoby.

jaki kisiel :d
- co? - zapytała, bo z początku nie załapała o co mu chodzi, więc przypatrywała się głupio butelce piwa - ah, to - stuknęła się w głowę, chichocząc - jasne, starałam się o tę pracę od dawna, studiuję kulturoznawstwo. a ty? - pytanie, czy w ogóle coś studiował, może był jakimś żulem, którego główną atrakcją dnia było picie piwa na pont saint louis. okej, chyba pachniał calvinem kleinem, bo to holernie powszechne ostatnio u nas w szko, więc może jednak nie był.

- serio? - wyminął ją i szedł właściwie tyłem do ludzi, przodem do niej, z pełnym zacieszem i rękoma w kieszeniach rurek :d - oryginalnie, ja studiowałem stosunki międzynarodowe, ale rzuciłem z powodów osobistych, właściwie to mam zamiar wrócić na studia - odparł dumnie, potykając się o jakiś kamień, tak więc złapał się szybko chudych ramion july, zaraz mrucząc jakieś ciche sorry!

- nic się nie stało - uśmiechnęła się, prostując szaliczek po raz kolejny, by dmuchnąć świeżym oddechem, orbit roks, w tobiasową grzywkę - nie wypytuję więc, o te powody osobiste. nazywam się july, a ty? - zapytała, bo to dosyć istotne, a więcej nie mogła z siebie wykrzesać, kiedy tobias sprawiał wrażenie zupełnie wyluzowanego, jak ona, kiedyś tam, kiedyś, zanim zaczęła pracować.

dla odmiany dorównał jej kroku, mówiąc, że może jej pomóc nieść te sterty wierszy, nawet zaklnął w duchu, że wcześniej na to nie wpadł, no ale cóż, to tylko tobias. - tobias, jesteś stąd? - spytał, nie każdy nazywa się lipiec, prawda? przyglądnął się jej uważnie i sam sobie się dziwiąc przyznał, że jest wyjątkowo ładna!

pokręciła głową. nein, nein, nein. a w zasadzie to oui. no nieważne. ogarnęła pasmo jasnych kosmyków, by uśmiechnąć się do tobiasa.
- nie, dziękuję, dam sobie radę - zpewniła go, kiwając nieco głową, ale ta głowa jej się nie urwała, rzecz jasna - tak, jestem z paryża, ale kilka lat mieszkałam w berlinie - po śmierdzi rodziców, o czym nie wspomniała, bo o takich rzeczach nie mówi się na forum, lol, xd

zadzwonił dirk to poszła.

mruknął ciche pa, czując wibracje w kieszeni, czyli, że dostał esemesa, toteż odczytał go raczej, nadal spacerując po saint louis.

opierała się gdzieś o tą barierke na moście, patrząc w dół. nie, nie nachodziły jej myśli samobójcze, tylko zastanawiała się ile komuś zajmie utopienie się w lodowatej wodzie albo coś w tym stylu. przy okazji stwierdziła, że chyba musi zacząć nosić czapke i rękawiczki bo w innym przypadku zamarznie przy byle wyprawie do sklepu po herbatę.
i po 8648745 godzinach sobie poszła.

melanie nie mogła siedzieć w domu, bo nie dało się otworzyć okien (jakieś nieszczelne były i w ogóle feralne uszczelki, że jak się otworzyło okno, to się nie dało zamknąć) i było strasznie duszno. więc wybrała się na spacer, tradycyjnie, ale teraz przystanęła na mostku, wychylając się w stronę wody, ale starała się nie wpaść; głupio by było, gdyby musieli ją wyławiać, nie umiała pływać i tak dalej.

lewis spacerował, bo tak wyszło, cóż lepszego miał do roboty w domu, chyba musi znaleźć jakąś ładną współlokatorkę, którą mógłby się zajmować. przystanął obok pleców i tyłka melanie, mierząc wzrokiem ten drugi i oparł się, kiedy już uznał, że ma dość, obok. - cześć, melanie.

odwróciła się w jego stronę, chociaż obserwowanie wody było szalenie interesujące i przekrzywiła nieco głową. - lewis! jak twoja ręka? - spytała, mając nadzieję, że nie wdało się zakażenie i że lewis nie musiał jej samodzielnie obcinać. nożyczkami plastikowymi do wycinania wzorków, takimi z ikei.

-odpadła, jak widać - zamachał jej przed twarzą dłonią z uroczym, niebieskim w pieski plasterkiem na palcu serdecznym. oparł łokcie na barierce, stojąc do niej tyłem i wysuwając biodra do przodu. - jak się masz?

westchnęła z pewną ulgą, że z jego ręką wszystko w porządku, bo śniły jej się rąsie z adamsów i jakieś palce w puszce po sardynkach, w związku z czym melanie nie mogła spać wcale i obudziła się cholernie wcześnie, przez co wypiła chyba z pięć kaw do godziny jedenastej. po jedenastej było kolejne pięć. - wszystko w porządku chyba, hmm, a u ciebie? prócz ręki? znaczy hm, masz ładny plasterek. - chociaż ona wolała te w muminki. odpięła dwa guziczki ze swojego płaszczyka, w zasadzie było jej zupełnie ciepło.

zastanawiałaś się kiedyś czym są muminki?
-dzięki. prócz ręki to niezbyt dobrze, zimno, piździ i w ogóle. chyba założę jakiś zespół rokowy, czy coś, nie będzie tak nudno. - i przegapił na dobre i na złe. oblizał usta i westchnął zaraz, patrząc daleko przed siebie.

- jak założysz ten zespół to powiedz, mogę grać na tamburynie albo czymś, kiedyś chodziłam do szkoły muzycznej.. - krótki epizod w jej życiu, chciała być sławną pianistką, ale jej nie wyszło. ściągnęła z dłoni rękawiczki, by włożyć je potem do kieszeni (rękawiczki), bo nie lubiła mieć nic na rękach, sory... - może i zimno, ale niedługo będzie wiosna, te kilka miesięcy szybko zleci. - nie żeby w to wierzyła.

-oby. a jak nie, to cię znajdę. - taki żart, wcale jej nie groził, bo i nie miał nawet pleców w żadnej sycylijskiej czy jakiejś innej mafii. tylko u kasi cichopek. - na jaki profil? znaczy w tej muzycznej.

- nie wiem xd - powiedziała dobitnie. - nie spędziłam tam więcej, niż dwa tygodnie. i tak dłużej, niż w szkole baletowej.. - przewróciła oczyma, jej rodzice momentami byli nieznośni, zwłaszcza gdy szukali dla niej idealnej szkoły. albo gdy dopatrywali się u melanii jakichś niezwykłych talentów, by sprzedać ją potem do tefałenu.

sory kąpałam się xd kocham jak facetka w agli beti mówi oh. my. dog.
-w szkole baletowej też byłaś? - zainteresował się, unosząc nieco brwi. potem cofnął się o krok, żeby móc się przyjrzeć jej nogom, uśmiechając się nieco nieco nieco fajnie, haha, nie mam odpowiedniego przysłówka. no wiesz, może mógł zobaczyć pobaletowe ślady czy coś.

spoko xd.
- noo, byłam we wszystkich możliwym, serio! a ty w jakiej byłeś szkole? - spytała bardzo, bardzo mądrze stukając piętką o murek/barierkę, ale stawiam na murek, tam na mostku. - w ogóle, jesteś z paryża, czy coś?

-tak, to źle? - może miałą pociąg do dużych i czarnych xd - normalnej, rany. moi rodzice nie przenosili na mnie swoich niespełnionych ambicji, czy coś.

- raczej nie, w zasadzie łał, zawsze chciałam być z paryża, wiesz? w ogóle to świetnie miasto, takie jakieś hmm.. fajne - o matko, pora zajrzeć do słownika z synonimami. odgarnęła włosy za ucho, co jej nie do końca wyszło, ale trudno.

-no dobra, więc skąd ty jesteś? - bo myślał że z paryża. - zaraz zamarznę, chodźmy stąd. - skrzywił się jeszcze, wciskając dłonie do kieszeni spodni, w poszukiwaniu zapalniczki. wcale nei miał zamiaru rozpalać prowizorycznego ogniska.

- dobra, dokąd chcesz iść? jestem z szikagoo - wyjaśniła, przystając trochę bliżej niego, poprawiając przy okazji swoją chustkę/szaliczek pod szyją.

na pewno arafatkę martynki kisiel. - do ciebie tym razem, co? to znaczy, jeżeli masz ochotę. - był pewien, że miała, haha. patrz, nie mam weny, jestem dodupy.

ja też nie mam, jesteśmy obie do dupy hrhr
powiedziała, że okej i chyba zacznę.