- dostajemy dużo komplementów - uśmiechnął się trochę bardziej do siebie, pod nosem, ale w żadnym przypadku złośliwie. ojezu, ale to musi fajnie wyglądać - oni, wieża, śnieg i się wzruszę xd teraz właściwie zajął się strącaniem płatków śniegu (napisałam śniadaniowych) z jej włosów, ale delikatnie, bardziej w formie głaskania czy coś. i drugą wolną ręką objął ją w talii.

- bo ładnie razem wyglądamy. prawie jak z obrazka. uśmiechnęła się i pocałowała go w nos. który był tak samo pewnie czerwony jak jej. przeczesała nawet palcami, jego włosy, i poczuła, że są wilgotne, pomyślała więc, że to od śniegu. a teraz pewnie będą chorzy i będą razem leżeć w łóżku i to nie byłaby jakaś przyjemna scena. może nawet tragikomiczna. uśmiechnęła się do niego. - hm, idziemy na góręę ? zapytała, bo naagle jej się zachciało tam iść.

gdyby był taką desire mógłby powiedzieć, że nie może wejść bo ma buty na obcasach, a że jest mężczyzną nie mógł tak powiedzieć bo to by było conajmniej dziwne!
- no to wchodzimy - kiwną głową ciągnąć ją w strone wieży, rachu ciachu, weszli bez żadnego bólu nóg czy też nie wiem! i stali tak sobie na ostatnim piętrze, objął ją w talii i patrzył na zaśnieżony paryż. czuł się conajmniej fajnie, dobra, czuł się o wiele lepiej. nie licząc wspinaczki. ale miał kondycję.

patrzyła z uśmiechem na piękny widok z wieży. było tak jakoś wyyjątkowo i bajkowo. zdawało jej się teraz że śni, albo, że to jakaś halucynacja, więc się delikatnie uszczypnęła. ale wszystko okazało sie prawdą. hm, i znowu sie uśmiechnęła do siebie. - paolo, o czym myślisz ? zapytała, cichym tonem, bo przecież nie będzie krzyczała, a poza tym, tak jest fajniej. aha i mam jeszcze 20 minut, xd.

właściwie jak ktoś zadawał mu takie pytanie miał nagły natłok myśli, szczególnie jakiś niedoryczących tego co się dzieje w danym momencie. trudno, on chyba tak już ma. ale co u pierwsze przyszło na myśl, jak wszedł z nią tutaj? ja też zaraz ide!
- że jest ładnie i że ciesze się, że jesteś tu ze mną - uśmiechnął się, trochę to zabrzmiało może jak podziękowanie prezydenta, ale nie mieszajmy w to politykę, bo wcale nie jest romantyczne! znaczy polityka. i oczywiście odpowiedział 'a ty?' bo też chciał wiedzieć, conie.

spojrzała na niego z uśmiechem. - hm, o tym, że tutaj jest bardzo pięknie. i że to szczęście, że ciebie mam. i że sie wtedy spotkaliśmy. powiedziała ściszonym delikatnie głosem. pocałowała go w dolna wargę a potem znowu, ale tym razem dłużej i namiętniej. - mhm, jestem zmęczona. jest już późno. idzieeemy do mnie, czy do ciebie ? zapytała z uśmiechem.

zazwyczaj faceci nie pamiętają gdzie spotkali się po raz pierwszy z dziewczyną, jednak chyba paolo był czasem jakimś wyjątkiem bo o dziwo pamiętał! może to było spowodowane dobrą pamiecią ale jednak chyba nie. zreszta nie wiem, nie powiedział mi, nie będę w to się zagłębiać.
- możemy do ciebie, jak chcesz, i chodź bo będę musiał się znosić - roześmiał się całkiem przyjemnie całując ją w czoło, właściwie mógł ją znosić.
i mogę zacząć u niej jak chcesz.

okej, zacznij u nieej.

siedziała pod wieżą, może na jakiejś ławce, obserwując japońskich turystów, którzy fotografowali się nieopodal. w londynie też wielu ich było. w londynie, właśnie. zamierzała polecieć na sylwestra do londynu, bo paryż był taki....nudny? w porównaniu z jej kochanym miastem na pewno. tymczasem bawiła się tylko kosmykiem włosów, rozważając kupienie biletu jeszcze na dziś wieczór.

parker natomiast szedł nieopodal wieży gdzieś, ale nie mam pojęcia gdzie konkretnie, bo nie chciał mi powiedzieć. może do nejta, albo innego kumpla się najebać. albo wracał od jednego z nich, udając że wcale a wcale nie ma kaca. może nie miał, kto go tam wie. grunt, że był tak pochłonięty głębszymi rozmyśleniami na temat taki a nie inny, że nie zauważył kamienia, albo kota. chyba jednak kota, bo to mimo wszystko większe, o którego się potknął i runął jak długi klnąc na cały świat i oczywiście kota na jego czele. świata. a gwoli ścisłości, kot był uroczego pana o łysek głowie i śmiesznym karku, pozdro klo ;d.

paige przez większość czasu chichotała, ale rzecz jasna nie jak idiotka, tylko tak po swojemu, chowając usta za kołnierz płaszczyka. zaraz to parker. teraz nie mogła już powstrzymać diabelskiego śmiechu. wstała, by przejść te kilkanaście metrów i ukucnąć. spojrzała na niego, ledwo powstrzymując się przed parsknięciem śmiechem.
- brawo, brawo - mruknęła, kręcąc głową.

-kurwa, japa - prychnął na nią, bo był teraz zły na cały świat, chociaż osobiście z niego chichram w skrytości ducha, żeby nie zauważył bo mogłoby być mu przykro a tego chyba nie chcemy. nawet nie chciało mu się ruszać, bo kot na którym leżał był ciepły. został jednak zmuszony do wstania, kiedy pojawił się właściciel kota, klnąc na parkera i usiłując go podnieść za kołnierzyk koszuli, pozdro.

jak sopel, sopel jak jest zła, to wyżywa się na wszystkich dookoła. podniosła się również, drapiąc po szyi, bo chyba ją nawet zaswędziało, by spojrzeć dla odmiany na parkera z dołu. łał, to nie było nowością, że jest od niej dużo, dużo wyższy tym bardziej, ze dziś nie miała na sobie zbyt wysokich obcasów.
- biedactwo. ile wypiłeś? - bo w jej mniemaniu parker pił dwadzieścia cztery godziny na dobe, bo przecież za każdym razem kiedy go spotykała, był nawalony, haha.

-nic, kurwa. wyglądam ci na jakiegoś alkoholika? każdy może się kiedyś potknąć o.. kota - wzruszył ramionami i odepchnął od siebie właściciela kota, klnąc również i na niego. następnie otrzepał swoje rurki na tyłku i przymknął oczy, bo szczerze powiedziawszy trochę kręciło mu się w głowie. biedny parker.

- szczerze? wyglądasz - pokiwała delikatnie głową, by następnie przechylić ją lekko w bok i spojrzeć uważnie na parkera - a mówiłeś, ze to ja robię wrażenie niemiłej - westchnęła ciężko, obserwując biednego, przygniecionego przez parkera kotka. okej, jakoś nigdy nie przepadała za zwierzętami, ale gdyby na nią przewróciły się sto dziewięćdziesiąt trzy centymetry, to pewnie miałaby milion siniaków. a potem poszła, bo stwierdziła, że skoro parker nie ma ochoty z nią rozmawiać, to ona też.

przyszedł tutaj popatrzeć sobie na Paryż. "zastanawiam się co teraz robi matka" myślał sobie i patrzał jednocześnie na Paryż. Było zimnawo. oparł się o barierkę i myślał dalej.

a potem sobie poszedł

Stała gdzieś na jednym z górnych pięter, opierała się o barierkę i trochę się nudziła

przyszedł na to samo piętro co ona, i teraz tak sobie stał i uśmiechał się bez powodu i palił papierosa. jego uwagę przykuła nie wiem dlaczego, graciella, ale, no właśnie. teraz się ładnie uśmiechał do niej.

Zauważyła uśmiech nieznanego jej chłopaka, skierowany chyba w jej stronę, więc również się uśmiechnęła

podeszedł do niej, i poprawił marynarkę, bo dzisiaj ją chyba miał nawet na sobie, boże jak ja dawno nim nie grałam. eh, nie ważne. - cześć, piękny widok nie uważasz ? zapytał i włożył ręce do kieszeni spodni i się uśmiechał.

-Tak, bardzo ładny. A tak do rzeczy, to jestem Graciella - przedstawiła się, nadal się uśmiechając

- jestem seeeth. uśmiechnął się do niej. - chcesz zapalić ? bo wiesz, jak palisz, to ja chętnie użyczę ci swoich papierosów. uśmiechnął się i poprawił maryarkę.

- Chętnie zapalę. A tak w ogóle, to miło Cię poznać

- mi też miło. wyciagnął paczkę papierosów i podał razem z zapalniczką, gracielli. - hmm, co ty tutaj robisz sama o tej porze, hm, co ? zapytał, bo on raczej mimo tego, ze ma sophie i tak staral się być bardzo niezależny.

Zapaliła i po chwili odpowiedziała - Tak sobie przyszłam, po prostu z nudów. Ale już nie sama, bo rozmawiam z Tobą - zauważyła ze śmiechem

uśmiechnął się do niej. - hm, a gdzie twój facet ? zaciągnął się papierosem, ah. no. - przecież, powinien tu być z tobą. hm, to w końcu wieża zakochanych. powiedział i pokiwał głowa.

- Ach, mój facet uczy się z książki do francuskiego, jak mi powiedział. - odpowiedziała zgodnie ze znaną jej prawdą - A ja nudziłam się na wieży eiffla. Ale w towarzystwie już się nie nudzę

- to miło. ah, francuski powiadasz ? jezu, pamiatam jak ja się go musiałem uczyć. tragedia, na prawdę. wypalę papierosa i idę do mojej dziewczyny, wiesz, rzadko się z nią widuję, chociaż mieszkamy razem. to dziwne, nieprawdaż ? zaciągnął się papierosem.

- Tak, bardzo dziwne. Ja też muszę się czasem uczyć, ale mniej - uśmiechnęła się

- uhhh. no tak. studiujesz na sorbonie ? zapytał i już dopalił papierossaaaa.

- Nie, na razie jestem w liceum. Muszę jeszcze zdać maturę - zadrżała na myśl o nauczycielach w liceum, codziennie powtarzających "Nie zdasz matury" - A Ty? Studia?

- ja studiuję. na raie zacząłem. wiesz, będę ekonomistą. uśmiechnął się. - okeeej. muszę lecieć. spojrzal na zegarek, wcisnął jej wizytówkę z numerem telefonu do ręki i poszedł.

Wsunęła wizytówkę do kieszeni, dopaliła papierosa i też poszła

Stała chyba na 8 piętrze. Bała się wysokości. trzymała skręta i podziwiała widok.

Derek więc przyszedł, chyba nawet przed czasem, w swoim eleganckim płaszczu i idealnie pasujących do niego Diorach. Pachniał Calvinem Kleinem, bodajże, ale to było mało istotne. No cóż, denerwował się! W zasadzie nie miał pojęcia co go łączy z tym rudzielcem, ale wiedział, że cholernie, cholernie tęskni, kiedy nie ma jej obok. Przechadzał się od jednej ławki, do drugiej, wyczekując Frances.

A ów rudzielec przyszedł w chwili, kiedy Derek był do niej odwrócony plecami, toteż z dziecięcym, powiedziałabym nawet łobuzerskim uśmiechem zawiesiła się na jego plecach tylko po to, aby zakryć mu zimnymi, żeby nie powiedzieć lodowatymi dłońmi oczy. I hej, jeśli jesteśmy takie ścisłe pachniała Daisy, bo to chyba standard i miała na sobie idealnie dopasowany płaszczyk Burberry z szarymi botkami Manola!

Daisy <3. Derekowi też się podobało, a przynajmniej w momencie ataku, kiedy uroczy zapach perfum dotarł do jego nozdrzy. Przymknął nawet na chwilę oczy, rozkoszując się chwilą, by za chwilę obrócić i objąć Frances ciasno w talii; tak wyszło, sori. Głaskał ją przez chwilę po pleckach, ale skoro miała płaszcz, pewnie nawet nie czuła! :c Uwielbiał ten wieczny błysk entuzjazmu w jej oczach, każdy kosmyk rudych włosów i w końcu samą w sobie osiemnastolatkę.
- Cześć, piegusku - pocałował ją nawet w nos, piegi też niezmiernie mu się podobały, oh - aaale jesteś zimna. To nadal skutki uboczne sobotniej imprezy? Wiesz, gdzieś wyczytałem, że jeśli ktoś ma zimne dłonie jest dobry w łóżku....- rzucił, siląc się na obojętność w głosie, ale chyba mu nie wyszło. Nie miało być perwersyjnie, serio, serio!

Uśmiechając się dość przyjemnie dla oka, głaskała dłonią jego ramię, miał tak miły płaszczyk :c No dobra, właściwie to nie tylko płaszczyk, perfumy także, a jak wiemy Frances szalała na tle zapachów od Kleina, no sori, nie ma wyjątków, Klein to Klein, prawdaaa? Mrr, no oczywiście, zaśmiała się, bawiąc się guzikiem jego eleganckiego płaszcza. - A ja wyczytałam, że jak facet ma duże stopy to, hmmm - uśmiechając się w stylu upssss!, złapała go pod rękę, huh. - Masz duże stopy, Derek? Żartowałam, Jezu, co robimy, prawniku? :d

Zaśmial się, bo on też czytał w jakimś piśmie matki, które dorwał w toalecie! Frances, z początku, jak sobie przypomniał, wydawała mu się taka....dziecinna. Nie mógł teraz sobie tego wybaczyć, bo wcale taka nie była. Miała w sobie za to mnóstwo seksapilu, który sprawił, ze oszalał na jej punkcie. Tymczasem jednak wytężył umysł, miarowo szturchając Frances czubkiem zimnego nosa, po czółku.
- Nie mam zielonego pojęcia. Może masz ochotę naaaaa moją sałatkę? Zapewniam, że zjadliwa. A wcześniej możemy ulepić bałwana - bo był dziś śnieg, własnie to wymyśliłam. Zsunął dłonie z pleców Frances, niechętnie się od niej odsuwając, ale dla odmiany ujął jej malą, zimną łapkę. On też nie miał ciepłych dłoni, więc niestety jej nie ogrzał, a rękawiczek zapomniał! :c

- Jesteś cały zimny! - szybkim ruchem ujęła jego dłoń w swoje dwie, chociaż oboje mieli zimne, tak jak wspominałaś, ale to nieważne raczejjj. Spojrzała na niego co najmniej jak matka na niegrzecznego synka, który lata po kałużach bez kaloszy, omfg. - Derek, nie mamy rękawiczek, jeszcze się przeziębisz, a na sałatkę możemy iść teraz, zaraz, śnieg poczeka, bałwan też chyba, co? Oczywiście, jak nie umrę, ale jeśli mówisz, że jest zjadliwa! - machnęła ręką w geście, że wszystko jej jedno i śmiejąc się pod nosem obsypanym piegami, poprawiała mu kołnierz płaszcza!

I poszli, a ja zacznę!

Stała tutaj z papierosem i podziwiała widok.

stanął tuż obok niej i też palił papierosa, i teraz tak jakby się jej przyglądał. i nawet słowem się nie odezwał, cóż. nie chciało mu się gadać zbytnio. uh.

Odwróciła się tyłem do barierki tak, że teraz się o nia opierała nadal paląc papierosa. Z tym, że teraz widziałą dokładniej twarz Setha - Sam? - spytała nie odwracając wzroku.

spojrzał się na nią, i znowu zaciągnął papierosem. jakże było zajebiście popatrzeć na jej tyłek, miała nawet nawet. uśmiechnął się do siebie. - sam. a co ? zapytał jakoś tak, trochę może bezosobowo.

Tak pytam - wzruszyłą ramionami przyglądając się mu uważnie - Nie zostawiłeś gdzieś dziewczyny, czy kogoś w tym stylu? - spytała poczym zaciągnęła się papierosem.

- nie mam dziewczyny. a z resztą, okej, mam. ale nie obchodzi mnie ona zbytnio. wzruszył ramionami i znowu się zaciągnął papierosem. a potem do niej uśmiechnął. - jestem seth, tak, dla widomości. powiedział i zgasił juz papierosa.

Ha, punkt dla niej xd. - Shanna - odpowiedziała mu. - Więc czemu z nia jesteś? - spytała. Ogólnie nie wtrącała się życie osobiste nieznajomych ale tak jakoś wyszło.

- bo mnie wkuriwa strasznie. i takie tam. a poza tym, nie chce być już z nią. i w gołe. dzisiaj ją nawet olałem. miałem iść do niej na kolację, ale mam to po prostu gdzieś, uh. powiedział i zapalił kolejnego papierosa.

Nieładnie - pokręciła głową, uśmiechając się w duchu. Zgasiła papierosa i wyrzuciła go przez barierkę, żeby patrzeć chyba jak spada. Kiedy już spadł podniosła wzrok na setha, który nie wiem co robił.