-pewnie że tak-ożywiła sie trochę- nie wiem jaka jest pierwsza ale trzeba.. wybrać siea n zakupy-powiedziałą entuzjastycznie

- Pierwsza jest hawajska, nie mylę się? - Zamarła na chwilę z półotwartymi ustami, nadając twarzy wyrazu głupkowatego. - Spokojnie, wystarczą nam kuse spódniczki z trawy sprzed naszych domów. Chociaż teraz to raczej nieszczególnie korzystna jest. Ale zakupy, tak, tak!

- nie mam ochoty na kupowanie ubrań - pokiwała razem przecząco głową łapiąc czapke która jej spadła. i przeprosiła za to, hmhm. taka jakoś. zapaliła kolejnego papierosa tupiąc nogą w rytm jakiejś piosenki, która akurat chodziła jej po głowie. dużo ich było, ale trudno. wszystkich na raz nie wytupie.

-hawajska mówisz... przed moim domem nie bardzo jest trawa a przynajmniej ta która jest jest tak krótka ze nei starczyła by nawet na majtki uśmiechneła się

- Ale zrobiłabyś furorę w takim wdzianku wśród płci męskiej zdecydowanie. - Wybuchnęła śmiechem, zwracając do Carmen: - Nie masz? Uu, no wiesz Ty co! - Wykonała klasyczną, proszącą minkę.

- z pewnością, lepiej jeszcze iść nago. ubrana tylko w jeden liść czy cos podobnego - roześmiała się, troche chrypiała bo ją gardło zaczęło boleć. chyba od krzyków przez ostatnie cztery dni i zimnego powietrza - no dobrze, dla was mam - przekręciła głowę z prawą strone.

-dzięękki-uściskała C- albo wogóel chodźmy jak adam i ewa w raju

- Ha! - Wydała z siebie zadowolony okrzyk. - No, to teraz pozostała tylko kwestia umówienia się. Bo wiecie, przyzwoitość pewną trzeba zachować, nawet w Paryżu. - I poprawiła swoje nauszniki, cóż, powoli zbierała do pójścia.

- to jeszcze się jakoś zdzwonimy, a ja muszę już lecieć, hmm - zrobiła jakaś swoją jedną z głupich min, wzięła torbę, wsadziła ręce do kieszeni żeby było cieplej i uścisnęła każdą z nich osobno na pożegnanie - too napisze do was jutro, hę, to cześć! - puściła im oczko i zniknęła gdzieś w ciemności, idzie polować na pedofili. żartuje.

-pa-zawołałą za C- wiesz ze mi zawsze termin pasuje-pokazała S język

Sama wstała, bo także musiała iść. I tak się sporo zasiedziała, cóż. - Jasne, mała. Jeszcze Ci jutro powiem. Pa! - Ucałowała ją w policzek, i poleciała, no bo co.

Szła tędy paląc papierosa, a jej myśli były co najmniej niewesołe. Zatrzymała się przed butem i pomyślała "Co, do cholery skłoniło Francuzów do postawienia w mieście wielkiego buta". Dla niej takie działanie było kompletnie bezsensowne. Usiadła przy jednym ze stolików, po chwili namysłu, bo bolała ją głowa i chciała napić się kawy

Poszła do domu, bo już wypiła kawę

effy siedziała na bucie i skubała croissanta, którego kupiła w akcie desperacji po wyjściu z kolejnych zajęć regenerujących jej zdziwaczały umysł w klinice, aczkolwiek nie zjadła jak dotąd ani kawałka, rzucając to co urwała przed siebie w niewielkie skupisko gołębi. gołębie w paryżu są jakieś kulawe. przynajmniej te, które widziałam pod sacre coeur -,-.

idk, nie bylam w paryzu. endru szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i szedl i sama to wszystko napisałam, aż doszedł. do efej. - czesc, znowu cie widzimy! - wlasnie, przysiadl obok.

-widzicie? jest z tobą ktoś jeszcze? - effy uśmiechnęła się do niego pokazując seksy ząbki i wychyliła, żeby wyjrzeć za andrew, obok niego przed i nad też. nikogo jednak z nim nie było. może jego towarzyszem była druga jaźń? pocieszyła się faktem iż nie tylko z nią coś jest nie tak. przynajmniej według innych osób. samą siebie effy postrzegała za całkiem w porządku, no może nieco za grubą, ale pracowała nad tym. pocałowała andrew w policzek i odwróciła się ponownie do gołębi, kontynuując dokarmianie ich. joł.

sie widzimy mialo byc, ale cicho. - taa, ja i moje ego - swoją drogą bardzo małe, podrapał się po szyi, uśmiechając zupełnie miło i popatrzył w stronę gołębi też, na pewno ładnie wyglądali, gdyby popatrzeć na nich zza pleców. - jak się masz? - chciał zapytać 'czujesz', hmm.

-jest w porządku. naprawdę - dodała, dla uwiarygodnienia swojego stwierdzenia i ponownie się uśmiechnęła. w zasadzie cieszyła się ze spotkanie z andrew i jego maleńkim ego. miała tylko nadzieję, że ego nie jest jakimś alternatywnym określeniem jego penisa. no co, jeszcze nie mieli okazji się do siebie 'zbliżyć', a prawdę mówiąc effy miała na to ochotę - pocałuj mnie andrew, łał.

-co! - w zasadzie gdyby cos jadl to pewnie teraz by się zakrztusił, bo takie ni stąd ni zowąd żądanie nieco go zadziwiło. nieco bardzo, hm. a andrew to andrew, bianka była facetem w tamtym związku jak wiemy i tak dalej, a po ich zerwaniu jeszce bardziej stracił na pewnośći siebie. biedactwo.

-pocałuj mnie andrew - powtórzyła nieco ciszej i patrzyła na niego z typowym dla hannah słodkim obłędem w oczach. przechyliła nawet głowę i przygryzła czerwoną wargę.

-ef... nie, przepraszam - wymamrotał zupełnie zarumieniony, patrz to dopiero jest słodkie i spuścił wzrok na okolice jej nóg, co było zła decyzją, bo zaraz przyciągnął ją do siebie jednak za ramiona, sam też się przysunął, żeby nie wyjść na leniwca, i jednak pocałował, żarliwie i tak, hm, no łał, chociaż uważał to za błąd, bo problem polegał na tym, że effy mu się okropnie podobała, zarówno fizycznie jak i psychicznie mu podpasowała, a andrew miał zbyt wielkie problemy ze sobą. tada.

-łał, lowli - mruknęła w jego ciepłe usta i powoli przesunęła dłonie z jego ramion na łopatki, błądząc językiem po jego podniebieniu. a gołębie odleciały, zgorszone!

biedne! przeprosił i uciekł, pytając jeszcze czy się zobaczą później; nie dał jej czasu na odpowiedz czyli przesądzone. chyba ze robisz bianke. a ja jade do bapci.