-tak. ale muszę iść - jękneła niemalże, wyrywając się z jego objęć. skrzyżowała ręce na piersi i zamrugała parokrotnie, patrząc na niego stricte przepraszająco. chwilę zastanowiła się nad swoim wybitnie nudnym życiem i uciekła, zostawiając po sobie jedynie chmurkę perfum.

Przyszła na poranną kawę. Usiadła przy stoliku i zamówiła latte.
A potem poszła

przyszedł na kawę, i teraz siedział przy stoliku i palił papierosa, i czytał może gazetę jakąś, pijąc kawę.
i poszedł.

przybył oraz czekał, wcześniej zamówił sobie dużą mocną czarną kawę bez grama cukru, zapalił papierosa i patrzył, w wyjątkowym skupieniu, przez okno, obserwujac zmęczonego mikołaja, podejrzewam, że spóźnionego nieco, który rozdawał ulotki przechodniom, równiez zmęczonym wyjątkowo. nie, żeby sam jezus był w lepszym stanie.

clarise też była zmęczona, poza tym niewyspana, właściwie całą noc poświęciła na uczenie się fizyki, także teraz pod jej oczami widniały niewyraźne sińce, a usta miała zupełnie spierzchnięte od powtarzania w kółko pod nosem tych wszystkich praw. weszła do kawiarni i szybko odnalazła wzrokiem jezusa. rany, wyglądał tak seksownie z tym papierosem jak ślęczał nad kawą, o ranyranyrany. ruszyła ku niemu, by w końcu odsunąć krzesło obok i usiąść na nim.
- czeeeść - rzuciłą.

-cześć, clarise-rzekł, przez moment nawet na nią nie patrząc, przepraszam za niego, nie jest może teraz specjalnym romantykiem, ale jeszcze na pewno najdzie go nastrój na poetyckie frazesy i całowanie dłoni. tymczasem jedynie przechylił się nonszalancko przez stól, całując ją delikatnie w policzek, chociaż, podejrzewam, że celowo, trafił bardziej w kącik ust. chyba miała jakiś miły błyszczyk, prawda?-dobrze wyglądasz.
przynajmniej w jego odbiorze wyglądała dobrze. lubił sińce, nadawały jej smaku kobiety po przejściach, jeśli wiesz, co mam na myśli.

ojezu xdddddddddddddddddddddddddddddddddddddddddd.
nic nie mogła poradzić, że prawie podskoczyła na krześle, kiedy tak nieoczekiwanie poczuła jego usta prawieże na swoich. nie spodziewała się tego, aczkolwiek musiała przyznać, że to było naprawdę bardzo miłe uczucie.
- brednie - prychnęła w końcu, wracając do siebie. - zakuwałam fizykę przez całą noc - wyjaśniła. - ty za to wyglądasz na zmęczonego życiem - nie ma to jak komplementy prosto w z serca.
i sie rozeszli ponieważ idziosz.

Siedziała tutaj uprzednio męcząc się ze znalezieniem wolnego stolika. Nie oszukujmy się, to graniczyło z cudem. Usiadła wreszcie przy jakimś niedaleko okna. Zawołała kelnerkę i zamówiła cappuccino z czekoladą.

siedziała sobie, paląc papierosa i ukrywając jakoś swoje ramiona, bo widać było na nich blizny, więc musiała mieć jakąś dość długą bluzkę. pila też kawę i ciągle się denerwowała, to przez to głupie niezaliczone kolokwium, oh. i przez wczoraj też. tak czy inaczej, siedziała i piła kawę.

Weszła, a raczej prawie wpadła, rozejrzała się i kiedy zobaczyła desire podeszła do jej stolika - No więc jestem

poprawiła się na krześle i poprawiła swoje duże czarne okulary. - cześć. mruknęła i upiła swojej czarnej kawy. i skubnęła ciastka. przy okazji obciągnęła rękawy. w końcu nie chciała żeby ktoś widział, że się dzisiaj cięła. z dziewczyny otwartej na ludzi stała się introwertyczką. hm.

- No to opowiadaj co się dokładnie dzieje - usiadła naprzeciwko

spojrzała się na zegarek. - wiesz co ? w sumie muszę coś jeszcze zrobić. uh. odezwę się jeszcze później, dobrze ? uśmiechnęła się niemrawo. i zakryła znowu rękę. i poszła.

I ona też poszła

stał przed kawiarnią wyjątkowo zajęty wypalaniem do końca mega odlotowego skręcika.
o, sid, wróciłeś.
no właśnie.
i było mu ciepło, więc był bez kurtki i tak dalej. chociaż reklamówki miał.

rękawiczki*

reklamówki o kurwa xddddddddddddddd
szła z dłońmi w kieszeniach swoich dżinsowych rurek, tępo wpatrując się w ziemię. w pewnym momencie coś powiedziało jej 'podnieś głowę, podnieś głowę' co za chwilę zrobiła, i dobrze, bo uniknęła przykrego spotkania ze słupem, a i przy okazji ujrzała sida. - o, znowu ty, cześć. - mruknęła.

-czesc, nie powiem, zeby zabrzmialo to wyjatkowo milo z twojej strony - usmiechnal sie, nie decydujac sie na zadne gwaltowne przytulaski, ani misie troskliwe, ani nic takiego, tylko wyrzucil skrecika za ramie, nie przypalajac przy tym nikogo. - jak tam?

- przepraaaaszam, dobrze wiesz, że nie miało to tak wyglądać. - uśmiechnęła się jednokącikowo poprawiając opadające jej na twarz włosy. - huh, chyba nie zaciekawie, ale to norma, nie sądzisz? a co u ciebie, Sid? - stęskniła się, ale raczej nie miała zamiaru go o tym powiadamiać, upsi :c

-jak zwykle, krece sie tu i tam - zrobil z ust prowizoryczna emotke ;> i podrapal po czuprynie, gestej bo gestej, lepsza taka niz being bald. - co tu robisz?

- eeeeee, wracam z zakupów, w lodówce pustki, rozumiesz. - zresztą czemu się dziwić, skoro od dobrych kilku dni nawet nie wychodziła z domu. nie miała po co, no cóż. chociaż jeżeli by tak patrzeć, nie wstawałaby nawet z łóżka, bo nie ma dla kogo, ani po co, huh, Quarelle zdecydowanie nie nadaje się do samotnego życia.

-a! to zapraszasz na kolacje? - spojrzal na nia z nieukrywana nadzieja, bo prawde mowiac dawno nie jadl nic porzadnego, odkad jego wszystkie siostry wyjechaly. westchnal ciezko tez, macajac sie po brzuszku. chyba zaczynalo mu byc tez zimno.

- doskonale wiesz, że nie umiem gotować. - mruknęła. - ale mogę spróbować coś przygotować, najwyżej się zatrujemy. - ułożyła usta w podkówkę, by dosłownie sekundę później wybuchnąć śmiechem. - więc.........? - zapytała, aby upewnić się, że Sid nie żartował, czy coś tam.

wlozyla usta w podkowke
-wiec idziemy! - zdecydowal, wsuwajac ramie w jej ramie i zaczniesz strzalo

Usiadła tutaj przy jakimś najbliższym stoliczku, w miarę blisko kaloryfera. Tzn. usiadła z Pierr'em.

Położył swoją torbę obok gdzieś na krześle i spytał się Shanny:

- No więc kawa? Czy może coś innego?

W tym momencie podeszła kelnerka pytajac się co zamawiają - Wiesz, dla mnie tylko kawa. Latte - powiedziała do kelnerki. - a ty?

- Hmm... Ja to samo - powiedział bardziej do kelnerki niż do Shanny.

- Jeste nowy? - spytała, bez względu na to, co on przez to rozumie.

- Yhmm... tak. - odpowiedział nie bardzo wiedząc o co jej chodzi, ale wywnioskował, że miała na myśli to czy jest nowy na uczelni.

Co studiujesz? - spytała. Była ciekawa, bo uznała, że ona ma taki, popularny kierunek...

- Ja architekturę wnętrz - odpowiedział - a ty?

Spojżała na zegarek i wbrew woli posmutniała - sztukę, wybacz, muszę lecieć - powiedziała, dała swój numer i zniknęła.

No więc siedział sam i pił latte. Gdy skończył, wyszedł.

przyjechał samochodem, bo chodzenia pieczo wręcz nienawidził. tymczasem jednak stał przed carmen i rozglądał się trochę za melanie, zatsanawiając czy w ogóle przyjdzie i tak dalej. tęsknił już trochę za nią, a to głupie. na szczęście nie pracowal juz na uczelni.

uf, w koncu dotarla do tej nieszczęsnej carmen, ktora najpierw pomyliła jej się z jakąś inną kawiarnia, na szczęście taką, która znajdowała sie w pobliżu, nie na drugim koncu miasta... dostrzegla bez problemu jacoba, bo nie bylo dużo ludzi przed lokalem i uśmiechnęła się, gdy już stanęła obok niego. - cześc, jacob.

- cześć melanie - przywitał się i nachylił, by delikatnie musnąć jej czoło wargami - wchodzimy? - nie czekając jednak na odpowiedź, otworzył przed melanją drzwi i czekał aż wejdzie. coś niewątpliwie go z nią łączyło, ale nie potrafił jeszcze określić co to takiego. niesamowicie go fascynowała to na pewno, a fakt, iż była młodsza o te cztery lata, jeszcze bardziej.

- taaak.. - przytaknęla, wchodząc. cale szczeście kawiarnia była porządnie ogrzewana i nie musiała już trzymac lapek w kieszeniach, rozpięła nawet płaszczyk, rozglądając się dookoła. - gdzie siaadamy? - spytala, bo on jako facet powinien wybrac stolik jej zdaniem..xd

jacob wybrał stolik w kąciku, znacznie oddalony od innych, chyba już nawet wcześniej go zarezerwował, z nadzieją, że melanie jednak się odezwie. objął ją teraz ramieniem i poprowadził w tamtą stronę. pomógł nawet jej zdjąć płaszcz, co moim zdaniem jest cholernie fajne i odwiesił, razem ze swoim, czarnym. opadł zaraz na jednym z krzesełek, uśmiechając się niezręcznie.
- hm, co dla ciebie? - zapytał w końcu, zaglądając trochę do menu.

- gorącą czekoladę. z bitą śmietaną. - melanie nie przejmowala się kaloriami, bo nie miala tendencji do tycia, przynajmniej tak jej mówił jakiś lekarz, ale to może dlatego, ze chciał być miły. i tak był mily, jak wypisał jej recepte na jakiś czaderski lek antydepresyjny, ale to dawno i nieprawda bla bla. założyła nogę na noge, zamykając menu i kładąc kartę przed sobą, na stoliku. - a ty? hmm w ogóle co u ciebie? prócz tego, ze już nie będziesz miał praktyk na uczelni...

- nic szczególnego, porządkowałem dziś papiery u taty w pracy i to, póki co moje jedyne zajęcie. w końcu jestem tylko praktykantem. a co u ciebie? - rozmowa była jak najbardziej niezręczna i sztywna, jak zazwyczaj bywa w takich sytuacjach. nie wiedział nawet co ma mówić, najchętniej zabrałby ją do siebie i spędził miły wieczór, ale wolał nie ryzykować, że znów w połowie sobie pojdzie, czy coś takiego.

wzruszyla ramionami, wpatrujac się w serwetnik, w którym nie bylo wcale serwetek i westchnęła. - wszystko w porządku. w zasadzie szkoda, ze nie będziemy się juz widywac na sorbonie.. to znaczy wiesz co mam na myśli, bo przecież i tak możemy sie tam widywać, hmmm.. - bo przeciez jacob tez studiuje, o czym ona zapomniała praktycznie.

jacob jest stary i ma tylko seminaria związane z pisaniem pracy magisterskiej. jedno z nich właśnie trwalo, wykładowca pewnie będzie się czepiał, ale jego to w zasadzie jakoś niespecjalnie interesowało. chcialo mu się spać, wypił osiem litrów kawy, jak nie więcej, a teraz zamówił espresso.
- jakoś nigdy nie chciałem być nauczycielem ani wykładowcą, a to jako pierwsze się napatoczyło. teraz natrafiła się lepsza okazja, więc korzystam - wytłumaczył pokrótce - a widywać mozemy sie poza uczelnia.

- też prawda, też prawda.. - przytaknęła, kiwajac energicznie głową, chyba nawet zbyt energicznie, wiec szybko przestala i nieznacznie się zarumienila, co można przypisać cieplocie panującej w kawiarni.