Na 4 poziomach znajdują się eksponaty od "fun-sex" po nowoczesne dzieła sztuki z różnych kontynentów. Miłej zabawy

siedziała przed, z nogami podciągniętymi pod brodę. obserwowała jak krople deszczu kolejno uderzają o schodki. kap, kap, kap. było jej cholernie niefajnie, ale do tego wszyscy już się przyzwyczaili. nawet nie przejmowała się tym, że ma przemoknięte wszystkie ubrania.

przybłąkał się tu, by teraz stanąc pod ścianą i znudzonym wzrokiem przyglądać się temu wszystkiemu temu, co wisiało na ścianie. stwierdził w duchu, że nienawidzi rurek, które włożył, bo aktualnie zjeżdżały mu z bioder wręcz notorycznie, a nie chciał podciągać, jak wszyscy patrzą.

przyszła tutaj z ciekawości i oglądała wszystko to, co się tam znajdowało. trochę zaczęła już ziewać, bo powoli już jej się nudziło. stanęła więc gdzieś przy ścianie i przyglądała się jednej rzeczy którya tam była.

tak się złozyła, że przyglądali się chyba tej samej rzeczy, nikt nie wie jakiej i niech to pozostanie tajemnicą, złożoną gdzieś głęboko do grobu czy coś. w każdym razie daniel zaraz poinformował m. (oczywiście nie wiedział, że m. to m.), że mu się to coś o to właśnie nie podoba!

przyjrzała się dokładniej tej rzeczy i odgarnęła włosy z czoła, które jej trochę zaczęły przeszkadzać. szczerze mówiąc, to to coś też jej się nie podobało. nie omieszkała powiedziec o tym danielowi, chociaż wcale nie wiedziała że to daniel. podeszła bliżej tej rzeczy. - jak myślisz, czy twórca tego czegoś, mógł być na haju ? zapytała.

okej, przyjmijmy, że tym czymś było zdjęcie, a że daniel studiował fotografikę, to dużo mógł o tym powiedzieć, aczkolwiek nie był mądralą, także się... nie mądrzył, masło maślane.
- albo był pijany, albo naćpany, nie wiem - wzruszył ramionami.

zrobiła krok do tyłu i przypatrzyła się jeszcze bardziej zdjęciu. zaciekawiło ją tą swoją okropnością, czy czymś tam. czymkolwiek. - też tak myślę. stwierdziła i przypatrzyła się bardziej chłopakowi. - wydaje mi się, że gdzieś już cię widziałam. powiedziała i poprawiła włosy. uśmiechnęła się do chłopaka.

- seeeerio? - uniósł brwi do góry, próbując sobie przypomnieć, gdzie mogli się widzieć, ale za nic w świecie nie mógł jej skojarzyć. - hm, niemożliwe, bo ja cie nigdy nie widziałem. - wsunął dłonie do kieszeni swoich rurek, uważnie przyglądając się jej twarzy, ale oprócz tego, że uznał, że ma ładną twarz, nic więcej mu do głowy nie przyszło.

próbowała sobie przypomnieć, gdzie się mogli widzieć, ale nie mogła. no tak, przecież wczoraj była na prywatce, a dzisiaj miała kaca. - może kiedyś się widzieliśmy, ale nie mogę sobie przypomnieć gdzie. z resztą, nie ważne. uśmiechnęła się znowu. - martinique jestem. przedstawiła się tak, jakoś machinalnie.

- daniel - oduśmiechnął się nawet jednym z tych nieznacznych, jednokącikowych uśmieszków, by zaraz stwierdzić, że jest już późno i że yy, musi sie uczyć, tak tak, ucz się ucz, bo nauka to do życia klucz, blebleble, w każdym razie poszedł.

i ona też poszła, bo w domu czekało na nią dużo dużo pracy.

winston zacny trzeci siedzial na poreczy przyschodowej przed muzeum i jadl czekoladowego croissanta, od czasu do czasu popijajac wkubkowym kapuczino orzechowym i czytal rozlozona na kolanach gazete, a w zasadzie to dodatek z kawalami.

a ty wciąż z tym awatarem....
erin właśnie wychodziła z muzeum, w którym była na pouczającej, poszkolnej wycieczce, która okazała się o wiele bardziej interesująca niż taka wycieczka na weterplatte na przykład. zauważyła jakiego przykrucza szamającego kroasanta i pomyślała 'noł łej, to chyba winston'. i o dziwo tak faktycznie było, usiadła więc obok niego i powiedziała: - cześć, winston.

?
-czesc, erin - odpowiedział nie odwracając głowy od gazety bo kawały o żydach [to była alternatywna gazeta rozdawana w metro] zupełnie przykuły jego uwagę. znalazł jednak chwilę na zerknięcie na erin i posłanie jej uśmiechu, kiedy przerwał czytanie, żeby podrapać się po nosie. absorbujące.

oo nowy chłopiec
- co czytasz? przeczytaj mi coś. - erin była żydówką i kawały o żydach jej nie śmieszyły.. okej, chyba jednak nie, bo nie wiem aż tyle o żydach, chociaż zapewne więcej niż o tych drugich, normalnych. nieważne, podrapała się po kolanie i szturchnęła butem, o ile tak można, chyba nie, o jego but.

tak. ladny.
-nie mam ochoty juz czytać. jak się ma szanowna mamusia? - zainteresował się czysto grzecznościowo i całe szczęście, byłby pech, gdyby zakochał się w jej matce. kiedyś możemy go zakochać. złożył gazetę i ułożył obok siebie, zaś dłonie między kolanami, coby się grzały i przyjrzał jej się uważnie, unosząc delikatnie lewą brew.

- mamusia ma się doskonale - zapewniła go. miała nadzieję, że mamusia nie będzie się pieklić, że erin nie wróciła na kolację. a nawet jeśli, to trudno. - a jak się ma twoja mama? albo lepiej po prostu.. jak się masz?

-moja mamcia nie żyje - skłamał bezczelnie i wsunął w usta papierosa, a potem wyciągnął paczkę w jej stronę. - w porządku, uczę się origami i nauczyłem się robić makaron zapiekany w sosie aioli. mogę cię kiedyś zaprosić.

- przykro mi. chętnie dam się kiedys zaprosić, chyba że to to tylko takie zaproszenie grzecznosciowe, bez pokrycia. film też mieliśmy kiedyś obejrzeć - zauważyła, przyglądajac się latającemu bez smyczy po chodniku jorczkowi, który był wielkości buta.

-mnie niezbyt przykro. zapomniałem o filmie, jestem taki zabiegany. TAKI - pokazał rozłożonymi dłońmi jak bardzo - ZABIEGANY! - oblizał usta i stwierdził, że są zbyt delikatne na taką pogodę i zeskoczył z poręczy, sięgając zaraz po magazyn. - idziemy na kurczaka.

mateusz b 20:20:01
mineło 700 dni Jana Pawła II do nieba. Wyslij to 8 osobom a za 8 dni anioły ześlą ci cud. Jesli tego niezrobisz bedzie to 8 nieszcześc. Złóż mu honor ..............Mi nie chodzi o łańcuszek...tylko o pamięć...Rozeslij to wszystkim na swojej liście.Nawet jeżeli są niedostępni

wtf xxd
powiedziała, że okej, niech będzie i zacznij