To tutaj została ustawiona miniatura Statui Wolności. Nieprzerwanie od 1885r. spogląda na zachód, w stronę Nowego Jorku, gdzie stoi oryginał.
Wygodne ławeczki. W sam raz, żeby posiedzieć i wypić absynt ze srebnej piersiówki.

stała nieopodal statuy i starała się zrobić jakieś imponujące zdjęcie, którym będzie mogła pochwalić się dżonemu.

hihi, żeby było bez wątpliwości, dżony tu i teraz to moja własna inicjatywa :c
a a a on pił, napisałam bił, podwójne espresso i o dziwo nic nie palił. myślał o 'mleczarce' vermeera, czy coś takiego, y.

Szła z mp3 na uszach i nuciła sobie piosenkę Nirvany

skomentowałabym, ale nie mogę.
tak więc aurelie była tak skupiona na zrobieniu fotografii-idealnej, że nie zauważyła dżonego w miejscu w którym stał. ba! nie dostrzegłaby go pewnie gdyby stał obok niej również. nie wiem, czy poprzednie zdanie było poprawne gramatycznie, nieważne. kucnęła i spróbowała perspektywy z tegoż właśnie punktu widzenia.

mijając drusillę uśmiechnął się do niej, ale jak to on, szedł dalej. następnie zauważył jakąś dziewczynę, robiącą zdjęcie i przechodząc obok niej powiedział, że lepiej zastosować wertykalne ujęcie i zwiększyć kontrast.

speszyła się, rozpoznając jego głos i podskoczyła nieznacznie oczywiście jak to często bywa upuszczając swojego pięknego nikona. spoglądała teraz to na dżonego, to na pozostałości swojej lustrzanki
-ty.. to.. chlera..

hm, nie mogę więc nie skomentuję. tu jest ikonka ze średnikiem i iksikiem
- chryste. - mruknął, nieznacznie odnotowując, iż to ołreli. bardziej przejął się losem aparatu, natychmiast kucając i obracając w dłoni pęknięty obiektyw.

-zamorduję cię, johnny, przysięgam przyjdę do ciebie w nocy z nożem i poderżnę ci gardło - jęknęła bynajmniej nie groźnym tonem, kucając obok. zachwiała się, łapiąc jego kolana które zresztą szybko puściła - jeszcze zobaczysz!

- hej, orłreli. - dodał spokojnym tonem. - kupię ci nowy, obiecuję. - w sumie to w głębi duszy uważał, że to jej wina. - albo przynajmniej się dołożę. - dżony to taka atrakcja luwru, bo reprodukuje znane obrazy i ludzie sobie z nim zdjęcia pykają. - w sumie to tylko obiektyw odniósł poważne obrażenia.

wymamrotała pod nosem, że jeszcze chwila a poważne obrażenie odniesie on sam, po czym wstała i wygładziła swoją białą bluzkę na ramiączkach. moje postacie maniakalnie wygładzają bluzki, właśnie doszłam do takiego wniosku. przepraszam!
-finansujesz trzy czwarte ceny - dodała, wznosząc na niego wzrok i zamrugała, wachlując długimi rzęsami.

- 70 procent. - powiedział, bo lubił przekomarzać się z wkurzonymi dziewczynami. stanął naprzeciwko niej, trzymając w jednej ręce obiektyw, w drugiej resztę lustrzanki. uniósł brew, obowiązkowo.

-uuh, nie patrz tak na mnie, bo znowu ulegnę - mruknęła, mierzwiąc jego i bez tego wystarczająco potargane włosy. tupnęła nogą i wydęła usta - nienawidzę tego. cholerni faceci. manipulatorzy!
hihi, nie była feministką, spokojnie.

- 68? - uniósł brew wyżej, bikoz ju tejk mi hajer. żarciosz. uśmiechnął się kpiąco, bo wszyscy moi menszczyzni tak się uśmiechają. - to o rewła. - wywalił, uprzednio biorąc spory zamach, obiektyw do sekwany.

-co do..! - odruchowo złapała go za przedramię, wpijając w nie niepomalowane dzisiaj paznokcie - pobździło cię do reszty? ty..ty..uuh! - uwielbiam kiedy na filmach dziewczyny się tak denerwują, to takie urocze. ciekawe czy zachowuję się podobnie - może dało się go jeszcze uratować! jakoś.. - zaznaczę iż nie puszczała jego przedramienia, ściskając je dosyć mocno.

- uspokój się oreli. - dodał oschłym tonem i potrząsnął nią, trzymając za ramiona. pomyślał, że to zadziała. i pewnie odrobina kalwadosu by się przydała.

tak jak przewidywał, nieco się uspokoiła. jednak nie znaczyło to, że przestała mordować go spojrzeniem.
-trzymał łapy przy sobie - parsknęła, odsuwając się od niego i pocierając ramiona, na których widniały teraz ślady dwóch czerwonych dłoni. szkoda, że nie białe. mogłaby zapisać się jako statystka do władcy pierścieni. wiesz, do ekipy sarumana. zdaje się, że ktoś tu dostanie okresu, khra khra!

kraaa krraaa, jak kruk.
uśmiechnął się, wyraźnie rozbawiony zaistniałą sytuacją.
- coś jeszcze? - zapytał, starając powstrzymać się od śmiechu. - mam sam wyskoczyć czy osobiście chcesz mnie popchnąć? - zapytał i wdrapał się na murek. przypomnijmy, że trzymał w dłoni lustrzankę, tak jakby rzeczywiście chciała go zabić ;c

wcześniej zapowiedział, że kupi jej nową tak więc zignorowała fakt iż trzyma jej nikona w lewej dłoni. wdrapała się na murek tuż obok niego i stojąc na palcach szepnęła, że bardzo chętnie, po czym popchnęła go opadając na pięty dla złapania równowagi i mrucząc pod nosem 'au revoir, debilu'. ah, jak oni się kochają! wodzę w nich nowych rai i gaspara.

hej, umarł.
znaczy wpadł do strasznie chłodnej sekwany, gubiąc po drodze aparat. i nie wiem, trafił do szpitala?

nie!

tak więc siedział na jednej z wygodnych ławeczek, dziękując bogu za błogosławioną japonistykę, kiedy to miał zajęcia dopiero od czternastej do szesnastej. i opalał się, chociaż miał szalik na szyi.

ale zaraz sobie poszedł xd

tędy własnie szła i spoglądała z niesmakiem na statuę wolności. wymachiwała przy tym reklamówką z bukami i sałatą i nuciła piosenki edith piaf, ale darowała sobie podskakiwanie jak stary pedał.

natomiast daniel szedł tędy, bo miał po drodze. w międzyczasie przeglądał zdjęcia, które wywołał przed chwilą. były przeznaczone na portfolio!

wpadła na niego bo to się zdarza i spadły mu trzy i pół zdjęcia, więc przeprosiła sto dwadzieścia siedem razy i nawet schyliła się, żeby podnieść te trzy i pół co spadły, zerkając na nie dyskretnie, cokolwiek na nich było.

na szczęście żadnej erotyki czy też scen łóżkowych zobaczyć nie mogła, ostatnio denjelowi udawało się jedynie sfotografować ukradkiem jakichś tam nieciekawych chińczyków na ulicy, mimo to i tak był dumny z siebie. schylił się również, by podnieść, przecież nie będzie tak stał nad nią, cmokając badawczo i oczekując oklasków, conie.
- i tak mi się nie podobały te zdjęcia - westchnął ciężko, zauważając, że fotoski które trzymała rosie są pobrudzone czymś czymkolwiek, co leżało i kwiczało na ziemi. byleby nie psia kupa.

-są niezłe, tak mi się wydaje, chociaż niekoniecznie się na tym znam. właściwie to byłam ostatnio na wytawie erwina olafa. i bourdina. i ogdena, ale to całkiem dawno. - i na tym kończyły się jej doświadczenia fotograficzne. chociaż miała jeszcze oldskulowego polaroida w szufladzie, ale zawsze zapominała kupić do niego filmu. pozbierała dwa i jedną czwartą zdjecia i wstała, poprawiając spódnicę, samo zbieranie nie mogło w końcu trwać w nieskończoność, chyba, że jakieś zdjecia spadłyby z mostu i daniel zażądałby, żeby po nie skoczyła.

- więc musisz to kiedyś nadrobić - stwierdził, wcale nie robiąc niepotrzebnych aluzji, przecież dla niego była jedynie dziewczyną, która wytrąciła mu kilka zdjęć z rąk. no, może uważał, że jest ładna. i że ma zgrabne nogi. i błyszczą jej się fajnie włosy w świetle słońca. ale nic więcej poza spostrzeżeniami zwykłego, typowego chłopca z niższych sfer. - jestem daniel - powiedział, wypadało przecież. podniósł się też, teraz paczył na nią z góry, był wyższy, bo wszyscy moi postaciowie są wysocy.

a wszystkie moje postaciuwy są niskie, więc ona patrzyła z dołu, mrużąc oczy, bo raziło ją miłe, wrześniowe słońce. - rosemarie. -przedstawiła się, wolała w takich sytuacjach używać pełnego imienia, bo wydawało jej się, że brzmi dostojniej. - chyba powinnam, chociaż własciwie wolę malarstwo od fotografii.

w takim razie uciekła bo za drzewem czaiła się sokolica ;o

przystanął sobie, macając w kieszeni spodni, wcalenietooczymmyślimy, tylko miły mały woreczek pełen trawki, z wielką satysfakcją, że w końcu się w ową trawkę zaopatrzył.
oblizał spierzchnięte wargi i zapalił papierosa wpatrując się w niebo.oł.

okej, więc derek siedział na jednej z przyjemnych ławeczek, popalając malboraska. zastanawiał się bad faktem powrotu do domu, ale zrezygnował, bo tam czekały na niego projekty. no i pies. głodny pies. może nawet powinien pójść.

frances, w ogóle podniecam się na text to speech, czy coś, jak to fajnie sie wymawia, szła właśnie obok jakoś tej całej statuy wolności, czy coś, żując dość widocznie truskawkową orbit, bo takowa kojarzy mi się z niemcami..... okej, smutny temat, nie poruszam go już! ;x aha, nie wiem, czy padało, czy nie, bo dzisiaj nic nie wiem właściwie, ale w każdym bądź razie mokła!

Spacerowała sobie tędy

a co on jej miał na to poradzić, tym razem ty nawiążesz kąwersejszyn, więc ja tylko napiszę, że przydeptał czubkiem buta dopalonego papierosa, by rozejrzeć się dookoła i dostrzeć frances właśnie. pomyślał sobie, że skąs zna tę twarz, ale niespecjalnie zawracał sobie tym głowę.

okej, nienawidzę cię za nawiązanie kąwersejszyn. frances podniosła głowę znad swoich kolorowych kaloszkuw, spoglądając w stronę dereka, heeeeeeeej, cały czas się zastanawiała skąd go zna, pytanie miesiąca w ogóle. w każdym bądź razie, podeszła do niego, siadając obok. miał miłą kurtkę. - moknę.
bo to tylko frances :d

i co może miał jej jeszcze dać swoją kurtkę? ha, ha, ha. dobra, nie, nieważne, to wszystko wina darka :d. podniósł na nią wzrok i uśmiechnął, bo okazała się dziewczyną, której chwilę wcześniej się przyglądał i hej, już wiedział kto to. tamta z parku, która zrobiła mu bliznę na policzku, patrz prawy policzek.
- ohm, a gdzie zgubiłaś swoją parsolkę? - uśmiechnął się jednokącikowo i przyjaźnie, bo to tylko derek.

ha ha ha, kocham cie nawet ostatnio, to wszystko dlatego, że tęsknie :c za tobą, ale nieważne, spoglądnęła na niego spod swojej kapocy, która była koloru niebieskiego, jak zarówno cała bluza w kubusia puchata. ej, bo to tylko frances, hulaj dusza i tak dalej :d - no dobra, wcale nie moknę, bo nie pada. ale zimno. a parasolkę mam w domu, czego od niej chcesz? - zmarszczyła nos, usta również, które swoją drogą miała pomalowane na czerwono. i hej, wychyliła się w prawo trochę, bo strzelam, że siedziała po jego lewej stronie. - ojej!
wcale nie blizna, ale ślad, kłamiesz.

Poszła, bo zimno jej się zrobiło

moira <3
derek po raz kolejny obdarzył ja usmiechem, z serii przyjaznych. wcale nie zamierzał jej wypominać tego z parasolką, bo przecież nic takiego mu nie zrobiła. wstał za to i zdjął ofiarnie swoją kurtkę, zostając w samym kardiganie i jakiejś koszulce pod. - proszę. żeby nie było ci zimno, huh jak ci na imię?

w podzięce za ów kurtkę, na którą czaiła się od samego początku, gdy tylko go ujrzała, ha ha, żartuję, zrobiła balona tuż obok jego ucha, zaraz uśmiechając się przepraszająco. - to uh, tak miło z twojej strony? - bo franes nie wierzy w miłość i tak dalej, co ma miłość do czegoś miłego, to nie wiem, ale buntowniczką chyba jest raczej. - frances, a tobie? jezu, wyglądasz o wiele lepiej niż wtedy, w parku! - no bo nie okłamujmy się, przypominał jej raczej jakiegoś studenta prawiczka.

prawiczkiem nie był, studentem owszem.
- derek. miło mi cię poznać, frances. zawsze chodzisz tak zupełnie sama po mieście? czy może czai się gdzieś zazdrosny facet, który będzie gotów pozbawić mnie uzębienia? - dla uwiarygodnienia swoich słów, rozejrzał się, pocierając prawą dłonią o lewą. mimo wszystko frances, wyglądała raczej na pogodną nastolatkę, a nie buntowniczkę.

okej, to ona jest pogodną nastolatką, chyba aż zmienie w wizytuwie jej charakter.................... okej, zmieniłam xd - a widzisz tutaj gdzieś księcia na białym koniu? - mrugnęła raczej do niego, równocześnie zaciskając czerwone usta. aha, zaznaczę, że mrugnęła przyjaźnie raczej. - nie martw się, nikt cie nie pozbawi uzębienia, nawet będziesz mógł pójść na dodatkowe wybielanie, a poza tym książęta chyba nie biją, co? - spytała, spoglądając na jego sylwetke, właściwie gdyby dopisać do niego książę, dobrze by pasował do tej roli - a ty, czemu sam?

bo nie ma dżemu. no to się uśmiałyśmy :d.
- księcia? - rozejrzał się po raz kolejny, wyjmując paczkę marlboro z kieszeni spodni. obciągnął też trochę rekawy kardiganu bo było mu cholernie, a to cholernie zimno - nie widzę. skoro już tak sobie tutaj gadamy, frances, to może dasz się zaprosić na kawę, mam tylko psa w domu, żadnej żony, kochanki, narzeczonej.

dotknęła jego ramienia nawet czy jakoś tak, drugą ręką poprawiając jego kurtkę na sobie. - ej, tobie jest zimno! - cóż za odkrycie, przybliżyła się do niego, coby go trochę ogrzać, ale bez przesady, prawda :d - och jasne, gorąca kawa jest na pewno lepsza niż czekanie na swojego księcia z bajki - uśmiechnęła się do siebie właściwie, bo to było głupie, ten cały książe i tak dalej, ale to tylko frances, jak już wspomniałam. aha, pozwoliła sobie nawet zapytać go, jakiego psa, bo ona się bała zwierząt :d

- owczarka niemieckiego. ale lubi kobiety - bo oczywiście derek nie traktował jej jak dzieciaka, tylko właśnie jak kobietę. prezentowała się jakoś tak poważniej, niż norma dziewiętnastolatki, więc mogła być nawet jego rówieśniczką. teraz, podniósł się z ławki, spoglądając na nią z góry - więc chodźmy.

- byle nie daleko, cholernie mi zimno w stopy - mruknęła, wcale nie chcąc, żeby to usłyszał, bo jeszcze by pomyślał, że jest jakimś głupim dzieciakiem. no ale nic, wstała, poprawiając swoje żółte rurki, jezu, nie wiem, nie widze jej xd no ale w każdym bądź razie zaraz oddała mu jego kurtkę, o ile wcześniej tego nie zrobiła, co po prostu, nie pamiętam.

i poszli i zaczne. wąskie chyba.

Usiadła na jednej z ławek i zaczeła sie przyglądać statule "nigdy nie widziałam orgyginału" stwierdziła. słyszała ze miała być jakaś impreza ,ale doszły ją plotki ze nie wypaliła wiec siedziała sobie teraz w samotności i gapiła na podrube statuły wolności