summer i nate, nate i summer. w każdym razie przyszli do słodkiej dziurki na jakieś słodkie śniadanko, gdy wchodzili nad drzwiami zabrzęczał dzwonek.
- gdzie siadamyyy? - tradycyjnie.

rozejrzała się trochę, bo to ważne gdzie usiądą. na pewno nie koło tego pana z wąsem, bo wyglądał na geja, a summer ich nie lubiła, przy oknie? nie, bo tam siedziała jakaś gruba angielka i jeszcze by zaczęła podrywać nate'a. skinęła na stolik mniej więcej po środku i ruszyła w tamtą stronę, stukając obcasami pantofli jimmy'ego choo, bo to wrzesień.

- mam ochotę na jakieś ciastko francuskie - powiedział dosyć głosno, by ta śmieszna sprzedawaczka z rumianymi policzkami i tłustym tyłkiem mogła przygotować dla nich dogodną ofertę. poszedł do stolika, przy którym usiadł, zadowolony z faktu, iż nie było na nim rozsypanego cukru.

summer usiadła raczej na przeciwko, kładąc torebkę na kolanach. odkąd jej ukradli, starała się raczej pilnować, tym bardziej teraz, kiedy miała dużo, naprawdę ważnych rzeczy.
- aaaa ja pączka z jabłkami, nie jadłam pączków chyba z milion lat - powiedziała, zastanowiwszy się chwilę i czekała, aż pani sprzedawca do nich podejdzie.

niestety ona chyba wcale nie miala zamiaru do nich podchodzić, nate troche się niecierpliwił, więc sam wstał. - pączek z jabłkiem, tak? - upewnił się i nie czekając, aż summer przytaknie, poszedł do kasy, czy gdzie tam się kupowało, i złożył zamówienie, by zaraz wrócić do stolika.

summer stwierdziła na głos, że co to za obsługa, że trzeba wstawać i tak dalej. założyła pod stołem nogę na nogę, obserwując nate'a.
- masz rzęse na policzku - poinformowała go z uśmiechem, obukącikowym nawet.

- i co teraz - westchnął teatralnie, starając się ową rzęsę z policzka zebrać palcem, co mu niespecjalnie wyszło. wiadomo, na ślepo to tak trochę niefajnie. więc nachylił się nad stolikiem do summer, by ona mu ją wzięła.

summer więc też nachyliła się nieco nad stolikiem, przygryzając język ze skupieniem i zabrała rzęsę z policzka nate'a, strzepując ją następnie z palców. pocałowała go też lekko, tak przy okazji, mówiąc coś o tym, że nie chce jej się dzisiaj iść do redakcji.

- to nie idź, summer, przecież poradzą sobie bez ciebie - powiedział, kręcąc oczyma. i się wyprostował, te całe nachylanie się nad stolikiem go męczyło. - aha, i dzisiaj impreza, chyba idziemy, nie?

dopiero sobie przypomniała o tej całej imprezie, [zaraz będziesz miała pewu], naprawdę nie wiedząc jak mogła zapomnieć, to w sumie była pierwsza organizowana odkąd wrócili z seszeli, czyli raczej fajnie, że spotka się ze znajomymi. postanowiła napisać do latishy esmesa, bo z nią też nie widziała się conajmniej milion lat, więc w tym celu wyciągnęła komórkę.
- jaaasne, że idziemy, dobrze, że mi przypomniałeś, muszę sobie coś kupić - powiedziała w końcu, skupiając wzrok na ekranie komórki - muszę zanieść im tylko papiery, to znaczy do redakcji, pójdziesz ze mną?

- mogę iść, ale nie myśl, że na zakupy też z tobą pójde - zmraszczył czoło. na nic nie miał takiej ochoty, jak na położenie sie z truskawkowym koktajlem na kanapie przed telewizorem. i już miał plan, on sobie odpocznie, a summer pójdzie na zakupy!

- aha, po co z tobą na zakupy, żebyś mi tylko marudził? - uniosła obie brwi do góry, podnosząc wzrok z nad ekranu komórki i uśmiechnęła się, bo właśnie dostali swoje śniadanie.

- ja przecież wcale ci nie marudzę! - obruszył sie, chociaż dobrze wiedzial, że często jej marudzi i bywa naprawdę niedobry, ale przecież się do tego nie przyzna! zabrał się za swoją francuską bułkę z eee jakimiś owocami.

summer w chwilowej ciszy, spożywała pączka z jabłkami zastanawiając się, czy nie powkładali jej niczego trującego do pączka, więc obserwowała go przed każdym gryzem. nie mogła jednak długo wytrzymac w milczeniu, więc oblizała górną wargę, smakującą jeszcze lukrem.
- o której jest dziś ta impreza? - zapytała, przechylając nieco głowę w prawą stronę.

- o osiemnastej, bodajże - podrapał się po nosie, całe szczęście nie ubrudził się cały, jak to się mu często niestety zdarzało, nate był dużym dzieckiem i czasami naprawdę nie potrafił sie nie ubrudzić. - mam nadzieję, że się nie upijesz i nie przyniesiesz mi wstydu.. - uśmiechnął się do niej nieznacznie, chyba żartował tak tylko.

- aha, czyli zawwsze chodzę pijana i robię ci wstyd? dobra, możemy się założyć, że WCALE nie będę piła - zaraz jednak pożałowała swoich słów, co to za impreza bez alkoholu, okej i tak będzie fajnie, ostatnio nie było potins, to przynajmniej dowie się co się dzieje w paryżu, od koleżanek.

- okej, umowa stoi. jeśli uda ci się wyjść trzeźwo z imprezy, to wymasuję ci plecy jutro przed spaniem, albo kiedy tam będziesz chciała - uniósł obie brwi. - a jak nie, to ty mi wymasujesz! - oho, lubił jak mu masowała plecki, więc już się na to napalił trochę.

a summer w sumie nie chodziło o to masowanie, chociaż okej, bolały ją plecy, pewnie przez to, że nate ją kopnął, dziś na schodach, ale o sam fakt, wygrania zakłady. zmrużyła nieco powieki, dojadając swojego pączka, czuła się conajmniej klejąca od pudru, więc wyjęła z torebki lusterko, by się w nim przejrzeć. uśmiechnęła się zza owego do nate'a.
- w porządku. szykuj ręce do masażu, kochanie - puściła mu nawet oczko.

- hoho, jeszcze zobaczymy, mała - puścił do niej oczko, a potem do sprzedawczyni, jako że miał nadzieję, ze tamta da mu jeszcze jedno ciastko, bo mu smakowało. - w każdym razie.. kiedy idziesz na te zakupy, huh? - spytał, mając nadzieję, że się już umówiła z jakimiś koleżankami.

- nie wiem, muszę umówić się z latishą, naprawdę długo się nie widziałyśmy - powiedziała, opierając wygodniej i klepiąc po płaskim brzuchu. nie mówiła już nic o tym, że będzie gruba, bo nie będzie - a ty co będziesz robił?
miała nadzieję, że nie pójdzie gdzieś z kolegami, podrywać dziewczyny, ale tego nie powiedziała na głos, bo summer wcale nie okazywała tego, że jest zazdrosna.

chociaż jak wiemy, summer była zazdrosna czasami zbyt bardzo!
- posiedzę może w domu i poczytaaaam - powiedział, wcale nie miał zamiaru czytać tych durnych książek, które kazali mu wypożyczyć z biblioteki, że niby mu się przyda coś z serii 'prawo w kambodży'.

czyli tak jak ja.
- jezu, dawno nic nie czytałam, nie mam czasu wcaaale, pewnie juz nie umiem czytać - powiedziała, opierając łokieć na stole, a głowę na dłoni, wiesz o co chodzi, ko cha nie - chociaż nie, czytałam jakieś bzdury na filozofię, przed kolokwium, a i tak mi nie zaliczył.

- nie można się oduczyć czytania, to chyba jest jak jazda na rowerze - stwierdził, taka była jego teoria. chociaz tak naprawdę to nate nie potrafił jeździć na rowerze i nie wiedział jak to jest z tę całą jazdą. - możemy się kiedyś wybrać do księgarni albo biblioteki. - nie lubił antykwariatu, wolal nowe książki.

summer nawet nie miała pojęcia, gdzie są w paryżu księgarnie, czyli wstyd się przyznać. czasami korzystała tylko z biblioteki na uczelni i niestety nie czytała nic poza tymi przymusowymi ksiązkami, przed sesją. w liceum też nic nie czytała. a to raczej niedobrze, skoro jest humanistką, to już nawet ja czytam.
- jasne, możemy. dawno nie jeździłam na rowerze, rolkach, cholera już na nic nie mam czasu - stwierdziła z żalem, dobrze, że idą dziś na tą imprezę!

- przepracowujesz się po prostu, kochanie! - westchnął ciężko. martwił się, że summer nabawi się jakiejś paskudnej depresji od tej całej pracy, nawałów pracy.

- przecież nie mogę zostawić redakcji tak po prostu. moja sekretarka jest tylko dobra w parzeniu kawy i niczym więcej. nie potrafi nawet mni dobrze umówić na spotkanie - pokręciła głową, przewracając komórkę na stole, co stwarzało takie stuk, stuk, stuk.

- to poszukaj kogoś innego, na pewno w paryżu by się znalazł ktoś jeszcze, kto by się na tym dobrze znał - stwierdzil. chociaż oczywiście wiedział, że to nic łatwego. - ale nieważne, nie rozmawiajmy o pracy. - bo robiło mu się niedobrze.

- właśnie. pewnie i tak tego nie zauwazyłeś, ale matka wczoraj zabrała caprice - powiedziała, tak dla poinformowania nate'a, hej ze smutkiem!

- o nie - powiedział, udając, że jest tym zmartwiony. - będzie mi jej brakowało - westchnął ciężko,opierając łokcie o stolik. - ale przynajmniej nie będzie płakała. - marudził, caprice była grzecznym dzieckiem.

- wcale tak dużo nie płakała. chyba pojadę odwiedzić je kiedyś w sydney, bo przyjadą do europy dopiero na święta. chociaż to w sumie nie aż tak długo - powiedziała, bardziej do siebie niż do nate'a, ale ten fakt tez pominiemy.

- może lepiej adoptuj swoje dziecko, hm? - wcale nie mówił serio, nie wyobrażał sobie mieszkania na stałe z małym bękartem, o czym miał nadzieję, że summer wie. - właśnie, jeszcze jakiś miesiąc i trzeba będzie robić zakupy świąteczne - jęknął. nie znosił zakupów, zwłaszcza świątecznych.

- nie chcę adoptowanego dziecka - pokręciła głową, a przecież w ciążę też nie chciała zachodzić, bo miała złe doświadczenia jeśli o to chodzi - to źle, nigdy nie wiem co mam komu kupić, matkoo. a potem twoje urodziny. i wczesniej sylwester. będziemy w sylwestra w paryżu?

- nie mam pojęcia, może uda nam się wymyślić coś ciekawszego - on nie miał pomysłów, ale jak wiedział, summer lubiła wymyślać zajęcia i miejsca, w które mogliby pojechać. okej, tak mu się przynajmniej wydawało.

- coś wymyślimy - summer naprawdę chciała by spędzić sylwestra ze znajomymi, miała nawet pewien pomysł, ale na razie po prostu się zamknęła i powiedziała nate'owi, że mogą iść do domu.

- no dobra, chodźmy - przytaknął chętnie, bo chciało mu się pić, a przecież nie kupi sobie małej wody za trzy euro. wstał, odsuwając się z krzesełkiem od stolika, musiał jeszcze zapłacił, więc poszedł do kasyy.

a summer stanęła za nim, opierając policzek o jego plecy i nawet zamknęła na chwilę oczy.

i zaraz poszli i zacznieeeeesz.

Siedział sam przy dwuosobowym stoliku trzymając nogi na krześle dla drugiej osoby... Mimo że Słodka Dziurka pełna była 'gości' to spostrzegł że chyba nie będzie miał dzisiaj z kim grać. Wepchną połowę kawowego eklerka do ust i przeżuwał go dręcząc się, że jeśli obserwuje go jakiś gej, to wypchany ciastkiem lewy policzek będzie mu się kojarzył z robieniem loda. Potem poszedł.

tak więc wpadli do słodkiej dziurki, bo to jedyna cukiernia jaką znalazłam, niemalże tuż przed zamknięciem. na ładne oczy obojga jednak zostali wpuszczeni do środka 'na szybko'. aurelie rozejrzała się i podeszła do wysokiego stojaka, na którym to wisiały świeczki tortowe i chwyciła jedno opakowanie, polecając lijamowi wybrać swoje ulubione ciastko, w które następnie wbiją świeczkę. od razu poprawił jej się humor, kiedy zaczęła bawić się z nim w organizację mini-przyjęcia urodzinowego. stanęła przy kasie, czekając aż się zdecyduje. lijam. na ciastko.

jezu, sori, gadam z natali przez telefon, omatko xd 'łyljam pozdrawia ozięble' itepe.

on się cieszył jak dzieciak, zawsze chciał czegoś szalonego na osiemnaste urodziny, a w końcu to było dość szalone, no i elo o to chodziło. tak więc z miną najranego pięciolatka wybrał muffinka jagodowego, i wbił w niego świeczki. nawet zapalniczkę zlokalizował, ale dał ją aurelie, zeby ona zapaliła, bo pomyślał, ze tak głupio, to jak polewanie samemu sobie czy coś.

że mnie pozdrawia? ; O
-nie tutaj - stwierdziła z zapałem, po dogłębnym zbadaniu wnętrza słodkiej dziurki. była przyjemna, ale to nie było to co tygrysy lubią najbardziej - co ty na to, żebyśmy zahaczyli o monopolowy, zakupili tanie wino i uczcili twoje urodziny w najbardziej tandetny z możliwych, ale przyjemny sposób.. na wieży - wyszczerzyła się, rzucając ekspedientce drobne za muffina i świeczki i z niemal świecącymi oczętami czekała na werdykt lijama.

wisi na telefonie i pozdrawia, ozięble.
hyh.

lijamowi rozbłysły oczy. z miną najaranego pięciolatka, ciągle teraz taką miał, to ze szczęścia, oznajmił, ze ma jacka danielsa, więc obejdzie się bez taniego wina. no i oczywiście pomysł mu się spodobał bardzo, a jakże.
- hej, tak! - zawołał radośnie, bo się cieszył w końcu, już mówiłam. - to chodźmy! - powiedział i wymaszerował razem z aurelie.

okej, tak więc.

del mówiła, że dzisiaj pada, więc nadine zabrała ze sobą parasolkę, mimo całej swojej niechęci do tego typu sprzętów, ale cóż, wczoraj już zmokła i czuła, że zaczyna ją łapać jakieś przeziębienie, a tego nie lubiła jeszcze bardziej niż parasolek. weszła do cukierni, w której było przyjemnie ciepło i sucho przede wszystkim, a w tej listopadowej ciapie to przyjemna odmiana. rozejrzała się, bobbiego jeszcze nie było, więc zajęła miejsce, paradoksalnie przy oknie i patrzyła na krople rozbijające się o asfalt.

chłopak za chwilę pojawił się w drzwiach, stylistyczny kaptur u bluzy w końcu poszedł w użytek. Bobby przeparadował przez cukiernie, rozglądając się za dziewczyną, zdejmując przy tym kaptur. gdy już ją spotkał, zasiadł naprzeciw towarzyszki, zdjemując z siebie bluzę. - no, witam.

nad oderwała wzrok od fascynującego zjawiska, jakim są wyżej wspomniane rozbryzgujące się kropelki deszczu i spojrzała na chłopaka.
- hej - odpowiedziała z uśmiechem. - co za pogoda...- mruknęła. nie, żeby chciała akurat o tym rozmawiać, wszyscy wiemy, co to za temat. tym stwierdzeniem wyraziła po prostu swoje niezadowolenie.

- no tak. - chłopak inaczej łapał te fale, w jego kulturze rozmowa o pogodzie była czymś totalnie naturalnym, spotykanym na porządku dzienny. - cóż, zawsze mogło być gorzej, nie? monsuny, tornada... nawet najhardkorowsze sklepikarki pozamykałyby butiki.

nadine uśmiechnęła się ironicznie na wzmiankę o hardkorowych sklepikarkach, bo w szikago była taka jedna pani zdzisia, stara handlara, prędzej ona powstrzymałaby tornada i monsuny przed rujnowaniem tego świata, niż one ją przed handlowaniem. no chyba, że akurat byłaby niedziela, wtedy nic by jej nie powstrzymało przed pójściem na msze, a tornadom i monsunom by się oberwało, że zakłócają porządek dnia szanującym się chrześcijankom.
- tobie chyba nie straszna żadna pogoda - powiedziała i popatrzyła wymownie na jego bluzę, przemoczoną, jak sądzę.

- cóż. Anglia, nie? - zadał dosyć retoryczne pytanie, zakłądając za chwile ręce za głowę.

nadine pokiwała tylko głową, bo w sumie racja, stwierdziła bardzo odkrywczo.
- hm, no to co? - zapytała i otworzyła kartę, bo zakładam, ze w takiej cukierni jak słodka dziurka mają karty ; > - pasowałoby się na coś zdecydować. czuję, że dzisiaj pójdzie mi lepiej niż z tą herbatą - dodała i uśmiechnęła się krzywo. ona właściwie nie miała dobrego wyjaśnienia swojego niezdecydowania, nie to, co jakaś aktorka, która tłumaczy się, że to wszystko dlatego, ze ma jedno oko niebieskie, a drugie brązowe.