- no tak, ewidentnie masz w tym wprawe. skądś się musiała ta słodkość wziąść. - w Anglii serowe chat-up'y nadal były na topie.

uśmiechnęła się pod nosem i zamknęła kartę.
- w takim razie ja chcę szarlotkę - zdecydowała, zaiste, ładniej jej to poszło niż z herbatką. - a ty? - zapytała bobiego i była ciekawa, jak jemu pójdzie z decyzją. chociaż znając ironię losu, zdecyduje się szybko i nadine nie będzie miała się z czego cieszyć. świat jest brutalny.

- mmm... - zaczął podbudowywać napięcie. - ceee... czekoladowe ciastko. - powiedział dosyć szybko, odkładając menu, które i tak na mało się zdało. - jakieś plany na dziś, nad? - poruszył dosyć zabawnie obiema brwiami.

więc życie jest jednak brutalne xd
nadine pokiwała głową i uśmiechnęła się.
- tak, mam bardzo ważną misję do wykonania - powiedziała poważnie. - muszę kupić kakao i kawę, bo to, co jest w domu nie nadaje się do picia dla normalnych ludzi. niestety, mój brat żyje w błogiej nieświadomości tego faktu - dodała z niesmakiem, który odmalował się na jej twarzy, co w efekcie dało całkiem śmieszną minę. no ale to przecież jakiś absurd, żeby w domu nie było kawy zdatnej do picia. - hm, a ty? po przymarzaniu do ławki w parku strach się pytać, co planujesz.

klatka poruszyła się w konwulsjach śmiechu, jednak z ust chłopaka nie wydobył się żaden odgłos śmiechu, smooth. - cóż, jestem umówiony jeszcze z taką znajomą. trzeba poznawać ludzi w nowym miejscu, prawda?

nadine zaśmiała się i oparła głowę na ręce.
- taak, od dwóch tygodni to powtarzam - powiedziała nadine, a wtedy zmaterializowała się szarlotka i ciastko czekoladowe, co za synchronizacja. - ja poczyniłam już nawet pewne postępy i poszłam obejrzeć szkołę - dodała, oczywiście nie wspominając, ze na oglądaniu ta wizyta się zakończyła.

- i jak wrażenia? - zapytał, łapiąc bezpruderyjnie w palce czekoladowego i pochłąniając je praktycznie w całości. - lata praktyki. - wyjaśnił dziewczynie, gdyby ta takowego wyjaśnienia wymagała.

nie wymagała, to zaprawione w bojach dziewczę.
- hm, cóż. ładny dziedziniec - parsknęła i zabrała się za swoją szarlotkę. - jak zobaczę ją w środku, to ci opowiem - obiecała solennie.

- musimy razem się tam wybrać. - pokiwał chłopak głową, sam potwierdzając co mówi.

nadine uśmiechnęła się ironicznie.
- taa, o ile w końcu postanowisz tam zajrzeć - powiedziała z tym właśnie uśmieszkiem na twarzy. nie, żeby jej nie było w szkole przez ostatnie dwa tygodnie.

nagle z przyjemnego rytmu rozmowy z dziewczyną wybiła go myśl o spotkaniu z Sarą, przeniósł wzrok na zegarek i zaklął cicho. - muszę lecieć. napiszę jutro. - zostawił na stole kasę, wychylił się do dziewczyny, dając jej szybkiego buziaka w policzek, po czym, no cóż, wybiegł.

nadine w pierwszej chwili trochę się zdziwiła, ale potem tylko pokręciła głową z pobłażliwym uśmieszkiem na twarzy.
- hm, to pa - powiedziała, właściwie już do jego pleców. a potem skończyła ciastko i poszła do domu, bo głowa ją trochę bolała.

okej, więc przyprowadził ją do słodkiej dziurki, bo martin lubił słodką dziurkę, nie tylko jako miejsce ale i dziurkę, no wiesz, hihi, bo z niego zbok i plejboj w jednym, za to go kochamy. usadowił ich więc gdzieś w kącie, w małodostrzegalnym miejscu, całkiem uradowany tym, że moment, w którym przeleci nadin się zbliża, pozwolił sobie nawet położyć rękę na jej kolanie, ciekawy, co pocznie owe dziewczę.

taaak, wszyscy wiemy, nie trzeba nic tłumaczyć. wystarczy jedno słowo: martin xd
nadine zrobiła się ostatnio niegrzecznym dziewczęciem, tak właściwie, więc uśmiechnęła się tylko pod nosem, poza tym nie zareagowała, no bo niech sobie martin nie myśli więcej, niż i tak już myśli.
a ja muszę iść, cholera. ;/

hm, no to w takim razie posiedzieli i się rozleźli, jak to brzmi.

to moja ulubiona cukiernia! więc przyszedł elvis właśnie tutaj z zo za rękę, zajęli jakiś jeden z niewielu stolików, bo to raczej nieduży lokal, ale całe szczęście otwarty 24/7! ;p złapał kartę z deserami lodowymi, mówiąc coś o tym, ze na kawę już chyba niestety za późno.

- zabierzesz mnie jeszcze kiedyś do kina - uśmiechnęła się całkiem szeroko, tłumiąc przy tym śmiech, wzięła również menu, bo były pewnie dwa, po czym wertował ją wzrokiem, bo sama nie wiedziała co chce.

- okej, kiedy tylko będziesz chciała, zo! jestem otwarty na propozycje i mam całą masę wolnego czasu - no patrz, jaki ten elvis miły. zastukał palcami w pozycję dziewiątą czyli lody waniliowo-czekoladowe z owocami i bitą śmietaną. - wybrałaś już? bo ja tak! - pochwalił się.

zo nie miała się czym pochwalić, bo przecież jeszcze nie wybrała, nasunęły jej się na myśl lody kawowe, ale po chwili postawiła truskawkowo-jogurtowe lody, bo takie właśnie gałki wchodziły w jego skład wraz z bitą śmietaną, oraz tą okropnie słodką polewą.
- tak, pozycja dziesiąta - uśmiechnęła się do niego.

- w porządku! - i kiwnął na grubą kelnerkę w uroczym fartuszku w kropki, by złożyć zamówienie, a potem, gdy tamta odeszła, upewniając się wczesniej, czy aby na pewno nie chcą nic poza tym, a może coś do picia, albo co bardziej konkretnego... to odwrócił się do zo i uśmiechnął się do niej. - chyba jedzenie lodów o tej porze do najzdrowszych rzeczy nie należy - stwierdził.

- jak jedzenie czegokolwiek - wzruszyła ramionami, a wyrzuty sumienia, zje to wszystko przyszły do niej nagle, ale rozwiane pod wpływem czysto wzrokowego doznania.

- ach taak, pewnie masz rację - pokiwał głową i potem zaniemówił, bo pani stefka przyniosła im lody, a porcje były raczej duże i z pewnością fikuśne, jakieś słonie namalowane polewą i kwiaty powycinane z melonów... okej, może przesadzam, ale prezentowało się to ładnie.

milczała również z na wpół otwartymi ustami, zaniepokojona odgarnęła kosmyk włosów wbijając łyżeczkę w lody, które ku jej zdziwieniu się nie poruszyły, a może miała na myśli te słonie z polewy.
- miłe, samym widokiem już się najadła - odparła grzebiąc łyżeczką w pucharku.

- ach, nie wrócimy chyba do domu.. - stwierdził, mając na myśli to, że tacy beda najedzeni, że ruszać się nie będą mogli! w każdym razie zrobił tak jak ona i zaczął grzebać w lodach, najpierw objadajac się bitą śmietaną, która byla bardzo dobra, nie ze spreju, pewnie z syfonu <3

spuściła głowę spoglądając na lody, które z każdą sekundą nie zmniejszały pozornie swojej objętości, podrapała się po łydce z tego faktu, który odkryła spoglądając na elvisa.
- przecież nie wepchniemy tego w siebie - roześmiała się całkiem entuzjastycznie/

- ach, nie wiadomo czy śmiać się, czy płakać! - westchnął teatralnie, by również się roześmiać, ale nie na długo, bo musiał się faktycznie trochę wytężyć, by zjeść te lody.

włożyła sobie z rozmachem łyżeczkę do ust, ale żadnego zęba nie wybiła, zjadła kilka łyżeczek by na chwilę odsunąć od siebie swoje lody.
- masz zamiar to jeść? - spojrzała na niego pytająco, chociaż odpowiedź była jasna.

- no pewnie, a ty nie? - spytał, przyglądając się jej trochę krzywo i w ogóle, no ale i tak się uśmiechnął, bo zo pobrudziła się przy prawym kąciku ust, o czym on nie miał zamiaru jej powiadamiać, jaki złyyyyy!

- czy udajesz bohatera klątwy, bo jeszcze Ci tak zostanie - roześmiała się, tak właśnie reagując na grymas Elvisa, włożyła sobie do ust kolejną łyżeczkę nie zdając sobie sprawy z zbrodni, w postaci resztki deseru w prawym kąciku ust.

- klątwa to był straszny film! - no, nawet elvis się trochę bał. - brawo, zo, tak dalej, jeszcze tylko pięćset dwadzieścia trzy łyżeczki i podołasz zadaniu, jakim jest zjedzenie lodów! - zaśmiał się, wybierajac owoce z pucharka.

- był bardzo straszny - pokiwała głową na samo wspomnienie jak właśnie w ten wiekopomny dzień jej miś zamilkł na wieki. Spojrzała na elvisa nie ładnie mówiąc spode łba, bo właściwie jakoś tak od dołu, ale po chwili zaśmiała się spoglądając na swój pucharek.
- idzie Ci całkiem nieźle, na pewno lepiej niż mi, mnie wykończyła sama bita śmietana.

pokiwał głową i jadł dalej, a ja zw, bo idę się kąpaaaać.

wierciła się chwilę na krześle, bo było jej jakoś niewygodnie, po czym odgarnęła włosy z ramienia wkładając sobie do ust kolejna łyżeczkę lodów, która jak jej się zdawało przepełniła czarę, czy jak tam wolicie to ująć, więc odsunęła od siebie pucharek po raz drugi, ale bardziej stanowczo.

- zo, dajesz za wygrana? - zerknąl na nią rozbawiony, on prawie zjadł, ale chyba już nie da rady dokończyć, wiec uśmiechnął się do pani w fartuszku, by przyniosła im rachunek, on z tej okazji zabrał się za szukanie portfela, miejmy nadzieję, że nikt mu go nie ukradł w kinie.

- poddaje się, wygrałeś ten konkurs, jaką chcesz nagrodę - przygryzła dolną wargę, poprzedzając to całkiem szczerym śmiechem, po czym oparła się o blat stolika łokciem prawym.

- buzi! - poprosił ładnie i nachylił się nad stolikiem do niej, z dziubkiem, czekając na buzi :3 a w tym czasie pani przyszła po kasę i chrząkała niecierpliwie, co elvis całkowicie zignorował.

musnęła wargami całkiem pieszczotliwie jego policzek, a potem dolną i górną wargę też, odsuwając się zerknęła na kelnerkę, która zaaferowana była ich zachowaniem.

elvis by to jakoś wynagrodzić miłej pani, dał jej napiwek w wysokości pięciu euro, co było kwotą raczej wysoko, bo jeśli się nie mylę, to napiwek to powinno być ileś tam procent kwoty do zapłacenia, bodajże trzydzieści, ale kto to wie, a oni zapłacili za te porcje dwie lodów jakieś dziesięć euro tylko! - ach, od razu czuję się doceniony za moje zmagania z lodami.. idziemy, hm?

- należało Ci się, chodźmy więc, tylko pytanie gdzie? - podrapała się po łopatce, pewnie tej lewej, po czym próbowała odszukać swój płaszcz, który gdzieś zniknął, ale po chwili zdała sobie sprawę, że wisiał na wieszaku -.-.

- hm, nie wiem, do mnie, do ciebie? gdziekolwiek, gdzie można się schować i wyleżeć te lody, huuuh, chyba nie będziemy musieli nic jeść przez następny miesiąc - stwierdził wstając i obciągnął do dołu, ale nie do podłogi, swoją bluzę w kolorze szarym.

- najlepiej zrobi nam spacer do domu, jutro sobota? - zmarszczyła nos, bo ostatnio jej orientacja w czasie i przestrzeni przeżywała awarię, założyła swój płaszcz.
- możemy iść do Ciebie? - więc poszli, a może nawet zaczniesz?

fuj. więc weszła sobie do tej słodkiej dziurki na słodkiego loda, albo co innego. usiadła sobie przy ladzie przyglądając się seksownemu tyłkowi nakładacza lodów. oby do zimy.

a delano przyszedł do cukierni, na hm hm nie wiem, jakieś dobre ciastko, potrzebował względnego docukrzenia swojego organizmu. okej, więc nawet zdjął marynarkę przy wejściu i usiadł przy ladzie, właśnie.
- hm, hm - zastanawiał się głośno, ale myślę, że hm, hm nie jest odpowiednikiem zastanawiania się, ale nieważne, nieważne.

wybrała w końcu lody. albo raczej dwie gałki. śmietankowe i truskawkowe. grzecznie podziekowała nakładaczowi po czym zaczęła się przechadzać po cukierni w poszukiwaniu swojego mózgu. a raczej w poszukiwaniu swojego kolczyka, która spadl jej gdzieś przy wejściu.

delano, zamówiwszy sobie kremówkę przyglądał się shine, z pewnej odległości, zastanawiając się, co ona robi. w końcu podniósł się ze stołka i ukucnął przy niej.
- pomóc ci w czyzmś? - zapytał uprzejmie.

-zgubiłam kolczyk-odsłoniła troche włosy z ucha, aby mógł się przyjrzeć jak ten kolczyk wygląda po czym prawie, że się położyła na ziemi, żeby dokładnie wymacać gdzie jest kolczyk. a jej lody nie posłusznie roztapiały się na talerzyku.

delano uśmiechnął się, ze zrozumieniem, bo to delano mr powaga. ale nie śmiał się z niej, nołłoriz, tylko wsunął rękę pod jedno z najbliższych krzeseł, by wyszperać stamtąd kolczyk shine.
- to ten? - zapytał, choć to było pytanie retoryczne, bo to chyba jasne, że ten!

przechyliła lekko głowę by przyjrzeć się kolczykowi-ten!-klasnęła w rączki i wzięła od chłopaka kolczyk. w niespodziewanym ataku radości szybko pognała do lady gdzie leżały jej lody, a raczej pozostałości po nich. miała ochotę wybuchnąć płaczem. naprawdę. mama zawsze jej powtarzała, że jedzenia nie można marnowac. dzieci w afryce głodują.

delano podążył za shine, ale bardziej do swojej kremówki, niż do niej. sori? zabrał się za jedzenie, póki co w milczeniu. okej, w milczeniu, póki nie dostrzegł niewyraźnej miny s.
- coś się stało? - zapytał niepewnie, mając nadzieję, że nie ma kremu w okolicach ust.

-nic, nic. odechciało mi się jeść-położyła głowę na blacie patrząc się tępo na lodówkę. tak naprawdę to nie lubiła lodów. nie lubiła słodyczy.