Dla panów znudzonych życiem seksualnym i potrzebujących odmiany, a także dla turystów, którzy chcą się pobawić.

hihi, nie wiem co t robiła pod mulę rusz, ale może po prostu przechadzała się tędy, w swoich superzajebistych nawet rurkach i z okularami paco na nosie, bo dlaczego miałaby ich nie nosić.

wcale nie przyszedł tu na kurwy, był już wystarczająco sponiewierany przez los, żeby szukać sobie prywatnej dziwki do łóżka, czy coś. a zresztą, jeśliby chciał, to znalazłby sobie kogoś za darmo. znał te ze szkoły, mignęła mu gdzieś na korytarzu, więc zamachał teraz do niej.

przez chwilę zastanawiała się, kimże do cholery jest martin, bo za nic w świecie nie mogła go sobie przypomnieć, więc pomyślała, że to ktoś ze szkoły, przecież była populatna z del razem i znali ich wszyscy, a one ich niespecjalnie, tak jak ja i szaszłyk ;ddd. podeszła więc do martina, muszę przeczytać pogodę i zrobić secik!
- huh, zdaje mi się, że cię nie znam? - zapytała ostrożnie mimo wszystko się uśmiechając.

- to dziwne, bo ja cię znam. chodzimy razem do szkoły, jestem bratem anne, chyba ją kojarzysz? - boże, jak fajnie mu było wreszcie się do kogoś odezwać i to jeszcze w tak beztroskiej sprawie. miał na swojej głowie tyle problemów, że sam już się nie mógł połapać, który z nich jest większy. jest chyba takie powiedzenie pasujące do sytuacji tejże, ale nie pamiętam ;c.

- aha, znam anne, to była dziewczyna mojego brata. jestem toulouse, a ty? - zapytała, nieco chrapliwym głosem, od kilkudniowego przepicia, plus palenia papierosów na balkonie, co z tego, że na ogół nie paliła. potrzebowała chwili wytchnienia, pewnego rodzaju opanowania emocji i wyżycia się na papierosie ;333

on chyba potrzebował tego samo z dziewczyną, która nie będzie na niego lecieć ani nic, bo on już nie leciał na wszystkie po kolei, jak zdążył zauważyć, idąc tą oto dzielnicą, w której to się znaleźli.
- martin - przedstawił się. - co tutaj w ogóle robisz? no wiesz, to w końcu moulin rouge - nie, żeby coś sugerował.

- tak, tak wiem. nigdy tu w zasadzie nie byłam i trafiłam przypadkiem, no cóż - przewróciła oczami, poprawiając torebkę, na ramieniu - a ty? przyszedłem no wiesz, ZABAWIĆ się - uniosła obie brwi do góry, uśmiechając się łagodnie. piekły ją oczy, ale to chyba od tego, że była niewyspana, bo w tę noc po raz pierwszy od bardzo, bardzo dawna nie płakała.

- nie, nie, skądże znowu! - zaprotestował szybko. po co miałby przyjść się tu zabawiać, skoro kilka godzin temu wyznał miłość shopie, która swoją drogą zemdlała ;q. - po prostu, hm, przechodziłem tędy - wytłumaczył, choć wątplił, żeby mu uwierzyła.

otuliła się ciaśniej swoim płaszczykiem, bo wiatr był średnio przyjemny. z całego serca nienawidziła teraźniejszej pogody, miała ochotę na jakieś wakacje, z drugiej strony wolała być w paryżu, na wypadek, gdyby sid jednak się odezwał.
- w porządku - przytaknęła w końcu - chyba czytałam o tobie w potins, to znaczy to ty, tak?
przynajmniej tak podejrzewała, usiadła na pobliskim schodku, przed jakimś klubem, może dziś znów przyjdzie się napić.

- tak, to chyba ja! - stwierdził i pozwolił uśiąść sobie gdzieś obok niej w odległości dokłądnie trzydziestu centymetrów, by teraz rozkraczyć się. jeśli chcesz, to mógł mieć na sobie skejty i jeszcze podrygiwać nogą do nieznanego nawet sobie rytmu. - o tobie w points też coś było, coś o tym, że jesteś klamką, kiedyś tam dawno - stwierdził, ale chyba raczej zgadywał, może i celnie.

- tak, ale plotki to w połowie kłamstwo, dlatego lepiej w to nie wierzyć. okej, może nie tyle co kłamstwo, ale strasznie sobie wszystko wyolbrzymiają, wiesz, ja będę spacerować koło mulę rusz, a oni napiszą, że szukam klientów pod mulę rusz - wzruszyła chudymi ramionkami, wzdychając cięzko do swoich długich paznokci, które jak już wspomniałam, nie były tipsami, na szczęście!

- tak, pewnie zmyślą historię o tym, że ja jestem alfonsem, a ty prostytuką - roześmiał się aż na samo wyobrażenie siebie jako alfonsa. - ale chyba nie wyglądam, co? - spojrzał w dół na siebie, miał nadzieję, że nie wyglądał na alfonsa, jeszcze się do niego jakieś geje przyczepią i co wtedy...

- nie, nie wyglądasz. to znaczy ja nigdy tak serio to nie widziałam alfonsa, ale powiedzmy, że nie odpowiadasz moim wyobrażeniom tejże osoby. maaarzy mi się lato - zwierzyła mu się, drapiąc po łokciu. wyjęła sidekicka z torebki, bo coś jej tam zabrzęczało - oho, piszą, to znaczy plotkara pisze, że puszcza na nas focha, haha.

- i dobrze, nie lubię jej - powiedział, bo istotnie nie lubił plotkary, plotek i wszystkiego co było z tym związane. rany boskie, w moim pokoju jest tak duszno, że zaraz umrę. - mi właśnie pasuje jesień, latem jest jest strasznie gorąco - a ja się z tym zgadzam. - i trzeba włączać klimatyzację, natomiast teraz jest najlepiej, mogę sobie chodzić w swetrach, bluzach i tak dalej.

- ja uwielbiam lato. wtedy własnie jest ciepło, nie trzeba się ubierać, można chodzić w sukienkach, a nie tak jak teraz - pokręciła głową, zaraz dokończę jej secik, tylko włącze polyvore i będziesz mogła podziwiać - w zasadzie i tak najgorsza jest zima. chodzenie w szpilkach po lodzie, to niespecjalnie dobra sprawa. jejku, jak mi się nic nie chce, nawet nie mam po co wracać do domu, jak breth się wyprowadził mogę robić co tylko mi się podoba.

- ja mieszkam z siostrą, ale i tak robię, co mi się tylko podoba! - pochwalił się, istotnie tak było, że miał a. zazwyczaj gdzieś, podobnie jak ona jego, prawda. - zima jest fajna, uwielbiam narty, a ty, lubisz narty? na desce też się fajnie jeździ, dużo z tym zabawy i w ogóle. - miał wrażenie, że za dużo mówił, a co za dużo co nie zdrowo, ale może chociaż w jego przypadku będzie to wyjątkiem.

- no tak, pod tym względem tak, ale zima mogłaby być tylko na ferie. zawsze jeździmy z tatą i bratem albo do aspen, w stanach albo w alpy, to zalezy gdzie chcemy. narty uwielbiam, ale deskę chyba jeszcze bardziej, wstyd się przyznać, ale dopiero od zeszłego roku umiem na niej jeździć w sensie, że się nie przewracam, bo tak to co roku wracałam do domu z poobijanym tyłkiem. w ogóle od wszystkiego mam siniaki, wystarczy, że ktoś mnie mocniej dotknie - pokręciła oczami, tak ja tez tak mam, wyciągając nogi przed siebie. warto zauwazyć, że guza na czole sprytnie zapudrowała, ale wiadomo, że i tak było coś widać.

- masz guza na czole! xd - stwierdził mało taktownie. - ja zazwyczaj jestem odporny na dużo różnych rzeczy, także rzadko kiedy miewam siniaki, a jak już, to w dziwnych miejscach - na przykład ostatnio miał siniaka na lewym pośladku, bo stuknął tyłem w ławkę. - ale wiesz co, lato też jest fajne, najgorzej to tak siedzieć w szkole, na historii na przykład, a za oknem taka pogoda, że chce sie iść na wagary.

- teraz to chyba nawet nie mam powodów, żeby wagarować. lepiej siedzieć w szkole i przynajmniej mieć obecność, niż w domu i nie robić nic - westchnęła, raczej głośno mierząc wzrokiem faceta, który ją obserwował, bo powiem ci w tajemnicy, że nie lubiła, kiedy ktoś ROZBIERAŁ ją wzrokiem - no, mam, jezu rzuca się w oczy?

- no, trochę się rzuca - przytaknął, jako, że martin potrafił być do bólu szczery, ale i tak wielki był z niego kłamca, jakby tak patrzeć z perspektywy czasu. - co sobie zrobiłaś? - był przecież pewny, że guzy nie wyskakują tak same z siebie. a jej wyglądał wyjątkowo interesująco.

pozdro, wyszłam na balkon w samym staniku, a na dole stoi cały rejon.................
- uhu, powiedzmy, że chciałam być miła i pomóc koledze, a on mi się odwdzięczył - zachichotała, bo to było śmieszne, ale nie umiała się gniewać na milesa, tym bardziej teraz kiedy on jej po prostu potrzebował. jej, capri i reszty przyjaciół, bo to najwazniejsze, żeby mieć wsparcie w trudnych momentach życia - ale to nic takiego, mam nadzieję, że przestanie boleć.

dobrze, że nie mam balkonu.
- no, ja też mam taką nadzieję - uśmiechnął się w miarę życzliwie. podrapał się gdzieś po lewym obojczyku, teraz już się nie uśmiechając, bo chyba zobaczył prawdziwego alfonsa, o czym zaraz ją poinformował. jezu, zróbmy alfonsa w drugoplanowych i go tu dajmy... xddd.

- mam nadzieję, że nie wyglądam na prostytutkę, co? - znów się chichrała, przeczesując jasne włosy smukłymi palcami. przyglądała się przez chwilę martinowi i stwierdziła, ale tylko w duchu, że ma jakąś dużą głowę i zrób, to potem krzycz na padu żeby go aktywować.

miał dużą głowę, bo mózg duży.
- no, nie aż tak - powiedział z ociąganiem, ale tylko żartował, o czym ją zaraz powiadomił, kątem oka obserwując alfonsa, ahihi, który właśnie zaczepił jakąś staruszkę, proponując jej usługi!

tak więc był tu i pan alfons, który posyłał tuluzie powłóczyste spojrzenia.......

- hej, boję się go - przysunęła się do martina, obserwując pana alfonsa, bardzo ostrożnie - jezuuu, muszę coś z tym zrobić, dlaczego on się tak patrzy, martin?

- nie wiem, czemu się tak patrzy, może szuka przyjemności życiowej - powiedział, obserwując alfonsa ;q.

tymczasem alfons załatwił już sprawę ze staruszką, która końcowo zamówiła go na wieczór, a alfons ten, podszedł gdzieś do nich i udwał, że wiąże buta, obserwując t. bacznie bardzo.

- jezu, to źle trafił - odpowiedziała, półszeptem, przygryzając nerwowo dolną wargę, którą wczesniej pociągnęła malinowym błyszczykiem, bo właśnie malinowy należał do jej ulubionych obok cytrynowego i truskawkowego.

- hm, też mi się tak wydaje - mruknął, w duchu śmiejąc się nieco z t., że się tak stresuje, przecież nie była tu sama, była z martinem, a martin to taki super hiroł, czasem trochę emo ;c.

alfons tymczasem podszedł do t i zapytał się jej, czy aby nie ma ochoty zabawić się w pokojówkę xdddd.

- co? - wykrztusiła dosyć głupio, spoglądając na alfonsa z otwartymi ustami, które potem zamknęła, kiedy zdała sobie sprawę z tego, że musi wyglądać trochę głupio. poprawiła nerwowo torebkę fendi na ramieniu - nie, dzięki.

- ale na pewno nie? - spytał ze smutną miną, bo on mógłby zostać jej sprzątaczem nawet.

- na pewno nie - odparowała, może tym razem zbyt burzliwie i miała w głowie wizję, że alfons ją wsadza siłą do jakiegoś samochodu i wiezie do wielkiej rezydencji za miastem, gdzie t ma udawać tę pokojówkę.

- no to nie! - westchnął. - a z ciebie taka fajna cipka - a potem poszedł!

martin natomiast wybuchnął niepochamowanym śmiechem, chociaż może w takiej sytuacji nie wypada, ale prawie stoczył się z tych schodków, patrząc teraz, jak alfons znika za rogiem.
- o rany! - jęknął aż, trzymając się za brzuch i opierając czoło na swoich kolanach.

znów otworzyła usta.
- matko, niektórzy faceci są bezczelni - z milion razy zdazyła już zdjąć i znów włożyć piętnastokaratowy pierścionek, jeden z dwóch, całkiem srebrny - uh.

- patrz, jak się na ciebie napalił! - westchnął w końcu. - hej, muszę już iść, odprowadzić cię? - bo nie był pewny czy t. będzie chciałą iść do domu sama po takim spotkaniu.

- nie, dam sobie radę, pójdę chyba teraz spotkać się z kolegą - no tak, johnny pisał, a ona już trochę się napaliła na to spotkanie, bo wczoraj jej było po prostu dobrze, kiedy był przy niej.

- no dobrze, to pa - i poszedł, bo moja wena umarła.

klajd opierał się dłońmi o hydrant z rękoma wyprostowanymi w łokciach i generalnie wyglądał superfajnie jak na początek stycznia, bo miał śnieg we włosach i o mało nie zamarzły mu rzęsy, to tak przy okazji. no i czekał. aha, i miał zielony płaszczyk, wprawdzie nie fosforyzujący, ale żaklin i tak chyba nie będzie miała problemu ze znalezieniem klajda.

no pewnie, że nie, prowadził ją duch jej lędźwi, czy coś takiego, no wiesz, wewnętrzna siła, która w filmach na przykład ujawnia się tylko raz, ale jak już się ujawnia, to wszystko zmienia. chociaż żaklin, która tyle razy podchodziła już klajda jak nagła śmierć pod wieś, ciągle nic nie osiągając, doszła dawno do smutnego wniosku, że więcej nie wskóra i w jej filmie nie będzie kulminacyjnych momentów z udziałem ducha lędźwi. przygryzła wargę, wysmarowaną grejfrutowym masełkiem do ust i z dłońmi w kieszeniach płaszcza ruszyła w stronę klajda, cała ubrana na czarno i bynajmniej nie wyglądająca jakby przyszła tu zarabiać.
-cześć, klajd-przystanęła półtora metra przed nim i w zasadzie tylko przyglądała się jego zaszronionym rzęsom.

oo, siła lędźwi pasuje do snoopowego sexual eruption ;x
odwrócił się od nieszczęsnego hydrantu, który i tak musiał znosić go przez ostatnie pół godziny bo otóż tyle klajd już tutaj stał, wcale nie szukająć przelotnej chwili upojnej ani niczego w ten deseń, naprawde. przyjrzał się żaklin, gdyby mnie tak bardzo nie bolała głowa to może użyłabym jakiegoś ładnego słowa, ale tak to tylko napiszę że ją zmierzył praktycznie i wyciagnął dłonie z kieszeni, bo tak to nie wypada.
-cześć, żaklin. wybacz, że nie odzywałem się wcześniej.

-nie martw się-jakoś odruchowo też właśnie dłonie z kieszeni swych, bo przecież nie jego!, wydobyła i zaklaskała dwa razy, zawsze strasznie jej marzły, teraz jeszcze doszły do tego wszystkiego okropne nerwy i problemy z opętanym i oszalałym krążeniem, więc praktycznie nie czuła opuszków, ale to nic, zaraz pewnie podpali je sobie papierosem, bo dodatkowo tak jej się niesłychanie trzęsły-już tyle rzeczy ci wybaczyłam, klajd, że to jakoś ujdzie.
uh, może nie zawsze mogła popisać się wyczuciem sytuacji, ale na pewno ogromnym urokiem osobistym!

sori że tak długo, już żyję.
-ah, więc teraz to ja jestem ten zły - tak jakby trochę go to poirytowało, a może raczej uderzyła go prawdziwość tych słów, bo rzeczywiśćie nie zawsze była tylko jej wina, a klajd najwyraźniej niezupełnie mógł ten fakt zdzierżyć, więc lepiej było się trochę porzucać. - dobrze wiedzieć! - no właśnie, prychnął tak jakoś nawet i wcisnął dłonie na powrót do kieszeni. tak jakby to miało ją zaboleć, że je schował. straszne.

spokoł, przywykłam, hrehrehre.
dłonie naprawdę jej drżały, ale nic poza nimi, tylko serce waliło trochę za szybko, może to przez nadużywanie kawy, a może przez nerwy raczej, a może i przez to i przez to, huh, razem wzięte, jacqueline umrze jeszcze dziś wieczorem, coś tak czuję. albo nie, bedzie miała zapaść i nabije się na hydrant. oblizała usta, wydobywając z kieszeni płaszcza paczkę papierosów, chociaż przecież rzucała, ale szli na fajkę, jak to poetycko napisał, czyż nie? no właśnie. gdyby przyszła bez papierosów pewnie znowu zaczęłaby go moralizować, jak w ostatnich dniach ich związku i namiętnie pokazywać mu na google grafika.fr zdjęcia płuc palaczy. zapaliła papierosa i przez chwilę przyglądała się esom-floresom, jakie dym tworzył na tle granatowrego nocnego nieba.-oczywiście, klajd. zawsze byłeś najgorszy.

nasty.
-przypomnij mi, jaka konkurencja? chyba wypadło mi z głowy - i chyba coraz bardziej irytowała go ta przyjacielska~ posiadówa. skrzyżował dłonie na piersiach jednak, takich wątłych, jeszcze bardziej ostatnio, kiedy to w zasadzie ciągle w biegu był i nie miał czasu nawet normalnie usiąść i zjeść coś pożywnego. no ale nie narzekał, bo w sumie klajd nigdy zbyt długo nie zajmował się sobą, a co dopiero wagą. - jezu, nieważne, moglibyśmy chociaż raz się nie kłóćić, proszę? przez ostatnie chwile naszej ekhm, znajomości, robiliśmy to chyba codziennie, a nigdy nie lubiłem odgrzewanych resztek.
mniej więcej. trochę się rozgadał chyba, małomówne klajdziszcze.

-nie rozumiem cię, naprawdę-rzekła już znacznie spokojniejszym, ale niestety chłodnijszym przy tym także tonem, zaciągając się po raz któryś w ciągu jednej cholernej minuty, to była jedna ze złych rzeczy w jaką owocowała obecność klajda przy żaklin, szczególnie ostatnimi czasy, mianowicie przy nim nasza biedna podmiootka liryczna paliła przy nim jak smok. i to zdenerwowany-to znaczy rozumiem, ale, jezu-westchnęła i w zasadzie coś się jej zmieniło bądź też przestawiło w mózgu-klajd, ty ostatnio w ogóle nie jesz, prawda?
oto jak umiejętne przeskakiwanie z tematu na temat.

a potem trafił ją dziki szlag i zwiała.