restauracja z tradycjami, polożona idealnie - z kazdego miejsca w paryżu do chez flottes masz blisko.
he.

I przyszli i zajęli jakiś miły stolik.

od razu dostali menu, które było pełne różnych dań. spoglądał ukradkiem z uśmiechem na viki i udawał że wybierał jakieś danie. - co wybierasz ? zapytał viki uśmiechając się jednokącikowo i unosząc jedną brew.

popatzryła na niego, właściwie to nie była głodna, rzut oka na menu - może sałatkę i sok pomarańczowy.

chciał zamówić wino, no ale skoro ona wybała sok pomarańczowy, cóż. on też wziął sok pomarańczowy. - a ja wezmę krewetki skropione sokiem cytrynowym. skinął na kelnera i wsyzstko zamówił. - no więc viki... opowiedz mi coś o sobie. powiedział kładąc menu gdzieś z boku stolika.

- no skoro chcesz, jak już mówiłam jestem z Londynu, mam siostrę i mamusię nadopiekuńczą i ojczyma. Do Paryża przyjechałam, żeby się od nich uwolnić. Miałam tutaj dom po ciotce, ale potem wróciłam do Londynu i sprzedałam ten dom. Potem wróciłam i zamieszkałam u koleżanki, ale ta została zabita. Może ją znasz? nazywała się Hilary Duff.

- tak, ze słyszenia znam. matko, przykro mi. pewnie to była twoja przyjaciółka. powiedział patrząc na nią i się lekko uśmiechając. - a chcesz może usłyszeć coś o mnie ? tak dla uzupełnienia znajomości. stwierdził, bawiąc się chusteczkami, które leżały na stoliku.

- chętnie posłucham. - popatrzyła na swoje paznokcie. a potem na damona i znów na paznokcie i uśmiechnęła się pod nosem o

- jak juz też mówiłem, jestem z nowego jorku. mam oczywiście mamę, tatę, młodszego braciszka i siostrę. a i 2 psy. w paryżu mieszkam dopiero 3 lata i przyjechałem tutaj po prostu zarabiać kasę. i nawet nieźle mi idzie. a, i studiuję prawo międzynarodowe. to chyba tyle o mnie. uśmiechnął się i wypił trochę tego soku, co przyniósł im kelner.

wypiła trochę soku i nawet zjadła trochę sałatki. - ostatnio to się nudzę w Paryżu. Nie ma co robić oprła głowę na dłoni, a łokcia na stole.

zjadł trochę krewetek zanim odpowiedział, bo był głodny, bo cały dzień siedział na jakiejś uczelni czy coś. - ostatnio nie było żadnych imprez, coś by się przydało. chętnie bym cię na jakąś zabrał. stwierdził, po obejrzeniu dokładnie jej smukłej sylwetki.

- Hil miała zrobić imprezę z okazji czegoś tam, nie pamiętam dokładnie, ale ktoś ją zabił więc imprezy nie będzie - odpowiedziała smutno i nabrała trochę sałatki.

- bardzo ci jej brakuje ? zapytał z troską.

- właściwie to się w ogóle nie widywałyśmy, więc właściwie to nie - odpowiedziała zgodnie z prawdą. nie była sentymentalna.

pokiwał tylko głową, że rozumie i zjadł kilka krewetek. - smakuje ci ? zapytał uśmiechając się do niej.

- tak, jest bardzo dobre. - wzięła trochę sałatki i popiła sokiem pomarańczowym. zachowywała sie idiotycznie, ale to nic nie szkodzi.

zaśmiał się pod nosem i upił trochę soku. - viki, powiedz mi, podobam ci się ? zapytał wprost, cholernie wprost, bo viki mu się podobała.

popatrzyła na niego zdziwiona, nie spodziewała się takiego pytania. przygładziła swoje włosy i zupełnie nie widziała co powiedzieć, włożyła do ust sałatki pogryzła to i przełkneła i
- w ogóle nie wiem co powiedzieć, ale...tak.

uśmiechnął się pod nosem. nie wiedział czy takiej właśnie odpowiedzi oczekiwał, czy nie. - wybacz pytanie, ale ty też mi się podobasz. i to bardzo. to ostatnie wyszeptał do jej ucha, delikatnie się nad nią nachylając.

popatrzyła mu w oczy, ale chyba nie była gotowa na związek. ona nigdy nie była gotowa.

pocałował ją w szyję i wyjął swoją wizytówkę i poszedł, heen, heen.

a ona została sama i nie wiedziała biedna co ma robić, przeczytała wizytówkę i zjadła do końca sałatkę po czym napisała smsa.

uciekła.

przyjechali powiedzmy, że tutaj, ja też nie lubię zaczynać i z tego wszystkiego nic więcej w tym poście nie napiszę ;/

hihi, ale ja pisałam, że zacznę, nvm.
więc tak przyszli, powitała ich kelnerka z przesadną tapetą na twarzy, która w podskokach zaprowadziła ich do stolika położonego w jednym z odleglejszych kątów restauracji. dan odsunął jej krzesło, po czym usiadł obok, nie mogąc powstrzymać uśmiechu, na siłę pchającego mu się na usta.
- okeeej, to jesteśmy - powiedział, trochę nerwowo, bo się stresował, ale nie w ten sposób, że odczuwał lęk i strach, tylko w taki przyjemny, kiedy ma się motylki w brzuchu.

literki mi skaczą, sory xd.
odłożyła swoją torebkę gdzieś koło krzesła, miała nadzieję, że to raczej grzeczna restauracja i nikt nie będzie jej skakał po nogach, kradł torebki i butów, czy też dosypywał akodinu xd do wody, chociaż liczyła na wino. uśmiechnęła się do dana,bo brooklyn lubiła się uśmiechać, zastukała palcami w stolika blat i rozejrzała się.
- fajnie tutaj, hm.
i chciało jej się rzygać.

dlaczemu.
dan oczywiście, nie mógł wiedzieć, że chce jej się rzygać, byłoby w sumie fajnie, jakby mu zwymiotowała na spodnie! tak czy siak wciąż uśmiechał się jak głupi, lewy kącik ust nieco mu drżał, mi czasami w obecności marka drżą ogólnie usta jak się uśmiecham.
- zapomniałem powiedzieć, że ładnie wyglądasz - powiedział i nie mógł się powstrzymać, by nie odgarnąć jej niesfornego kosmyka włosów za ucho oraz pogładzić po policzku, równie delikatnie.

taki los małych kocich ćpunów......
uśmiechnęła się mimowolnie, bo początkowo chciała zachowac pewien dystans. cholera, nie chciała tego traktować jak randki, ale teraz już nie dawała rady, przymknęła oczy.
- pochlebiasz mi, dan. ty też ładnie wyglądasz. co dzisiaj robiłeś? - naprawdę, nie potrafiła wymyślić żadnego tematu do rozmów z nim. to źle.

on też właśnie nie potrafił, przez chwilę nawet tak się na nią zapatrzył, że przestał kontaktować z otoczeniem, ale zaraz w cudowny sposób doleciały do jego uszu jej słowa. odsunął się, czując, że jeśli ciągle będzie tak blisko niej, w końcu nie wytrzyma i sprawy nabiorą obrotu.
- hm, poszedłem na trzynastą na wykłady i to chyba wszystko - powiedział, rzeczywiście nic dzisiaj nie robił, oglądał trochę telewizor i robił zdjęcia po deszczu.

- nie żartuj. nie uratowałeś żadnej staruszki spod kół rozpędzonego autobusu, kota z drzewa, matki z dzieckiem z płonącego budynku? nie zrobiłeś zakupów, nie kupiłeś ulubionego jogurtu? jaki jogurt lubisz najbardziej? smak znaczy. ja przepadam za truskawkowym. i wszystko co mają kawałki owoców. lubię je wyjadać. - bawiła się serwetką, może ktoś jej coś dosypał, a może po prostu wolała mówić, niż znosić krępujące milczenie.

- a ja lubię bananowy! - powiedział, obserwując teraz jej dłonie i powiem ci, że jak się tak na nie patrzył, to zachciało mu się seksu, ale wolał to przemilczeć, by za kilka sekund odwrócić od nich wzrok i sięgnąć po menu w skórzanej oprawie. - no to zobaczmy, co my tu mamy! - powiedział z zapałem, przeglądając karty i wymyślił, że zamówi sobie lasagne, bo dawno nie jadł, a lubił, a tą informacją zaraz się z nią podzielił.

- ohm - stwierdziła, uśmiechając się nieznacznie, wyglądając na niego zza menu. miała ochotę wypić hektolitry jakiegoś dobrego wina, by nie czuć się skrępowaną w jego obecności. bo tak niestety się czuła. - ja nie wiem, chyba też wezmę lazanię. - jej mózg odmówił posłuszeństwa a literki w menu zdawały się tańczyć makarenę.

tylko nie mów, że bruk jest w ćonrzy.
okej, serio nie mógł już wytrzymać tego, że:
a) bruk była taka ładna, kiedy próbowała się zastanawiac, a jej to nie wychodziło, co go rozczulało
b) tego, że tak ładnieładnie pachniała
c) tego, że jego penis brał górę nad mózgiem
d) krępującego milczenia
a więc, panowie i panie, dan nachylił się, by ją pocałować, delikatnie i nienatarczywie, bał się teraz odmowy, chociaż przecież uprawiali seks. i to ostry.

westchnęła do jego ust, od których się zaraz odsunęła, pozwalając głupiemu menu upaść na ziemię. nie mogła się całowac z nimi wszystkimi! i to jeszcze jednego dnia, do diaska! nie żeby stawiała któregoś wyżej niż pozostałych i tak dalej.
- jezu, dan - mruknęła, ocierając usta dłonią. - nie chcę się całować w restauracji. - znowu xd.

- przepraszam - powiedział dan trochę zmęczonym przez życie głosem, a na jego twarzy odmalowało się wyraźne zmieszanie. schylił się po to menu, bo sądził, że to przez niego upadło. na szczęście narastającą, niezręczną ciszę przerwała kelnerka, u której sobie zamówili lasagne i po kieliszku wina. a potem znów cisza zapadła i to jeszcze bardziej niezręczna.

chciała powiedzieć coś, że jedna lampka wina jej nie starczy, ale nie chciała wyjśc na alkoholiczkę, czy inne zwierzę miejskie. oparła się łokciami o stolik i podrapała się po nosie, przymykając oczy. była szczerze mówiąc zmęczona tym całym dniem, najchętniej usiadłaby w wannie z książką i dużą ilością piany. SAMA.
- to ja przepraszam, dan. tak ogólnie.
za całokształt xd.

dan ją na szczęście jakoś rozumiał, a przynajmniej zwalał wszystko na to, że ma tyle a tyle lat, że jest jeszcze niedojarzała. poza tym, wszystkie jej wady przesłaniała mu teraz różowa mgiełka miłości, jak to pięknie brzmi, chociaż nie, żeby się zakochał.
- nie masz przecież za co, nie zrobiłaś nic złego - stwierdził, mając co do swoich słów wątpliwości, a przynajmniej do tej drugiej części zdania. przyszła kelnerka z lasagne i winem!

brooklyn natychmiast wypiła dwie trzecie zawartości kieliszka, nie przejmując się delektowaniem i badaniem bukietu i chuj wie czego. poprawiła ramiączko sukienki, czy coś, uśmiechając się przelotnie do daniela. - chyba już późno, o tej porze w zasadzie nie powinno się jeść. - i pić też nie.

- jeden raz w życiu można! - roześmiał się, rozluźniając się już nieco i wkładając sobie widelec z lasagne, bo przecież nie sam widelec, do ust, by wyjąc z nich już własnie sam widelec. - chociaż to ponoć niezdrowe, ale chyba przeżyjemy, co? - uniósł jedną brew do góry i łyknął sobie wina. zauważył, że z jej kieliszka wino zniknęło w zaskakującym tempie i cieszył się, że wziął tylko po kieliszku, bo pewnie by się jeszcze upiła. a on nie miał ochoty się upijać, zarówno jak odprowadzać pijanej bruk do domku.

i hej nie upili się tylko poszli hołm!

No więc. Przyjechali z Del wysłużonym beemwu z niemiłym taksówkarzem, któremu mimo wszystko Elliot wcisnął zupełnie spory napiwek, co prawda nie wiem, ile to by musiało być we Francji, powiedzmy, że zarezerwował stolik, to zaprowadził ich kelner i dał karty bla bla bla nie wiem.

skrzyżowała nogi pod stolikiem w kostkach znaczy, bo przecież nie będzie siedziała z nogą na nodze i przyglądała się elliotowi zaczytanemu w menu, bo bardzo do twarzy mu było. moja mama się pluje do mnie, ja pierdolę, głupia suka, ja jej tu i tak nie słyszę a ona się drze dalej, sori, to taka dygresja. - okeej, co bierzemy? - miała nadzieję, że eljot nie powie 'nie wiem' xd.

- Nie wiem.







okej nie, chociaż chętnie bym tak napisała, bo mój internet zrobił mi psikusa i nie działał, musiałam chyba trzy razy klikać 'napraw'!!!!!!
- Hm - zmarszczył nos, zastanawiając się intensywnie, hałkjut, Bojd wygląda ogólnie na takiego myślącego osobnika... Cicho. - W zasadzie miałem ochotę na jakiś makaron, ale z tego co widzę, to mają tu dużo innych ciekawych rzeczy. - I chuj, nie wiem, jakich ciekawych rzeczy. pozdro dla mamusi!

!!!
dobra, co ja tam będę pisać, delilah zamówiła sobie jakieś mięso, może jakieś sznycelki czy coś i białe wino do tego się chyba pije, więc też! - jak ci się spało, co ci się śniło... - pytanie roku.

jeszcze zrobiłam sobie dziure w dłoni i nie wiem czym!!1! :<
- Nie pamiętam, zazwyczaj nie pamiętam moich snów. Ale 'co ci się śniło' to dobra nazwa na jakiś teleturniej, nie sądzisz? - Zaśmiał się, nachylając trochę nad stolikiem, do którego bardziej się przysunął wraz z krzesłem. Pewnie, wspaniały teleturniej, jakaś Cipciopek, czy inna, dzwoni do widzów wybranych przez losowanie i pyta się ich, co im się śniło, najciekawszy sen wygrywa dziesięć tysięcy euro.

a widzisz przez nią słońce? xd
-jasne, muszę to opatentować. nie wspominaj o tym nikomu, okej? - uśmiechnęła się szeroko całkiem i też się przysunęła, wystarczająco, żeby czuć zapach elliota, jak zwykłe miły i fajny, wiadomo. - kurczę, naprawdę nie lubię sobót, matka zawsze mnie gdzieś wyciąga, dzisiaj byłyśmy na zakupach.

jeszcze nie, ale założę się, że szampon wyżera mi przez nią dłoń :< w od zmierzchu do świtu quentinowi przestrzelili na wylot dłoń i chodził z dziurą zaklejoną taśmą klejącą, xd.
- Myślałam, że dziewczyny lubią zakupy! - Zmarszczył czoło, najwidoczniej nie wiedział, że zakupy z koleżanką i zakupy z matką to nie jedno i to samo. Odgarnął jej włosy za ucho, za którym też ją podrapał, hrhr.

(nie wydrapał dziury.....)

Odprowadził ją potem do domu itp itd.

z racji, że była głodna, a miała jeszcze trochę czasu do tej 21, chciała coś zjeść. więc przyszła tutaj. zamówiła coś, przypuśćmy, że było to spaghetti. czy coś. z resztą. wzięła też gorącą herbatę. siedziała tak sobie i czekała na zamówienie.