Przeczytała trochę, pożyczyła kilka książek i poszła do domu, wcześniej otwierając parasol

Dziewczyny przechodziły przez wszystkie wąskie uliczki Parii, kiedy deszcz gwałtownie przybrał na sile.
Pobiegły, Yu z trudem na wysokich na dwanaście centymetrów szpilkach, aby schronic się przed deszczem pod dachem imponującej biblioteki.
Yucz krzyknęła, bo niefortunnie potknęła się i prawie wywinęła orła prosto do kałuży. Równie imponującej jak budynek, swoją drogą.
- uhh. W sumie i tak muszę przygotowac jakiś tam artykuł na studia o wpływie mody na różne zdarzenia czy coś takiego, więc to się dobrze składa. - rzekła, składając parasol. I dobrze jednak, że go wzięła, ne? - Kurcze, cała przemokłam. - bo Yuki nie lubiła byc mokra.
Ale za to bardzo lubiła kawę, którą można było tam kupic. Przysiadła na schodach i zdjęła buta, aby wylac z niego wodę.
- Ten Vogue już się do niczego nie nadaje. - rzuciła gazetę na trawnik i postanowiła zostawic. Yuki to Yuki, nie zmienia się. I zawsze będzie śmieciarą :< - Chodź, mają tam dobre kapuczino z automatu. - pociągnęła Dżessssi za rękę.

Jess ogólnie lubi czytać książki. Szczególnie o życiu. Życie proste jest dla niej czymś obcym.

- Kusząca propozycja. Słuchaj, mogę Ci pomoc. Mam w domu pare artykułów o tym jak moda, a raczej chudość modelek wpływa na nastolatki z XXI w. - poszła za Y. a oglądając się za siebie pomyślała -śmieciara-

/ ............................................................. xd

- Hej, pożyczysz? Bo chyba to właśnie był ten temat! - ocknęła się Yuki. Podeszły do automatu. - Jaką chcesz kawę? Tę capuccino, czy może nie pijasz kaw?

- Pić to pije, ale nie na co dzień , capuccino poproszę . No to może jutro jak będziemy się szykowac na imprezę, to wpadnę do ciebie, przyniosę Ci te artykuły i uszykujemy się u Ciebie ? co Ty na to ?- zapytała

- Okej. Proszę - i tam dała jej jakiś kubeczek w dinozaury.
Wypiła łyka kapuczino i od razu poczuła, że wraca do życia. Mimo przemoczenia i przemęczenia, bo dzisiejszej nocy nie przespała.
Poprawiła swoją mokrą, lepiącą się seksownie do ciała tunikę, gdy jakiś student omal nie wpadł na wysoką kolumnę, patrząc na nie dwie. /chciałabym :<
Uśmiechnęła się zalotnie do niego czując, że ma wielką ochotę na przelotny flirt.
Tak, czasami zachowywała się jak rozpuszczona panienka. Gwoli ścisłości, zawsze musiała dostac to, czego w danej chwili pragnęła.
- Hm, okej. To posiedźmy tu chwilę i zobaczmy te książki o Ajw Są Lorę. A potem pójdziemy do mnie, bo impreza już za godzinę! - Yuki udawała panikę.

- Dobrze. To zadzwonie do mojej asystentki i poprosze ją, aby przysłała mi sukienkę, wraz z teczką do Ciebie.- zaproponowała.

Asystentka o imieniu Kate wykonała polecenie.


-Czy możliwym jest, alby Twój portier, ktory nosi garnitur od Gabbany XD, położył te rzeczy do Ciebie, do apartamentu?- zapytała z bezradnością bo co mam zrobić jej moknąca asystenkta?

Yuki uśmiechnęła się.
Nigdy nie myślała o tym, żeby na dłużej zatrudniac aystentkę do akich akurat spraw, ale teraz wydawało ejj się to rozsądne.
Odgarnęła z twarzy przemoczoną grzywkę.
- Mój portier ma na sobie, o ile się nie mylę, tani garnitur Vistuli, a osobiście preferuje Cottonfield, dasz wiarę? Ale i tak jest świetny. Ma na imię Louis jak Vuitton. I, hej, musisz go poznac. Jest czarnoskóry. - lubiła się wdawac w szczegółowe opowiesci ze swojego życia.
Mokrą aystentkę taksówka odwiozła het, het daleko.
- Idziemy? - Yuki wyrzuciła kubek z dinozaurami, wcześniej przyglądając im się ze zmarszczonymi brwiami, do śmietnika.

- No najwyższa pora - zgodziła się Jessie

i poszły.

powierzchnia tej biblioteka przerażała ją, ale usadowiła się na jakimś krzesełku, z jakimś rozpadającym się wydaniem dumy i uprzedzenia, ale stare książki są najlepsze, nie? drapiąc się po nosie całkowicie zapomniała, że miała o osiemnastej iść z ojcem na kolację! ach, martwić się tym będzie, gdy wróci do domu i tata zacznie robić jej wyrzuty.

donat przyszedł wypożyczyć tutaj książkę, którą miał przeczytać na za tydzień, a nie było jej w bibliotece studenckiej. nie wiem, co to była za ksiażka, w każdym razie na pewno nudna i małociekawa, niebogata w barwne opisy, bo pisana dramatem akurat, tak sobie wymyśliłam. otworzył więc drzwi, które zaraz za sobą zamknął, co jest chyba logiczne! przechadzał się w tę i z powrotem, doszukując się książki.

lulu skończyła czytać tę nieszczęsną książkę, wzdychając zwlekła się z krzesełka, robiąc przy okazji więcej hałasu niż powinna, bo jej noga zaczepiła się o krzesłową nogę, ale nic sobie nie zrobiła, bo przytrzymała się ramienia pana, który siedział niedaleko i miał błyszczącą, łysą głowę. idąc do regału, z którego wzięła książkę, trochę się zgubiła, bo biblioteka była jak wiemy spora, zaplątała się do działu, gdzie był ten pączek i gdy zbyt zaabsorbowana była przyglądaniem się grzbietom książek, wpadła na niego, zupełnie przypadkiem. - ach! przepraszam.

uśmiechnął się szeroko, bo, jak napisałam w wizytówce, był naprawdę normalny, nawet jak na faceta! aczkolwiek był nienormalnie przystojny, więc miała szczęście, że to akurat na niego w tym momencie wpadła, a nie na tą staruszkę kuśtykającą o lasce w stronę regału tematycznego "szkodniki domowe i jak się ich pozbyć'.
- nic się nie stało - powiedział, choć tak naprawdę to zadeptała mu jego nowego, skórzanego buta!

ale tylko trochę zdeptała... poza tym, jeśli by chciał, to może mu go wyczyścić. wylizać?
odwzajemniła jego uśmiech, bo była z reguły osobą raczej wesołą, jeśli aurat nie obrażała się na ojca za jego kolejną dziewczynę. niekiedy były to koleżanki z jej szkoły, raz nawet nauczycielka od biologii lulu. ale nieważne, w każdym razie niechętnie się od niego odsunęła i już z pewnej odległości ich dzielącej zmierzyła go od góry do dołu, albo na odwrót, stwierdzając, że faktycznie jest przystojny, co w zasadzie wprawiło ją w pewne zakłopotanie.
- na pewno? powinnam uważać, jak chodzę, przepraszam.. - odgarnęła kosmyk włosów, które wyjątkowo nie były związane w grzecznego kucyka, za ucho.

- jak już, to ja powinienem powiedzieć tę kwestię... no wiesz, uważaj, jak chodzisz, ale to raczej wina obustronna - roześmiał się, ale wcale nie tak jak moja nauczycielka od niemieckiego, która śmieje się co jedno zdanie jak jakiś pochichrany głupek. uznał oczywiście, że lulu brakuje pewności siebie, skoro powiedziała to, co powiedziała i zrobiło się mu jej autentycznie szkoda, bo on przez całe życie był pewny siebie, ale nie arogancki!

to świetnie, bo lulu nie znosiła aroganckich paskud, jakich była cała masa w jej szkole. te bezmózgie czirliderki i sportowcy, którzy nie myśleli wcale, ale zdawali z klasy do klasy ze względu na osiągnięcia sportowe.
bawiąc się guziczkiem swojej koszuli w kolorze ecru, czy jakimś jeszcze innym, ponownie podniosła na niego wzrok, by stwierdzić, że donat nie wygląda na zagniewanego. również nie wydawało jej się, by się z niej śmiał w duchu. uśmiechnęła się więc nieśmiało i wyciągnęła w jego stronę swoją drobną dłoń, ze szczupłymi, ale nie przesadnie długimi, palcami.
- jestem lulu. możliwe, że obustronna, ale to chyba tylko ja nie patrzyłam, jak idę.. hm, nieważne.

Sophie weszła i skierowała sie do działu chorób psychicznych. Cholernie zakurzone półki gdzie leżały stosy książek. Wyjęła tę o schizofrenii, no bo tak głupio nic nie wiedzieć o współlokatorce. Zachwiała się bo książka była duuuużo cięższa od niej. Jakos doszła do stolika i wręcz upusciła książkę na blat tak głosno że to przykuło uwagę wszystkich? czytelników łącznie z bibliotekarką której chyba sie to nie podobało. Nad książką uniósł się kurz. Pełno kurzu więc Sophie kichnęła. Nie miała chyba zamiaru tego czytać więc usiadła znudzona na krzesle, zastanawiając sie jak ona to potem odniesie...

podniósł jej dłoń do swoich ust, by pocałować delikatnie wierzch jej dłoni, którą to zaraz wypuścił ze swojej większej i chyba nieco chłodniejszej, bo było mu zimno, nawet mimo tego, że ogrzewanie w bibliotece chodziło pełną parą.
- donat - przedstawił się, uśmiechając się jednokącikowo. - no tak, możliwe, nie zastanawiajmy się nad tym, widziałaś gdzieś może tą-a-tą-ksiązkę, bo jakoś nie mogę jej znaleść?

zarumieniła się nieznacznie, bo może i jego dłonie były chłodne, ale usta gorące. poza tym nieczęsto spotykała w bibliotekach, czy jakichkolwiek publicznych miejscach, młodych mężczyzn, którzy całują kobiety po rękach.. dobrze, że nie po stopach, hyhy.
wgryzła się w swój policzek od środka i pokręciła powoli głową, mając nadzieję, że rumieniec nie jest tak intensywny jak jej się zdawało i że niedługo zniknie.
- niestety nie, ja sama się tu praktycznie wcale nie orientuję, ale te kobiety w okularach, które się tu kręcą to tu zazwyczaj pracują, one znają tu chyba każdą książkę, chociaż wydaje się to być niemożliwe. w każdym razie uważaj, jeśli prosiłbyś je o pomoc, większość z nich to stare panny, które na sam widok atrakcyjnego, młodego faceta zaczynają wariować. - tak, bardziej niż ona. - chętnie sama bym ci pomogła, ale jestem już chyba ze dwie godziny spóźniona, ojciec mnie zabije.. - przewróciła oczyma, gadanie ją momentami rozluźniało.

- nie, nie, już wolę sobie poradzić sam, niż pytać je o pomoc, nawet, gdybym był rzekomo atrakcyjnym facetem, to i tak nie zmienia to mojego położenia - powiedział, nie spuszczając z niej wzroku, bo wyglądała naprawdę ładnie, kiedy na jej policzki wstępowały te rumieńce. mógłby przysiąc, że miała maleńkie piegi na nosie!

po owym nosie się właśnie podrapała i uniosła prawy kącik ust. - oczywiście, że jesteś atrakcyjnym facetem, tamta kobiecina, która zniknęła gdzieś w regałach po prawej nie mogła od ciebie oderwać wzroku. - "zupełnie jak ja, głupia, głupia lulu". westchnęła i zerknęła na rolexa na skórzanym pasku na swoim nadgarstku. - hm, znikam, w każdym razie miło było cię poznać. mam nadzieję, że do zobaczenia - uśmiechnęła się do niego i zniknęła, idąc w stronę wyjścia/wejścia. paaaaa!

Soph. podniosła się i oparła dłonie na okładce książki zastanawiając sie kogo by tu 'zatrudnić' do odłożenia jej. Wcisnęła książke jakiemus dosyć umięsnionemu facetowi, zawiązała szalik i wyszła.

i on wyszedł też.

szukała czegoś do szkoly i w ogóle bo jet świetna uczennicą jak i ja i tak samo jak ja nie umie matematyki, ot co. i zjadała przy tym pączka z dziurką bo dziurka nie ma kalorii a to było zakazane w bibliotece, ot co!

ędi wypożyczył właśnie jakąś książkę lema, czy czegoś typowo męskiego i już już miał wychodzić, gdy zobaczył znajomą postać! stanął w miejscu, chwilę się powykrzywiał, bo nie był pewien, aż koniec końców podszedł od tyłu do marianne i bez słowa oparł podbródek na jej głowie.

odwróciła sie dośc gwałtownie bo ona już tak ma że jak ją cos niespodziewanie dotknie to podskakuje xd usta miała umazane całe lukrem z pączka i generalnie zamiast uczyc się matematyki to zaczytała się w kolejnej książce raczej damskiej autorki xd a jak ędiego zobaczyła to się milusio usmiechnęła.

- naucz się jeść mała. - zauważył, całkiem zgrabnie jak sądzę i bokiem palca starł nadmiar lukru z jej różowych ust. palec oblizał, zaglądając jej przez ramię. - 'ostrożnie zagrabił jej łono, starając się nie podrażnić delikatnej i, jak mu się zdawało, drżącej skóry wzgórka łonowego'. no fajne rzeczy czytasz, nie powiem. - rozbawiony uniósł brew, gryząc kawałek pączka, znowu nic dzisiaj nie jadł.

wina rajana? ;d
- boże, wyglądasz okropnie - powiedziała zanim zdązyła się ugryźc w język, zreszta nie bardzo się przejeła ta niewielką gafą. - tak wiem, ten moment jest beznadziejny. Jakby kurde drżała bo 'zagrabił jej łono'. - powiedziała tak, jakby ona nie drzała w takich momentach. hipokrytka?

- dzięki, zawsze umiałaś mnie dowartościować. co tam, hm? - zapytał, już na dobre biorąc jej pączka. nie powinna go jeść, bo przytyje i będzie tragedia. chciał rzucić uwagę na temat tego, że pewnie marjan czyta, bo nie wiem jak to jest, ale to ędi, więc się powstrzymał.

- nie kapuje tych zasranych kwantyfikatorów, ale to nic. ej, teskniłam - bądź co badź nie widziała go ej nie wje ile dni ;d ale jakoś nagle bardziej jej był potrzebny no widzisz. Marjan rzygała szkołą i nauka i była głodna a on jej zabrał pączka! - ej noo, to było moje śniadanie!

poczochrał ją po głowie.
- kupię ci następnego, jakiegoś świeżego, bo ten chyba leżał w cukierni 5 lat. trochę późna pora jak na śnaidanie. - nie omieszkał nie zauważyć i więcej nie napiszę, bo jest biała czcionka w oknie edycji.

a to źle? ;d
- no dobrze, dobrze. - wstała z krzesła bo było niewygodne, poza tym chciała się chociaż trochę z ędim zrównac. miała już zacząc na niego wrzeszczec ze jej zepsuł fryzurę blablabla ale sie powstrzymała bo uznała że to go odstraszy czy coś w tym stylu. posmyrała go po brodzie bo miał lekki zarost a ona uwielbiała to lekkie drapanie, o.

nie było nic widać, białe tło było :3
- drap, drap. - zażartował. - nie musisz się uczyć, czy coś takiego? - zakpił, marjan była swoistego rodzaju kujonem i nie odrywała nosa od książek, a jak już coś ją rozpraszało i na dodatek to był ędi, to zawsze się na nim wyżywała. życie.

aa, to ja już miałam normalnie.
- nie musze się uczyc, dostałam stypendium, jestem mądra! lepiej chodźmy gdzies. nie wiem, upic się albo coś. - tak, grała chojraka, tak, ostatnim razem jak się upiła to straciła dziewictwo. I tak, ędi o tym wszystkim wiedział.

- hm, może lepiej nie, jest raptem 5. - spojrzał na zegarek, jeszcze nie postradał zmysłów, żeby upijać nastolatkę w środku dnia w miejscu publicznym. - możemy iść na kawę, chociażby. ajrisz, jak koniecznie chcesz alkohol. - wsunął zmarznięte dłonie do kieszeni spodni.

o jaa, jaki avatar sekserski loweeee <3333
- dobra - wyciągnęła jego rekę ze spodni, i włozyła w nią swoją. niepewnie, bo ona miała takie skoki pewności siebie. I raz było tak że była perwersyjną suką a raz bała się dac małe buzi. ot marianne.

uścisnął jej dłoń, sygnalizując, że jest obok w razie potrzeby, zawsze traktował ją jak młodszą siostrę, xd. pocałował ją w skroń i upewniając się, że wszystko wzięli, wyszli. dał jej poprawić swój pasiasty szalik, było mu już wystarczająco zimno.