uśmiechnęła się.
- możemy potem pochodzić po innych sklepach. - spojrzała przez okno - pogoda z dnia na dzień jest coraz gorsza.

- Ja już lecę. To do zobaczenia o 16.15! - i wyszła z biblioteki idąc do domu

Wpadła do biblioteki, akurat mijając się z Elizą. Cholera, pomyślała, i ledwo zdążyła tylko jej pomachać. Raźnym krokiem pomaszerowała ku reszcie dziewcząt.

Pomachała Sarze i pobiegła dalej, żałując, że musi już wyjść

- witaj - uśmiechnęła się do S, po czym pomachała El.

- Papa- pożegnała się Yu. A potem znowu niechętnie spojrzała na witraż. - Tak, niestety. A niedługo przymrozki. Ja jeszcze chętnie poszłabym do Chanel i H&M. - stwierdziła.
[ nie. nie, ja cię zabiję za tą czekoladę T.T]
Yuki przywitała się całusem, a jakże, z Sarą. Dziewczyna właśnie do nich podeszła i nosiła ślady gwałtownej ulewy.
- Bardzo pada? - zapytała przerażona.

- Uff, cześć. - Ucałowała obie, i poprawiła zdyszana włosy. - Pada... cóż, siąpi, jak cholera, prawdę mówiąc, i to jeszcze tak drobno, że niby nie widać, a sekunda, i jesteś mokra! A tak w ogóle to nie wiedziałam, że się znacie z Elizą!

również musnęła w policzek S. [nie zabijaj mnie szalona żabko! xP]
- to pójdziemy tu i tu, w każdym razie najwyraźniej pogoda jest okropna - powiedziała dramatycznie.
- poznałyśmy ją na basenie, tego samego dnia co ciebie i siebie nawzajem - w gruncie rzeczy szczęśliwy dzień.

Pokiwała ze zrozumieniem głową. - Zbieg okoliczności, a jakże miły! - Zaśmiała się. - Idziecie gdzieś teraz? - Podjęła poprzedni wątek. - Jak tak, to radzę rozłożyć parasole.

- Nie, nie teraz. Później. Teraz to byłoby smaobójstwo, poza tym muszę miec czas, żeby się poduczyc.

[ ja to zawsze muszę walnąc jakąs literówkę, aah.]

- właśnie, możemy gdzieś iść, tylko gdzie, acha no i nie mam parasola - stwierdziła zirytowana.

- Aach, rozumiem. - Odparła wyjątkowo inteligentnie, jak to ona, i rozejrzała się po bibliotece. Niektóre regały wyraźnie ją kusiły! - Poduczyć? Wiecie, tak szczerze, nie radziłabym wychodzić, przynajmniej póki się ciut nie uspokoi. Nie za przyjemnie jest mieć ubranie przemoczone do suchej nitki, wierzcie mi.

(Jaka znów literówka, Yu?)

- teraz to raczej tak na wyjście nie mam czasu, bo wyjście się zawsze przeciąga, a ja muszę się pouczyc, sori. - użyła swojego przepraszającego tonu.

- zmokłaś biedactwo - poklepała po ramieniu S. - a właściwie opowiedz nam co wczoraj robiłaś - stwierdziła zaintrygowana, przeglądając wiersze.

[

Cytat:

smaobójstwo

np. taka ]

- Taaak. Poduczyc. Historia mody i takie tam. Na studia mi potrzebne. - westchnęła. Nie chodziła co prawda na wykłady sorbonowskie, ale do renomowanej szkoły projektowania.
Uśmiechnęła się uspokajająco do S. - Ja wiem, już to przeżyłam kilka razy.

- moment ty projektujesz? - spytała zaskoczona -[ ale zapłon !]

Westchnęła głośno, siadając sobie przy jednym ze stolików, i odruchowo ściszając głos, no i, żeby też Yuki nie przeszkadzać. - Ano, byłam z takim jednym na spotkaniu. Poszliśmy pod most... gdzieś tam, nie wiem, w każdym razie to w Paryżu. Rozmawialiśmy, trochę się pośmialiśmy, naprawdę nic wielkiego. - Wzruszyła ramionami. I zaraz też się ocknęła. - Właśnie, projektujesz?!

(Jaką masz przeglądarkę? Bo wiesz, Firefox podkreśla błędy, więc... ^^)

- No i właśnie. Tylko ja jestem sama! - szepnęła z goryczą Yuki. Mimo wszystko, mimo starań Es- usłyszała.
Założyłą nogę na nogę i podparłą głowę rękoma, przez co włosy spadły na twarz. Nie zirytowało jej to, było to trochę męczące, ale dało się przeżyc. Wyjęła z torebki swoje okulary szanel, aby podtrzymac czymś te niesforne kosmyki.
- Projektuję, a raczej usiłuję. Narazie studiuję i czasem coś pokazuje w ramach szkoły na wybiegach, przeglądach studentów i tych zwyczajnych catwalkach. - rzekła.

[ liska, ale angielskiego, to mi wszystko 'niepoangielskiemu' podkreśla. ]

- ja też jestem sama, nie mam nawet chłopaka- wybuchła śmiechem [śmiała się z siebie x_o]
- może coś kiedyś zaprojektujesz mi np. ?

- Hej, ja również jestem sama, nie mam nikogo stałego, i póki co sie na to nie zanosi. - Rzekła dziarsko. - Pokazujesz? Uuu, no widzisz, Twoje prace muszą być już popularne! Chętnie bym je zobaczyła. I właśnie, mi też zaprojektujesz?

(Jak byś chciała to poszukam strony, z której ja ściągałam, swojego, po polsku.)

- ale spotykasz się z kimś, a ja z nikim. nieważne, czy koleżeńsko czy bitwy rycerskie. z nikim. - stwierdziła sucho. - mogę spróbowac, ale co z tego wyjdzie to nie wiem. - zawtórowała zet śmiechem.
- Ehm, czy takie popularne...? Nie chyba. - zasmuciła się trochę, ale na szczęście jej bardziej chodziło o sztuke i wyrażanie siebie niż zarobek, blablabla.


( nie, spoko ;D. ja właśnie się cieszę, że mam po angielskiemu. jakby co to w worda daję. ale dziękowac. ;* )

[muszę jechać z kotem do weterynarza]
- muszę już lecieć, muszę wyjść na spacer z psem - powiedziała smutno - to do zobaczenia ok 16. - uścisnęła dziewczyny i wyszła.

[ właśnie ja też muszę leciec papa :*:* całuśki dla was :*:*]
- Ja też już muszę iśc, bo muszę napisac artykuł. Sara, zadzwonię do Ciebie potem, okejo?

(To do zobaczenia, dziewczyny! Trzymajcie się ciepło^^.)

Pomachała im obu. - W porządku, Yu!

(Sama też lecę. Paa.)

Przyszła, bo dostała przemiłą wiadomość od biblioteki, że zalega z książkami, i jak nie to..., tak, więc przyniosła owe tomiszcza, i zaraz rozglądała się za nowymi, bo chyba tak się przeważnie robi w tego typu przybytkach.
No i, później wyszła już, z kilkoma tytułami pod pachą, o.

przyszedł. pomyślał że należałoby się nauczyć lokalnego języka, przynajmniej troche, dlatego też od razu wkradł się do działu z językami i szybko wybrał jedną z książek zatytuowaną 'french for dummies'. no więc puki miał czas, siadł sobie przed bibltioteką na schodach i zaczął przedzierać się przez lekturę.

Aha, i przyszła, akurat słuchając hm, Analogsów, bo i ja słucham, jednak, jak tylko go zobaczyła, zdjęła słuchawki oraz rzekła: - Cześć! Jeju, przepraszam, że się wczoraj tak szybko zmyłam, ale musiałam. Nie przeszkadzam? - Popatrzała na książkę w jego dłoniach.

- nie, nie. od kilku godzin wojuję z tym, właściwie to powinienem Ci dziękować. - mruknął, wystawiając do niej książke z tytułem 'french 4 dummies'. wyglądał na całkiem umarłego.

Roześmiała się, spoglądając na tytuł. - Myślisz, że się czegokolwiek z tego nauczysz? - Uniosła brwi. - Nawet jeśli to poprzez żmudne, i nudne ćwiczenia, a do pracy nad swoim językiem najlepsze jest właśnie środowisko z przedstawicielami takowego. Naprawdę! - Usiadła obok, szczerząc dalej, oj, poprawił jej tym humor. - Chcesz to Cię poduczę.

- no nie wiem, skoro tak mówisz... - mruknął, nigdy nie brał się jakoś za obce języki. fakt, musiał znać jeden obcy do szkoły, ale traktował to raczej jako zwykły obowiązek i cała wiedza o języku była przetrzymywana tylko od egzaminu do egzaminu.

- Ojciec od dziecka uczył mnie francuskiego. Na wyrywki, no wiesz, na przykład w sklepie, w drodze do szkoły, na spacerze, i ten jego szalony upór okazał się przydatny. - Przechyliła głowę. - To w takim razie rozpoczynamy lekcje, hm, od kiedy chcesz, płatne z góry, deux cent za godzinę. - Zachichotała uroczo. - Chociaż... w Twoim przypadku wystarczy ładny uśmiech.

- uważaj, bo się zaurocze, albo przynajmniej zarumienie. - puścił dziewczynie oczko, obejmując sam siebie. w końcu już od kilku godzin siedział na dworze i nawet jakże ciepły cardigan już nie pomagał. - nie mam pojęcia czy mnie stać. - pokręcił głową, wyraźnie zakłopotany.

Popatrzała nań z żywym komizmem w oczach, jak to zwykle robiła. - Przestań! Płacić, myślisz, mi będziesz? - Zapytała, niemalże retorycznie, i wyciągając nogi przed siebie, bo troszkę jej zdrętwiały. - No, chyba, że w naturze. - Uznała dobitnie, jednocześnie dając mu kuksańca, i wtem poznała, iż jest lodowaty. - Jezu, jesteś przemarznięty! Gorąca czekolada, a może mam Cię przytulić? - Zaproponowała żywo, mając na uwadze także troskę o niego. Także.

- w naturze przynajmniej wiem że stoje twardo na nogach. - powiedział, chowając zmarznięte dłonie między nogi. - mm, najchętniej przytulić i gorąca czekolada, także.

- A zysk dla obojga, nieprawdaż? - Stwierdziła chytrze ze wzrokiem utkwionym głęboko, i prosto w niego. Ktoś mógłby rzecz, iż świdrowała go. - Gorąca czekolada u mnie w domu, czy może... - Podsunęła się, więc bliżej, otaczając go jednym ramieniem, tak mocno, jak umiała, a zaraz zajęła ocieplaniem zmarzniętych dłoni chłopca. Robiła to zupełnie, jak uczoną ją w dzieciństwie - po prostu chuchając, i rozcierając. - ... wolisz jakąś kawiarnię?

musiał przyznać, dziewczyna miała wprawe do użytecznej rzeczy, co nie było łatwo spotykane w dzisiejszym świecie. - możemy się napić u Ciebie, troche zadużo się nachodziłem po kawiarniach i herbaciarniach w ciągu ostatnich kilku dni. - poskarżył się chłopak, gdy już jego ręce zostały rozgrzane przez dziewczynę, schował nimi swój przewodnik po francuskim spowrotem do czarnej torby mesendżerskiej.

A to chyba dobrze, co nie? - I tak bym też wolała. W kawiarniach o tej porze panuje rumor, nie dadzą się skupić, pogadać, ani... przytulać! - Dodała ze śmiechem, wstając, i otrzepując ubranie z niewidzialnego kurzu, a przy tym z lekką niechęcią odrywając od niego. - To chodźmy, słońce. - Złapała go ponownie za dłoń, by się nie zgubił, ani nie zmarzł tak mocno znów, po prostu. I ja zacznę.

a więc była burza chyba. i ona się schowała. nie w bibliotece, bo chyba zamknięta, ale tam był taki daszek, właśnie pod nim xd.

okej, fontanne szła, przykryta pod różowym parasolem xd w zasadzie nie lubiła deszczu, ale teraz wydawał jej się zupełnie przyjemny, pomimo iż się błyskało, tak więc przystanęła przed wejściem, coby mogło by na nią trochę popadać. i nawet pociągnęła nosem, będzie chora, to wszystko przez te botki.

ale te botki były fajne, toteż chitrinee rzekła:
- fajne botki! - i popatrzyła na owę dziewcz, głupio tak stać obok i nic nie mówić.

odwróciła się w kierunku ów kobiecego głosu, swoją drogą bardzo przyjemnego, a jej twarz wyrażała tylko hm?, wcale nie kryła się ze swoim zdziwieniem, choć zaraz uśmiechnęła się, podkreślając swoje kości policzkowe. - wiem, dzięki - rzuciła, pewnie wyglądała na zadzierającą nosa lalunię, dlatego zaraz podeszła bliżej, zamykając sprawnie parasol. no bo stały pod daszkiem. - fontanne - przedstawiła się, wycierając mokre dłonie w płaszczyk.

- chitrinee - podała łapkę, buehe. nie miała mokrych dłoni, bo od dawna tutaj stała - jesteś stąd? - standardowe pytanie, musi być zadane.

uścisnęła ją więc, uśmiechając się nadal, bo generalnie była miła i kochana. do czasu, oczywiście. zaraz potem potarła o siebie swoje łapki. - miło cię poznać. hm, nie, nie jestem stąd, z puerto de antrax, no wiesz, majorka, hiszpania i tak dalej - wypięła się nie znacznie, była cholernie dumna, że jest hiszpanką, helou. - a ty, chitrinee? - zmarszczyła brwi, nie to, żeby jej imie sprawiało jej trudności. ale jednak.

- z norwegii - powiedziała, się uśmiechajac. też była dumna ze swojego pochodzenia. skandynawia była fajna, cnie. i pomyślała, że w hiszpanii jest raczej ciepło, mhm. u niej było zimno - od dawna jesteś tutaj? - zapytała przyglądając się błyskawicom.

- hej, nigdy nie byłam w norwegii! - zauważyła sprytnie, jakoś nigdy nie mogła tam dojechać, poza tym norwegia kojarzyła jej się z zimnem i pingwinami xd - właściwie to nie tak dawno, ale można powiedzieć, że nikogo nie znam i często robię sobie przerwy, coby poimprezować na majorce - zwierzyła się, to co, że szkoła i tak dalej, lans i bans musi być. objęła swoje ramiona, jakoś burza nie była zbyt fajna. - a ty? jak tu trafiłaś, hm?

- przyjechałam z rodzicami, bo sobie, hm, zmienili miejsce pracy - mruknęła, bo nie była wcale taka zadowolona. musiała zostawić wszystkich tam dalekooo, wiecie taka drama....

- och, rodzice - skrzywiła się, choć właściwie fajnie by było znów zamieszkać z rodzicami. zaraz jej się jednak odwidziało, to może nie do końca fajne, ale to tylko fonatanne. nie czujesz, że rymujesz, joł. wbiła obcas botka w chodnik, czy cokolwiek tam było, może i zaczynała się trochę bać owej burzy. - ja nie mieszkam z rodzicami, zazdroszczę.

- czasem wolałabym się ich pozbyć. to znaczy z domu, hm.
dobra, a potem stwierdziła, że pójdzie do domu i poszła, bo już mniej padało xd.

poszła też, ze swoim różowym parasolem :d

Ponieważ padało przyszła tutaj poczytać, bo nie powinna wydawać zbyt dużo na książki