Elliot po 394384 latach wytoczył się z domowego zacisza pełnego opakowań po Toblerone i butelek po Coca-Coli zero. Stanął gdzieś po operą, w jednym z tych łuków, zapalił papierosa i kontemplował.

/ nie podoba mi się ta opera.
Toulouse z kubkiem kawy Starbucks, ale nie papierowym, tylko takim szklanym, bo właśnie go ukradła, kiedy nikt nie patrzył, przyczłapała się pod operę. Chciałam napisać, że usiadła na schodach, ale nie ma schodów, w związku z tym stanęła gdzieś niedaleko E, nie wiedząc, że to E nawet i przyglądała mu się, jak pali. Okej, nie lubiła palenia, ale on palił fajnie! Jakkolwiek można to sobie wyobrazić.

/ mi też, to jakiś głupi barok, czy neobarok. a szklane kubki są paskudne.

Elliot robił wszystko fajnie, od robienia prania, po robienie pizzy (bo potrafił, a wy zazdrośćcie) i był z tego wszystkiego zupełnie dumny. Ba, nawet skończył kilka kursów, łącznie z kucharskim w, i tu cholera nie znalazłam tej durnej kawiarni, Lcbiudbdkj.
Dopalił papierosa i rozejrzał się dookoła, mówiłam coś o tym, że nie lubię zaczynać rozmów? Jak nie to mówię. I zatrzymał wzrok na Toulouse, do której się uśmiechnął i tyle, sory.

ahaaaaa mam!!!! to Pavillon Elysées Lenôtre xd.

Podrapała się po nosie, zdejmując z niego okulary, takie jak widzimy na załączonym obrazku. Wcale nie miała wady wzroku, ale nosiła zerówki, bo czuła się w nich bardziej dojrzała. Jakby była nawet jakimś profesorem. Przestąpiła jeden krok w przód, wrzucając okulary do dużej, żółtej torebki, cholera miała ją wczoraj, a nie lubiła nosić tych samych torebek codziennie. Westchnęła ciężko, starając się nie rozwalić pudełka z soczewkami-gwiazdkami. Miała dużo gadżetów do oczu i lubiła zmieniać ich kolor. To w sumie było jej jedyne hobby, jeśli nie liczyć zbierania magnesów na lodówkę. Ale to chyba się nie liczy, nawet jeśli Luzzie, miała całkiem sporą kolekcję. W końcu, wygrzebała jednak rękę z torebki i podeszła do niego, przy okazji upuściła też kubek, który stókł się w okolicach butów E. Zaczerwieniła się nawet trochę w związku z tym, już wcale nie wyglądała poważnie.
- Prze pra szam - wymamrotała, raczej do siebie, ale miało być do niego.

Uśmiechnął się do siebie, odrobinę rozbawiony z powodu jej zakłopotania. Zastanawiał się również, ile te dziewczę może mieć lat, stawiał na nie więcej niż dziewiętnaście. Ostatnio cały czas trafiał na młodsze dziewczyny, a momentami wolał starsze (kiedyś miał romąs z nauczycielką psychologii, on to wcale nie chris....), chociaż oczywiście bez przesady. Potarł wierzchem dłoni o swoją skroń i nachylił się, by podnieść kubeczek i wręczyć go Toulouse, pewnie nie chciała go wyrzucać, skoro był szklany.
- Nie ma sprawy. Ładna pogoda na kawę na świeżym powietrzuu, hm - stwierdził, spoglądając na niebo.

Odgarnęła włosy za ucho, podnosząc się i mocno trzymając kubek, by badawczo przyjrzeć się Elliotowi. Uśmiechnęła się nawet delikatnie, zaraz stwierdzając, że może skończyć ze swoim feminizmem. Ciiiiicho, Luzzie, ciiiiicho, wcale nie mogła, nie chciała, nie, nie, nie, nie.
- Taaak, ale zapowiadają deszcz na wieczór. Więc trzeba korzystać. Chociaż ja tam nie wierzę w prognozę pogody, wróżki, przeznaczenia i te inne - i nie zamierzała się przyznać, że zawsze przebiegała pod mostem kolejowym w Lille, bo bała się, że jeśli nadjedzie pociąg to owy most się zawali. Oszukiwała przeznaczenie, a ten film ją raczej przerażał - Dzięki - to tak w ramach tego kubka, który wcisnęła do torebki, umyje go w domu i założy swojego Starbucksa - jestem Toulouse.

Powstrzymał się od powiedzenia, że jej imię kojarzy mu się z żółwiem, kto zgadnie dlaczego dostanie darmowy bilet na Teneryfę. Zamiast tego podał jej rękę, swoją drogą miał fajne dłonie.
- Elliot. Ładne imię, nie jest francuskie, prawda? - To takie ukryte pytanie o jej narodowość, jak się domyśli, że o to chodzi, to będzie w porządku, jak nie, to no cóż. - Aaa prognoz pogody to nawet nie oglądam, nie mam czasu. - A raczej chęci, chociaż niektóre pogodynki są ładne.

- Ja mam aż za dużo czasu, dlatego nie chce mi się już słuchać wszystkich prognoz pogody, bo każda jest inna - uścisnęła jego dłoń, odchylając nieco głowę w prawo może i uśmiechając się delikatnie - Toulouse, to chyba francuskie jednak, nie wiem nawet. Nie znam się, mój brat nazywa się normalnie, tylko ja, jak miasto.
Westchnęła ciężko, obserwując Elliota, który teraz kojarzył jej się już z Misst Elliot <3

- Okej, ja również się nie znam, nawet nie wiedziałem, że jest gdzieś takie miasto. - Zaśmiał się, grzebiąc w kieszeni swojej bluzy w paski, wyciągnął papierosy i wyciągnął w stronę Toulouse paczkę. - Masz ochotę? - Nie lubił palić w samotności, a ostatnio wciąż mu się to zdarzało, co za peszek.

Pokręciła głową. Nie lubiła papierosów, dymu papierosowego i wszystkiego co z tym związane, ale chyba zdążyła się już przyzwyczaić przez Bretha. Z drugiej strony nie chciała wyjść na idiotkę, że nie pali i w ogóle, ale chyba wyszłaby na gorszą, gdyby zaczęła się teraz dusić, po papierosie. Wszyscy wiedzą, jak to jest z pierwszym razem!
- Nie, dzięki, nie palę - na szczęście, uśmiechnęła się, opierając o pobliską ścianę. Robiło jej się już gorąco, więc zdjęła krótki, ciemnozielony płaszczyk.

A Elliot wyznał jej, że musi się zmywać, dał jej swój numer telefonu i poszedł, pa.

Poszła też, nie wiedząc jeszcze gdzie.

przyszli więc i zostawili chyba płaszcze w szatni jak sądzę, a on machał biletami na hmm na cokolwiek,xd.

chciała popkorn, ale to nie kino, jak sobie uświadomiła po pewnej chwili, zamiast więc marudzenia o popkornie i koka koli zawiesiła się na ramieniu knocka, pytając, gdzie mają iść i czy będzie szampan.

-na górę, chodź - mieli miejsce na balkonie, jak w hannibalu hanibal z clarice albo clarysse albo clarise nie pamiętam, w każdym razie uśmiechnął się do niej i jak mniemam pociągnął ją na górę, gdzie zajęli miejsce w loży.

- oooch, jak wysoko - złapała się za głowę, miała lęk wysokości, co za pech! westchnęła, bezsilnie opadając na fotel szy sokolwiek. - czuję się, jakbym spadała wirując, albo wirowała spadając.

-mnie się wydaje raczej, jakbyś była naćpana - stwierdził nieco ugh sucho bo się zdenerwował że on ją przyprowadza w kulturalne miejsca i usiłuje ją wychować a ona zero wdzięczności.

- och, knock, powiedz mi wprost, jak będziesz się mnie wstydził - westchnęła teatralnie, siadając już prosto i grzecznie, rozglądając się trochę dookoła, by sprawdzić, czy nie ma tutaj żadnych wielkich gwiazd. nie znalazła żadnego rowerto, czy hilci ducha, więc wróciła wzrokiem do harolda, któremu posłała przepraszający uśmiech skruszonego króliczka.

- w porządku, jestem zbyt nerwowyy. - będzie ją bił, ale jeszcze nie dzisiaj.
na razie tylko nachylił się, bo światła były zgaszone oczywiście oprócz sceny, na której z kolei były światełka całkiem szybkie i kolorowe, bo to jakaś kurewsko nowoczesna opera, a on pocałował ją w kącik ust, na przeprosiny.

jeju, był nerwowy jak chłopak davida z sześć stóp pod ziemią keith, co miał trudne dzieciństwo i się na davidzie wyżywa, a potem uprawiają seks na kuchennej posadzce, na przykład. ale już siedzę cicho.
bf pogładziła go po policzku, opierając dłoń na jego torsie też, by zaraz poprawić jego kołnierzyk od koszuli. - pożyczę ci jakieś leki, mam dużo na uspokojenie - wyznała mu i to tyle, bo musze się chować, mama wruciła.

- to znaczy że masz jakieś problemy z psychiką, albo miałaś? jak ty w ogóle masz na nazwisko? okej, zartuję, znam twoje nazwisko, wszystko okej, chyba za dużo gadamy, mam fajną koszulę. - to by było na tyle, czemu miał jej sprzedawać kąplementy, jak mógł sobie i zasłuchał się w głos śpiewaczki bez zeba.

- co ty. mam znajomości w aptekach, to wszystko. mamy nie gadać? im to i tak wszystko jedno, nikt na to nie patrzy - machnęła ręką w stronę sceny. - i sweterek też masz fajny, knock. podobasz mi się w nim! - tak jakby w czymś innym jej się nie podobał.

- to nie jest sweterek - oburzył się teatralnie, chociaż jeżeli to nie jest sweterek to janie wiem co.
skoro mają nie gadać, to tak w sumie to mówił szeptem, a teraz jeszcze się nachylił i pocałował ją namiętnie, zmieniając miejsce na te nad nią zaraz wiszące.

- wyproszą nas, knock - mruknęła, chociaż wiedziała, że coś takiego stać się by nie mogło, bo po pierwsze, kto by się ośmielił ich wyprosić, a po drugie, przecież było bardziej ciemno, niż jasno. więc bf pozwoliła sobie odwzajemnić pocałunek, nie mniej namiętnie itp itd.

lowciam twoje itp itd. - co z tegoo... - mruknął, w sumie napalony,może to trochę przez potins gdzie pisali że seks w domowym zaciszu jest nudny i warto dodać że wcale podobała mu się jej koszulka, bo miała głęboki dekolt, gdzie teraz sięgał ustami.

och tak, a seks w operze z pewnością nie należał do codzienności. knock był jak na jej gust zbytnio zapięty pod szyją, więc pozwoliła sobie rozpiąć dwa guziczki u góry, przyciągając go trochę za kołnierzyk przy okazji, a czemu by nie!

hehe mogłam uciąć te zdjęcie w jego podpisie bo jak myślę to sobie wyobrażam dżastina. przeciągnął się, w ogóle to było mu cholernie gorąco, chociaż klimatyzacja działała w stu procentach i wrócił do jej usta, równocześnie dobierając się do jej rozporka. mało romantyczne.

nie zawsze można sobie pozwolić na dużo romantyzmu. albo romantyzm w ogóle. jedną dłonią przeczesywała jego włosy, w które potem ową dłoń wplotła, drugą natomiast zajmując się również rozporkiem, tyle że jego własnym, co nie było proste, plątanina kończyn, szał ciał i cała reszta, chciałoby się rzec 'itp itd' ale trza się ograniczać,cnie...

Przyszła akurat z tegoż względu, iż już parę tygodni wcześniej miała tu poszukać Upiora. Ale na razie stała na zewnątrz, i przyglądała się, próbując wczuć w klimat 'tamtych' czasów.
Cóż, kilka chwil później dostała, jednak sms'a, toteż pognała znowu gdzieś.