Zaśmiał się.

- Ale nie jestem. W razie gdybyś jednak chciała donieść na mnie policji, że wyglądam na gwałciciela lub nie wiem co jeszcze to mam na imię Paul. - powiedział. Usiadł obok niej i zaciągnął się papierosem.

- maxime jestem. przedstawiła się wydmuchując dym z płuc i całkiem przyjemnie się teraz nim delektowała. - nie zamierzam donosić policji, no chyba, że sobie oficjalnie na to zasłużysz, wiesz ? powiedziała już całkowicie poważnie. ona nie lubiła, jak jej się ktokolwiek narzucał, si.

- Spokojnie, nie tykam dziewcząt bez ich zgody - odpowiedział. Rzucił niedopałek gdzieś obok.

- o jezu, to zabrzmiało cokolwiek dziwnie. powiedziała poważnym głosem, i znowu się zaciągnęła papierosem. - jak tylko wypalę fajkę, idę do domu. wiesz, mam jeszcze coś do zrobienia. powiedziała i poprawiła torebkę na ramieniu.

Spojrzał na jej papierosa, żeby wiedzieć ile ma jeszcze czasu.

- Nie śpiesz się tak z tą fajką.

- a co chcesz, mnie zatrzymać przy sobie czy coś ? zapytała i właściwie to skończyła już palić papierosa i powoli zbierała się do domu, więc wstała z tego murku i teraz stanęła przed nim i pisała na jakiejś kartce, swój numer telefonu.

- Można tak to nazwać - powiedział i też wstał - zawsze lepiej siedzieć z kimś niż samemu.

pokiwała z zrozumieniu głową i wcisnęła mu do ręki kartkę ze swoim numerem telefonu. - mhm, tak, jasne. jak będziesz coś chciał, kawa czy cokolwiek, nie wiem, napisz. numer już masz. pomachała mu i poszła.

Spojrzał na karteczkę i włożył głęboko do kieszeni. Spojrzał za odchodzącą maxime i ruszył w kierunku swojego domu.

Siedziała z podkulonymi nogami i bawiła się telefonem.

Usiadła na schodkach które były wyjątkowo zimne. Paliła papierosa 2434354365456 z rzędu dzisiaj. Ograniczała. W pewnym sensie.

Przechodził tędy jedząc batonika xD Głodny był po prostu.

Shanna to ogólnie niecierpliwe dziecko było, więc zaczęła się bawić zapalniczką z jej inicjałami. Wygrawerowała je sobie bo chyba nie miała nic lapszego do roboty. I w którymś momencie zapalniczka wypadła jej z ręki tocząc się wprost pod buty Paula. Miejmy nadzieje że jej nie zgniótł bo Shanna by go zabiła.

Podniósł zapalniczkę.

- To twoje? - zapytał Shannę, bo zdawało mu się, że to od strony tej właśnie dziewczyny się potoczyła się zapalniczka.

Energicznie wstała poprawiając tylko swój foletowy płaszczyk. Podeszła do Paula żeby wząść od niego zapalniczkę - Tak, moja. - Powiedziała chowając ją do kieszeni i tym samym zabezpieczając ją przed kolejnym upadkiem na który była narażona.

- nie ma za co - powiedział dając jej do zrozumienia, że powinna podziękować ;P

Odebrała to tak jakby chciał jej powiedzieć, że jest jakaś nie wychowana i te pe. - dzięki - powiedziała, żeby nie było. Zgasiła papierosa, bynajmniej nie na bucie Paula w odwecie, ale na chodniku.

Uśmiechnął się.

- Nie chcesz wiedzieć jak ma na imię wybawca twojej zapalniczki? - zapytał.

- No, więc jak? - Spytała unosząc lewą brew do góry, za razem chowając dłonie do kieszeni płaszczyka. Powoli zaczęła jej nie docierać krew do palców!

- Paul. - odpowiedział krótko.

- Paul?- powtórzyła nieco ciszej, jakby sama do siebie. Może źle usłyszała? - Shanna. - Kiwnęła głową. Pomacała ręką wnetrze kieszeni płaszcza w której aktualnie stacjonowała bezcenna zapalniczka, żeby się upenić czy nie ma w niej dziury. Tak, tak. Nie było.

- Tak, Paul - powiedział. Popatrzył dokoła. - Lubisz Luwr?

Czemu pytasz? - spytała^^. Bądź, co bądź to yło dosyć dziwne pytanie i według niej zaliczało sie do retorycznych. - lubię - powiedziała i poprawiła swój szalik który bestialsko zsunął się jej z szyii.

- Pytam, bo skoro tu jesteś to musi być jakiś tego powód, prawda? - powiedział.

Ogólnie wszystko co robie nie ma najmniejszego celu etc. - wzruszyła ramionami.

/pozbawiasz mnie weny tymi krótkimi postami! Jak śmiesz???^^

- Dlaczego tak twierdzisz? - zapytał. Kopnął noga jakiś kamyk, który poleciał gdzieś daleko xD

/wybacz xD

Bo mam niepoukładane życie. Nigdy nic nie organizowałam poza imrezami. - powiedziała odgarniając kosmyk włosów z oczu.

- O, skądś to znam. - odpowiedział.

taaak.? - powiedziała/spytała z lekką chrypą. Od tego siedzenia na betonie wszystko mogło się zdarzyć!

- No pewnie. ja też nic nie planuję nigdy, chyba, że imprezy. A tak to po prostu żyję sobie spontanicznie. - odpowiedział jej. xD

Już myślałam że tylko ja jestem taka - przewróciła błękitnymi oczami kierunek: prawo.

- no coś ty, na świecie jest minimum 234723947239 tysięcy takich osób - powiedział. nie wiem jak wymówił tą liczbę, ale jakoś mu się to udało. po chwili zapytał: - idziemy gdzieś?

Co masz na myśli? - Spytała. Bo ona miała kawę. Nie szykowała się bowiem na epokę lodowcową.

- Co mam na myśli? Nic konkretnego. A ty? - zapytał.

- To, że muszę iść - powiedziała dając mu chyba nr. telefonu. I zwiała tak jak i moja wena.

- Yhy - mruknął pod nosem i poszedł gdzieś.

chciał się rozerwać, czy coś takiego, zapomnieć i pomyśleć o czymś innym, o czymś ambitniejszym niż zadręczanie się, że powinien zmusić ją, żeby została, więc przybył do luwru, nawet z jakąś mądrą książką, w końcu zniżki dla młodzieży uczącej się obowiązują i tak dalej, a teraz plan wziął w łeb, bo siedział z boku, gapiąc się smętnie na amora i psyche i chyba umierał.

ellie, która znalazła się tu z tak zwanego braku laku, przygnana lekkim kacem w pierwszej chwili pomyślała iż indie jest kolejną rzeźbą, którą musi skontemplować, bo siedział w kompletnym bezruchu i chyba umierał. patrz jaka domyślna.
-o, nie jesteś rzeźbą - z wrażenia rozchyliła szerzej usta. no tak.

hm. on też rozchylił usta na chwilę, ale w zasadzie, żeby zaczerpnąć powietrza, bo już miał plan, i w dodatku zaczynał go wcielać w życie, że się udusi i padnie tam, niezwykle poetycko, u stóp pary marmurowych kochanków, a ktoś napisze o nim potem książkę i stanie się, przypadkowo!, ikoną popkultury.
-aha, nie.
a szkoda, bo rzeźby nie czują chyba,nie?

a kto je tam wie.
ellie w każdym razie zmarszczyła brwi i pozwoliła sobie usiąść obok niego, bo zaintrygował ją na swój sposób, więc teraz się od niego nie odczepi. no dobra, może nie tak, ale był jedyną osobą poniżej sześćdziesiątki (chyba) w muzeum, a ona za długo milczała, co zasadniczo było do ellie niepodobne.
-hm, gdybyś jednak był rzeźbą nazwałabym cię alfons umierający - to tak a propos kurwy proszącej, pozdro slovak.

i arcykurwymordercy, pozdro czarny roman i grono<3.
-dzięki-ubódł go ten alfons, bo z 'umierającym' się zgadzał w stu procentach i niech ellie uważa, bo zaraz będzie 'alfons umarły' i to się dobrze nie skończy, jak padnie, tym razem u jej stóp, wyzionąwszy ducha z tęsknoty, nudyi zgryzoty, ostatnio postarzał się o jakiś miliard lat, ale przynajmniej nie siwiał, dzięki bogu.

-hm, ktoś ma zły dzień? - spojrzała na jego umęczony profil niespełnionego poety, czy kogoś innego nieogolonego, trącając go delikatnie ramieniem w bok. może się narzucała? oh, zdecydowanie tak, ale to tylko ellie-matka-teresa w nowym wydaniu i czuła się w obowiązku żeby przynajmniej wywołać na jego twarzy cień uśmiechu. bo co to miało w ogóle znaczyć, że siedział tu jak chmura gradowa?

-moja dziewczyna wyjechała do moskwy. na zawsze-wyrzucił z siebie, i kiedy już miał to za sobą, to znaczy powiedzenie tej strasznej prawdy na głos, hm, poczuł się jeszcze gorzej, chociaż w poradnikach, które ostatnio przeglądał, mówili, że będzie mu lepiej jak to w końcu z siebie wyrzuci. ale nie było, dopiero jakby zdał sobie sprawę, że został sam, kompletnie sam. biedny indie. zmarszczył brwi i wlepił się na powrót w swoje buty.

wlepił się na powrót w swoje buty <3
-hm - mruknęła, zastanawiając się przez ten czas co mogłaby mu na to odpowiedzieć. w rzeczywistości ellie, która chyba nigdy nie była w poważniejszym związku, nie miała na ich temat zbyt wielkiego pojęcia, toteż jedynie wzruszyła ramionami - to chyba jeszcze nie koniec świata. zdarzają się gorsze rzeczy - oh podła i nieczuła.

-odejdź, cholera, jeśli masz mnie tak pocieszać- w zasadzie osiągnęła związek odwrotny, od zamierzonego, teraz czuł się jeszcze na dodatek okropnym ignorantem, bo naprawdę, mogłaby wyjechać do somalii i zamieszkać w kartonowym pudełku z jakąś dwudziestoosobową rodziną, a była w moskwie, z matką, chociaż tam przecież też bieda, noaaaale, nie z ruskim mafiozo-bogaczek. oblizał usta. w zasadzie mogła się, to znaczy ellie, cieszyć, skoro w ogóle wzbudziła w nim jakiekolwiek emocje różne od smutku!

-jak chcesz - podniosła się i wygładziła płaszczyk, właściwie żakiet. zerknęła jeszcze na niego przez ramię i poprawiwszy torbę na ramieniu powoli ruszyła przed siebie, bo i po co miała się użerać z kimś tak aspołecznym i niemiłym? nawet go nie znała, a nie pracowała w fundacji typu tvn dzieciom, żeby teraz siedzieć i go pocieszać do skutku. próbowała, tak? nie wyszło, trudno. niech radzi sobie sam. dodam jeszcze, że trochę ją zirytował, hihi.

pff, oh, niech spada, w zasadzie trochę się wściekł, a ona zostawiła rekawiczki, więc tlko zawołał za nia 'hej!' i zamachał rękawiczkami owymi, chociaż bardzo smętnie i wcale bez energii, matyldzia też miała rękawiczki, jakies miłe, nie mógł sobie przypomnieć koloru, cholera, za chwilę pewnie zapomni, jak brzmiał jej głos, zapomni jej uśmiechu i w ogóle zapomni o wszystkim, to takie straszne, próbował sobie przypomnieć ów kolor, ale jakoś nie mógł.