po wypadkach, dwa łóżka.

czy można uznać to za wypadek, hihi? nie, ale w każdym razie zakwaterujemy tutaj daniela, któremu owinęli nogę grubo bandażem, porobili przy niej co trzeba i to generalnie była prawa noga. jesteś okropna, będę ci to wypominać do śmierci, znęcasz się nad nim ;c. w każdym razie dostał jakieś fajne środki nasenne, żeby bólu nie odczuwać, a teraz powoli zaczynał się wybudzać, zastanawiając się, ile czasu spał tak własicwie.

-no proszę! śpiąca królewna w końcu się obudziła! - zawołał zadowolony z siebie thomas, patrząc na półprzytomnego daniela znad książki kucharskiej, którą przeglądął. szukał przepisu na creme brule, czy jak to się tam pisze. a może tiramisu? sam nie wiedział. poklepał daniela po zabandażowanej nodze, której prawdopodobnie i tak wcale nie czół, bo thomas przeciął mu jakiś sprytny nerw, wyłączając ów nogę z użytku rodzinnego jak i jednoosobowego, pieprzę od rzeczy wybacz. law ja :*

powtarzam poraz setny, jesteś okropna. zaraz zrobie sobie taki opis, żebym już nie musiała tego ciągle powtarzać, ale najpierw odp.
tak więc daniel drgnął, wzdrygnął się, w każdym razie jakoś tak, by spojrzeć na niego nieco zdezorientowany i zastanawiać sie, whats up. w każdym razie wiedział jedno: musi chyba pogadać z sebkiem. nie czuł nogi, biedny biedny daniel.
- merdę - stwierdził.

thomas zacmokał z dezaprobatą, zabierając rękę i przekładając kartkę w swojej książce.
-śpiącej królewnie nie wypada tak brzydko się wyrażać. książę może być niepocieszony - pokiwał głową, śmiejąc się pod nosem - jak się czujemy, cipo?

- spierdalaj - warknął, podciągając się trochę na poduszce, by zerknąć na swoją spuchniętą nogę. - to sebastię cię nasłał? - zapytał, bo przecież był inteligentny i niejako wiedział, co sebastię wyprawia i tak dalej.

-nie, po prostu lubię ten sport - wzruszył ramionami, zatrzasnął książkę, wstał i podszedł do aparatury, obserwując ją teraz w skupieniu - myślę, że to nie będzie ci już potrzebne - odłączył jedną rurkę, przytykając palec do brody - to też - wyrwał mu kroplówkę - za to przyda ci się to - odłożył książkę na łóżko i na dowidzenia uderzył daniela, napisałam seba w brzuch. podniósł książkę i życząc danielowi miłej nocy, wyszedł. on jest jak sziwa, bóg śmierci!!! XD

A TY JESTEŚ O K R O P N A.
skulił się, przyciskając fajny przycisk na wezwanie pielęgniarek, niestety nie ochrony, ale doszedł do wniosku, że taki też powinien tam być. i że właściwie powinien sobie załatwić ochroniaża. zobaczysz, załatwię mu xdxd. w każdym razie pielęgniarki przyszły i ogarnęły te jego rurki, nie pytając o szczególy.

susanne po przesiedzeniu na korytarzu przed salą dobrych dwdziestu minut podczas których piła jedną kawę z whisky za drugą, weszła teraz do sali na drżących bynajmniej nie z zimna nogach i zerknęła na daniela.
-delano mi powiedział (dajmy na to). boże, daniel..

- powinnaś ostrożniej dobierać przyjaciół, susą. nie odbierz tego tak, że zwalam na ciebie winę, tylko po prostu mogłaś mi powiedzieć wtedy, kiedy zapraszałaś na kolację sebastię. i tju. - oho, chyba jednak daniel chciał to zwalić na nią, bo sam ze sobą już nie wytrzymywał. taka ciota xd.

-słucham? - zapytała kompletnie zdezorientowana z nutką czegoś tam w głosie. spojrzała na niego z niedowierzaniem i kilka razy otworzyła i zamknęła usta. może majaczył? nie mógł przecież winić jej za to, że jakiś psychol.. cholera przecież właśnie to robił. poczuła się z tym cholernie źle, bo przecież to kompletnie nie była jej wina - pójdę już. w takim razie.

- susą, nie idź. przed chwilą był u mnie ten psychol. znowu - przewrócił oczyma. - przepraszam, to chyba przez niego, wcale cię o nic nie winię - daniel przechodzi zmianę gwałtowną dosć nastrojuf.

może też jest w ciąży? wszyscy razeem, wszyscy razeem!
-i tak bym nie wyszła - mruknęła cicho, podchodząc do niego znacznie, znacznie bliżej - chyba powinniśmy wykupić ci salę na własność jak tak dalej pójdzie - westchnęła, całując go w czoło i podsuwając sobie przesło. przecież nie będzie tak nad nim stać. sięgnęła po rękę daniela i ścisnęła ją delikatnie - czego on od ciebie chce?

- nie ma na kim się wyżywać - stwierdził, głaszcząc ją po dłoni i zastanawiając się, co począć. chyba weźmie sobie ochroniarza i będzie fajnie. albo kupi sobie wiatrówkę xdxdxd. podciągnął kołdrę pod szyję, było mu zimno, w dodatku rozerwane ścięgno znów dawało o sobie znać i to w całkiem wyraźny sposób.

-chryste.. to jakiś psychopata. kompletny - spojrzała na daniela czule i odruchowo poprawiła mu poduszkę. był taki blady i wyglądał na osłabionego. to pewnie przez utratę takiej ilości krwi, rajt? przełknęła ślinę i sięgnęła po swoją kawę, z którą tutaj przyszła - chcesz trochę?

- nie - pokręcił głową, chociaż potrzebował kofeiny. chciał po prostu nie mieć żadnych problemów z zaśnięciem ani nic. - myślę, że to sprawka sebastię - podzielił się z nią swoimi przypuszczeniami, które właściwie były faktem, ale oni się tylko mogli już domyślać. wymyślił w końcu, że zatrudni ochroniarza i będzie fajnie ;x. - on jest gnojkiem - oj, był był.

-sebastję? oh, marcus, tak? - to nie wina susanne, że tak jej się przedstawił w klubie z niewiadomych powodów, prawda? - dlaczego, kochanie? przecież.. oh.. sama nie wiem. nie sądzę - nie żeby go broniła, prawda? susanne matka teresa światów - nie rozmawiajmy już o tym - ucięła sprytnie i przesunęła wierzchem dłoni po jego czole. był taki zimny - co się właściwie stało? co ci jest, dan? delano powiedział tylko, że znalazł cię i.. boże - drżącymi rękami założyła za ucho pasmo włosów.

- przeciął mi ścięgno i chyba nie tylko ścięgno. nie czuję nogi - a lekarze nie potrafili udzielić żadnej konkretniejszej odpowiedzi na temat tego, czy kiedykolwiek ją poczuje, więc to trochę go załamywało. a pomyśleć, że jeszcze rano sobie leżeli w łóżku robiąc ze sobą różnorakie świństewka.

że całą noc testowali wszystkie możliwe pozycje kamasutry!
susanne pomyślała o tym samym i nieco zmarkotniała, przenosząc spojrzenie na obandażowaną nogę dana, która wyglądała raczej jak balon, pewnie za sprawą kilometrów bandaża, w który wetknięta była rurka. napisałam tutka i teraz zacieszam z tego słowa xd.
-będzie dobrze, zobaczysz - powiedziała uspokajającym tonem i ponownie złapała go za dłoń, którą gładziła powoli i czule, no. zastanawiała się czy daniel uprawiał jakiś sport (poza seksem z nią), właściwie nie miała pojęcia. tylu rzeczy o nim nie wiedziała.

- na pewno - przytaknął i zasnął. śnił o kamasutrze.

-na pewno - powtórzyła i gładząc go po zimnym policzku, patrzyła jak śpi, raczej niespokojnie, krzywiąc się przez sen. w końcu jednak kofeina przestała działać i powieki susanne stawały się coraz cięższe, żeby w końcu opaść, a sama susanne zasnęła na niewygodnym krześle z twarzą przyciśniętą do dłoni daniela, którą ciągle ściskała w rękach. jutro będzie cholernie ją wszystko bolało, ale w tym momencie o to nie dbała. nie obawiała się również, że ktoś obudzi ją w środku nocy i wyrzuci z sali, bo pielęgniarki zdążyły ją poznać, w końcu była już stałą bywalczynią, zarówno ona jak i daniel. no, zasnęła.

... i spała do szesnastej, chociaż obtłuczony brzuch daniela nieco mu zdrętwiał, o ile to możliwe, ale spanie z susą było 20398095289038 razy lepsze niż spanie samemu, także pogładził ją po głowie, stwierdzając, że ma uroczo odciśniętą kołdrę na policzku, który zaraz czule pocałował. teraz to on będzie się z niej mógł pośmiać, hyhy.

miał zimne usta, które momentalnie wyrwały ją z płytkiego snu w jaki zapadła siedząc przy nim do późna, późna. podniosła głowę i spojrzała na niego zaspanym wzrokiem. jęknęła, bo wszystko cholernie jej zdrętwiało i czuła się w tym momencie jak stu letnia staruszka, co jednak zignorowała, nachylając się i całując daniela dla odmiany w czubek nosa.
-hej - jakie to ambitne.

- spałaś tak przez całą noc? - zapytał, uznając ten fakt za co najmniej dziwny. uniósł też nieznacznie brwi w górę, po czym poczuchał się, bo to miłe słowo, po włosach, jednocześnie je sobie czochrając. - aua - wzdrygnął się aż, trochę było mu jej żal w tym momencie, ale chyba jednak było mu żal siebie, bo noga pulsowała bólem gorzej niż wczoraj.

-hm? - mruknęła, w pierwszej chwili nie bardzo wiedząc co konkretnie miał na myśli. w końcu jednak, kiedy skojarzyła skinęła głową i uśmiechnęła się do niego nawet wesoło - oh, no tak. to nic takiego. jak się czujesz? - zapytała cicho, nawet na niego nie patrząc. nie wiem dlaczego.

- żyję i tyję - mruknął, siląc się na uśmiech dzielnego pacjetna, powinien moim zdaniem dostać za to naklejkę i cukierka! stwierdził, że znów susą będzie dla niego nieczuła i będzie się nim krępowała przez to, że noga jeszcze nie doszła do siebie i nie będzie mógł za bardzo chodzić, więc zrobiło mu się trochę przykro z tego powodu.

-tu się zgodzę - wyszczerzyła się, ponownie przenosząc na niego spojrzenie z jakiejś tam aparatury, którą do tej pory studiowała. miarowo wznoszące się i opadające linie, przypominające jakieś cholerne giełdowe wykresy. i pomyśleć, że to trzymało jej chłopaka przy życiu, jako tako. nachyliła się i złapała go za umięśniony brzuch - robi ci się faaaaałdka - połaskotała go po owym brzuchu, patrząc prosto w jego oczy.

- niby gdzie? - zapytał jakby od niechcenia, ale oczywiście trochę się na siebie wkurwił, bo co to ma być, że zrobiła mu się fałdka, skoro jeszcze tak niedawno miał ładnie zarysowaną drabinkę. to pewnie kwestia tego, że tak mało chodził ostatnio na siłownię, jesteś okropna, to przez ciebie nie chodził xdxd.

i nie pochodzi, ło ho ho. w każdym razie susanne to nie przeszkadzało, najważniejsze było to, że nie zrobił danielowi nic więcej. przecież mógł umrzeć, gdyby nie delano. ułożyła usta w podkówkę i dodała, że będą musieli podziękować mu kiedy daniel już wyjdzie.
poruszyła się na krześle i zastanowiła chwilę.
-właśnie. kiedy wyjdziesz..?

- nie wiem, jakoś nikt nie chciał mi powiedzieć - bo prawda była taka, że daniel już nigdy nie wyjdzie z tego szpitala, skoro thomas go będzie tak dręczył! a daniel był realistą i sądził tak samo, będzie musiał sobie kupić wiatrówkę, serio. bo wiatrówka to taka miła rzecz i śmiesznie brzmi i w ogóle.

-pójdę się zapytać - spojrzała na niego, marszcząc brwi. bo może daniel po prostu nie chciał wiedzieć kiedy wyjdzie, huh? zapytała go o to, ujmując jego dużą dłoń. ciągle była potwornie zimna. a co jeżeli daniel właśnie umierał? a ona nie miała o niczym pojęcia? ścisnęła wspomnianą rękę i masowała ją powoli - iść?

- nieee, sam spytam się później - powiedział stanowczo, by pociągnąć ją za ową dłoń w swoją stronę, co znaczyło mniej więcej tyle, że chciał, żeby usiadła na jego łóżku, które było wąskie i ogólem niefajne. nienawidził rurki od kroplówki, bo mu było niewyyygodnie z nią. ale przynajmniej się nie dał, kiedy próbowali mu wsadzać rurki do nosa, po sam tylko bóg wie co.

-hm, no okej. zdecydowanie wolę zostać z tobą, niż uganiać się po całym szpitalu za jakimś lekarzem, który chciałby ze mną porozmawiać na ten temat. właściwie już próbowałam. nikt nie chce mi nic powiedzieć - pokręciła głową i zastanowiła się dlaczego. sami nie wiedzieli, czy jak? to niedorzeczne. przysiadła jednak na brzegu łóżka daniela i zsuwając z nóg rozsznurowane fioletowe conversy, bo mam takie hy hy wgramoliła się obok niego, będąc na tyle sprytną iż położyła się skulona obok niego właściwie pod prawą (?) nogą daniela, która była podwieszona na tym-czymś. przytuliła się do niego i pocałowała w szyję.

co było oczywiście więcej niż przyjemne w jego odczuciu. przy okazji wąchał sobie jej włosy, pachnące jakimś szaponem, pewnie kokosowym czy czymś w tym stylu. otoczył ją ramieniem, zastanawiając się, co teraz zrobi, jeśli zechce mu się seksu. to było aż dziwne, bo jak jeszcze był prawiczkiem wcale o tym nie myślał. a jak już przestał nim być, to zaczął myśleć na okrągło.

rozsmakował się w tym chłopak. u la la. zły, zły daniel.
-chyba będzie dobrze, prawda? - zapytała, pocierając nosem o jego skroń i głaszcząc jednocześnie ramię daniela ukryte jedynie pod białą szpitalną koszulą na guziki, która była nieco rozchełstana, przez co widziała jego siny tors. zmarszczyła brwi i przesunęła ciepłą dłoń właśnie tam - co to jest, danny?

- hm, przecięte ścięgno - chciałam napisać sprzęgło, ale w porę się zorientowałam. zmrużył oczy, to było naprawdę świetne uczucie, czuć jej dłoń na swojej klatce piersiowej, przycisnął ją nawet do siebie mocniej, w miarę swoich możliwości oczywiście, bo daniel był strasznie słaby, ciągle nie doszedł do siebie po tym, jak stracił dużo krwi. - straciłem dwa litry krwi, susą.

po tej informacji aż zakręciło jej się w głowie. wyprostowała się jak struna i spojrzała na niego przerażona, bo o tym nie miała pojęcia a wiedziała tak jak harcerze i teraz je, że to cholernie niebezpieczne.
-boże, daniel. przecież ty.. mogłeś.. o boże gdyby nie delano ty.. chryste co ja bym.. - zaniosła się gorzkim płaczem, przylegając do niego ciasno i zaciskając powieki. zdaje się, że moczyła jego tors łzami, całkowicie zapomniawszy już o tym, że miała poprawić iż chodziło jej o to co się stało z jego torsem, że jest taki siny, a nie o nogę.

- susą, już jest po wszystkim - powiedział cicho. wolał nie informować jej o fakcie, jakim było to, że rana nie chciała się goić i wciąż sączyła się z niej krew, także bandaż mzieniali mu 340685039874690 razy dziennie. pocałował ją w czubek głowy, a potem w czułko. stwierdził w duchu, że mógł jej nic o tym nie wspominać.

-już dobrze.. tak - powtórzyła za nim cicho, starając się jakoś uspokoić i nad sobą zapanować. marnie jej to jednak wychodziło, ciągle trzęsła się od wstrząsającego nią szlochu. jakoś nie mogła dopuścić do siebie myśli, że jej daniel był właściwie jedną nogą na tamtym świecie, a ona nic nie mogła zrobić, zamknięta w sypialni obok. wszystko znowu do niej wróciło. widok nieprzytomnego daniela na ramionach delano, którego koszula kompletnie przesiąkła już krwią - już dobrze - mruknęła, naprawdę starając się w to uwierzyć.

- heeej, kotuś - mruknął. czuł, że będzie musiał wysłać ją chyba do psychologa, bo to go nieco przerastało, no wiesz, nie do końca wrócił do siebie i uporał się ze swoimi myślami. mimo wszystko postanowił, że wbrew temu, co się stało, bedzie dla niej wspraciem, była chyba słabsza od niego, poza tym była jego i to on musiał coś zrobić z tym, że płakała. - przestań tak płakać, już jest w porządku. zobaczysz, niebawem mnie wypuszczą - sam w to nie wierzył, no, ale...

-yhm - mruknęła cicho, obejmując go kurczowo ignorując fakt, że chyba złapała go za jakąś rurkę, przyczepioną do danielastego torsu, może nawet ją wyrwała, ale co tam - ja po prostu tak bardzo cię kocham, że.. - zakrztusiła się łzami i podniosła głowę, patrząc na niego i siląc tym samym na uśmiech, jakkolwiek blady by nie wyszedł - że nie wyobrażam sobie już jakby to było.. bez ciebie. to w zasadzie słodkie ,3.

no rzeczywiście, daniel bardzobardzbardzo podniosły na duchu jej słowa.
- przestańopowiadać takie głupstwa, zawsze będę przy tobie - nie myślał już nawet w tej chwili o tym, że to dość poważna deklaracja i w ogóle wiesz, po prostu chciał ją jakoś uspokoić, bo jeśli tak dalej pójdzie z wyrywaniem rurek...

bo susanne też współpracowała z sebem i thomasem, zaraz wszystko wyjdzie na jaw. stąd wyrywanie rurek. tak naprawdę sus była żoną thomasa i kochanką seba. razem tworzyli drim tim i zabijali bogate cioty xd. taka moja wena, a teraz wracamy do tematu.
-będziesz? - zapytała podnosząc się i ogarniając niejako, bo nie chciała wyrwać mu żadnej rurki, ani sprawić jakiegokolwiek bólu. bo był jej danielem. jedynym facetem, którego tak naprawdę pokochała. oh. tak więc siedziała teraz na brzegu łóżka, szorując czubkami palców o zimną posadzkę.

- oczywiście, że będę - przytaknął ze zdecydowaniem w głosie, po czym delikatnie pogładził ją po policzku. - kocham cię najbardziej na świecie - to akurat było świętą prawdą, ach, och. jak romantycznie.

-ja ciebie też danny - mruknęła i ucichła, bo zasnął. albo zemdlał przez zbyt wielki upływ krwi. to chyba nie było poprawne gramatycznie. chyba jednak to drugie, bo chwilę później do sali wpadła pielęgniarka i wyprosiła susanne z sali, po czym z pomocą jakiegoś lekarza wywieźli daniela razem z łóżkiem, bóg jeden wie gdzie. jednak na pytanie co robią, pielęgniarka odwróciła się tyłem i wyszła. biedna susanne.

daniel obudził się cały obolały, ktoś oddał mu krew, którą trzeba było uzupełniać, nie wiem, nie znam się na tym, moze wypisujemy głupoty, ale wchuj kers. tak więc otworzył jedno oczko, potem drugie i wpatrzył się w sufit, stwierdzając, że bolą go żyły. i że mu słabo. może to przez thomasa xd.

-obudziłeś się - wykrztusiła, uśmiechając się szeroko i odkładając sudoku, które rozwiązywała przez ostatnią godzinę, kiedy daniel leżał nieprzytomny - właściwie zaczynałam się niepokoić - przyznała, aczkolwiek uśmiechała się ciągle, bo przecież się obudził, więc nie będzie z tego powodu płakać - kochanie - dodała szeptem i pocałowała go prosto w usta, odgarniając włosy z czoła.

- jestem zmęczony - znajmił jej, aczkolwiek ostatkiem sił uniósł rękę, by ułożyć dłoń lodowatą, zaznaczę, na jej ciepłym karku, by oddać pocałunek, wprawdzie nieco przymulał, ale i tak było dobrze, prawda, przecież to daniel w ciele seana. nie może być źle!

i jego seksowna clemence poesy, hy hy.
-jesteś taki zimny - stwierdziła, ocierając się policzkiem o jego policzek. zdawał jej się być ledwo namacalny. jak gdyby zaraz miał rozpłynąć się w powietrzu - co oni ci zrobili? nikt nic mi nie mówi. danny..

- no cóż, te nożyczki, którymi przeciął mi ścięgno, były jakieś trefne. w sensie, że miałem zakażenie - ciekawe, czego jeszcze jej nie powiedział! ale on po prostu nie chciał, żeby znowu się rozpłakała, nienienie, bo chyba wtedy sam by się rozpłakał.