-oh - przez chwilę nic nie mówiła. właściwie tępo wpatrywała się w oczy daniela, zastanawiając czy amputują mu nogę xd. to była dosyć dziwna wizja toteż potrząsnęła głową i ponownie promiennie się uśmiechnęła. pielęgniarka, która nafaszerowała ją proszkami na uspokojenie kazała jej się uśmiechać i podnosić daniela na duchu. zero płaczu! zero płaczu, susanne. grzeczna dziewczynka - ale będzie dobrze, zobaczysz.

- hm, no tak - przytaknął, po czym usnął znów, bo już spaduwam powolutku.

-na pewno - szepnęła jeszcze i pocałowała go w czółko, poprawiając kołdrę. przyglądała się przez dłuższą chwilę jego bladej, potwornie bladej twarzy, nie mogąc zasnąć. a może tylko tak jej się wydawało? w końcu wgramoliła się na łóżko i objąwszy daniela zasnęła. śniło jej się, że obcięli mu obydwie nogi i ręce. zdecydowanie koszmar.

obudził się, ale raczej sam, bo nie mogli spać aż tak długo. więc dajmy na to, że obudził się, kiedy jej już nie było tam o tam, w związku z czym poczuł się samotnie! ale i tak o wiele lepiej, może tylko 9893 razy niż ostatnio, czyli wczoraj. wpatrzył się w sufit i podziwiał pajęczyny.

suzan zatem wstała trochę wcześniej niż daniel, obudzona przez pielęgniarkę, która z sympatycznym uśmiechem na ustach zaproponowała, że może pójdzie do domu i trochę odpocznie, na co przystała dosyć niechętnie po jakimś tam czasie przekonywania jej co do tego. obawiała się bowiem, że thomas znowu się pojawi toteż nie chciała zostawiać dana samego. przyszła teraz, w progu odwijając białą chustę, którą była owinięta, joł.
-przyniosłam ci muffina - zakomunikowała, podnosząc papierową torbę z logo starbucksa do góry i podchodząc do jego łóżka - jak się dzisiaj czujesz? cholera, mam nadzieję że nie było tu tego psychopaty, tak?

- tak. to znaczy nie. to znaczy, nie, nie było - poprawił już w końcu, nawet podczołgując się trochę w górę na poduszce, by zmrużyć oczy. przepraszam za niego, ale w tej białej chuście przypominała mu maryję, dlatego też był bardzo zadowolony z tego, że w końcu ją ściągnęła. - chyba nie chce mi się jeść - poinformował ją. chyba nawet nie mógł jeść!

czego nie mógł :c chyba nie jadł nogą, co? xd
-oh, dlaczego? - nieco zmarkotniała, bo chciała zrobić mu przyjemność, wiedząc, że lubi czekoladowe muffiny, a tu taki zonk. usiadła więc tylko na krześle i nic już nie mówiła, kompletnie zgaszona. upchnęła chustę w dużej czarnej torbie ze skóry, chyba z h&mu xd.

- kotuś, bo nie mogę. mam kroplówkę przecież - kroplówka gówno dawała, schudł 523-98003840938490 kilogramów i chudł nadal, o fałdce tłuszczu na brzuszku mógł już sobie tylko pomarzyć. śmieszyła go ona w tym momencie, no wiesz, że tak posmutniała, bo powiedział, że nie jest głodny. ale zaraz sobie przypomniał, że susą się o niego martwiła, a to stawiało sprawę w zupełnie innym świetle.

-wydaje mi się, że musisz. jednak - powiedziała cicho, patrząc na niego i miętosząc w rękach papierową torbę, na szczęście nie w miejscu, w którym zalegał muffin, bo by się pogniótł i był do bani, a tego nie chcemy prawda? - niedługo całkowicie znikniesz i i i i zostanie po tobie tylko ten pieprzony bandaż, który ciągle jest przesiąknięty krwią. jezu.. już jestem cicho

- przestań, susą - mruknął, zerkając nerwowo na bandaż, znów zakrwawiony. mogli mu częściej zmieniać, byłoby lepiej. rany, dlaczego to gówno nie chciało się w końcu zagoić? zastanawiał się, jak wielka zostanie mu po tym blizna ;c. - już jest lepiej, naprawdę - no jasne, czuł się bardzo dobrze w porównaniu do wczoraj.

-ale wyglądasz jak więźniowie obozów koncentracyjnych w polsce! - jęknęła, gładząc go po policzku. susanne była obyta z historią, bo powiedzmy że ją właśnie studiowała, stąd też jej przykład, o którym daniel mógł nie mieć pojęcia, junoł end ajnoł. eniłej, zabrała dłoń z jego policzka i oparła na kolanach, patrząc teraz na niego w niejakim skupieniu.

- no cóż, to nie moja wina! - powiedział już chyba nie poirytowany tym jej zachowaniem, że tak narzekała, że to że tamto, wprawiając go w zły nastrój. powinna skłamać, że wygląda lepiej, a nie coraz gorzej, on sam oczywiscie widział, że coraz gorzej, ale co mógł na to poradzić biedny on.

-nie wątpię - mruknęła urażona tonem jego głosu. jakby robił jej wyrzuty za to, że martwi się o jego pieprzoną dupę i zdrowie. zacisnęła pięści na torbie z muffinem, żeby w końcu wstać i cisnąć nim do kosza. pieprzyć daniela. niech radzi sobie sam.

- no ja też - zgodził sie, siląc się na w miarę spokojny ton głosu, chociaż go aż rozsadzało. nawet krew krążyła mu szybciej w organiźmie, to dobrze dla niego, gorzej dla niej, hyy. - co robisz? - uniósł jedną brew do góry, bo tak jakoś wyszło, że on nie lubił marnotrawić jedzenia.

-co robię? - spojrzała na niego kompletnie już wytrącona z równowagi. i bez jego zirytowanego tonu o byle co była na skraju wytrzymałości emocjonalnej i tak się składa, że dan przechylił przysłowiową szalę, co równoważyło się z tym iż susanne puściły nerwy - co robię, do cholery? wychodzę! rozumiesz, w y c h o d z ę. poddaję się, rezygnuję, cokolwiek. nie wiem - wzniosła ręce do nieba. aż jej się trzęsły, kiedy na niego patrzyła. wcale nie chciała powiedzieć tego co właśnie wydobyło się z jej ust. miała wrażenie, że to ktoś stojący obok wkłada jej to wszystko w usta. pokręciła jednak głową i zostawiwszy swoją torbę na jego łóżku, skierowała się do wyjścia. oho.

- no i proszę cię bardzo, A IDŹ SE STĄD! - już zapomniał nawet o prawdiłowej gramatyce i tak dalej, a to ci dopiero, miał go gdzieś. przyszła tu chyba tylko i jedynie po to, żeby go wkurzyć i sobie pójść, tak mu się w tym momencie zdawało.

szczerze powiedziawszy nie spodziewała się takiej odpowiedzi z jego strony, ale skoro tak przecież nie będzie mu się narzucać. miała wrażenie, że momentalnie zmalała kiedy tak się na nią wydarł. zorientowała się, że nie wzięła torebki, toteż cofnęła się i stanęła ponownie obok łóżka daniela, żeby ją zabrać.
-jak sobie życzysz, daniel - powiedziała cicho i nad wyraz smutno, z założenia chcąc jednak zabrzmieć obojętnie. on nie chciał jej, ona zmusi się do tego żeby nie chciała jego.

- to nie ja tak sobie życzę, to ty, powiedziałaś, że wychodzisz - wyjaśnił jej, po czym podciągnął kołdrę pod brodę i próbował wtopić się w poduszkę, ale trochę mu nie wyszło. bał się jej reakcji, pewnie miała okres sesese.

pokręciła głową i odwróciła od niego zmęczone spojrzenie.
-nieważne daniel. zakończenie identyczne - po czym na chwilę przymknęła oczy i odwróciła się tyłem do niego, stojąc tak chwilę i starając się uspokoić. co nie zmieniało faktu, że miała zamiar wyjść.

- nie kłóćmy się już o taką pierdołę - powiedział łagodnie, wynurzając się nawet spod kołdry, ale tylko na chwilę, bo potem już się schował, z racji takiej a nie innej, że zrobiło mu się zimno zupełnie nagle.

na całym świecie klimat się ocieplał, a w sali 28 w paryskim szpitalu nagle się ochłodził, magia! gdzieś w kącie musi czaić się harry potter.
-cholera - szepnęła tylko i rzuciła torbę na podłogę, wpadając danielowi w ramiona. czuła się przez ostatnie dni niedopieszczona, biedna.

- już dobrze - powiedział, wyczuwając oczywiście, że pewnie susą odczuwa potrzebę bliskości drugiej osoby, on też odczuwał, zwłaszcza seksu. - zobaczysz, jak już wydobrzeję, to na kilka dni zamieszkamy w łóżku.
xddddd

-yhm, brzmi interesująco - mruknęła wtulając policzek w jego obojczyk ukryty pod białą szpitalną koszulą. starała się brzmieć entuzjastycznie, chociaż w tym momencie była daleka od uwierzenia, że będzie dobrze. zbyt długo było źle żeby było dobrze. rozumiesz - hm, możesz się stąd jakkolwiek ruszyć?

- powiedzieli, że dwa tygodnie. maksimum. - odpowiedział krótko, głaszcząc ją teraz po pleckach dość delikatnie, by strzelić jej stanikiem, ostatnio miał tendencję do strzelania różnymi rzeczami, głównie gumką od jej majtek, ale nie miał do tego okazji w ostatnich dniach, więc zadowolił się stanikiem.

zachichotała jedynie i nachyliła się nad nim, całując go w obydwa policzki i kąciki ust, żeby następnie się wyprostować bez właściwego pocałowania daniela w nos. postanowiła podroczyć się z nim za to strzelanie stanikiem.
-hm, to w sumie nie tak dużo - uśmiechnęła się, powoli rozpinając guziki jego koszuli, uważając na rurki. tym razem.

oho, będzie miał fajne ślady po nieprofesjonalnie wyrwanym sprzęcie, matko jedyna, jak to brzmi! w każdym razie uśmiechnął się do niej szeroko, jej dotyk na jego nagiej klacie naprawdę potrafił zdziałać cuda w okolicy jego bokserek. okolica ta robiła się coraz cieśniejsza, co by tu dużo mówić.

-pieprzyć to czy będziesz chodzić, czy nie, dan - mruknęła z ustami przyciśniętymi do jego torsu, na którym dzięki bogu nie było futra xd - bo i tak kocham cię do szaleństwa - ''bez kitu'' jak to mówi pewna śmieszna osoba, non stop gwoli ścisłości. rozsunęła poły jego koszuli i muskała ustami jego lewego sutka, przygryzając go co jakiś czas. jedną rękę wsunęła pod jego kark, drugą zaś w jego bokserki, bawiąc się jego jądrami.

westchnął cicho, po czym rozległ się pisk, zbiegły się pielęgniarki i wygoniły susą, mówiąc coś o niedopowiedzialnym zachowaniu młodzieży! amen. bo idę na historię. przepraszum.

stanęła w progu sali w chuście na głowie i wielkich okularach chloe, wypuszczając powietrze z płuc i podchodząc powoli do daniela. owkorz zamknęła za sobą drzwi. przysiadła na krześle, oparła torbę o nogę łóżka i leniwie zsunęła chustę z głowy i okulary z nosa.
-pieprzone pielęgniarki. ty zresztą też. ktoś kazał ci mieć zapaść? (xdddddddddddd)

- jakie miłe przywitanie - mruknął ironicznie, by zaraz się całkiem ładnie jak na niego w tym stanie uśmiechnąć. jezu, dlaczego zawsze, gdy miał największą ochotę na seks, po prostu nie mógł go uprawiać? no cóż, w każdym razie oparł się gdzieś o ramę łóżka, także był w pozycji pół siedzącej.

-nie wydziwiaj, żigolo - mruknęła i zsunęła z ramion skórzaną kurtkę, którą powiesiła na oparciu krzesła na którym aktualnie siedziała. potarła dłonią o udo daniela i nachyliła się, żeby pocałować go delikatnie. właściwie musnąć wargami jego ciepłe i miękkie usta. a może były zimne? w każdym razie nie spierzchnięte, a co! - dzisiaj dasz radę? - zapytała cicho, przesuwając palcem wskazującym po linii jego szczęki. wyprostowała się i patrzyła na niego ciekawie & troskliwie też.

- nie wiem - powiedział po chwili zastanowienia & wahania, zastanawiając się, co by zrobiła, gdyby jej powiedział, że nie. no bo sori, on naprawdę ledwo oddychał, był po zapaści, utracił dwa litry krwi, a jej się seksu zachciało! okej, jemu też, ale trzeba być rozsądek. jednak kwestia była tego, że rozsądek utkwił w tym momencie gdzieś w jego penisku ;c. - możemy to sprawdzić - dodał w końcu, tak na zachętę dla siebie głównie.

-sama nie wiem. to wydaje się w tym momencie takie dziwne i nieodpowiednie, a jednak.. - zawahała się i ona, przygryzając wargę i nerwowo mnąc brzeg swojej koszuli w biało-granatowe pionowe paski, żeby w końcu pochylić się ponownie nad danem i pocałować go znacznie, znacznie dłużej. przeczesała jego ciemne włosy palcami. były tak przyjemnie sztywne, a zarazem miękkie. hej, biedna susanne tęskniła za danem. jej starym danem.

a tu ci niespodzianka, bo wymyśliłam, że dzisiaj pozbawili dana tych wszystkich rurek już i w ogóle, z wyjątkiej może jednej gdzieś na ramieniu, ale hi dazynt kers! przyciągnął ją do siebie, wsuwając dłoń pod jej bluzkę gdzieś w okolicach prawego biodra, by odwzajemnić pocałunek.
- a jednak podniecające - wymruczał.

uśmiechnęła się do niego i jakimś cudem zsuwając z nóg imitację jazzowych botków, wgramoliła się na dana, przekładając przez niego nogę, hm, skutkiem czego klęczała nad nim okrakiem. pochyliła się teraz i całowała jego szyję, gmerając ręką w jego bokserkach. po chwili jednak wyjęła dłoń i spojrzała na niego lekko przestraszona.
-daniel.. ty nie.. hm.. co jest? - zerknęła dla pewności na jego bokserki, które były teraz kompletnie luźne, a wewnątrz nic się nie działo. ups?

xddddddd
- uhhh - mruknął, nieco zawiedziony, bo to oznaczało tylko tyle, że seksu nie będzie. i raczej nie były to problemy z potencją, tylko zmęczenie i stres. - przepraszam, chyba jednak nie dam rady - pokręcił głową, czerwieniąc się po korzonki włosów. był zażenowany i raczej nie potrafił tego za bardzo ukryć.

-oh, hm. nic się nie stało ja.. to nic danny. jest okej - uśmiechnęła się nawet, żeby w jakiś minimalny chociaż sposób podnieść go na duchu i zeszła z niego, siadając na brzegu łóżka z podwiniętymi pod tyłek nogami. głaskała wierzch jego dłoni, leżącej na białej pościeli.
xd.

- to nie twoja wina! - powiedział szybko, na wszelki wypadek, gdyby miały ją ogarnąć jakieś kompleksy czy coś w tym stylu. ścisnął jej dłoń. - to po prostu zmęczenie, susą - pokręcił głową

-oh, to.. pocieszająca informacja - mruknęła, zakładając za ucho pasmo jasnych włosów. patrzyła na niego zdecydowanie smutnym wzrokiem. było jej go szkoda. przecież niczym sobie nie zasłużył na takie coś. przestała gładzić jego dłoń i cofnęła swoją, kładąc ją na udzie. a może kolanie, mało istotne.

- wynagordzę ci to - powiedział stanowczo i twardo, chociaż sam miał ochotę zapaść się pod ziemię i nigdy już nie pokazywać jej się na oczy! ale tymczasem leżał na łóżku przed swoją dziewczyną, która najwyraźniej wymagała od niego stanowczo za dużo.

-nie musisz. jest.. jest okej - mruknęła zmieszana. zaistniała sytuacja była cokolwiek dziwna i susanne nie bardzo wiedziała jak w ogóle powinna się zachować. udawać, że nic nie zaszło! tak, zdecydowanie najlepsze rozwiązanie. westchnęła cicho i przykryła go kołdrą, która zsunęła się przez zabawy w bokserkach, które spełzły na niczym.

- to dobrze. wiesz, wychodzę już w następną środę - powiedział, chcąc za wszelką cenę zmienić temat i w ogóle, czuł się zajebiście niezręcznie w tej sytuacji, to wiedział na pewno! - i już wszystko będzie dobrze - jeśli tylko thomas nie wpadnie z rodzinną wizytą, chciałoby się dodać.

-cieszę się - mruknęła i posłała mu szeroki uśmiech, zwieńczając swój manifest radości przelotnym pocałunkiem. zastanowiła się tylko czy lekarze powiedzieli mu, że jego noga nie działa. stwierdziła jednak, że nawet jeśli nie ona nie będzie go już bardziej dołować, bo znowu rzuci się z jakiegoś dachu tym razem dla odmiany z prywatnego mieszkania brooke forester.....a tego nie chciała. ani susanne, ani brooke.

- noo, ja też! - odparł szczerze. ej, a lekarze nie chcieli mu w końcu powiedzieć, co z tą jego nogą, jakby to był jakiś fakt nie do wyjawienia czy coś w tym stylu. ja sama jeszcze się pozstanawiam w tej kwestii! - nie mogę się doczekać, aż stąd wyjdę, szpitalne żarcie to jakaś totalna masakra.

-domyślam się - mruknęła i połaskotała dana po brzuchu, który sprawiał wrażenie wręcz zapadniętego - śpij danny, na pewno jesteś zmęczony - pogładziła go jeszcze po policzku i pocałowała w czoło na dobranoc. zdaje się, że zasnął bo nic nie odpowiedział. zebrała więc swoje rzeczy i wyszła po cichu, chcąc zostać. wiedziała jednak, że w razie nalotu pielęgniarek marny jej los, tak więc z dwojga złego lepiej było wyjść.
editediteditedit
tak więc teraz właśnie, po całym dniu wykładów susanne przyszła do dana, nie bawiąc się już w żadne przebieranki, bo nie miała na to ani czas ani ochoty. stęskniła się za nim potwornie, za długo nie mogła patrzeć w jego ciemne oczy i zasadniczo to odczuła.
-danny - uśmiechnęła się, patrząc na niego z progu sali, nie bardzo wiedząc czy śpi czy też nie - tęskniłam. strasznie..

zaczął się wrecz panicznie zastanawiać, czy właśnie w tej chwili susą znów nie nawiązuje do seksu i czy znowu go będzie męczyć! bo on serio nie dawał rady sobie psychicznie z tym, a co dopiero fizycznie. znaczyło to, że dzisiaj próbował zrobić coś ze sobą, doprowadzić swoje bokserki do nieluźności, że tak ujmę. ale nie wyszło.
- czeeeść - mruknął.

uśmiechnęła się skrępowana, bo patrzył na nią jakimś dziwnie przestraszonym wzrokiem. objęła się ramionami, gmerając przy fioletowej chuście z frędzlami, które to właśnie tłamsiła w palcach.
-jak noga? dzisiaj - zapytała, przechylając głowę i kołysząc się w przód i tył na nogach w czarnych baletkach. nie podeszła w związku z jego spojrzeniem, które dziwnie ją krępowało. coś było nie tak. oj.

przez chwilę zadawał sobie w myślach, czy dobrze usłyszał, bo wydawało mu się, że nie powiedziała noga, tylko penisek, tak strasznie był zdenerwowany w związku z tym wszystkim. podciągnął aż kołdrę pod brodę i na moment przymknął oczy.
- dobrze - powiedział w końcu, już kiedy prawidłowo zrozumiał pytanie. - ale bywało lepiej - uśmiechnął się niemrawo.

-oh, to.. dobrze - praktycznie jęknęła, bo atmosfera panująca w sali numer 28 nie była zbyt korzystna dla jej i tak nieźle już nadwyrężonych nerwów. przestąpiła z nogi na nogę, w końcu decydując się na zbliżenie do daniela. pochyliła się nad nim prawdopodobnie łaskocząc rozpuszczonymi włosami w twarz, kiedy całowała go na przywitanie w środek czoła. odsunęła się i opadła na krzesło. rutyna, dziecino - cieszę się, daniel.

- nie ma za bardzo z czego - powiedział, bo on się jednak mimo wszystko nie cieszył się tym, że jeszcze będzie tu leżał i leżał i to leżenie nigdy w życiu się już nie skończy. wyciągnął do niej rękę, by ująć jej dłoń i uścisnąć ją mocnomocno.