kawa 3 €
herbata naturalna yellow label 2 €
herbata cytrynowa instant 1 €
herbata malinowa instant 2 €
czekolada (z obfitą pianką!) 4 €
princessa 0,5 €

prince polo 0,5 €
criks 0,5 €
lion 1 €
mars 1 €
snickers 1 €
bounty 1 €
kitkat 1 €
fitness 1 €
3bit 1 €
twix 1 €
7 days cake bar 1 €

chocapic w sensie iż że rogalik 2 €
7 days 2 €

że zupka że w kubku amino 1 €
że zupka że knorr 1 €

jako, że sebek ostatnio większość swojego wolnego czasu spędzał w szpitalu, był tutaj teraz, stał przy automacie i wrzucił ojro do ałtomatu, na trzy bita.

-no, no, no. kogo ja widzę - zaintonowała, stojąc kawałek od niego z rękami skrzyżowanymi na piersi. uniosła prawą brew, bo lewej nie potrafiła i zsunęła z nosa okulary, które możesz podziwiać na awatarze. pogratulowała sobie w duchu, że tak szybko go znalazła. seba.

- o nie, znowu ty? - przewracał z prawej do lewej dłoni swojego trzy bita, by przyglądać jej się z doprawdy znudzonym wzrokiem. była dla niego nikim, zwykłą szmatą, dziwką, która daje dupy, mr.

-ty pieprzony chuju - wycedziła i nie mam na nich pomysłu, no bo niby co. chuj. pa

żadna ciekawa historia nie łączyła go na dzień dzisiejszy ze szpitalem, zaledwie tylko przesiadywał tutaj i walczył zaciekle z ałtomatem - jak na razie dwa zero dla ałtomatu, a kawy nadal brak.

Przechodziła akurat obok automatu. Do szpitala sprowadziła ją niezbyt ciekawa sprawa związana z jej płodnością, jako, że był tu gdzieś ginekolog. Uśmiechnęła się do siebie i kopnęła odzianą w pantofel Blahnika stopą w automat, ten zaskoczył i kawa zaczęła nalewać się do kubka.

-Jezus? - zapytał dziewczyny, przekonany, że została ona zesłana właśnie w tym momencie coby zbawić jego, biednego grzesznika, po to tylko, żeby zaczął na nowo wierzyć. Wcale nie znaczy to, że był jakiś nawiedzony.. Naprawdę. Wziął swoją kawę, która w rezultacie uporu i nieudanych prób kosztowała go nieco ponad umowne trzy ojro i spojrzał na Louane. - No dobra, nie masz wąsów i brody. Ale i tak dzięki.

Zaśmiała się pod nosem przewieszając torbę przez ramię. - Nawet blisko nie byłeś, ale nie ma za co - lou dobrze wiedziała jak owe automaty potrafią być uciążliwe. Pochłonęły już połowę jej oszczędności. Przypominając sobie artykuł z najnowszego cosmo, zagryzła wolną wargę i zaraz zwilżyła ją językiem.

Co nieco pobudziło wyobraźnię -niebójmysiętegosłowa- spragnionego Gauvaina, który ścisnął nieco mocniej kubek z kawą, ale nie aż tak mocno, żeby się oblać i rzeczywiście się nie oblał, super i świetnie. - Obawiam się, że w obsłudze tego typu automatów ze średniowiecza - tak właśnie szacował - jestem jeszcze prawiczkiem. Cholernie miło cię poznać, Gauvain - podał dziewczynie dłoń, uśmiechająć się miło i fajnie.

I właśnie pobudzenie jego wyobraźni, jakakolwiek by nie była, miała na celu. - Mogę Cię rozprawiczyć - powiedziała nie w porę gryząc się w język - znaczy - zaśmiała się cicho - musisz kopnąć w lewą ściankę - wyjaśniła dosyć mętnie a na jej policzkach pojawił się różowy rumieniec, co tylko dodatkowo dopasowało się do jej czerwieniejących od ugryzienia ust. - Louane - dodała na koniec, jakoby już więcej głupot nie pleść i uścisnęła jego dłoń.

Uśmiechnąl się tylko jakoś tak kątem oka i uśmiechem znaczącym wiele różnych aluzji i rozumiejącym wiele tez, jakze mi milo. - No tam, na razie wystarczy mi jedna kawa. Ale, ale, Louane, mysle, ze za pomoc powinienem ci sie odwdzieczyc. - W koncu byl milym chlopcem. - Dasz sie zaprosic na, na, na, na jakies ciastko? - W sumie nie wiedzial, na co mogl ja zaprosic. :c

przytuptała do automatu z napojami i zaczęła przeszukiwać kieszenie swojej kurteczki, by znaleźć jakieś drobne na piciu. załamana niczego nie znalazła, pomachała żywiołowo rączkami w stronę louane, uśmiechając się bardzo nieśmiało
- czy nie widziałaś przypadkiem mojego tutoru?

Ciastko, w środku zadrżała. W zasadzie nie lubiła ciastek, ale przecież ocaliła chłopakowi życie [?], nie mogła go tak po prostu zostawić. Pokiwała głową - ciastko brzmi ok - powiedziała nie do końca zgodnie z prawdą. Spojrzała na Rosalie łagodnym wzrokiem i pokręciła głową bo w istocie, nie wiedziała czym, że może być tutor.

- a pomozes mi go sukać? - wyszczerzyła swoje czarne ząbki { czarny miała tylko jeden, tak dla jasności złotka!!!}
- i nie żaden tutor tylko tutoru - poprawiła ją

Kucnęła obok dziewczynki a w jej kolana wbił się piasek z posadzki, Skrzywiła się lekko - pomogę Ci szukać tylko powiedz mi co to tutoru - powiedziała cicho i spojrzała z dołu na Gauvain'a, cóż, ciastko będzie musiało poczekać.

- Hmmm.. - mruknął tylko i przekręcił oczyma, bo w zasadzie wcale, aaale to wcale!, nie lubił dzieci.

- to jest taka duża fioletowa zabawka, ma trzy uszka, trzy noski i waży kilo dwadzieścia, centymetrów ma z szesnaście - uśmiechnęła się po raz kolejny, dokładnie opisując dziewczynie misiaczka - a co się stanie, jeśli jakiś bzydki pan mi go weźmie - rzuciła się na szyjkę biednej lou, bo kompletnie nie dopuszczała do siebie myśli, co by było gdyby tutoru się nie znalazł

Zaskoczona śmiałością dziewczynki wzięła ją na ręce i poszła do pielęgniarki ciągnąc za sobą, za rękę Gauvain'a, żeby czasem go przypadkiem nie zgubić, czego by sobie nie wybaczyła. - Widziała pani tutoru? - spytała kobietę za recepcją - znaczy taką dużą fioletową zabawkę, z trzema uszami i trzema nosami, jakieś 16 cm? - mruknęła do do niej a ona zaraz wyciągnęła tutoru zza recepcji. Lou postawiła rosalie na podłodze i dała jej miśka. Stanęła obok Gauvain'a - to jak? zabierzesz mnie gdzieś? - spytała cicho.

potarła tylko oczka, bo zrobiło się jej przykro. gdzie teraz pójdzie?
- to jeśli z twojej strony wszystko, to dziękuję - usiadła na zimnym betonie, bawiąc się pięciogroszówką, kątem oka spoglądając na parkę gołąbków xdd

-Tak, w końcu obietnic się dotrzymuje, nie? - No właśnie, że tak mu odpowiem, pociągnął więc Louane za rękę szybko, coby zgubić :3 Rosalie i zzacznęę gdzieś tam.

Właściwie zrobiło jej się żal dziewczynki ale skoro Gauvain już ją wyciągnął wiele zrobić nie mogła obiecała sobie jednak, że jeśli spotka jeszcze tą dziewczynkę zrobi więcej niż poszukiwanie głupiego miśka. Rzuciła jej jeszcze swoją wizytówkę, żeby mogła do niej w potrzebie zadzwonić.

wbrew wszystkiemu martin, mój rozdramatyzowany podrywacz z wyjątkowo skomplikowanym wachlarzem jeszcze bardziej skomplikowanych uczuć, odczuć, emocji, wrażeń, czego tam chcesz, stał przy automacie i ssał lizaka, którego sobie właśnie kupił.

a ona nie jadła od czterech godzin, dosłownie burczało jej w brzusiu. widząc martina, który sobie liże lizaczka jej też się zachciało. nie wiedziała, co robić. czy żebrać, czy się zamknąć. od czasu, kiedy uciekła od matki żyje wyłącznie z tutoru na własną rękę, szaleństwo, dosłownie...

sandruniu, nie obraź się ale musiałam ;/

poszedł.

Przyszła szukając małej dziewczynki którą ostatnim razem tu spotkała. Nagle zauważyła, że jej telefon zaświecił się. Na zajęciach wyłączyła głos. Podniosła go i odebrała.

przyszła rosalie. usiadła sobie na podłodze i podkurczyła nóżki. było jej zimno i smutno, a louane nie znalazła.

Widząc małą dziewczynkę przemykającą przez korytarz podążyła za nią. Kucnęła obok niej - jak masz na imię? - spytała cicho uważnie obserwując dziecko.

przez całą noc nie mogła zasnąć, więc miała podkrążone oczka i było widać, że guz jej rośnie, bo pieprznęła czołem o jakąś tam barierkę powiedzmy.
- rosalie - potarła zmęczone ślipka ;x

Pogłaskała małą po główce - ja jestem Lou, Chcesz iść spać? - spytała cicho ze strapioną miną. Naprawdę zaciekawiła się, co taka mała dziewczynka może robić sama w Paryżu, bo szczerze wątpiła, że są tu gdzieś jej rodzice.

uśmiechnęła się pod noskiem i wyciągnęła rączki przed siebie, żeby lou mogła wziąć ją na opaa!!!!!!!
- nie chcę spać, chcę jeść

Wzięła Rosie na ręce i uśmiechnęła się lekko - noo to wezmę Cię do restauracji, co? - zaproponowała.

- nie najem się za dużo, jak dam panu dziesięć groszy - westchnęła, robiąc takiego dziópka

- Zachowasz swoje 10 groszy a ja zapłacę moimi euro - poruszała zachęcając o brwiami. No brawo lou, chyba będziesz miała póki co dziecko na głowie.

- ale nie będę miała ci z czego oddać, nie mam euro - wzruszyła ramionkami - poza tym nie chcę cię obciążać, twój kolega mnie nie lubi..

- Nie będziesz mnie obciążała, mam dużo euro, a kolega ma problem - zaśmiała się pod nosem - nie ma dyskusji, idziemy coś zjeść - powiedziała i wyniosła ją dooo. doo. no do Jules Verne.