zapewne znowu chciał prosić ją znwou o cholerne mmsy, a ona chciała go tylko spytać, czy może go pocałować, czy może się w końcu upewnić, że on na pewno żyje, czy może poczuć jego oddech, bo naprawdę bała się go dotykać kiedy spał, żeby tylko mu nie przerywać, przecież musiał się odregenerować. przemknęło jej przez myśl, że chce ją zapewne obrazić, że powie jej, żeby spieprzała, że jej nie potrzebuje, że to jej wina, te wszystkie problemy, które teraz ma na ramionach.
-hm?
;c

-nic - odpowiedział w końcu bo dłuższej chwili myślenia, kiedy to zastanawiał się, czy podziękować jej za to że jednak przeżył. cholera, to wszystko tak się skomplikowało, że jim zaczynał się bać. najbardziej bał się ciepłego spojrzenia margot jakim obdarzała go kiedy udawał, że śpi - jednak nic.

-chyba powinieneś się przespać-splotła dłonie i ułożyła je na kolanach, wpatrując się przez chwilę w okno. pogoda była raczej straszna a światło padające z latarni posyłało ponure cienie na szyby. genialnie, to wręcz idealny moment na depresję, tak myślę. szkoda też, że w automatach ze słodyczami nie mieli wódki albo chociaż jakiegoś małego martini, naprawdę ledwo dawała radę temu wszystkiemu, a głowa sama opadała jej na ramię kiedy przestawała się skupiać na żimie.

-yhm - mruknął jedynie, patrząc na nią wzrokiem jawnie dającym do zrozumienia, że jednak wbrew temu co mówi i reprezentuje swoją wymiętą osobą nie chce zostawać sam. albo inaczej: nie chce, żeby ona zostawiła go samego z karlosem latynosem, który przychodzi do niego wieczorem i opowiada bajki o króliczkach gejach, jednocześnie penetrując jego białe bokserki, które dostał od bezimiennej pielęgniarki kiedy tylko przebrali go z jego brudnych ciuchów.

fu jezu, teraz mam przez ciebie traumę.
-mogę cię pocałować?-w zasadzie była idiotką, głupia idiotkaohhhohchryste, w końcu zapewne traktował ją jak gówniarę, głupią gówniarę która nawinęła się w niekoniecznie odpowiednim momencie i uratowała mu życie, a teraz wyobrażała sobie niewiadomocoitakdalej, chociaż naprawdę starała się sobie jednak nie wyobrażać, co nie było łatwe mimo wszystko.

-yhm - jego wypowiedzi nie należały do tych wylewnych i długich, wyposażonych w mnogie epitety i inne upiększacze oraz wyjaśniacze etc. skupiając się jednak w sobie, podniósł dłoń i przyłożył ją do ciepłego, w porównaniu z jego ręką, policzka margot. gdyby jego zdolnośc fizyczna nie ograniczała się w tym momencie jedynie do słabego manewrowania ręką, już dawno sam całowałby ją niekoniecznie grzecznie. miał też cichą nadzieję, że poczuje na ustach margot jakiś alkohol. cokolwiek.

chyba jedyne, co mógł poczuć to resztka kawy z automatu i trochę czekolady z tłiksa, którego wpieprzyła w ramach śniadania pomiędzy jednym a drugim pośpiesznie wypalanym na schodkach przeciwpożarowych papierosem. biedna margot, spieszyła się od rana, wszystko poza siedzeniem przy żimie robiąc w podwójnym tempie na wypadek gdyby się obudził i chciał z nią rozmawiać.
tak więc teraz nie spieszyła się chyba po raz pierwszy, całując go zupełnie delikatnie, bo naprawdę się bała, że może skoczy mu ciśnienie i białko zetnie mu się w oczach albo stanie się coś równie strasznego.

albo kiedy pochylona nad jimem będzie go całować, do sali bezszelestnie wtargnie karlos i wejdzie w nią od tyłu!
jim udawał, że wcale nie jest mu w związku z tym pocałunkiem przyjemnie, chociaż właściwie odczuwał przyjemne ciepło w okolicach penisa, który od czasu feralnego zajścia na balkonie spoczywał w pokoju, że tak się wyrażę. może coś mu się uszkodziło? eniłej, kiedy w końcu uznał, że koniec z byciem zimnym dupkiem, przesunął rękę z jej policzka na kark i nadal leżąc na łóżku jak skończona ciota oddał jej pocałunek. całkiem żarliwie, spragniony jej bliskości, o co sam siebie nawet nie podejrzewał.

FUJ. przerażasz mnie i to mocno juz!!!!!!!!!!!!!!!1
prawie jej się wymsknęły te dwa zupełnie przeklęte słowa, to znaczy w zasadzie jej się wymsknęły, ale w myślał, to znaczy przemknęły jej przez myśl, to znaczy nie wiem co ale ty pewnie wiesz, więc właśnie uświadomiła sobie, że jest w nim zakochana, zupełnie szybko jak na siebie, chociaż fakt, że spali ze sobą już nie jeden i nie dwa razy i kiedyś nawet podtrzymywała mu głowę kiedy rzygał nad kiblem po jakiejś imprezie, a potem on odgarniał jej włosy z policzków jak nie bardzo potrafiła zapalić sobie papierosa i prawie podpalała kolejne kosmyki, więc w sumie jej, hm, uczucia były uzasadnione i teraz było jej już wszystko jedno co o niej pomyśli, niech się wali i pali, ona go nie zostawi.

-wbijasz rękę w igłę od kroplówki - mruknął odsuwając się od niej w końcu. coś powiedzieć musiał, wymyślał na poczekaniu, chociaż to co stwierdził było jak najbardziej prawdziwe i nawet bolało. oblizał spierzchnięte usta i przełknął stosunkowo głośno, myśląc że chyba jednak powinien pobyć sam, bo chwila dłużej z margot i całe jego plany na 'niezakochiwanie się' pójdą się najzwyczajniej w świecie jebać. nie, cholera, przecież nie kochał tej małej maszynki do seksu, z którą kochał się w niemalże każdym pomieszczeniu w domu gaspara.

-o boże-odruchowo zakryła usta dłonią-przepraszam, żimi. przepraszam, to znaczy, hm, chyba jestem już trochę zmęczona. mogłabym się przespać? to znaczy jeśli nie chcesz-zrobiła przerwę na subtelne ziewnięcie, w końcu kawa, a w zasadzie sześć kaw przestało ją ratować na tym etapie i organizm domagał się chociaż namiastki snu-to oczywiście nie zasnę, ale myślę, że piętnaście minut drzemki dobrze by mi zrobiło... tylko proszę, żim, nie rób nic głupiego, dobrze?

-jasne. możesz na mnie liczyć - uśmiechnął się nawet wesoło, a przynajmniej wydawało mu się, że wyraz jego twarzy można tak nazwać. w rzeczywistości rozważał ucieczkę, albo coś w tym rodzaju. obserwował teraz kroplówkę.

w zasadzie zasnęła, ale zupełnie płytko+przytulona do jego ramienia;c

planował jeszcze chwilę ucieczkę na miarę alcatras, ale w końcu jego organizm wziął nad nim górę i zapadł w całkiem głęboki sen, ściskając dłoń margot. musiał mieć pewność, że ciągle jest obok.

więęc. przywieźli tutaj soph, właściwie to on ją przywiózł. i hm, czekał teraz na lekarzy, bo jej robili badania i coś tam jeszcze.

No powiedzmy ze się ocknęła - biedactwo. Szok.? Jezu.

a on właśnie wszedł do pokoju. i od razu przyszedł do niej. i usiadł na łóżku. - soph, odpocznij sobie. zaśnij, to dobrze ci zrobi. powiedział i pogłaskał ją po policzku.

A ona odkręciła się od niego w drugą stronę. Wcale nie dla tego, ze miała do niego żal czy cos takiego. Pierwszy raz zaczeła obgryzać paznokcie.

- muszę lecieć. trzymaj się soph. powiedział pocałował ją w czoło i poszedł. bo ja idę -_-

W zasadzie to wcale tego nie zauważyła. Dostała cos na uspokojenie. I zasnęła.

przyszedł i od razu właściwie to porozstawiał wszystkich lekarzy po kątach, bo wkurwiali go i soph też. chyba. więc, jak tylko wszedł, soph spała. więc czuwał. i sam też w końcu zasnął.

A ona jak sie obudziła to zobaczyła spiącego Setha więc go nie budziła. Po cichu odsłoniła kołdrę i wyszła z łóżka. W zasadzie to przeszła tylko na drugą stronę i usiadła obok niego. W zasadzie to już podjęła decyzje. Usunie ciąże. Tylko trzeba to jeszcze powiedzieć Sethowi...

obudził się w końcu i od razu przeciągnał. smacznie mu się nawet spało, nie licząc teraz tego bólu karku. - czeeść. ile już nie śpisz ? zapytał zaspanym głosem.

Jak widać trochę...- powiedziała rochę przymulona wymachując nogami.

przetarł rękoma oczy. - hm. jak się czujesz ? zapytał, bo chciał wiedzieć.

Fataalnie. - Wydac marny dzisiaj był z niej rozmówca. No ale wykrztusiła z siebie jedno w pełni normalne zdanie - Seeth.? - odwróciła sie do niego bo wczesniej patrzyyła na koniec szpitalnej piżamy która była obrzydliwa - powiedz, ty chcesz tego dziecka? - I potem znowu spusciła głowę.

- soph, przecież wiesz, że to dziecko jest dla nas cholerną przeszkodą. powiedział szczerze w sumie, bo w nocy dużo myślał nad tym wszystkim.

Wiem. - zaczęła nerwowo stukać kostką w łóżko. - Więc nie.

- czyli, hm, usuniesz ciążę ? zapytał patrząc na jej profil.

Tak. - wzruszyła ramionami.

schował własnie teraz twarz w rękach. a potem położył je na kolanach. - ok. powiedział i objął ją ramieniem. - mam pojechać z tobą na zabieg ? zapytał i pocałwała ją w czubek głowy.

Jak chcesz.... - Połozyła mu głowę na ramieniu a potem się przytuliła.

- ok. pójdę. powiedział i potem znowu pocałował ją w czubek głowy. - muszę lecieć. wiesz, sprawdzę czy mnie nie okradli itp. poradzisz sobie ? zapytał.

Taaa. - Kiwnęła głłową i odsunęła sie od niego zeby następnie ułożyć inaczej rękę bo ją zaczęła igła uwierać.

- wrócę, obiecuję. powiedział i pocałował ją w usta.

A ona przytrzymała jeszcze przez chwilę kładąc mu rękę na karku. No a potem puściła.

pocałował ją jeszcze raz. - pamiętaj, jak się coś będzie dziać, od razu się odezwij, przyjadę. ok ? powiedział z troską.

Wiem wiem. - Czuła sie tak cholernie samotna. Będąc zdana na łaske innych czy ja odwiedzą czy nie dupaaa. Miała ochote uciec ze szpitala albo coś. No więc wstała raz jeszcze żeby go przytulić - cześć.

on nie chciał zostawiać. hm, właśnie. więc, narodził mu się pewien pomysł w głowie. - soph, chcesz mieć wypis ze szpitala ? bo wiesz, mogę ci go załatwić, nie chcę, żebyś leżała tutaj w szpitalu. wiem, że nie lubisz szpitali. powiedział.

No ale jej od razu zaświeciły się oczy - a mógłbyś? - Wiedziała, ze mógłby ;p ale tak dla pewności.

- pewnie, że mógłbym. dla ciebie wszystko. to poczekaj, zaraz wszystko załatwię. przyślę pielęgniarkę, żeby Ci te cosie wszystkie zdjęła. poczekaj na mnie. ubierz się czy coś. zalecił i od razu wyszedł do lekarza prowadzącego.

No więc ona się ubrała i zrobiła coś z włosami. Zebrała je w luźny kucyk i czekała na S.

wróóocił, z wypisem. - doobra. mam wszystko. złapał ją za rękę i zaplótł swoje palce z jej. - to idziemy ? zapytał z uśmiechem.

yhymm. - Boże, jak ona się cieszyła że wreszcie wyszła z tego szpitala. Nienawidziła ich.

- to do mnie, czy do ciebie ? zapytał i wyprowadził ją z sali.

Do mnie tym razem - Zatrzymała go lekko przyciągając go za rękę i wspięła się na palce zeby go pocałować.

oddał pocałunek. - prowaadź. zaproponował.

No więc poszli.

/Zaczynaam,.

nie mogę z awatara setha, poważnie wygląda na nim jak anna wintour, no mniejsza o to w każdym razie. ralf leżał w łóżku, nudził się niemiłosiernie, oglądał jakiś świąteczny program i był coraz bardziej zdenerwowany. szczególnie, że w łóżku obok niego leżał facet w jego wieku, po operacji. kompletnie nieświadomy tego gdzie jest i dlaczego. ralf przełknął stosunkowo głośno. zastanawiał się gdzie jest mariette. nie widział jej od rana.

zapukała i wsunęła głowę do sali, by stwierdzić, że tam leży ralf, JEJ ralf, jak zawzięcie podkreślała w myślach; jej i tylko jej, przynajmniej do czasu, prawda. weszła niepewnie i nieśmiało, próbując opanować trzęsienie się rąk i drganie prawego kącika ust, co oznaczało, że była w kompletnej rozsypce.
- cześć - wydusiła, w jednym momencie władowując mu się na łóżko, by już w drugim przytulić się do niego bardzo, ale to bardzo mocno.