siedizał i pryskała na niego fontanna :C.

przyszła tu bo zawsze chciała zobaczyć to miejsce. niestety nigdy nie miała czasu więc przyszła dopiero dziś. zobaczyła radwana siedzącego (gdzieś? ) i podeszła do niego
-hej potworku - zaśmiała się i usiadła obok niego

taak, siedział sobie gdzieś.
- cześć - pocałował ją w polik na przywitanie ;x - czemu jetsem potworkiem? - uśmiechnął się, całkiem przyjemnie. lubił się uśmiechać do dziewczyn, a szczególnie do tych ładnych. do tejże grupy społecznej zaliczał hilary, soł łaj not.

;P
- a tak sobie potowrku - uśmiechnęła się szeroko. hilary mówiła potworku tylko do ludzi których baaardzo lubiła i ceniła. taka przewrotność xD o! ale to już zachowała dla siebie - co to robisz?

- siedzę i chlapie na mnie woda. to ochładza - powiedział zadowlony, a potem podszedł do fontanny i ochłapał hilary ;x. i zaczął się śmiać, ale tak nieśmiało, hehe.

a ona się tylko zaśmiała. właściwie dobrze jej zrobiła ta woda bo było jej strasznie ciepło - osz ty - warknęła ale z zupełnie żartobliwym naciskiem, podeszła do niego i również go chlapnęła - masz za swoje! o.

- przestaaań! - jęknął i zaczął się śmiać, zaczął chlapać dalej, a potem chlapał, chlapał, chlapał i jeszcze troszkę chlapaał.

a ona stała tak zupełnie mokra. sukienkę jej przemoczyło. szkoda tylko że nie miała stanika o! ;x -mam nadzieję że to szybko wyschnie. podeszła bliżej i pociągnęła Radwana za rękę - ty perfidny chlapaczu. nie będziesz już chlapał niewinnych niewiast - odparła dumnie. choć wcale nie myślała o sobie jak o niewinnej niewieście

- a co mi zrobisz? - spojrzał na nią, na nią całą tak ;x - ładnie wyglądasz - chodziło mu, że w takiej przemoczonej sukience i w ogóle! nawet ją jakoś tak chywcił dziwnie, hm.

zupełnie zapomniała że miała go ukarać i w ogóle gdy tak ją dziwnie trzymał i na nią patrzył - a co chcesz? - zapytała idiotycznie

- zależy co ty chcesz - mruknął jej do uszka, nawet był blisko jej twarzy, swoją twarzą!

ojj skarbie. nawet nie chcesz wiedzieć czego ona chciała . nagle zrobiła się zupełnie poważna i popatrzyła w jego oczęta - no nie wiem. a co mi dasz?

a on tylko jż coś tam wymruczał, bo nie wiedizał co mówić i ją pcoałował ;x.

a ona się oddała zupełnie temu pocałunkowi. o! i w sumie miała zamiar się jeszcze uśmiechnąć zanim to zrobił więc tylko złapała go za ramię ręką

i on ją całował dalej ;x.

i mogliby się tak całować i całować. ale w końcu kiedyś trzeba oddychać więc przerwali a ona z dalej zamkniętymi oczami (bo zamknięte miała, zapomniałam napisać ;C) oblizała swoje usta

radwan objął ją, uśmiechnął się i tak siedzieli, cnie.

i ona w końcu otworzyła te swoje oczyska i popatrzyła na uśmiech Radwana i zaśmiała się pod nosem
-miły dzień co nie? - szepnęła

- bardzo miły, nawet - posłał jej bardzo uroczy uśmiech. zaczał się bawić jej włosami.

uśmiechnęła się bo lubiła gdy ktoś bawił się jej włosami i miała wrażenie że cały świat o tym wie. oparła się o jego ramię i westchnęła

- mhm, co tak wzdychasz? - bawił się włosam idalej.

- tak jakoś bo mi dobrze - uśmiechnęła się do drzewek bo była oparta tyłem o radwana

- mi też dobrze - podrapał się w kolano, hihi.

odwróciła się do niego przodem bo nie lubiła tak tyłem z resztą polubiła baardzo jego oczy i musiała sobie w nie jeszcze popatrzeć

a on patrzył w jej oczka ;c

uśmiechnęła się - masz jakieś plany na dziś? - zapytała

- chyba nie - pokręcił przecząco głową, no.

- co ty na to żebyśmy się potem spotkali. bo zaraz będę musiała lecieć - zachrypiała . ale nie tak okropnie tylko zupełnie seksownie . o

- okejko - ucieszył się nawet - hm, wyślę ci smsa, okay?

- to wspaniale - ucieszyła się. złapała torebkę i pocałowała Radwana na dowidzenia - pa - szepnęła i odeszła


/sry lecę na trening. baj

- papa - i psozedł też.

anne w pewnym momencie przechadzki po luwrze ze szczerą niechęcią do siebie mogła stwierdzić, że nudzniejszego miejsca na ziemi nie było, czegokolwiek nie naopowiadaliby ci o monalizie i takich tam duperelach. zresztą, anne ogólnie była zepsutą dziewczyną, w dodatku popadłą w depresję i szukającą ręki kogoś, kto by ją z niej wyciągnął i nie chodziło tu o żadnego psychologa ani o harrego pottera.

a on siedział już którąś długą minutę vis a vis rzeźby o wdzięcznej nazwie tudzież tytule: "amor i psyche", zafascynowany zjawiskowo gładką powierzchnią marmuru ich ciał, wręcz wzruszony idealnością miłości, która to z nich,hm, wykwitała.
w każdym razie szkicował w swoim notatniku drobniutki rysunek przedstawiający właśnie rzeźbę, na jednym z marginesów koło notatki brzmiącej mniej więcej: "środa-odebrać pranie od chińczyka".

jakoś tak wyszło, że usiadła obok niego w celu poprawienia sandałów o rozmiar za dużych, które spadały jej wciąż z nóg i w dodatku ją obcierały, a poza tym to były brzydkie i już dawno niemodne. ogólnie to miała wrażenie, że wyglądała koszmarnie. zajrzała mu ukradkiem przez ramię, nie na tyle dobrze, by przeczytać notatkę o praniu, ale na tyle, żeby poczuć jego perfumy.

-hm?-spojrzał na nią przez ramię, po drodze dość gniewnie potrząsając głową. w sumie niekoniecznie lubił, jak ktoś patrzy mu na ręcę podczas tworzenia. oczywiście jeśli szkic robiony z nudów średnio ostrym ołówkiem możemy nazwać tworzeniem. czy dziełem. bo dzieło się tworzy,tak?

trochę przestraszona uciekła wzrokiem, instynktownie przygryzając dolną wargę.
- nic - mruknęła, speszona. policzki ją paliły od zbytnio rzucających się w oczy rumieńców, a ramiona swędziały, bo posmarowała je oliwką, na którą była akurat uczulona. założyła nogę na nogę, właściwie to chciała jednak wstać i pójść, bo ją przerażał, serio.

-ej, w porządku-rzekł, bo może faktycznie ją przerażał, tak jak Ty mnie, czy coś! spojrzał na nią i wyprostował się, jednocześnie poprawiając kołnierzyk koszuli. miał słabość do prostych, białych koszul. tych z długimi rękawami. oczywiście bez spinek albo innych bajerów. a anna zaś wydała mu się miła. i ładna.
tylko smutna;c

uniosła na niego oczy, w końcu jego twarz znajdowała się nieco wyżej i uśmiechnęła się nerwowo w jego stronę, usta jej drżały i znowu chciało jej się płakać od tej beznadziejności.
- hm, na pewno? - zapytała cicho. - jeśli przeszkadzam, to ja naprawdę mogę pójść...
chociaż siedziało jej się tutaj całkiem miło, nawet z takim a nie innym faktem, że prawie usiadła na gumie do rzucia.
NIE JESTEM PRZERAŻAJĄCA!!!!!!!!!!!!!!!!

-nie!-zaprzeczył szybko. dla pewności nawet prawie złapał ją za ramię, ale zaraz puścił, żeby nie pomyślała, że jest zboczeńcem psychopatą. uśmiechnął się lekko. tak przyjaźnie, jak stary pedofil. żartuję-naprawdę, zostań. będzie mi miło posiedzieć tu w towarzystwie kogoś,uhm, żywego.

siedziała po turecku przy fontannie, kontemplując piramidę i przy okazji jedząc gofra z bitą śmietaną i jagodami. nie zwracała większej uwagi na to, że jej spódnica podwiewana wiatrem odsłania zielone figi z krokodylkiem. nie lacoste, conie.

a żuli lazł znów, znów nie wiedział skąd, albo dokąd. a że wielką, ogromną wenę miał, to się potykał o wszystko co mu na drodze stanęło, bazgrając w nowym notatniczku, starym ołówkiem jakieś niezrozumiałe słowa ;c.

-hej, hej - zawołała wszyscy wiemy jak, ciągnąc go za szlufkę od spodni, bo akurat ona wpadła jej w ręce - żulję, hamuj, xd - nie chciało jej się wstawać, oblizała tylko usta, czując że gdzieś nad górną wargą zebrała jej się bita śmietana właśnie.

-ała, uważaj! urwiesz mi szlufkę i nie będę miał w czym chodzić!-zdenerwował się trochę i dokończył bazgrać-skąd to masz?-ugryzł kawałek gofra, zapomniał zapytać i dopił kawę. a potem usiadł.

-oddaj - prychnęła, udając wielce obrażoną faktem iż odgryzł jej połowę połowy gofra, która jej została. i to tę z większą ilością jagód! - albo nie, kup mi nowego - poprawiła się, wyobrażając sobie jakieś niemiłe sceny związane z oddawaniem gofra przez żulję. w zamian za to zabrała mu jak zwykle zimną kawę, upijając łyk i marszcząc nos - fuj. to szczyny, nie kawa.

-mogę ci kupić, ale jak mi powiesz co to szczyny-nie wiedział, biedny. ale za to dostała buzi w czółko, w ramach miłości braterskiej, czy tam przyjacielskiej-gdzie są te gofry?-dojadł resztę, skoro nie chciała już.

-tam - wskazała brodą na przenośne stoisko, gdzie gruby facet po czterdziestce w zielonym fartuchu sprzedawał lody i gofry też. dźgnęła go w bok - znowu schudłeś, żulję. masz wenkę?
zorientowała się jakiś czas temu, że istnieje zależność między weną żulję i jego wagą. ojej. mały poeta.

xd-miałem, ale chciałaś urwać mi szlufkę-zamrugał dwa razy-ten facet zjadł zdecydowanie za dużo gofrów z bitą śmietaną. i lodów pewnie też. jakiego chcesz?-wrzucił zeszyt do torby, całkiem ładnej, ukradł susanne kiedyś, a ołówkiem się podrapał po policzku, nie rysikiem.

-już nie chcę - rozmyśliła się w połowie drogi i zaciągnęła żula z powrotem nad fontannę, siadając na jej brzegu i mocząc dłoń, którą następnie odbiła na jego białym polo - mru.

-ej! mój ulubiony tiszert!-zapomniał, że to woda-co ty tu robisz? czekasz na kogoś?-jak jeremiaszek,3. mieszał ołówkiem w wodzie, podobało mu się to zajęcie!