długi. po obu jego stronach szafki uczniów, na specjalny kod. nie podawaj nikomu swojego kodu, chyba że chcesz, żeby kradli ci te pyszne lizaki ze sklepiku.

tak więc opierała się łopatkami o swoją szafkę, chłodną i tak dalej, zresztą wszędzie było chłodno, bo to jesień tylko przy kaloryferach ciepło no ale nieważne, reasumując opierała się nadal, z torbą na ramieniu i telefonem w ręku. i w mundurku, cnie?

toulouse własnie wyszła z klasy od matematyki powiedzmy, wkurwiona na nauczyciela, który powiedział jej, że jest pusta, bo zamiast pisać to piłowała sobie paznokcie, ja tez tak często robię na lekcjach.
- CZEŚC DELILAH - powiedziała głośno to przyjaciółki, mimo wszystko się uśmiechając i podchodząc do niej, żeby potem nie było, że jej nie zauważa. swoją drogą sid mógłby odpisac na maila, na którego z soplem się naprodukowałyśmy. ... .... .. .. .

obrzydza mnie jak ktoś piłuje paznokcie przy mnie, sid nie sprawdza mejli i odpisze za dwa lata, a tulus niech sobie żyje w takiej niepewności jak ja przez artura no bo co to ma być, przesunęła się nieco bo aż mimowolnie podskoczyła i takie tam więc poleciała nieco na lewo-wiesz, tulus, to dziwne, że nie widujemy się całymi tygodniami, a jak coś chcesz-xd-to potrafisz mnie znaleźc w kilka minut. nawet mniej. cześć-ona się nie uśmiechała, BO BRETH UMARŁ.

breth wyjechał...........................................
- a skąd wiesz, że coś od ciebie chcę, delilah? - zapytała, opierając się też o szafkę, ale zaraz pochyliła się, by poprawić rajsoptky, które ciągle jej zjeżdżały -,- nienawidzę nosić rajstop, nie chodzę zimą w spódnicach. ja piłuję wszędzie paznokcie w sumie, jak tylko zauważę, że coś jest nieelo z nimi.

-nie wiem, a po co przyszłaś?-skrzyżowała dłonie na piersiach coby dodać efektywności i spojrzała na tuluzę z dołu, bo nie była jakoś szczególnie zadowolona że ją widzi, milion lat niewidzeniasię zrobiło jednak swoje, delilah zdziczała.

- ale jesteś milutka - stwierdziła, przygryzając może trochę nerwowo dolną wargę, zero błyszczyku i te sprawy. uwierała ją spódnica od mundurka, więc ogarnęła ją panika, ocebe del i że jest gruba. zaraz będę pisała mądrzej tylko zjem tego gofra.........

-mhm, dzięki, a teraz wybacz, ale nie chcę się spóźnić na biologię...-więc odwróciła się aczkolwiek nie tyłkiem do tulus tylko prawdopodobnie bokiem skoro otwierała właśnie swoją szafke po to tylko coby wyjąć z niej naręcze książek, które notabene nie były jej specjalnie potrzebne na biologię, która to opierała się ostatnio na krojeniu różnych zwierzątek, ale del chciała wyglądać na zajętą, zatrzasnęła szafkę i odwróciła się na pięcie, gotowa żeby iść-więc jak coś jeszcze, to szybko. hm?

- del, przemyśl sobie to co robisz, okej? - spojrzała na nią w sumie trochę wkurzona, jak tak dalej pójdzie delilah wcale nie będzie miała znajomych, by zaraz odejść w drugą stronę, z tego wszystkiego zapomniała co ma teraz za lekcję.

del nigdy nie miała znajomych, miała tylko przyjaciółki

</3

szlaajał się, nie wiedział jaką ma teraz lekcje, fajnie po dwóch miesiącach nie znać swojego planu lekcji. miał ochotę na papierosa i czekoladowe ciastko.

a susannah z książkami pod pachą przemierzała korytarz, w celu wrzucenia tego wszystkiego do szafki. była dziś ubrana w stylu sopla (bo na mundurek dopiero złożyła zamówienie), z racji takiej, a nie innej, że nie lubię robić secików na szybko, a tylko jej mi został w draftsach. ale w gruncie rzeczy, to jest tylko moja susannah, którą love, więc wszystkie książki upadły jej na ziemię.
- kurwa - skwitowała to głośno, odgarniając włosy za uszy i teraz schyliła się by je pozbierać, kładąc swoje kapelango z boku.

Odwócił się w stronę, z której do jego uszu dobiegło jakieś "bęc" xd spowodowane oczywiście latającymi książkami Susannah (witamy w Hogwarcie). Uśmiechnął się zupełnie szeroko, Elvis się często uśmiechał, nadrabiał za inne moje postaci, w każdym razie uśmiechnął się, bo poznał ją i zaraz do niej podszedł, by nachylić się obok niej i, och, odgarnąć jej włosy za ucho (jednym szypkim ruchem palca =d), a potem pomóc jej z tymi książkami. - Cześć.

podniosła na niego wzrok, to znaczy, kiedy już się upewniła, że książka od historii nie wpadła w wielką kałużę koka koli, by również się uśmiechnąć, jednokącikowo, do elvisa.
- elvis! - powiedziała, może zbyt entuzjastycznie, jak na susannah, więc lekko się zarumieniła, by przygryźć zaraz dolną wargę. dodała, już ciszej - cześć.
teraz złapała książkę od biologii, by wstać, bo resztę w rękach trzymał elvis właśnie, jak mniemam.

Yhy, i był gotów odprowadzić ją pod salę, czy do szafki, z tymi wszystkimi książkami, no patrz, jaki z niego miły chłopak. Nie przestawał się uśmiechać, teraz jednak przyglądając się swoim butom, by nie wyjśc na jakiegoś napaleńca, zawsze starał się na takiego nie wyglądać, wychodziło mu! - Chyba powinnaś uważać, wciąż coś gubisz, znaczy, coś ci się wysypuje.. Masz szczeście, że znów byłem w pobliżu! - A wcale jej nie śledził, serio.

- wiem, dziękuję. chyba się trochę zamyśliłam - właśnie i zanim się zorientowała, to wszystkie książki leżały już na ziemi. no cóż biedna, biedna susannah, ona wiecznie coś gubiła, albo coś jej spadało, ale na szczęście nikt nie nazwał jej jeszcze niezdarą, hehs. spojrzała na elvisa, bo no cóż, chyba się wybierała na francuski, skoro ona jest w wieku tulus, a tulus teraz ma francuski.

A Elvis był w tej drugiej klasie, więc miał teraz jakąś historię, czy cokolwiek. Podrapał się po nosie, niespodzianka, uśmiechając się. - Cóż, mam nadzieję, że książki się specjalnie nie poniszczyły.. - Okrzyczał się w duchu, nawet on nie mógł wymyślić nic mądrzejszego na tę okoliczność. - Hm, odprowadzić cię gdzieś, czy coś?

- możesz mnie odprowadzić do szafki - och, brawo susannah, jej szafka była jakieś pięćdziesiąt metrów przed nimi - chyba powinnam to poukładać - pokiwała głową, przyglądając się swoim butom dla odmiany, bo jakoś spojrzenie elvisa dziwnie ją onieśmielało. no i miała nadzieję, że ten dupek dżony raczy jej odpisać, bo sama już nie wiedziała, dlaczego zgodziła się na udawany wyjazd na dominikanę, skoro uwaga, ona nie kłamie rodziców!

- W porządku, mam nadzieję, że nie zgubisz już nic po drodze! - Zaśmiał się i język mu się nawet nie plątał, tak samo jak nie plątały się jego chude nóżki w jakichś rurkach, jemu też mi się nie chce zmieniać ubrania. Jego szafka była gdzieś na drugim końcu korytarza i zawsze musiał latać od sali do szafki sto tysięcy kilometrów ;_;

więc ruszyli do szafki, do której bogu dzięki za chwilę dotarli, bo jacyś koszykarze nieuprzejmie trącili susannah ramieniem, więc znów by coś upuściła. zapytała, czy elvis potrzyma jej ksiązki, bo musi znaleźć klucz, a właśnie ja też mam największy problem z szukaniem klucza do szafki w torebce.

- Pewnie, potrzymam - pokiwał głową, biorac od niej resztę książek, lubieżnie przyglądał się jej dekoltowi, ale gdy stwierdził, że to nieuprzejme, to odwrócił wzrok na pobliskie zaokno. - Mam nadzieję, że pogoda się nie zepsuje - Westchnął. Miał ambitny plan pójścia potem spacerkiem do kawiarni, tam, gdzie umówił się z Zooey, a do piątej wszystko mogło się zdarzyć.

- och, ja też, nie wiem jak to zrobię, ale muszę złapać hm kolegę zanim będę musiała przeprowadzić się do hotelu, na tydzień - przewróciła cięzko oczami, bo okej ritz i cała reszta są miłe, ale musiałaby też się ukrywać żeby mama jej nie poznała, kiedy przypadkiem spotkają się w mieście. w tym momencie miała ochotę zabić dżonego, za te jego pomysłu. chociaż nie, heloł, to ona to wymyśliła. no cóż. otworzyła szafkę i wystawiła ręce, by elvis mógł podać jej książki.

I podał, potem wcisnął jej swój numer telefonu i poszedł, burza itp.

capri siedziała znudzona na parapecie, przeglądając skrzynkę odbiorczą. skrzyżowała nogi w kostkach. podrapała się po skroni, opierając głowę o ścianę i uśmiechając się do znajomych, którą ją mijali. i przeżywała, że noaś nie napisał, mimo że obiecał. niby dzień się jeszcze nie skończył, ale wiecie jak to jest :c