...

dwie godziny matematyki z rana to coś,co wszyscy kochamy. a ironizowanie jeszcze bardziej.
cindy siedziała w ławce ładnie notując wszystko w zeszycie,a na tablicy był chaos i to była wielka sztuka cokolwiek odczytac.

Zrobił wbijando w połowie lekcji. No ale zrozummy go, przecież musiał się uczesać i ubraż i umyć i zjeść śniadanie i zapalić i w ogóle, więc jak miał przyjść na czas? W każdym razie usiadł gdzieś w kącie, czy tam przy ścianie i miał włosy w oczach.

nie mogła nie zauwazyc wejscia gabriela,ponieważ pani nauczycielka coś burczała pod nosem na temat spóźnień oraz że wezwie dyrektora,na co wszyscy zachichotali.
no ale cóż,zważywszy na to,że była nieśmiała oraz że musiała notowac wszystkie przykłady z tablicy odwróciła się do tyłu tylko raz,żeby zerknąc na niego i wróciła do przepisywania.

Rzucił w nią karteczką z zapytaniem, czy ona jest Cindy i udawał, że cos robi, znaczy wyjał zeszyt, co spotkało się z ogólną aprobatą.

ukradkiem napisała,a raczej wykaligrafowała,bo miała bardzo ładne pismo,równe i staranne,że owszem ma na imię cindy. cieszyła się,że pamiętał o ich wymianie smsów,aż zgubiła się na moment w tych równaniach czy tam cokolwiek robili. dopisała jeszcze 'miałam nadzieję,że się pojawisz',podpisała eks oł eks oł sindi.

Wpadłem pod pociag, możesz sobie tak to wytłumaczyć, tak czy inaczej, przepraszam. Z a p o m n i a ł e m : ( masz czas dzisiaj wieczorem? nagryzmolił, on natomiast mial pismo trochę niechlujne, bo źle trzymał dlugopis, tak jak ja, i to dlatego. Tak przynajmniej to sobie tłumaczył. Rzucił tym kawałkiem kartki z zeszytu od matematyki w plecy Cindy i podrapal się po policzku długopisem, niestety odkręconym, więc zrobił sobie czarną krechę na poliku.

w porządku,naprawdę! po dłuższym zastanowieniu doszłam do następującego wniosku: mam czas. ; ) odpisała znów,znowu ukradkiem,takie są minusy siedzenia w ławkach prawie najbardziej z przodu. w głowie sobie organizowała plan dnia,bo jesli ma wyjsc wieczorem to musi się pouczyc zaraz po szkole. uśmiechnęła się do swojego podręcznika do matmy.

Więc spotkajmy się pod szkołą, co? O szóstej? Jak coś, to znasz mój numer. ODP tak zwane, walnął kolanem o stoliczek i stwierdził, że zaraz musi się zwijać, by zdążyć do kina, bo miał bilet na seks w wielkim mieście bla blabla i poza tym musi ze mną jechać do reala po notesiki hsm.

odpisała tylko krótkie i tajemnicze 'ok!' bo pani matematyczka zaczęła się coraz bardziej krzywic i zabijac ja wzrokiem,wiec starała sie przestac myslec o g. a zacząc o m., czyli o matematyce.
kup mi notesik z trojem.

w porządku!
Zerwał się więc z krzesełka, zasalutował nauczycielce i uciekł, machając jeszcze po drodze do C.

schowała głowę w zeszycie,bo musiała ukryc rumieńce.

a jak się lekcja skonczyla to wyszła z klasy.

siedziała w ławce, może koło dilajli? może. i rysowała serduszka na marginesie w zeszycie, bo huh, nudziło jej się? nigdy nie przepadała za fizyką. matematyką może trochę bardziej, ale nie chciało jej się uważać. grunt, że w ogóle przyszła do szkoły.

aha, nie koło del, nie miała jej nawet w zasięgu wzroku!

wpadła do klasy całkiem zdyszana i z zupełnie skruszoną miną, zajmując miejsce obok tuluzy. starała się złapać oddech, jednocześnie przeczesując palcami włosy, żeby wygrzebać z nich liście.
-przepraszam za spóźnienie!

- cześć, a - powiedziała, przyciszonym głosem, coby nauczyciel matematyki nie zgromił ją tym przeraźliwym spojrzeniem.

-cholera, nie pamiętam kiedy ostatni raz byłam w szkole - odszepnęła, smyrając się palcem wskazującym po podbródku. zmarszczyła brwi - od września w ogóle mnie nie było! - oparła się wygodniej o krzesło i zaczęła wyrzucać z torby benetona powiedzmy zeszyty i książki, żeby zwieńczyć wszystko piórnikiem z heloł kiti. RÓŻOWYM - jestem w dołku, tully.

właściwie to wcześniej też nie zważała na słowa nauczyciela, dlaczego więc miałaby robić to teraz? była tylko tuluzą.
- ja od poniedziałku nie chodziłam, to mam przerąbane u brata, nienawidzę starszych braci. wszystkich - pokręciła oczami, łapiąc piórnik aurelie. obejrzała go uważnie - no mów, co się stało, nie przejmujmy się tym staruchem.
skinęła na nauczyciela, który właśnie podniecał się jakimś prawem wyporności, czy coś w tym rodzaju. nie wiem mam ledwo dwa z fizyki.

uśmiechnęła się porozumiewawczo do tuluzy, zakładając nogę na nogę, ale tylko na ułamek sekundy, bo przypomniała sobie że od tego można mieć żylaki, xd, więc szybciutko postawiła obie nóżki na podłodze. koniec.
-pozdrów brata - mruknęła, rozpaczliwie starając się w jakiś sposób zmienić temat, bo teraz doszła do wniosku, że wcale nie chce rozmawiać o willu. albo chce, ale nie wie w jaki sposób. no wiesz.

- o ile w ogóle raczy się pojawić w domu, to pozdrowię - zamachała do niej wesoło brwiami, bo hej po wczorajszym dniu miała jak najbardziej dobry humor, ale liczyła na to, że sid się odezwie. chociaż to ona powinna zapytać go o tę imprezę, jak dobrze radziła del. rady cioci del, to dobre rady. na ich szczęście zadzwonił dzwonek - chodź, na boisko, czy gdziekolwiek aurelie.
i zacznę.