nie wiem co o niej napisać

hmm ottille siedziała na francuskim nudząc się niemiłosiernie, bo tego głupiego hamleta znała już na pamięć... drapała się ołówkiem po głowie i oglądałą się na wszystkie możliwe strony. gdy zadzwonił dzwonek wybiegła z klasy praktycznie pierwsza, ukazując całemu światu swoje niezadowolenie związane z całą tą szkołą, ale trudno!

ła, siedziała i udawała, że uważa, jednocześnie przyglądając się swoim paznokciom, potrzebującym niezwłocznej interwencji kosmetyczki.

przyszła na lekcje spóźniona, bo wczoraj, przez sida obudziła się i nie mogła zasnąć, bo naoglądała się za dużo blerłicz. usiadła koło brooklyn, bo ona akurat siedziała z brzegu, że tak zauważę.
- brooklyn, cześć - uśmiechnęła się przesympatycznie, chociaż miała niefajny nastrój. aha i zapudrowała siniaka!!!!!!!!!!!!!!!!!!

musiała się wyrwać ze swojego rodzaju letargu, przetarła oczy, była trochę niewyspana i bolała ją głowę, nawet ta głupia kawa i dwa ibupromy nie pomogły. uśmiechnęła się do tuluzy, bo ją poznała, nawet bez kompletnej trzeźwości umysłu.
- cześć, toulouse. widziałaś mojego brata? :d - bo sid chyba w końcu nie dotarł do domu..........

- widziałam go wczoraj. wieczorem. ale mówił, że idzie do domu, hm? - okej, to było bardzo zastanawiajace i jeszcze bardziej zepsuł się jej humor, co sid robił w nocy, jak go nie było w domu, ani u mnie. spoglądała trochę tępo na brooklyn, była raczej zmęczona i miała nadzieję, że sio jej loversa nie zobaczy siniaka. w każdym razie była miła bo hej chyba jednak lubiła brooklyn.

te jednak jest zbędne, doprawdy, xd.
- hm, pewnie wrócił jak się już położyłam, poszłam do łóżka raczej wcześnie - zmrużyła oczy, nie chciała denerwować tuluzy, poza tym sid często chodził na palcach, by jej nie obudzić, więc pewnie i tym razem tak było. - nie było cię w mieście, prawda? to znaczy, tak mi się wydawało, sid coś tam marudził. - przez sen. lubiła słuchać jego bełkotu.

- tak, byłam w cannes - odpowiedziała, drapiąc się po kolanie. czytała esemesa od butterfly, ale podniosła wzrok na brooklyn, kiedy do niej mówiła - mam nadzieję, że był jednak w domu, jezu.

ona cichaczem odpisała dla noasia ze swoim telefonem z piórniku. uśmiechnęła się do t, odgarniając włosy za ucho. jednym szypkim ruchem palca... - na pewno, sid się ostatnio poprawił, nie szlaja się całymi nocami po mieście... - tylko czasami.

- no mam nadzieję - powiedziała, najspokojniej jak tylko jej się dało, przyglądając swoim rurkom - a co u ciebie, b? ten co był u ciebie ostatnio, to coś poważnego? - no wtedy, na pewno pamięała.

musiała się dłuższą chwilę zastanowić, który to był u niej ostatnio, zmarszczyła czoło, by zaraz się uśmiechnąć, trochę kręcąc głową, po czym musiała znów odgarnąć włosy za uszy. - nie wiem, chyba nie, to nigdy nie jest nic poważnego. - potrójne zaprzeczenie, elo.

a myślała, że sid jednak przesadza, że brooklyn jest normalna, a tu jednak miał rację, biedny sid.
- aaaaha - przytaknęła więc, bo co miała powiedzieć, ona nie jest jej matką żeby prawić kazania, poza tym miała dość kazań z poprzedniego dnia, także nie miała na więcej siły.

- mam nadzieję, że nie czujesz do mnie jakiegoś obrzydzenia, czy coś. to nie jest tak, jakby się wydawało, nigdy tak nie jest - mruknęła notując coś z tablicy do swojego różowego notesu wielkości acztery. oczywiście przyciszonym głosem, nie chciała podpaść nauczycielowi.

- hej, brooke to twoje życie, robisz z nim co chcesz, jak dla mnie to oni wszyscy przesadzając z tym kurwieniem się i tak dalej - przewróciła ciężko oczami, bo przypomniała sobie teraz o swoim siniaku, z tego wszystkiego.

- taaaak. kto cię pobił, t? - spytała, przyglądając jej się przez dłuższą chwilę. nie wszystko da się całkiem zapudrować. :d

- co? oh, to nic takiego - usmiechnęła się wymijająco, przecież pół paryża nie musi wiedzieć, że dostała w ryj od ojca, conie. nie to żeby brooklyn była połową paryża, ale sori nie była ani del, ani bf ani sidem, więc nie musiała wszystkiego wiedzieć - jaka nudna lekcja.

- ahm, pewnie - pokiwała głową, w pełni ją rozumiejąc, przecież nieraz dostała od sida! xd. zerknęła na zegarek w komórce. - dobrze, że zaraz koniec, jezu, chyba umieram, muszę coś zjeść. - złapała sie za brzuch.

- ja też powinnam, ale nie sądzę, żebym coś przełknęła - to z nerwów! spojrzała równikeż na zegarek w komórce - onie, jeszcze pięć lekcji. rozumiesz to? PIĘĆ! na pewno tyle nie wysiedzę, onie - pokręciła automatycznie głową, może trochę za głośno, bo nauczyciel spojrzał na nią jakoś tak niezbyt mile, więc musiała udawać, że pisze.

i zadzwonił dzwonek i poszły coś tam, :*.

dobrze, wiec przyszły, ale dzwonka jeszcze nie było, del usiadła od okna-boli mnie łeb, serio, powiedz mu, często uprawiacie seks? poza tą tygodniową przerwą! wiesz, test na potencję i tak dalej, co ja gadam, uumm, chcę lata-jebnęła głową o ławkę, ale wcześniej położyła tam ręce-czego breth wyjechał.

- a wyjechał? - uniosła obie brwi do góry, opierając tyłek o parapet. otworzyła nawet okno, odstawiając kwiatek w doniczce na pobliską ławkę - dziś i tak jest stosunkowo ciepło. nie, raczej często. to znaczy wiesz, bez żadnych harmonogramów, samo jakoś wychodzi. teraz mi wpiera, że się rzucam, pozdro.

-wyjechał, nie rozumiem, naprawdę-biedna del, widzisz co zrobiłaś, oparła podbródek na dłoni i patrzyłą na tulus niezbyt bystro-no, ładna pogoda, rzucasz się?

- przecież się nie rzucam - powiedziała, wzdychając. miała już gorszy humor - ja tez nie rozumiem, niech mi w ogóle ktoś wyjaśni co się z tymi ludźmi w paryżu dzieje.........tylko my jesteśmy normalne.

-nie powiedziałabym, to znaczy o sobie-pokręciła oczami, gdy wszedł nauczyciel i wyciągnęła z torby jakiś zeszyt-zaraz umrę.

wróciła na miejsce, to znaczy, że usiadła koło delilah.
- ja też. naprawdę mam dość, tego wszystkiego, a poranek był taki fajny - oparła głowę o ramię przyjaciółki, kiedy wyjęła już zeszyt - dlaczego sid jest dla mnie taki niemiły?

-nie wieem-przeciągnęła się i zasnęła, bo do mnie jado dziewczyny!!!!!!!!!!!!!!1

poszła chyba zaraz do domu jak skonczyła się lekcja.