tylko cztery rzędy plastikowych, zielonych krzesełek, na niektórych powydrapywane imiona i przyklejane gumy do żucia.

znalazła dwa puste krzesełka, bez gum i podpisów. wyjęła za to markera z piórnika, ukradła go niedawno del i zaczęła pisać swoje inicjały na krzesełku obok.
- okej, a - powiedziała, kiedy udało jej się dokończyć swoje dzieło z milionem serduszek - mów, o willu. naślę na niego sida, jak trzeba.
bo sid siedział w więzieniu, hehe.

-nikogo na niego nie nasyłaj - jęknęła, xd, na wspomnienie ostatnich kilku dni spędzonych w szpitalu, które składały się na obserwowanie poobijanej i ledwo żywej sylwetki willa właśnie - to znaczy, oh, no nieważne - mruknęła, bawiąc się skrajem swojej tuniki.

- jezu, aurelieeee - jęknęła, bo teraz będzie musiała ją namawiać żeby cokolwiek powiedziała. a miała raczej dobry humor, więc nie chciała się zdenerwować. nie brała dziś rano tabletek! - chciałaś pogadać, tak czy nie?

-sama nie wiem - przyznała całkiem szczerze, ostatnio stała się cholernie prawdomówna jak zdążyłam zauważyć. oparła więc głowę na ramieniu przyjaciółki, bo powiedzmy że takowymi właśnie były. poznały się na obozie windserfingowym, czy coś równie pasjonującego i tak już zostało. ale leje!!!!! koniec zwierzenia na temat pogody w gdańsku. okej, więc aurelie bawiła się jasnymi włosami tuluzy i zbierała się w sobie, żeby coś powiedzieć. pytanie tylko co? skończyło się to więc na bezgłośnym otwieraniu i zamykaniu ust, zakończonym przeciągłym tully, chyba się zakochaaałam.

- uuu - stwierdziła, ochrypłym głosem. nie wiem dlaczego miała ochrypły, to przez te paryskie deszcze - to dobrze, tak? no ja też bym chciała się kiedyś zakochać. aaaale jest dobrze tak jak jest.
no jasne, że było dobrze. przynajmniej wczoraj, nie wiadomo co odbije sidowi dziś, conie.

o majlsie już zapomniała xdxd!
-nie wiem, czy tak dobrze, tull - przyznała w końcu, podnosząc głowę i patrząc przyjaciółce w oczęta. skrzyżowała nogi i poskładana w ten magiczny sposób siedziała na plastikowym krzesełku, zdając się być jeszcze mniejsza niż domyślnie. no wiesz - było fajnie a teraz..teraz ot tak zniknął. ichuj!

/z serii zwierzenia tiju: moja lejdi zajebiście mówi ichuj jak coś relacjonuje i jest niezadowolona, czy coś <333

przeciez pisała do niego.
- ale co, wcale się nie odzywa? czy co? - zapytała, bo w sumie to nie znała tego całego willa i hej chyba nie chciała poznawać, było jej wszystko jedno co robi, ale miał nie krzywdzić ałrelki :c

-przeprosił mnie - mruknęła cicho, a kołowrotki w jej głowie pracowały na najwyższych obrotach - a skoro przeprosił, miał za co przepraszać. a jedynym 'czymś' do przepraszania jest no wiesz.. - urwała, dając tuluzie chwilę na przyswojenie wiadomości. tak jest aurelie należała do ludzi, którzy dopisują sobie całą historię do jednego zdarzenia, w momencie gdy chodzi o kogoś na kim jej zależy - myślisz, że się z kimś przespał? to znaczy.. nie wiem.. nie jesteśmy razem, ale mówił że .. i i i.. sama już nie wiem, tully.

- hm, ja myślę, że to tylko samiec. więc mógł się z kimś przespać. ale z drugiej strony coś mówił tak? jakieś deklaracje, te sprawy? jezu aurelie nie pomogę ci, dopóki wszystkiego mi nie powiesz - powiedziała, ciężkim głosem, naprawdę nie była wróżką i nie mogła jej doradzić z niczego.

u c i e k ł a </3

przyszła, wcześniej machając recepcjonistce, czy komuś tam, swoim zwolnieniem lekarskim, które rano wyłudziła od ojca. poprawiła okulary, coby wyglądać bardziej intelektualnie. zupełnie, jakby częściej bywała w szkole niż na imprezach. nie, żeby bywała. oblizała usta kilkanaście razy, tym samym doszczętnie z nich zlizując wiśniowy błyszczyk, zanim odnalazła na trybunach tuluzę.
-tuuuuuuluzo!-krzyknęła, machając jej parę razy i puściła się pędem w górę, ku niej.

toulouse odwróciła wzrok od swojego zeszytu z notatkami, bo była w trakcie wyrywania kartek, na których 8538357 razy napisała 'sidney'. lepiej żeby tego nie widział, pewnie i tak uznał ją za idiotkę. okej, wczoraj na to nie wskazywało, noale. zamachała do perli, alez ona się zmieniła!
- perla, jezu czeeeeeeeeść - powiedziała, wrzucając zeszyt, razem z kartkami do torby vuittona. wstała, by przywitać koleżankę. cmok, cmok, cmok.

to takie paryskie, oulala.
-chryste!-zachichotała, siadając wygodnie na trybunach i rzucając pod nogi torbę, wypełnioną zeszytami chyba tylko dla zmyłki-ależ ty jesteś piękna, tuluz. w ogóle dobrze cię widzieć, ta pogoda mnie wykończy, pół września przesiedziałam w domu!

- przytyłam, a ty mówisz, że jestem piękna - zachichotała, przeczesując włosy palcami. usiadła po turecku, twarzą w stronę perli - co u ciebie słyyyychać, p?
była ciekawa nowinek z życia koleżanek, bo ostatnio była na bieżąco tylko z del. i trochę z bf.

-kiepsko-pokiwała mądrze głową-od czasów nicolasa, no wiesz, mojego-teatralnie ściszyła głos-pierwszego faceta, no cóż, wielu ich nie przybyło. w zasadzie żaden! czyli jestem trochę w kropce, prysznic już mi nie wystarcza, rozumiesz, t. takie życie, khhh.-wzruszyła ramionami, wyjmując zza pazuchy swojej skórzanej kurtki męską piersiówkę wypełnioną tequilą-wiem, jesteśmy w szkole. ale nie łykniesz sobie,hm?
za zdrowie pięknych pań czy coś xd.

- okej, już gorzej przerąbane miec nie mogę, daaaj - uśmiechnęła sie do niej również schylając, pewnie w całej szkole były kamery, toco - jest na to tylko jedna rada, trzeba znaleźć ci faceta, perla. mam nadzieję, że idziesz dziś na tę imprezę, hę?

-no taak, chociaz nie bardzo wiem po co. skończył mi się ten ładny lakier do paznokci, nie mam sukienki, a moje włosy, no, sama widzisz. wiesz, ogólnie jestem znacznie bardziej,hm, intelektualna. tylko dziś, ta pogoda i to wszystko, sprawiają, że czuję się brzydka. zresztą, co ja ci będe opowiadać-ponownie wzruszyła ramionami, to chyba jej nowy ulubiony gest-jest tragicznie, tuluz. ale mów, co u ciebie. po tym wczorajszym dramatycznym smsie nie mogłam się doczekać, aż mi opowiesz. co breth-odkręciła zakrętkę piersiówki-ci znowu zrobił?

- kazał mi się wynieść na noc z domu. okeeeeeeej, poszłam do ritz, potem odezwał się sid, byliśmy tam do południa, było fajnie, a potem poszliśmy do mnie właśnie. i co? i breth z tym swoim czupiradłem tam był nadal i jeszcze zapytał co ja tutaj robię. ostatnio nie mamy najlepszych stosunków - powiedziała, ze smutkiem może trochę.

-po pierwsze. kim jest sid? po drugie, kim jest czupiradło? i po trzecie-zachichotała, przy okazji trzęsąc piersiówką i o mało nie wylewając jej zawartości-co to znaczy, że było fajnie? jego ostatni sms, znaczy bretha, dość mnie zaskoczył. zupełnie, jakby miał złamane serce!
nie, zeby akurat perla była od tego specjalistką.

- haha, czytałas potins? przespał się z anne, to jest własnie z czupiradłem, a ona się rozpłakała. ale chyba wczoraj było już lepiej. sid, to hm sid - bo co miała o nim powiedziec? nic? - no a fajnie, to fajnieee ee e e u.

roześmiała się.
-mam spore zaległości w potinsach!-pokiwała głową-ale skoro mówisz, że jest aż tak ostro, to,no cóż, muszę nadrobić zaległości. uuuh, tuluzo, idziesz ze mną wieczorem na imprezę, czy umawiasz się z sidem, a ja zostaję na lodzie? ;c

- nie wiem, czekam aż sid mi odpisze, perlo. ale jak odpisze, że nie to idę z tobą, oczywiście. mam teraz aaaaangielski, kurde. a ty? - zapytała, no bo sori i tak już miała przerąbane u ojca, po co miała jeszcze bardziej.

poszła na angielski!!!!!!!!!!!!!

-nie wiem-przejrzała kalendarz, wyjątkowo pośpiesznie-chyba francuski, ale nie jestem pewna. to co, rozstajemy się i widzimy wieczoreeem?-uniosła obie brwi, wydobywając z torby truskawkową gumę do żucia. tak na wszelki wypadek, żeby nie było od niej czuć tequili!

przyszedł na trybuny, które dość dziwnie wyglądały, kiedy były takie opustoszałe, a każdy jego oddech odbijał się fajnym echem po ścianach sali gimnastycznej. oczywiście, on tego nawet nie słyszał, jako że zajęty był słuchaniem mozarta!