olimpijski

wyszedł z basenu, miał jeszcze mokre włosy i papierosa w ustach.

poszedł -,-

Przyszła, bo się jej przypomniało, że trzymanie dobrej formy, i kondycji jest w modzie. Pluskała się, ot tak.

Czuła się trochę niepewnie, ale dzielnie trzymała się przyodziana w swoje cudowne bikini.
Tylko jedna osoba myślała o jakiejkolwiek aktywności w taką pogodę.
Cóż, chyba czas na zawiązanie jakichś znajomości. Problem w tym, że zupełnie nie wiedziała jak.
Wskoczyła do basenuu.
Zmarszczyła brwi, bo dziewczyna nie wyglądała jej na rodowitą Francuzkę.
Chciała ją o to zapytac, ale bała się konfrontacji w zobcym człowiekiem. coś jej się w tym mieście poprzestawiało...

Rano zarobiła, więc było ją stać na basen. Weszła więc do basenu w swoim czarnym bikini i zastanawiała się właśnie czy jest sens moczyć głowę

Yuki usłyszała plusk i odwróciła się delikatnie.
Do wody weszła dziewczyna w absolutnie zjawiskowym bikini.
"Pewnie Chanel" pomyślała Yu i zechciała się upewnic.
- Hej, skąd masz ten rewelacyjny strój? - powiedziała głośno do dziewczyny. Stwierdziła, że mimo woli wyszło jej to ironicznie, więc uśmiechnęła się lekko.

Usmiechnęła się - A, kupiłam na wyprzedaży w Chanel. Nic specjalnego. Twój jest ładny. A wogóle to jestem Eliza "Kupiłam jak miałam kasę" - pomyślała jeszcze ale nie powiedziała

- Zazdroszczę ci tej skromności, ja nigdy taka nie byłam...- westchnęła.- No i dzięki za komplement.
Podrapała się po głowie.
- A ja Yuki, miło mi cię poznac. Właściwie to jesteś pierwszą osobą, którą tu poznałam. Mieszkasz tu, czy przyjechałaś?- zapytała zaciekawiona. W końcu, jeśli dziewczyna tu mieszkała, jej życie ma wyglądac podobnie. Dziwnie się z tym czuła. I trochę się stresowała. Ciekawe, czy to było widoczne na jej twarzy...

- Mieszkam tutaj w Paryżu, na Montmartrze. Mi też miło Cię poznać - oparła sie o ścianę basenu i ucieszyła się, że nie musi moczyć głowy, tylko konwersować

Weszła i stanęła nad basenem rozważając rozpaczliwie absurdalną wątpliwość, a konkretnie zastanawiała się na tym jak bardzo chce zamaczać się w chlorowanej wodzie + na pewno zimnej. Stanęła więc na chwilę, spoglądając na rozmawiające dziewczyny, po czym jej myśli nadal zaprzątnęła woda, postanowiła odwlec nie co decyzję o pływaniu. Zbliżyła się więc nie co do dziewczyn, ale pochłonęło ją wiązanie włosów. Posłała im jedynie nikły uśmiech.

Dziewczyna była miła, i to zachęciło do rozmowy. Szkoda tylko, że tak się denerwowała dzisiejszym dniem, inaczej może zdobyłaby się na jakieś ciekawsze komentarze.
- Sądząc po Twojej minie [nawiązuję do wcześniejszej myśli na temat kasy za kostium] życie tutaj nie jest takie piękne jak mi się wydaje, co?- westchnęła ciężko, teraz już naprawdę żałując, że zgodziła się na tą pieprzoną propozycję agencji.
Ocknęła się. Dziewczyna wyglądała młodziutko. Ciekawe, ile miała lat i co robiła...

++
Zauważyła, że podeszła do nich jakaś laska.
Ledwo się do nich uśmiechnęła, ale może dlatego, że była zajęta związywaniem włosów.
Ciekawie się zaczyna jej pierwszy dzień w Paryżu.

- E, nie jest tak źle. Tylko ja żyję po wariacku i czasem nie mam pieniędzy. Ale jestem zadowolona. A ile masz lat i skąd wzięłaś się w Paryżu - zauważyła, że przyszła zooey i uśmiechnęła się zachęcająco

Gdy zakończyła misterne wiązanie włosów, postanowiła subtelnie dołączyć się do rozmowy, właściwie stanie przed basenem wyglądało idiotycznie, podeszła więc od dziewczyn posyłając im subtelny uśmiech.
- Chyba nikt nie przyszedł tutaj w celu pływania -stwierdziła - a właściwie jestem Zooey - przywitała się wprost dołączając do rozmowy.

- Jak miło! Coraz nas więcej! Ja jestem Eliza

- Mam 19. Dostałam propozycję pracy jako modelka od jednej z agencji, któa ma sprawowac teraz nade mną pieczę.- zaśmiała się.- Mam nadzieję, że też będę zadowolona, jak ty.
Usłyszała, że dziewczyna, do tej pory wiążąca włosy, przedstawiła się. Odwzajemniła uśmiech.
Ał, chyba będą ją bolec mięśnie, ale warto.
- Yuki. Chyba na pewno nie. Widac z daleka, że wystrzegamy się tej wody.- powiedziała przyjaznym tonem.

Uśmiechnęła się 'bocznie'.
- Ja mam 18- odpowiedziała w banalny sposób po czym kontynuowała.
- Właściwie znalazłam się tutaj w trochę podobny sposób jak ty, uzyskałam możliwość publikacji swoich wierszy - stwierdziła. "Właśnie sprowadziły ją tu pieniądze i możliwość rozwinięcia kariery i gdzieś na początku listy całkowita niezależność - o tak, to też było powodem" - pomyślała.

- A skąd jesteś? - zainteresowała się. Ciekawiło ją, czy zdołało jej się udac. Chyba po raz pierwszy nie była źle nastawiona do obcych ludzi. - Ja się ledwo wyrwałam spod opieki rodziców, a ty dopiero co skończyłaś osiemnaście, więc wnioskuję, że skądś bliżej?
Zerknęła na drugą dziewczynę.

- Kanada, a właściwie bliżej celu Toronto, tak to zielone miasto, które bierze udział w wielu telewizyjnych audycjach dotyczących przestępczość - stwierdziła z pewnym rozbawieniem.
- Jednak moja matka przebywa, a właściwie rozwija swoją i tak już okazałej wielkości karierę w południowej części Francji, a konkretnie w Marsylii, wielkim Porcie, ale mam cichą nadzieje, że nie będzie mnie systematycznie odwiedzać- stwierdziła z ironią.

- Wow, to z daleka przyjechałaś. No, nieźle. Ja za gównianą pracą, a ty za sztuką.- powiedziała, w myślach karcąc samą siebie, że podjęła się takiego pustego zajęcia, jakim był modeling. Potem dodała: - Toronto... Byłam tam kiedyś. Nie żal ci było wyjeżdżac? Zwłaszcza, że matkę miałaś tak daleko? - kąciki ust jej zadrgały na wspomnienie o tym, co musiałaby przeżywac ze swoją matką, gdyby była TAK blisko. Nie chciała, żeby Zooey pomyślała, że się z niej śmieje, więc uśmiechnęła się przepraszająco. ojej, ale długie.

- No, to ja jestem najmłodsza - roześmiała się - Bo mam dopiero 17 lat! Najpierw mieszkałam z rodzicami, dopóki nie skończyłam 16 lat a potem wyprowadziłam się

- E, tam. - żachnęła się. - taka różnica wieku to żadna różnica. Ale z drugiej strony, jeśli chodzi o wiek, to coś w tym jest, że tyle ludzi ucieka od rodziny. To chyba źle, prawda? - zapytała i pomyślała chwilę o Japonii. O tym, że tęskni.
Miała nieobecny wyraz twarzy.

Spojrzała nie co pytająco
- Rzecz w tym, ze teraz jest blisko mnie.
"a raczej za blisko"- pomyślała.
- Wcześniej dzieliły na długie kilometry[te kilometry dzielą nas, lato minęło jesieni czas xd] jednak wątpię czy teraz ma ochotę na spotkanie z córką, skoro właściwie dopiero teraz otacza się ludźmi z, którymi wiąże ją jakaś przeszłość-zabrzmiało to dość irracjonalnie, ale tak z matką nie wiązała ją żadna przeszłość, ani w jej pragnieniach także przyszłość.
- rok czy dwa to puste długie dni, które nie świadczą o wcale o ludziach.- powiedziała sympatycznie.

- No, właśnie. Dlatego ja nie ruszałąbym się z Kanady, jakby moja przekochana rodzicielka była w takiej małej odległości. To by było zbyt dla niej niebezpieczne...- powiedziała pół żartem, pół serio. - Wiąże przeszłośc.... Ale ty chyba też zbytnio nie wiążesz z nią przeszłości, co?
- Zgadzam się. Wiek to jest, moim zdaniem, tylko głupia umowa. Powinna się liczyc dojrzałośc, nie dwie (czasem trzy) cyferki.

- Ja nie uciekłam - powiedziała stanowczo - Po prostu u nas w rodzinie kiedy ktoś konczy 16 lat to może mieszkać z rodzicami albo na własną rękę. A ja kocham wolność!

- Naprawdę? Nie wiedziałam. No, cóż. Ja po części uciekłam, a po części nie. Chyba do wyjazdu mnie przekonało właśnie to moje kochanie wolności, podobnie jak u ciebie. No, ale ty nie wyjechałaś z kraju szukając jej. To w sumie lepiej... Ehh... - posmutniała.

- Odnajdziesz się, nie ma się czego bać. Niektórzy wyjeżdżają z kraju, inni z domu... Ale ja jestem szczęśliwa

- Ja właściwie miałam nie co inną perspektywę, moi rodzice w zawrotnym punkcie swojego życia wybrali taką "właściwie dlaczego nie inną?" drogę , mój ojciec przebywa w Australii, gdzie fotografuje naturę jest kanadyjskim publicystą, a w Toronto nadal nękała by mnie zaborcza wdowa w postaci siwowłosej ciotki o małych krecich oczkach, które zlustrują wszystko -skwitowała to żartem, który ściśle wiązał się z prawdą i rzeczywistością.
-Ojciec obiecał mnie odwiedzać, a matka zrobi jak ze chcę - uśmiechnęła się wspominając swój ulubiony park w Toronto, tak trochę za nim tęskniła, ale wolała nie przywoływać na myśl obrazów, a dokładniej precyzyjnych wspomnień.

- Uch, zebrało się na ponure rozważania - wzdrygnęła się, ale ona przecież miała rodziców na wyciągnięcie ręki

- Dokładnie porozmawiajmy o czymś weselszym, moją głowę obecnie zaprząta skomplikowany plan rozpakowywania rzeczy ,uf stert kartek i tysiące porcelanowych kubków - wyznała z zakłopotaną miną - dramat - westchnęła przeciągle - a do tego spacer z psem, help

postanowiła że pójdzie na basen. wsadziła tyłek w strój i weszła do wody. popływała chwilę i zobaczyła kilka dziewczyn-hej, jestem georgina- przedstawiła się

/swoja drogą, kto by zrobił coś takiego w normalnym świecie?

-Miło nam, a przynajmniej mi Cię poznać. Co za towarzyski dzień! Ja zwę się Eliza - uśmiechnęła się na powitanie

Była pełna wątpliwosci.
- Nie wiem... jestem mało zaradna... - powiedziała, właściwie na wpół do siebie.
Skierowała wzrok na Zooey, wcale nie ingorując El.
- Ten kawałek o zaborczej wdowie trochę podchodzi mi pod jakiś pokręcony horror... Brrr... Chyba rozumiem, co miałaś na myśli. Dobra, bo ja się tu zachowuję jakbym pozjadała wszystkie rozumy, czyż nie? A tak naprawdę to, eh, szkoda gadac...- urwała i podjęła na nowo: - Zazdroszczę. Moi rodzice powiedzieli, że skoro zamierzam wyjeżdżac, to wyjeżdżam, bez asekuracji i odwiedzin rodziców. A nie tęsknisz? To znaczy, na pewno wolisz o tym nie myślec... I jeśli ci się udaje, to cię głęboko podziwiam.

-ciebie tez miło poznać-uśmeichneła sie i podała jej rękę- wszystkie przyszłyscie popływać?

- Zooey - przedstawiła się spoglądając przyjaźnie na g - właściwie tak, wszystkie miałyśmy zamiar pływać, chociaż ja w duchu chyba raczej nie.
- Oczywiście, że tęsknię, ale na swój pokręcony sposób - odpowiedział Y.

- Dobra, bo ja się już zaczęłam w jakimś samobójstwie pogrązac. Okej, przesadzam. Mogę ci pomóc z psem, jak wypełnisz za mnie urzędowe papiery... - zaśmiała się i westchnęła. Nie wiedziała, czy traktowac to wszystko powaznie.
Zauważyła kolejną dziewczynę. to się namnożyło XD.
- Hej, Yuki.

pomachała im przyjaźnie chociaż były tylko kilkanaście cm dalej

- Popływac, czy nie... kto to wie? Ja nie miałam gdzie iśc i basen mi się jakoś tak pierwszy nasunął na myśl. Emm, to zabrzmiało, jakbym nie miała domu, prawda? - wystawiłą lekko język, uśmiechając się.

- Uwierz mi wolisz papierkową robotę niż spacer z psem o masie 25 kilogramach, długich kudłach i ADHD - westchnęła zrezygnowana, chociaż naprawdę piesek tylko w stosunku do niej był spokojny i tak twierdziła, że jest nadpobudliwy, szczególnie na spacerach.

- A ja się nudziłam i przyszłam - powiedziała szczerze

-rozumiem-uśmiechneła się- ja mam w domu remont i jest beznadziejnie a mamy taką piękną pogode na pływanie- powiedziała dość ironicznie. ponoć teraz niby jest burza itd.

- O, muszę już leciec. Miło było pogadac - uśmiechnęła się na pożegnanie i zaczęła wychodzic z basenu

- Ijeee, tam. Najwyżej miałabym spotkanie na najwyższym szczeblu z trawnikiem. Ale jak myślę o wypełnianiu tych idotycznych druczków "zawód matki", "zawód ojca", "zawód kochanka", "zawód robaczka świętojańskiego"... Uhhhhgrr...- na samą myśl było jej niedobrze, a pies? Kojarzył jej się dobrze. Miała kiedyś psa. Kiedyś...

- Papa! Wpadniesz jeszcze kiedyś, albo coś? Fajnie się z Tobą gadało, no i dobrze miec jakiś znajomych... *bierze na litośc xd* Ja tu chyba będę często przychodzic...

-pa, do zobaczenia-pomachaął an pożegnanie

- Ta. Albo popływac tu, i w miarę to kontrolowac, W MIARĘ, albo na dworze byc w plamki. - mruknęła. Ciekawe, ten basen to dosyc uczęszczane miejsce, a do tego całkiem przyjemne... Może w tym P. nie bd tak źle, mooożee...?

-a skad jesteście- zapytała zaciekwawiona ^^

- Na razie - powiedziała entuzjastycznie, może będzie jeszcze ten kolejny raz...?
- Kanadach, urodzajne ziemie i zabytkowe zakątki itp. - z kwitowała z serdecznym uśmiechem.
- Wypełnianie druczków może być śmieszne, nie wielka pomyłka może spowodować ciekawą falę gorąca na twarzy urzędnika, a jego usta przepełnione będą niewypowiedzianymi słowami, wnioskuje że niecenzuralnymi.
- Wchodzimy do jakiegoś basenu? - zapytała w trakcie toku myśli dotyczącego wyboru basenu.

- Ja z Kioto. - częściowo zachichotała a'la różowojebna, psująca zęby landrynka. - A ty? Nie masz francuskiego akcentu. *mmm... XD chyba muszę zmienic jej zawód na wróżkę -,-*

-z nowego jorku- usiadła na brzegu basenu i zaczeła moczyc stopy xD- kyot? to w japoni- zapytała