cały czas tu była, albo nie. załóżmy, ze poleciała do alabamy się rozwodzić, ale już wróciła. w każdym razie teraz siedziała na leżaku, wcale nie żadnym wieszaku i machała stopą, nie wiem co innego mogła robić, bo nie chce mi się was czytać co tam pisaliście. elo yo.

- Oł, więc tym bardziej powinnam cię znać. - i tym bardziej zrobiło jej się tak jakoś hmm, dziwnie, bo to chyba adekwatne słowo do większości odczuć, prawdę mówiąc. Pomyślała też, że chyba nigdy nie uda jej się napić, z jego tempem nalewania... wzięła więc od niego wolną butelkę Filadelfi, otwartą już i sama sobie nalała. - Masz dzieci?

zanurzyła się w wodzie,bo to troche głupio byc na basenowej imprezie i byc suchym,przynajmniej według szant. - tak mi się wydawało. - więc to jednak nie była fatamorgana,co za pech. - yhym. - a to była odpowiedz na pytanie,czy zna aurelie.teraz się zorientowała,że to był ten nok z internetu i o którym jej kole też wspominała. cóż,nieco głupia sytuacja,ale skoro wyżej wymieniona teraz macała markiska,to nie było to całkiem niegrzeczne ucinac sobie pogawędkę z noknokiem.

oczywiście nie dało się nie zauwazyc ich popisowego wpadnięcia do basenu,wszyscy się troche pochichrali po kątach,albo i nawet całkiem publicznie,w każdym razie jak się wynurzył i sprawdził,że aurelie żyje to też się zaczął śmiac,dobrze,że nie wpadli z kieliszkami bo chant by dostała szału. - więc widzę,że ty nie jesteś niewinną dziewczynką? - zapytał,podnosząc brew.

pisząc 'płytko' nie miałam na myśli, że po kostki, xd.

- Coś nie tak? - zapytał więc, nieco rozbawiony jej reakcją, to jest owym 'yhym' i tak dalej. Aha, i żeby było zabawnie to dodam, że upił tego swojego drinka i chyba już był trochę wstawiony, tym bardziej, że wcześniej z Aurelie obalili prawie cała butelkę wina.

Został ochlapany, więc zrobił ':c' i miał nadzieję, że chlor czy coś nie wypali mu dziury w koszulce, którą szczerze kochał, jak my wszyscy! - Tak, piątkę, a nasz labrador w kolorze biszkoptów z kawą ma na imię Pluto. A ty? - Bo on o nalewaniu zapomniał i przypomniał sobie teraz i zgarnął tego Dżonego i nalał sobie dużo!

-Oczywiście, że jestem - odpowiedziała z jakże wielkim przekonaniem i uśmiechnęła się do niego szeroko, pokazując zęby. Przy okazji przeczesała palcami całkowicie już mokre włosy, żeby odgarnąć je z twarzy. Bo co to za frajda kiedy tam zalegają i niczego nie widać!! Westchnęła jednak, widząc jak Knock dobrze bawi się w towarzystwie.........................Szant! Tak jest, zrobiło jej się przykro.

Zmarszczyła brwi, zmuszając mózg do wyobrażenia sobie, jak wyglądają biszkopty z kawą.. - Nie, ja stawiam na aborcje w meksykańskich szpitalach. Po dwanaście dolarów. Znaczy aborcja. To znaczy nieważne, umm, labradory są fajne... chociaż osobiście preferuję kundelki. - Oparła głowę o ścianę, uśmiechając się do sufitu, bo gadała okropne pierdoły, a była szansa, że z głową w górze przyjrzie jej coś mądrzejszego do głowy.

Albo mózg wypłynie jej uchem. Napił się, przyglądając nogom Ottille, a potem jej włosom, ale na głowie, by nie było wątpliwości. - Szczerze mówiąc, to nie znoszę psów, bo, hm, matka namiętnie mi puszczała wszystkie części Betowena kiedy miałem jedenaście lat. Wolisz psy, czy koty?

- To proste pytanie. Mialam w życiu zero psów, a teraz mam kota, więc wolę psy, bo wydają się łatwiejsze w utrzymaniu. Prawdopodobnie, gdybym jakiegoś miała, to zmieniłabym zdanie. - Podrapała się po kości biodrowej, tak właściwie to wzięła głowę z powrotem na poziom jego głowy, chociaż niezupełnie, bo Gabe był....................wyższy. - A tyyyy?

- nie,w porządku. - odpowiedziała,czując chłodne spojrzenie oreli mimo,że stała do niej plecami. zastanawiała się gdzie ona sie włóczyła że poznała noka,napewno nie poświęciła dużo uwagi temu projektowi z fizyki. - gorąco tu. - powiedziała,wachlując się ręką,może to widok jego gołego torsu,a raczej na prawie sto procent.

poszła, bo musiała obejrzeć dziewczynę z alabamy w domu na diwidi bo dostała kiedyś pod choinke....... . . .

- Koty, wolę koty i zaraz wrócę - powiedział i poszedł zaraz wracać, a dokładniej kąpać się ze mną....

- tak myślałem. - zapewnił ją,chociaż chyba o tym nie myślał,aż tak wnikliwie,on generalnie wyłącza myślenie w weekendy,więc sobota równa się zero głębszych przemyśleń. porwał komuś ponton i sobie na tym usiadł,proponując i oreli,żeby go zaszczyciła obecnoscią na pokładzie pontonu!

- To od alkoholu, to jest mocny drink! Gotów jestem poskarżyć się na was u dyrekcji... - Zaśmiał się trochę sam z siebie, bo prawdę mówiąc podczas pierwszych dziesięciu minut myślał, że to legalna impreza. Opiekuńczo wybitnie zabrał jej drinka i oba, bo swój też, wypity już, odstawił na brzeg basenu. Najwyżej ktoś się przewróci. Zaraz do niej wrócił. - Okej, Chantelle, powiedzieć ci coś w tajemnicy?

Teraz czas na dramę. Tak myślę. Tak więc Aurelie grzecznie odmówiła Markizowi wspólnego rejsu na pontonie i brnąc po pas w wodzie skierowała się do Chantelle i Knocka, zatrzymując się tuż przed nimi i łypiąc to na jedno, to drugie.
Zaznaczę i podkreślę, że jest już porządnie wstawiona, co zdradzało miarowe kiwanie się na boki, nie w przód i tył bo nie miała choroby sierocej, ani nic z tych rzeczy.
-Cześć, kochaneczki. Ssijcie. Szczególnie ty, Chant, przyjaciółko - Gdyby była kapitanem bombą ochrzciłaby ją mianem tępego chuja i splunęła. Ale nie była! Całe szczęście. Czytacie?

Okej, to czekała, bawiąc się szklanką.

- pewnie mocny. - chyba nawet uwierzyła w jego teorię. w każdym razie pan kateringowy się spisał,dobrze,że mu dała duży napiwek,ale nie tak duży jak donald trump kiedyś zostawił,czyli $10,000, czytałam na jakimś portalu. - okej,możesz mówic. - oparła się plecami o brzeg basenu,czy jakkolwiek to się nazywa.

W ramach podważywania (?!?! czas przeszły niedokonany od 'podważać'?) uczuć Knocka do Aurelii, powiem, że trochę już miał jej dość, a raczej jej huśtawek nastroju, więc tylko zakrztusił się drinkiem, a jeszcze bardziej śmiechem, bo drinka już odstawił, więc, hm... - Co? - wykrztusił wreszcie. - Żartujesz, tak?

edit

I mówienie tajemnic aż się ucięło ;<

-Nie - Odparła śmiertelnie poważnie, a ja podwójnie płaczę przez nią i film, który właśnie się skończył i mówiłam o nim Gabri, hihi.

- spokojnie,skarbie. - powiedziała czule na nią patrząc,bo myślała,że to tylko taki poalkoholowy wybryk czy coś w tym rodzaju. w każdym razie jej słową ją dotknęły i to głęboko. aż poczuła ukłucie w sercu. okej,bez przesady,bez ukłucia.

- Aha, więc naprawdę najwyraźniej za dużo wypiłaś. - Składnia = <3! Przewrócił oczyma, odwracając się od Aurelii do Chant, jakoś tak bokiem, nie wiem.

-Jestem spokojna - prychnęła, krzyżując ręce na piersi. Tupała nogą, ale kto by to zauważył na dnie basenu. Właściwie chciało jej się rzygać. To pewnie przez mieszanie alko. Tak sądzę.

- rozumiem,gdybyś siedziała bezczynnie - podkreśliła ostatnie słowo wyraźnie - to może byś miała się o co rzucac,ale w tej sytuacji,to nie wiem o co ci chodzi. - dodała,kręcąc nogą pod wodą,chyba wiecie o co chodzi,jak nie wasza strata.

Kurwa ;c
Teraz nie będzie już długiego miłego posta. BO SIE SKASOWAŁ.
Co za tym idzie Aurelie chciała odpowiedzieć coś zjadliwego, patrząc na Chant, ale nic nie przychodziło jej do głowy. Stała więc, patrząc można powiedzieć żałośnie na plecy Knocka i otwierała oraz zamykała usta jak ryba.

Ja wiem jak!
Skrzyżował dlonie na piersi, żeby dodać większego efektu i wymowy swojemu niezadowoleniu.
- Wybuchy zazdrości zostaw sobie, gdy będziesz miała faceta, Ałrel. Tak w ogóle. - Mruknął jeszcze, bo nie przypominał sobie, żeby jej coś obiecywał. Sori?

-Miłego seksu. Zabezpieczcie się. Albo i nie - rzuciła tylko i skierowała się do wyjścia z basenu. Do drabinki. Nie będzie teraz wspinać się po brzegu jak małpa. Chwiejnym krokiem ruszyła do stolika z alkoholem. Zdecydowanie musiała się napić. Wyszperała butelkę Finlandi Red Fusion, czy innego atrakcyjnego trunku.

możemy nawet stwierdzic,że szantele zamurowało odrobinę,więc ukradła markisowi ponton zwalając go do wody,co było bezczelne bo spał,wyłożyła się na pontonie i przymknęła oczy,patrząc na noka spod rzęs na których była gruba warstwa wodoodpornej maskary o której wspominałam. - hmmmm.

- Geeeeeeeeeeez. - Jęknął, oglądając się za nią, w celu upewnienia się co do jej bezpieczeństwa i ewentualnego wyrżnięcia w stół twarzą + wybicia zębów czy czegokolwiek. - Ona tak zawsze? - W końcu Chant znała dłużej Ałrel, więc zmarszczył czoło.

- ma swoje humory,jak każdy. po alko szczególnie. - zapewniła go,że nie ma się czym przejmowac. zauważyła,że większosc ludzi poszła,śpi albo umarła,ale to ją mało obchodziło w tym momencie.

Okej, Gabe wrócił z jakiegoś miejsca, w którym był tyle czasu, ale nie wiem ile, bo straciłam rachubę, pewnie czytał te sławne opowiadanie th-lula-sandra w Nju Jork Tajmsie, czy innym pisemku.
W każdym razie rozejrzał się i najpierw nie mógł znaleźć Ottille, bo schowała się za czyimś gorylem.. a nie, to było krzesło. Ale zaraz jednak ją znalazł i podszedł do niej, i powiedział, że jest z powrotem.

- Ale ona jest chyba jeszcze gorsza, albo może taka sama na trzeźwo. Ale okej, ja nic nie mówię. - Żeby nie było. podrapał się po policzku, przestał już przynajmniej marszczyć czoło.

Gram jeszcze, czy już mogę się odmeldować, bo nie wiem?
W każdym razie usiadła oparta o nogę stołu z Finlandią w ręku i kontemplowała etykietkę, na zmianę z sączeniem porządnych łyków. Huh, będzie zgon?

Prawie już przysypiała, biorąc jeszcze pod uwagę fakt, iż jakaś miła koleżanka zaczęła opowiadać jej historię życia ojca swojego chłopaka kuzyna od strony matki ze skrzydła lewego, a miła nie zawsze znaczy interesująca, więc z należytym entuzjazmem rzekła 'wreszcie!'. Wydalo się, że czekała? ;<

zrobiła poważną minę i w ogóle,jakby miała zaraz skarcic,fajne słowo,go za to,co powiedział,chociaż mówił prawdę,przynajmniej w większości. - co to był za sekret,co chciałeś mi powiedziec? - przypomniała sobie.

Oparł się tak fajnie rękoma o brzeg jej pontonu, wiesz może?, pewnie wiesz, nieważne, ale nie przechylił, tylko tak, żeby być bliżej.
- Nie pamiętam już, naprawdę. - Zrobił zbolałą minę. - Ale jeżeli tylko dasz mi swój numer, to jak sobie przypomnę, to dam znać, hm? - Uniósł figlarnie lewą brew. - Tymczasem odstawmy ją do domu.

zmartwił się nawet stanem aurelie,więc wygrzebał się jakoś z tego basenu,po tym brutalnym zrzuceniu z pontonu,podciągnął kąpielówki bo mu spadały trochę. - hej,nie przejmuj się. - poklepał ją po plecach,jakoś tak mało romantycznie chyba,bo się kolegów zazwyczaj klepie,ale on to zrobił w dobrej wierze,biliw mi.

- Myślałem, że już cię nie znajdę - powiedział, tylko trochę z wyrzutem. Podrapał się po karku, nie miał pomalowanych paznokci, ale to chyba bardziej dobrze, niż źle. - Iiii sądziłem, że trochę się tu przerzedzi, przeliczyłem się. - Zmarszczył trochę czoło i opadł znów na jakieś krzesełko, które szczęśliwym trafem nie było ani obślinione, ani ochlapane.

Spojrzała na niego kompletnie bez wyrazu i nic nie mówiąc, wcisnęła mu w rękę butelkę wódki, sama zaś podniosła się z ziemi i obrzuciwszy go jeszcze nieprzychylnym spojrzeniem powoli ruszyła przed siebie. Już nie napiszę, że wpadła do basenu, taka nie będę.

- okej,podam ci jak tylko wyjdziemy,okej? - wcale nie nadużywała tego słowa,zdaje wam się tylko. po wyjściu z basenu było jej trochę chłodno,jak dobrze,że miała takie sprytne coś,co się ubiera na kostium.

- Ah tak, to byłoby okropne! Więc chodźmy stąd może, coby nie ryzykować ponownego zgubienia.. hm? - Chciałam napisać zbubienia przez th... Podrapałą sie po obojczyku, warto wspomnieć, że podczas jego niebytności byla w basenie, wypiła trzy drinki i zdążyła z powrotem się ubrać.

- Byłbym szczęśliwy. - Wyszczerzył się nawet miło, swoją drogą Louis Prades ma seksy przerwę między jedynkami, xd, ale zostawmy to chwilowo w spokoju. Wyszedł za Chantelle, która właśnie zakładała żółty płaszcz przeciwdeszczowy, xd, żartuję i pociągnął ją właśnie do Aurelie. - Ąrel, nie sądzisz, że masz już... no wiesz, dość na dzisiaj?

Pewnie dlatego, że masz brzybicę.....

- To świetny pomysł, Ottille - stwierdził i wstał, biedny, wciąż siada i zaraz wstaje, jak w tej piosence Radiohead, sit dałn, stand ap. Sprawdził, czy po drodze przy wstawaniu nie wypadł mu telefon albo ząb, wszystko jednak miał na swoim miejscu, więc się uśmiechnął. - Dokąd masz ochotę iść?

-Nie. Nie sądzę -odpowiedziała nawet się nie zatrzymując. Tym razem miała do niego powiedzmy, że żal. Bo w jego mieszkaniu było miło, a ona miała tylko siedemnaście lat więc wiecie rozumiecie, nadinterpretacja pewnych spraw była na porządku dziennym - Zajmij się swoją nową przyjaciółką. Ją też przeliżesz? Przelecisz? Cokolwiek?

- Nie, ja jestem niezdecydowana, więc zostańmy przy wersji, że to ty mnie gdzieś zabierasz, hm? - Ona z kolei nadużywa 'hm', 'huh' i takich tam. Wstała też, rozpuszczając misternego kucyka, a włosyyy spłynęły jej falami po karku, bo długie miała.

- Przecież cię nie przelizałem. - Oburzył się, najwidoczniej trochę za głośno, bo parę osób się odwróciło.. upsi dejzi, chyba zrobił jej wieś, nie przejął się jednak, biorąc pod uwagę jej stan, to przypuszczał, że ona też nie, i zrównał z nią krok. - Odprowadzimy cię, okeeeeej? - Złapał ją za rękę, tak gwałtownie, żeby się zatrzymała, miał nadzieję tylko, że nie dostanie z półobrotu.

- Ale masz ładne włosy - stwierdził, zastanawiając się wielce intensywnie. Wcale nie na temat sensu życia. - Hm, możemy iść się przejśc, xd. Albo mogę cię zaprosić do domu, na co tam byś chciała. Jak wolisz?

Dostał i umarł, xd. Bo ta drama mnie bawi huhu.
Czyli, że zatrzymała się i stała tak jak Sierotka Marysia, drżąc cała, bo nie pomyślała o tym, żeby wciągnąć na siebie sukienkę, którą zostawiła gdzieś na samym początku kiedy tylko przyszła.
-Róbcie co chcecie - mruknęła w końcu i pociągnęła nosem.

- Wielkie dzięki. - W sensie, że za komplement, ale uznała, że dodanie 'za komplement' brzmiałoby zbyt przestarzale... i wzięła go za rękę. To na pewno nie bylo przestarzałe, wręcz przeciwnie. Nie, nie rozmyślała o tym w kółko, przygryzła dolną wargę. - Czy ja wiem, nie chodzę do domów nopoznanych chłopcow, mama nie pozwala, ale właściwie z nią nie rozmawiam, a mam ochotę na coś do picia, co nie jest alkoholem.. - nie była pewna, czy jeszcze jej słucha. - Mhm, okej, chodźmy do ciebie.

Iiiii zacznę :3