wiecie, no nie?
coco chanel mieszkała tu, dopóki nie umarła. heee.

dodałam sama, bo to była pilna potrzeba. o tyle pilna, że złapał klucze od jakiegoś elo pokoju z miłym widokiem od portiera, zapłaci rano i wepchnąl ver do windy, już wewnątrz dobierając się do jej ramion, które zaś stopniowo uwalniał spod ramiączek sukienki.

jezu, a jej się śmiać chciało. i karciła siebie w duchu, w takiej poważnej chwili! xd ale w sumie szybko jej przeszło. nawet nie wiedziała, kiedy i jakim cudem, a już stała w windzie i była skutecznie pozbawiana opakowania przez tima. doszła jeszcze do wniosku, ze mają tu przyjemne windy, potem olała kontemplację wnętrza, wolała przerzucić się na kontemplację tima.
- czy my zawsze będziemy tak kończyć?- zapytała jeszcze ze śmiechem, bo potem bardziej zaczęły ją obchodzić timowe obojczyki.

-a nie odpowiada ci to?-mruknął, bawiąc się kosmykiem jej włosów. gdyby się znał, pewnie doszedłby do wniosku, że używa jakiegoś superhiper szamponu z wyciągiem z ogórka albo arbuza albo innej kupy. ale, że się nie znał, pozostało mu tylko dojście do wniosku, że włosy ver wyjątkowo ładnie pachną. tak, no więc skupił sie na ich zapachu, przy okazji całując jej ramię. lewe!.

ahaha, lewe są fajniejsze, cokolwiek to jest.

- hm- zastanowiła się. - właściwie całkiem mi to odpowiada - powiedziała. no bo dobra, całkiem fajnie i w ogóle. poza tym, co niby miałaby zamiast tego powiedzieć? no właśnie.
chyba już dojechali, no nie?

taak, toteż zadzwonił kluczek i, w poszukiwaniu pokoju numer 109, który to został im przydzielony, zaczął, co jakiś czas przypierając ver do ściany by ją pocałować, szukać odpowiednich drzwi, przesuwając się wraz ze swą towarzyszką po korytarzu. raczej mozolnie im to szło, ale zawsze.
-wiedziałem-ucieszył się wyjątkowo.

aha, i zdechło mi gg.

o, co za podłość rzeczy martwych!-,-

no, dosyć mozolnie, racja. ale za to jak filmowo! ver nawet chyba nie bardzo wiedziała, dokąd oni zmierzają, ale tim sprawiał wrażenie, że powoli, ale jednak do celu, toteż się nie przejmowała. pomijając wszystkie 'ale', które i tak skutecznie od siebie odepchnęła, było miło. i tim ładnie pachniał. i w ogóle, o cholera xd

o cholera, ktoś tu się pakuje właśnie w niezłe gówno-pomyślał. nigdy nie był w stałym związku, nie licząc marii marihuany i paru innych panien jej pokroju. oczywiście mógł sobie obiecać, że przeleci ver, a potem ją spławi i zniknie. wiedział jak to robić, w końcu lata praktyki. tylko po co, skoro pewnie by cierpiał i sobie wyrzucał, że jest jeszcze większym sukinsynem niż sam się o to podejrzewał. odnalazł drzwi i starał się uporać z kluczem. ciężko mu to szło, ale zawsze.

ver stała oparta o ścianę i patrzyła w sufit, kiedy tim próbował otworzyć drzwi. ale z uwagi na to, ze niezbyt mu szło, ver się ulitowała, no i bądźmy szczerzy- zniecierpliwiła trochę, więc wyjęła mu klucz z ręki i otworzyła drzwi. zapomniałam wcześniej dodać, ze całkiem ją rozbawiło to 'wiedziałem' w pakiecie z ucieszoną miną chłopczyka, no i równie całkiem ją to ucieszyło, co z kolei jej sie nie spodobało, bo ona nie pozwala sobie na takie bezwstydne cieszenie się z takich rzeczy, bo to nie wróży nic dobrego. no, przynajmniej się stara sobie nie pozwalać. ale dobra, odwróciła się od drzwi i zaczęła całować tima...hm. dość zachłannie xd

i wtedy drzwi się otworzyły, toteż w zasadzie wpadli do mieszkania, on z dłońmi na jej biodrach, przyciskając ją do siebie całkiem. zaborczy chłopiec z niego. nie, żeby mu w tamtej chwili groziło, że ktoś mu ją zwinie. powiedzmy sobie szczerze,nie licząc łóżka i tak dalej, byli,hmmm,m, zupełnie sami. dzięki bogu, bo nawet najbardziej oschli obserwatorzy oblaliby się rumieńcem patrząc, jak cudownie seksowny tim pozbawia ver sukienki wyjątkowo wprawnym ruchem.

o, z pewnością. ale na całe szczęście, apartamenty ritza są jeszcze wolne od starych dewotek podpatrujących gości zza zasłony. jeszcze.
ver natomiast zajęła się koszulą tima. czy tam koszulką. czymkolwiek, co miała na sobie jego klatka piersiowa w każdym razie. i tym razem za punkt honoru postawiła sobie, ze poradzi sobie z zapięciem paska.

mógłby ją dopingować jak publiczność w tych programach, do których debile przyjeżdżają i się zwierzają ze swych problemów. wolał jednak zamilknąć, rozglądając się po osnutym mrokiem apartamencie, oulala.

no, a ver dzielnie sobie poradziła i była z siebie niesamowicie dumna. aż z tej dumy złapała tima w pasie i pociągnęła do siebie jednocześnie idąc do tyłu, wiesz o co chodzi xd ostatecznie w każdym razie spadła na łóżko a tim razem z nią. cel osiągnięty xd

w sensie, że go pociągnęła ze sobą, wiem o co chodzi, a poetycko i tak tego nie napiszesz, więc nie ma co się starać. tak, no więc oparł się na dłoniach po obu jej stronach, muskając jej dekolt ustami, a usta, warto zaznaczyć, miał zupełnie zimne i przyjemne.

ver zupełnie się z ta opinią o ustach zgadza, aha.
tak więc, cóż, tim był chwilowo zajęty jej dekoltem, więc ona teraz w zasadzie patrzyła w sufit. niewielkie pole do kontemplacji miała. no, ewentualnie mogła patrzeć na tima, bo był uroczy.

pewnie, że był. zszedł już na jej brzuch, by wsysać się w lewą, bo lewe w końcu fajniejsze, kość biodrową. uśmiechał się do jej brzucha, jednego z gładszych, jakie miał okazję w życiu,hm, poznać bliżej. a było ich całkiem sporo, biorąc pod uwagę jego stosunkowo młody wiek, da da. strzelił z jej gumki od majtek i posłał jej szelmowski uśmiech numer 13.

o, tak, pół paryża wie, że tim ma doświadczenie z damskimi brzuchami. niemalże koneser, można rzec, hoho.
z tym uśmiechem numer 13 był jeszcze bardziej uroczy, o ile to możliwe. ver trzepnęła go lekko przez głowę i starała się nie roześmiać, niech sobie tim nie wyobraża jeszcze więcej, niż już sobie wyobraża. zaprawdę, żałowała, ze ona nie ma z czego mu postrzelać. to wcale nie jest fajne...no, dobra, zależy kto strzela:> ale tak czy tak jeszcze pamiętała, jak jakiś głupek strzelał jej tak stanikiem na plecach, kiedy była odwrócona. no, nieważne.
oparła się na łokciach, spojrzała na tima i przechyliła głowę. miała śmieszną minę.
/boże, ja już widzę ten jego uśmiech numer 13 xd

lepiej sobie nie wyobrażaj, bo odlecisz!
oblizał usta, zsuwając jej majtki trzy centymetry niżej niż znajdowały się one wcześniej. to się nazywa uchylić rąbka tajemnicy, czyż nie? xd to głupie, ale nie mógł przestać się uśmiechać. może coś było w tej tequili. albo prędzej w niej, albo cokolwiek.
O BOŻE, ależ mi się piosenka włączyła<33333333333333

haha, jaka?^^

a ona nie wytrzymała i uśmiechnęła się. podła, jak mogła, świat ją za to ukaże, bla bla bla. chrzanić wszystko, nie mogła opanować własnych warg xd wszelkie podejmowane próby spełzły na niczym, zarzuciła więc te próby i heja, uśmiechała się jak głupi do sera. to znaczy, nie jakimś idiotycznym uśmiechem czy coś.
naprawdę nie powinna pić przez słomkę, bo jej odbijało, mówiłam już. albo nie. no, w każdym razie odczuła dziką ochotę połaskotania go. i zaczęła to wcielać w życie xd

-jezusie!-było to całkiem dla niego upokarzające, bo otóż właśnie wielce męski tim zachichotał,mimowolnie i niezapowiedzianie. zaskoczyła go! ale zaraz, przecież nie gejowsko, tylko wyjątkowo uroczo. nie, żeby geje źle się śmiali, ja tam ich uwielbiam, z tym, że przecież on nim nie był, i lubił to za każdym razem podkreślać. wściekł się na nią, bo przecież uniemożliwiła mu dalsze poznawanie swego brzucha i,hm,innych części, toteż ugryzł ją w żebro. prawie sobie ząb złamał!

damiena rice'a-9 crimes<3333

bo ona pije mleko, które ma dużo wapnia przecież i to wszystko przez to!
ale to było urocze i ver bezwstydnie odczuwała samozadowolenie z tego niecnie przeprowadzonego ataku. no i właśnie wtedy tim ugryzł ją w żebro.
- ej! - krzyknęła i próbowała zrobić groźną minę, ale jej nie wyszło, ojej. i kiedy na niego popatrzyła, to zaczęła tak kretyńsko chichotać. to nie to, ze ona kretyńsko chichotała, tylko sam fakt był kretyński w tej sytuacji. była tego w pełni świadoma, ale z tym chichotaniem to tak jest, ze dopada człowieka w najmniej odpowiedniej chwili, wszyscy to wiemy.

i wtedy, popisując się zręcznością, przekręcił ją na brzuch, by zaraz strzelić jej ze stanika i go rozpiąć też, gramoląc jej się na biodra. ha ha, zawsze musiał mieć przewagę i w ogóle. w końcu samiec prawdziwy,no nie?
-uuu!-szepnął jej do ucha, by je zaraz pocałować i się zaśmiać zwycięsko-wygrałem!

ver mimo wszystko się uspokoiła,a le od tego śmiania się rozbolał ją brzuch i w ogóle czuła się jak ofiara.
- to było nie fair! - zawołała obrażonym tonem, niby. i próbowała biedna, ale sobie mogła, i tak go nie zrzuciła z siebie. może i tim nie był atletą, ale i tak miał przewagę. czuła się pokonana. i to wszystko przez te kretyńskie chichoty!xd

i znowu strzelił z jej majtek, to się już robiło jego obsesją. chryste, miała fajny tyłek. i pomyślał też, że w ogóle cała jest fajna.
-i co teeeeraz, veronique?-własnie, co teraz? miał koszulę na sobie jeszcze? no, to jeśli miał, to właśnie ją zsunął. a jak nie, to,hm, trudno.

ver się już nie rzucała jak byczek fernando z torreadorem na grzbiecie, bo to było strasznie poniżające.
- ty perwersie! tobie by się czarny pejczyk przydał, skoro tak lubisz strzelać- zaśmiała się, mimowolnie, bo wyobraziła sobie tima z taką oto wesołą zabawką. - albo lepiej nie. wykorzystałbyś to przeciwko mnie- dodała po chwili zastanowienia.
co teraz? hm...
- teraz i tak zrobisz, co będziesz chciał. i wiem, ze mam fajny tyłek- powiedziała i wystawiła mu język.
/nie miał już koszuli, chyba xd

-przecież cię bezczelnie nie wykorzystam!-zlazl z niej i usiadł obok, krążac opuszkami palców lewej dłoni po jej łopatkach. i żebrach. i nawet liczył jej kręgi z niemałym zapałem-nie mam lateksowych majtek bez kroku, bez nich to żadna zabawa,no wiesz...-zmarszczył nos, patrząc na nią krytycznie i,co zabawne, nie dopatrzył się niczego, czego mógłby się doczepić.

- nie wiem, ale ten ton znawcy sugeruje, ze ty wiesz, więc wierzę na słowo. cała zabawa nas ominie, o nie! - to ostatnie zdanie wypowiedziała niemal żałobnym tonem. pstryknęła mu palcami w ten zmarszczony nos i uśmiechnęła się szelmowsko i pocałowała go w kącik ust. lewy oczywiście.

lewy, bo wszyscy wiemy, że owe lewe fajniejsze własnie są. ucałował ją w kark i spytał, czy zawsze wieczorami wybiera się samotnie do klubów. nie, żeby mu to nie pasowało, bo zawsze mógl na nią po owych klubach grasować!
zresztą, wszystkie najlepsze paryskie kluby miał obcykane, a ich panoramę posiadał w malym palcu. soph zaś na ogół siedziała przy barze. może była poetką, starającą się zaczerpnąć w owych klubach jakiejś głębokiej inspiracji i tylko się ukrywała.

- nje e. tylko ostatnio. miałam iść z soph, ale ostatnio ona wiecznie nie może, więc pozostaje mi iść samej. i, co zabawne, zawsze ktoś udaremnia mi zostanie królową parkietu- mówiąc to znowu radośnie kreśliła esy i floresy na timowych obojczykach, ramionach, etc. bo on miał fajne obojczyki, już mówiłam. - to moje niespełnione marzenie, ale cicho, bo to tajemnica- dodała konspiracyjnym szeptem i zaśmiała się, z siebie. pf, na takich zasadach to ona może nigdy królową parkietu nie zostać i naprawdę nie będzie miała do nikogo żalu xd

-tańczysz?-zalśniły mu oczy, tym dawnym blaskiem, którym lśnily, jak wchodził na scenę. ale zaraz się opanował, przywołał do porządku i względnej harmonii i, zeby nie pozwolić veronique na dociekanie, czemu nagle tak się rozentuzjazmował, pocałował ją, wyjątkowo długo. ale, noł łoriz, nie stracił tchu. miał co prawda nadwyrężone płucka, wszystko przez papieroski&prochy wszelakie, ale nie aż tak, żeby niewinny pocałunek zagrażał jego zyciu!

widziała ten blask, tylko przez chwilę, ale jednak. nie rozgrzebywała tematu, o nie, jeszcze pamiętała co było po pytaniach o balet.
kiedy już ver było dane odpowiedzieć, to odpowiedziała. nie, żeby jakoś specjalnie się do tego paliła, czy coś, lubiła kiedy tim ją całował.
- tak, zwłaszcza kiedy już jestem wstawiona. albo w bezpiecznym zaciszu własnego pokoju- zażartowała. - kiedy byłam mała, chodziłam na zajęcia, ale złamałam rękę i potem już do tego nie wróciłam, niby nie miałam czasu. przynajmniej tak wszystkim mówiłam, ale naprawdę to chyba się bałam. bo straszny tchórz ze mnie. za to zajęłam się gitarą!- obwieściła dumnie.

-napiszesz więc o mnie piosenkę!-rzekł poważnie, prawie tak samo poważnie jak i ona-o tym też napiszesz?-spytał, by zaraz ucałować ją w łopatkę i zacząć wodzić wzdłuż jej żeber językiem, si.

- hm... jak się postarasz, to może i napiszę - powiedziała i podrapała się po brwi. tak naprawdę to strasznie dawno nie miała gitary w rękach. ostatnio jej nic nie wychodziło, więc odłożyła ją na stojak w celu przeczekania do lepszych czasów. popatrzyła na niego zmrużonymi oczami. - a chcesz, żebym o tym napisała? - zapytała, w zasadzie tak pół żartem pół serial. i w ogóle to ją to łaskotało xd

-podobno takie piosenki stają się największymi hitami!-chciał nawet przytoczyć jakiś tytuł, ale, jak na złość, jedynym, który akurat w tamtej chwili przychodził mu do głowy, był 'lucy in the sky with diamonds', pewnie właśnie dlatego, że skrót, chociaż lennon zapierał sie, że nie ma on nic wspólnego z narkotykami, równał się nie mniej nie więcej trzem literkom, a mianowicie lsd. a, nie muszę już wspominać, tim był pełnoprawnym ćpunem-nieeeważne, ver. skupmy się na czym innym-mruknął, gryząc ją w ucho. ale delikatnie,tak? tak.

no, zasadniczo to tim powinien jej zamknąć buzię, dosłownie, bo jeżeli schodziło na tematy muzyczne, to ver potrafiła dostać słowotoku ciężkiego do opanowania. i mało brakło, a wygłosiłaby swoje zdanie na temat skomercjalizowanego rynku muzycznego i ogólnego upadku obyczajów, ale na szczęście się powstrzymała xd zajęła się za to timem z równym, a może nawet większym zaangażowaniem.
- czymś innym...- udawać sierotkę, czy nie udawać, oto jest pytanie!. - zupełnie nie wiem...- mruknęła, wplatając dłoń we włosy tima i zaczęła go całować. - ...co masz na myśli- dokończyła po chwili, oczywiście na chwilę przestając go całować. ale zaraz do tego wróciła.

śmiesznie by w sumie było, gdyby go całowała i mówiła jednocześnie, pewnie oboje by się udusili i znalazłaby ich rano tajska sprzątaczka, splecionych ustami. kurde, to prawie jak tristan i izolda, czy coś. oblizał usta, uśmiechając się uśmiechem [gramatycznie jak 120.] władczego samca, by zaraz złapać ją, nie za mocno, ale całkiem władczo, powtarzam się, za nadgarstki i przycisnąć je po obu stronach jej ciała do materaca, zaraz siadając jej na biodrach. znowu!
-nie masz pojęcia?
rrrau.

aaaaaaawww :> mrrr :3 ahaha, jezu, uwielbiam go xd

ver przygryzła wargę i udawała, ze intensywnie się nad czymś zastanawia, patrząc przy tym w sufit. po chwili przeniosła swój wzrok na tima i jego cudowną, pierwszorzędną minę, a sama zrobiła minę biednego niewiniątka, które nie ma pojęcia o bożym świecie.
- obawiam się, że nie- pokręciła głową. - chyba musisz mi pokazać - szepnęła konspiracyjnie i w tym momencie lewa brew sugestywnie pojechała do góry.

byli tacy słodcy. w zasadzie właśnie pomyślał, że są słodcy. cholernie słodcy. naiwni i uroczy, takie głupie dzieci, które bawią się w hollywoodzkie filmy. i,no cóż, ona zapewne właśnie się bawiła. gdyby był mną w męskim wydaniu pewnie by się wzruszył, patrząc na nia, takie dziecko, niedoświadczone przez życie i w ogóle. ale zaraz, jego życie doświadczyło, toteż pozwolil sobie jedynie na cień uśmiechu. i nie mógł odpędzić tego wrednego ukłucia zazdrości. bo przecież sam by chciał, tak leżeć i nie myśleć, że jutro okaże się, że nie starczy mu na czynsz, a pojutrze zabraknie mu też na prochy i może zechce skoczyć z pont des arts, a co gorsza, że to zrobi.
przełknął i pocałował ją, całkiem długo i namiętnie również, chociaż te słowa są strasznie telenowelowe [jesttakiesłowo xd?], przyciskajac nadal do łóżka, a siebie do niej. haa.

cholernie słodcy, sialala, ale to słodkie xd

ona, jasne, bawiła się w najlepsze bo czasem lubiła zgrywać taką sierotkę marysię. ale ze to osobowość ciekawa, mająca skłonności do skrajności wszelakich, pannę zosię samosię również często udawała, przecież była 'taaaaaaaka niezależna, dorosła, samodzielna' i w ogóle, ojej.
gdyby ver dłużej zastanawiała się nad rzeczonym cieniem timowego uśmiechu, to może i doszłoby do tego, ze poczułaby się jak bogata, zepsuta laleczka, ale tim jej to udaremnił. nie powiem, bo skutecznie.
cóż, nie wiem. ja od małego słyszę słowo 'tasiemiec' jako najlepsze określenie dla telenoweli brazylijskich/argentyńskich/bóg-jeden-wie-jakich-jeszcze xd
ej, a w ogóle, on cały czas na niej siedzi, haha xd no, teraz to już właściwie leży.

ja też słyszę słowo 'tasiemiec' od małego, ale chyba głównie dlatego, że jestem córką biologów i kojarzy mi się raczej z glistami ludzkimi, rozumiesz sama, nie wgłębiajmy się w soczyste szczegóły. lepiej nie.
ano, siedział na niej, w zasadzie leżał, jak już to wspomniałaś, przyjacielu frodo, drapiąc ją pewnie lekko, ale za to jak w tym wsyzstkim seksownie dwudniowym zarostem. jeej, uwielbiam go.

taaak, to zostawmy ten temat.

cóż, jeśli chodzi o tima, to ver właściwie lubiła w nim wiele rzeczy, których u innych nie tolerowała, no ale tim, więc jakby całkiem inna komoda niż te wszystkie szufladki, wszyscy wiemy.
- draaapiesz mnie - powiedziała tonem raczej narzekającym. ale uśmiechnęła się i dodała - lubię twój zarost. tak, teraz możesz do końca uznać mnie za dziecko - dodała i znowu bardzo zachciało jej się śmiać, z siebie oczywiście, ale jakoś się opanowała. za to ugryzła tima w ucho, lewe, wiadomo, wszyscy wiemy dlaczego lewe i wszyscy wiemy jak go ugryzła, elo.

-tygupku!-jęknął, i chciałam napisać, że włożył jej palec do pępka, ale: a) to obrzydliwe, b)to mało romantyczne, c) to za bardzo podobne do mojej babci, która wpycha mi palec do pępka i krzyczy: cipciulku, niach niach. nie pytaj!. więc nie włożył jej palca do pępka, za to całkiem bezczelnie wessał się w skórę pomiędzy jej piersiami i, jakkolwiek dziko to nie brzmi, myślę, że w jego wykonaniu było całkiem krejsi&seksi&dżezi.

ojezuuu, ojezu jezu jezu, masz fajną babcię!xd

- spadaj! - zakrzyknęła, ale mało wiarygodnie to zabrzmiało, bo się równocześnie śmiała (tak, to jest możliwe). i owszem, w jego wykonaniu właśnie takie było, jak myślę. i biedna (oo, strasznie biedna xd) ver próbowała się uwolnić, ale jak już wspominałyśmy, timi na niej praktycznie leżał, więc to było dosyć bezcelowe. ale, o tym chyba jeszcze nie mówiłam, ver miała straszne i niesamowite łaskotki, praktycznie wszędzie, w związku z tym o mało tam nie umarła ze śmiechu, a wierzgała tak, ze tim chyba czuł się jakby ujeżdżał byka. tylko dosyć drobnego, małego i wychudzonego.

ujeżdżanie dopiero przed nimi............... xd.
-nie, to nie-rzekł, całkiem obrażony, fochnięty, najeżony i w ogóle, upodobniony wielce do purchawki czy czegoś w tym stylu, a potem spadł z łóżka, dzięki ci panie, że obok nie było jakiejś miłej małej szafki o którą mógł roztrzaskać sobie głowę sprawiając, że jego mózg rozlałby się po miękkim, kremowym dywanie.

o, tak, dzięki ci panie, zdecydowanie. ale, hej, mają tam szafkę?xd 'olłejs luk at de brajt sajd of lajf!'

- heeeej! wraaaaaacaj. co ty sobie myślisz? - zawołała całkiem poważnie ver, dość zbulwersowana i postanowiła, że nie zapyta, czy się nie potłukł, pfff. podła purchawka. przekręciła się na łóżku tak, ze głowa wystawała jej poza jego krawędź i popatrzyła na tima zmrużonymi oczami. - ty sobie nie myśl, ze teraz tak o, spadniesz z łóżka i koniec imprezy - powiedziała i wyciągnęła ręce po tima, mając niecne zamiary.

popatrzył na nią z dołu, z bardzo, ale to bardzo zajebiście poważną miną. co z tego, że w zasadzie półnaga dziewczyna, siedząca na łóżku, za którego wynajęcie zapłacił grube pieniądze, w dodatku wyjątkowo ładna i miła dziewczyna, chciała uprawiać z nim seks. samcza duma to samcza duma, wiec się zaparł.
-skręciłem sobie kark, nie widzisz?

- biorąc pod uwagę, ze jeszcze jesteś całkiem żywy, to nie - odpowiedziała i naprawdę, naprawdę, nic z tego, nie zapyta, o nie, bez przesady. wyprostowała się i z tak samo zajebiście poważną miną wbiła wzrok w tima. - ale skoro skręciłeś sobie kark, jak twierdzisz, to znaczy, że jesteś niezdatny do użytku.

-ja wiem...-zastanowił się przez chwilę. chciał się nawet zbereźnie zaśmiać, co stanowiłoby idealny komplet ze słowami, które zaraz wypowiedział, mianowicie:-wiesz veronique...trupy podobno sztywnieją...
xd.

oj, cuda wyrabiała, ale to wszystko, żeby ratować dumę i nie zaśmiać się, więc cel był szczytny i właściwie osiągnięty, chociaż jej twarz prezentowała ciekawą minę. porwała poduszkę i rzuciła nią dokładnie w twarz tima, co w sumie było dość ciekawe, bo zwykle kiedy jej zależało, to raczej nie trafiała. - pajac- burknęła. - jeszcze nie zostałam nekrofilem. i patrząc teraz na ciebie, właściwie nie wiem, czy mam ochotę nim zostać.

-oczywiście,że masz ochotę. wiesz,ver, dla mnie wszystko i tak dalej-mogłaby mu jeszcze postawić śniadanie, bo na pokój poszły całe pieniądze, jakie ostatnio zarobił w sklepie z płytami, w którym zatrudniał sie dosyć okazjonalnie,hm. cóż, szczytny cel, ale noc jest krótka!