zdjęła go i trzymając w dłoni nim machała. delilah dostanie od mamy mieszkanie na urodziny-teraz, czy jednak zjesz najpierw?-zapytała, unosząc brew, bo i skąd miała wiedzieć, zaraz będę miała więcej wenyy.

- hej, ale ja mówię tak ogólnie, teraz nie musimy iść do mnie, możemy posiedzieć tutaj i poudawać grzecznych ludzi. jestem strasznie głodny, zjedzmy już - jęknął, łapiąc się za brzuch, bardzo bardzo teatralnie przewracając oczyma.

dobrze, że mu nie wypadły. delilah zwlokła się więc z miejsca, bo powiedzmy, że usiadła i wlazła praktycznie do lodówki, bo lazania była gdzieś z tyłu, za milionem jakichś keczupów, musztard i tak dalej, w ogóle w lodówce były same keczupy i musztardy, jak u anetki, więc wyjęła i blablabla, mikrofala, sratatata-coś do picia? mam dobry dzień, więc wiesz.

- dobry dzień? to chyba dobrze - stwierdził, rozsiadając się na krześle, bo przecież to on był tu gościem i mógł sie gościć! - do picia? hej, daj mi wody, czy coś w ten deseń, bo zaschło mi w ustach. - pewnie od wysiłku... zaraz będzie dłużej, serio.

-w takim razie dam ci soku-delilah miała w domu hektolitry soku, tak więc stając na palcach wyciągnęła szklankę z górnej półki, lewą poprawiając podnoszącą się koszulkę-moja matka kupuje tego chyba z osiemset litrów raz na miesiąc, bez kitu. potem nie ma kto pić, musisz częściej przychodzić-uśmiechnęła się sama do siebie, czego nei widział! i nalała mu tego nieszczęsnego soku, stawiając przed nim szklankę na stoliku i wyciągnęła też lazanię, blablabla, głupie czynności, ale miał jedzenie i ona też.

- phi, lepiej rozdawałabyś biednym, a nie mi! - tak, to był naprawdę genialny pomysl. na nic mądrzejszego zdobyć się chwilowo nie mógł, jako że lazania pachniała wyjątkowo ładnie, nawet podgrzana w mikrofali, napił się soku, by zająć się zaraz jedzeniem, he. - łał, dobra. muszę się kiedyś nauczyć gotować, może wybiorę sie na jakiś kurs, albo coś :< - niech zagra w kukink akademi, to powinno mu wystarczyć..

-dobrze, następnym razem dostaniesz wodę z kranu. ciepłą-bo ciepła woda z kranu jak wiedzą wszystkie mróweczki jest ohydna, wbiła widelec i grzebala, odpisując brethowi na smsa-ja umiem gotować, możesz się ze mną ożenić. albo coś-raczej nie przypuszczała i w sumie nie chciala jeszcze ślubu, gdyby tak głębiej się zastanowić, zresztą to był rzard i sekred.

- jasne, jesteś jeszcze dzieckiem, del, xd - i miał z tego niezłą beczkę, przecież ona kończyła osiemnaście lat dopiero za kilka dni. mogliby pojechać do las wegas i po kryjomu, nachlani i naćpani, wziąć ślub u jakiegoś urzędnika stanu cywilnego o wyglądzie elwisa. to byłoby to zupelnie śmieszne.

mogą wziąć ślub jak będzie miała 20,000 postów-spierdzielaj, nie dostaniesz nawet tej wody z kranu-obraziła się, bo nie ma nic gorszego niż powiedzenie nastolatce, że jest jeszcze dzieckiem i teraz nawet zaczęła jeść, bo postanowiła się do niego nie odzywać, a tak przychodziło łatwiej.

- deeeel, nie obrażaj się na mniee - poprosił, z miną biednego, małego pieska. chociaż wyglądała uroczo, kiedy tak siedziała i udawała, że go nie lubi już, jedząc lazanię. ubrudziła się! - szturchnął ją nogą pod stołem w łydkę, siedzieli obok, czy naprzeciw?

po co ten drugi myślnik <3 podrapała się po policzku, nie wiedziała że się ubrdziła-nie obrażam-oczywiście, że się obrażała, nawet mu oddała i to mocniej xd.

nie wiem, cicho xd. - obrażasz! i mnie kopiesz, może najlepiej sobie pójdę, co? ;/ - spytał i się obraził sto raz bardziej niż ona, co przejawiało się odsunięciem się z krzesłem od stołu, już nie jadł.

wykorzystuję ją. znaczy on, ale nie chce mi się poprawiać, myszka za głośno klika, chociaż głośno klikające są podniecające. rym roku!-jezu, elliot, jeżeli przyszedłeś tutaj tylko mnie przelecieć-na zimnej ścianie, chciał poczuć się jak othello-i się najeść, to droga wolna, tylko mogłeś powiedzieć od razu-w zasadzie zrobiło jej się przykro, bo była przekonana, że tak własnie jest.

- myślisz, że serio przyszedłem tu tylko po to? jezu, del, muszę cię zmartwić, ale trochę się pomyliłaś, bo chciałem spędzić z tobą trochę czasu i tak dalej. - było mu przykro, że miała o nim takie, a nie inne mniemanie, podniósł się więc z krzesła, wcale się nie usmiechając, minę miał nawet wielce poważną. powiedział, że chyba naprawdę w takim razie powinien iść.

-jezu, elliot-jęknęła głucho, nie ruszając się z miejsca, oparła tylko czoło na dłoni prawej, a lewą liczyła do dziesięciu, bo liczyła na palcach, taki żard. właściwie to nie wiedziała, co powiedzieć, bo sam doprowadził do tego, że tak powiedziała, i generalnie było jej totalnie przykro i zaraz ją rozpłaczę chyba, ja bym się nie rozpłakała wprawdzie, no ale!

- widziałaś gdzieś moją bluzę? pewnie wciąż jeszcze pada - mruknął, wkładając buty, bo pewnie po drodze je ściągnął. i najchętniej by ją przeprosił i powiedział, że no okej, coś tam coś tam, ale uznał, że nie może być cały czas mjentki.

-nie-rzuciła tylko, nadal się nie odwracając, ani nie siląc na dłuższą wypowiedź, bo właściwie już płakała, a nie chciała, żeby się zorientował. to znaczy trydno było się nie zorientować, no ale delilah była głupia, już chyba wsominałam. a ty, organiczona urzędnico zazdrościsz? pozdro reklamy.

- del, płaczesz? - równie dobrze mógłby to być kot, chociaż elliot miał wątpliwości co do tego,czy koty płaczą. stanął w drzwiach kuchennych, znaczy nie dosłownie, znalazł swoją bluzę, która gdzies się walała po podłodze w przedpokoju. przygryzł dolną wargę, bo teraz czuł się winien wszystkich złych rzeczy na świecie :<

jak rozpętałem drugą wojnę światową. sid ma w wizytówce ze siedział w więzieniu za rozpętanie drugiej wojny światowej xd-nie. tylko trochę. tak. nieważne, idź, jak idziesz-wzruszyła ramionami, majac nadzieję, że jej mama teraz akurat nie wejdzie, mogłaby pomyśleć, że delilah straciła dziewictwo. hahaha. i w zasadzie wcale nie chciała, zeby szedł.

sid<3. - deeel, nie chciałem, żebyś płakała - mruknął. wszedł do kuchni w butach, które notabene do specjalnie czystych nie należały, chociaż trampki mi przynajmniej specjalnie się nie brudzą, przykuchnął obok krzesła i del, której to odgarnął włosy za ucho, marszcząc czoło jak papa smerf.

a ona wyglądala jak pufitek. cokolwiek to jest. i wyglądała tak -> T.T -idź, naprawdę, elliot-mama ;_;-odezwę się jutro, okej?

pufitek ! - hm, niech będzie. trzymaj się, del - cmoknął ją w czoło, wstając i sobie poszedł, he.

a del ryczala pol nocy,xd.

jesteś królikiem : d. elliot przyszedł i zapukał i nie miał pojęcia co z tę imprezą, bo doszły go słuchy, że jednak jej nie ma, miał więc nadzieję, że u del się czegoś dowie i tak dalej.

a ja ubrałam delilah w konserwatywną sukienkę, czaad, otworzyła drzwi, stukając obcasami, skoro dopiero teraz się dowiedziała, że nie ma imprezy i oblizała usta, miała fajną czerwoną pomadkę i poza tym pewnie zero makijażu oprócz jakiegoś pudru, no ale nieważne-elliot, cześć, podobno przenieśli imprezę, ale i tak się zmywamy, gdziekolwiek-zamknęła drzwi już z jego strony, dziękuję.

- więc to nie plotki! - jęknął, wznosząc oczy ku niebu, a raczej sufitowi, który nie był nawet specjalnie obpajeczny i zakurzony, złapał del za łokieć, by ją do siebie przyciągnąć, pieprzyć wysokie obcasy, na których mogła się przez to wszystko zabić, pocałował ją letko w usta, by zaraz odgarnąć włosy za jej ucho, pewnie zepsuł jej tym fryzurę, xd i westchnął. - idziemy na drinka więc, hm?

westchnęła ciężko, nadal trzymając go za dłon i schodząc kilka stopni, nie miała dzisiaj nastroju na windę i znowu oblizała usta, tym razem z jego hm smaku, ale zaraz się zatrzymała, w połowie schodów-rany, elliot, nie całuj mnie w ten sposób-jęknęła, opierając się o poręcz i nadal nie puszczając jego dłoni.

- w jaki sposób, del? - uniósł obie brwi, bo nie dość, że stał stopień wyżej, to jeszcze normalnie był wyższy, chociaż ona miała op casy. ścisnął lekko jej dłoń, ale nie połamał jej palców, sobie również nie.

-jezu, nie pytaj, to znaczy.. uch, w taki sposób, że chcę więcej, dobra? a w chwili obecnej jestem, a raczej miałam być, obrażona, chociaż raczej nie obrażona, tylko mialam mieć złamane serce, a właściwie mam, a zachowuję się jak podniecona trzynastka, jezu, elliot, nadużywam jezu, ale to nic, tęskniłam za tobą, chyba ci już mówiłam, ale wiesz, nie wiem, co mówię, chodźmy już, co? gdzie właściwie mieliśmy iść, bo chyba nie mówiłam, boli mnie głowa, chociaż nie, to raczej ja sama siebie bolę, dobra, chodź-ale czadersko, zero kropek, odgarnęła kosmyk włosów za ucho i westchnęła, wcale nie idąc.

- deeeeeeel - jęknął, zeskakując ten jeden schodek, by mniej więcej się z nią zrównać, raczej tylko stopami złapał ją za obie dłonie, miała zupełnie chłodne, nie pocące się! uśmiechnął się do siebie, naprawdę lubił tę jej gadaninę, w której to on nie mógł się praktycznie połapać, chuchnął w jej czoło, mył zęby przed przyjściem po nią. - del, głuptasie, uwielbiam cię, posklejajmy twoje złamane serduszko w jakimś klubie, ughr, trzeba jakoś uczcić to, że zaraz kończysz osiemnaście lat, nie mam dla ciebie jeszcze prezentu - i żeby jakoś ten fakt zatuszować to pocałował ją raz jeszcze, z tym, że tym razem jakieś pięć razy namiętniej i pociągnął ją na dół i pozwalam ci zacząć w jakichś klubach czy coś.