- nie, ale rozkoszuje się nią, a zresztą łakomstwo to zła cecha - wystawiła jej czubek języka - to było pytanie, a nie insynuacja.

-aha-uśeichneła się- ja tam wole wypić szybciej i zamówić drugą- uśeihnełą się
/mam wróciłą i musiałam lecieć do sklepu xD

/ mhm xp.
- może masz rację - wzruszyła ramionami, ziewając nieznacznie.
- nie wyspałam się, mimo podejrzeń nigdzie nie balowałam, a zakuwałam do środka nocy - przesunęła dłonią po uchu swojej filiżanki.

-współczuję ci-uśiehcnełą się nagle- kawy? xP

- nie dzięki, ostatnio jestem zmęczona, że nawet hektolitrowe filiżanki z kawą dałyby nie wiele - podrapała się po ramieniu.
wena moja, wena moja, gdzie jesteś

-A tam ważne że zdałąś i już nei musisz kuć teraz masz czas na inne zajecia- uśmiechneła się entuzjastycznie, próbowała jaa jakoś rozbudzić czy coś xP

- wiem - rozłożyła dłonie uśmiechając się całkiem entuzjastycznie, wypiła pośpiesznie swoją herbatę, zamawiając kolejną, zieloną parzoną jako rozbudzająca, ale co?

-a czego się w ogóle uczyłaś?- spytała

- historii - przewróciła oczami na samą myśl tej sterty dat, którą wbiła sobie do głowy.
- muszę Cię z kimś zeswatać G!

-historii?!? masakra-przewróciła oczami- chociaż wole to od fizyki- bawiłą się torebeczkami cukru wsypujać je do pustej filiżanki- Zoeey proszę cię. swatanie zawsze wychodzi beznadziejnie xP

jak tam chcesz - zacmokała w powietrzu, przyglądając się lampom na suficie, które wydały jej się prawie ciekawe, potarła swój policzek całkiem ciepły, spoglądając na jakiegoś całkiem zmieszanego kelnera, który nieporadnie podawała zamówienia, miała nadzieje, że nie on przyjmie zamówienie na jej kolejną malinową herbatkę, a właściwie na jedynie kolejną herbatkę, bo tamta nie była malinowa, chyba, że czegoś nie wiem.
- a jak tam na twoich studiach, może poznasz jakiegoś gorącego studenta, hm?

-ha narazie ma wolne... no dobra nie do końca wolne bo jeszcze mi nie odp ale pocieszma się tym ze nie napisali odmownie bd musiał iść się zapytać co i jak-zamówiła herbatke bpo ja wiem jaką hmm melisa gruszka xD -herbata jest bardzo moczopędna- stwierdziła nagle ^^

- łazienka jest tam - wskazała jej zaniepokojona, może był to bardziej udawany niepokój niżeli faktyczna wątpliwość, ale nie okazała tego po sobie specjalnie.
- dobrze Ci - pisnęła rozżalona.

-czy ja wiem pewnie jak tam pójde to sie okaże ze mam braki i bd goniła materiał... o ile m mnie przyjmą ale bądźmy optymistkami na szkole zycie isę eni kończy- uśmeichnełą się- inaczej byśmy zwraiowały- puściła jej oczko ^^,

- prawdę mówisz, prawdę - wystawiła jej język, poprawiła swój sweter, który chyba perfidnie uparł się by spadać z jej ramienia, jeżeli swetry posiadają jakiekolwiek motywy.
- zwariowały, ja już zwariowałam, ale z powodu, że mi się chcę spać - odgarnęła włosy - ale muszę z tobą pogadać, bo znowu mi uciekniesz czy coś do tych swoich pozaziemskich przyjaciół

-narazie się nie wybieram nigdzie- uśiechnełą się- czy ja iwem moze bym ci radziła się keidyś wyspać czy coś? xD- napiłą się zamówionej herbaty- zwłaszcza ze w przyszłym tyg raczej się nei wyśpisz ^^

- prawdopodobnie mam w zamiarze sobotni plan totalnej hibernacji organizmu z wyłączonym telefonem, chociaż skończy się to na nie całkiem idyllicznie, ale zarówno chaotycznych zakupach w pędzie, bo okaże się, że moja lodówka świec pustkami, a zbliżają się imieniny ciotki ze strony stryjecznego brata, siostry mojego wujka z kolei. - zatroskała się, bo jak nie miała na jej maleńkiej główce spoczywało zdecydowanie za wiele, a po drugie chciało jej się spać tak jak tym jeżykom czy sympatycznym niedźwiadkom.

-współczuje ci, ja zostawiłam dzięki bogu wszystkie ciotki wujków babci mam w ameryce i przez to ma spokówj ale jak coś to daj znać, pomogę ci- uśmeichnełą się- hibernacja ci się przyda- spojrzała na Z kiedy ona włąśnie zaczynałą zamykać oczy xD

nie zamykała oczu, no dobra zmrużyła, ale od światła, pokręciła przecząco głową zamawiając mała kawę, której skład wynosił 3/4 mleka i reszta kawy, co było zapewne piorunująco pobudzające, odgarnęła włosy wypijając jeden łyk.
- pomoc mi się przyda, albo wyślę moją przemiłą sąsiadeczkę, może przekupię ją jakimś złotym łańcuszkiem, czy czymś równie miłym - przewróciła oczami.

-ja mam gosposię więc jak co to mówie ci, my pójdizemy po zakupy a ona coś przyotuje- mrugneła do neij- może chceż sie przewietrzyć czy cos bo naprawde zaraz mi zaśniesz xP

-przyjemnie, skorzystam - pokręciła przecząco głową wypijając kolejny łyk kawy - chyba, że chcesz?

-nie, nie zaleźy mi- zaczeła przekręcać bransoletke n aręce od tak sobie- prawde mówiąc nie chce mis ie tyłka podnosić

- albo jesz za mało, albo przesadzasz z objadaniem się - wystawiła jej czubek język pocierając swój policzek, bo tak miło by było.
- mi też.

-ok czyli siedzimy, a co u Carmen? z nia to w ogóel nie gdałam, bo od Sary to jeszcze jakieś info w miare wydębiłam ale od CA w ogóle?

/za jakieś 10 min nusze lecieć :/

- bo Carmen wyjechała gdzieś nie jestem pewna, podpisywać papiery rozwodowe z afrykańskim potomkiem szamana, w każdym razie chodziło o jakieś londyńskie nieruchomości, nie jestem pewna - podrapała się za uchem - wraca za tydzień.

/ ;c ja też zaraz idę

-oh, rozumiem-pokiwała energicznie- wieć przegapi tydzień imprez...

- wraca w tą niedziele - urwała, aby zapłacić za te wszystkie rzeczy, które wypiła, i... nie nie jadła.

-a to kamień z serca- useichneła się zamówiłą muffinka- gryza?-uśiehcnełą się

/ pa :* nie mam weny

usiadła chwilę huśtając się na krześle w rytm jakieś muzyki, która płynęła całkiem smętnie z głośników, uniosła głowę spoglądając na zegarek
- dzięki, na mnie już pora, na dobranockę nie zdążyłam - wystawiła jej język, po czym obdarowała ją pogodnym uśmiechem przy okazji odszukując swój płaszcz.

-kurcze musze lecieć- wstałą szybko- musimy sie jutro w trójkę umówić czy coś- pocałowała ja w policzek i wyszla

/LECĘ,PA PA PA

wyszła również przy okazji cudem uchodząc z życiem, bo kelner pomylił ją z kimś innym, ale jej nie całkiem trzeźwy umysł nie pojął z kim, ale nie piła nic, albo to kawa.

Zamówiła sobie herbatę z miodem bo cholernie zimno było. Usiadła sobie przy stoliku i zaczęła ogrzewać ręce o herbatę.

Siedziała w Art Tea, piła białą herbatę i rysowała grafikę

Wreszcie skonczyła, z uznaniem popatrzyła na swoje dzieło i poszła

okej, więc valerie siedziała w herbaciarni, przeglądając woga brytyjskiego, z karen na okładce. swoją drogą karen jest bardzo przyjemna. ale nieważne. popijała herbatkę cytrynową i była wściekła na cały świat, a już szczególnie na thomasa.

to takie miłe miejsce, w sam raz na zimę i pogodę, w którą nawet psa nie wyrzuca się na ulicę, z tym, że brat ją właśnie wyrzucił, więc siedziała okryta kocykiem, który dali jej spod lady, z jakąś miłą książką i wyjątkowo dużym kubkiem herbaty z cytryną i marzyła o ciastku, z tym, że nie bardzo mogła się zdecydować.

a malkolm stał nieopodal i kontemplował ciastka w gablotce, nie mogąc się zdecydowac, czy w ogóle ma ochotę na jakiekolwiek. kiwał się przy tym nieznacznie raz w przód raz w tył, z rękoma w kieszeniach, ale bez przesady, bo wcale nie miał choroby sierocej. ani nie przyleciał z planety małp.

zastanawiałam się długo co miałaś na myśli mówiąc, że przeleciał planetę małp, to znaczy pisząc, ale dobra, pozdro dla mnie. przeciągnęła się, czując, że pradopodobnie zaraz żebro wyjdzie jej uchem, za długo siedziała w jednej pozycji, poza tym chyba zrobiło jej się trochę gorąco.
-hej?-uniosła brew, zastanawiając się czy mily nieznajomy, który przynajmniej od tyłu nie wyglądał na piotra nie pochodzi przypadkiem z obcej planety-mógłbyś przynieść mi ciastko malinowe? to znaczy zaraz ci zapłacę, ale naprawdę nie chce mi się wstawać.

wyrwany z ciasteczkowego transu odwrócił się w kierunku nawołujących go głosów z zaświatów. to znaczy najpierw głowę, a potem z ociągniem całą resztę, żeby na końcu oprzec się plecami o szybę dzielącą go od ciasteczkowego świata, w którym muchy radośnie tańczyły walca na malinowych ciastkach. na szczęście gablotka z ciastkami nie przewróciła się pod jego ciężarem, bo gdyby teraz rozbił sobie głowę i wykrwawił na śmierc pośród bitej śmietany i marcepanu, to jedynym poważnym osiągnięciem w jego dwudziestokilkuletnim życiu okazałoby się przelecenie planety małp. -to raczej nie sezon na maliny, na twoim miejscu obawiałbym się, że są sztuczne. - powiedziałw końcu, ale i tak poprosił miłą panią kelnerkę o dwa ciastka malinowe i herbatę.

-więc najwyżej-przechyliła głowę na lewo,a potem jednak na prawo, dochodząc do bardzo konstruktywnego wniosku dotyczącego faktu, że jej lepszy profil to prawy, tak myślę-umrę w twoich ramionach albo przynajmniej na tym stoliku, może napiszą o mnie w gazetach-pokiwała teraz ową miłą głową, o boże, uniesioną nieco i przesunęła się, robiąc mu miejsce-przepraszam, zima źle na mnie wpływa.

usiadł obok ze wszystkimi tymi talerzykami, ciastkami, herbatami, których nie pogubił po drodze, nie porozlewał, ani nie porozbijał. jakimś cudem. -w tych samych gazetach okrzykną mnie paryskim trucicielem, francuskim patrickiem batemanem, żeby było ciekawiej przypiszą mi jeszcze kilku innych denatów, jakieś małolaty, które nie wróciły z dyskoteki, bezdomnych, znalezionych w kartonach pod pont neuf i chyba pozostaje mi tylko liczyc na to, że to nie są jakieś genetycznie zmutowane maliny i przeżyjesz, mimo wszystko. - jedną z tych podejrzanych malin właśnie trącał łyżeczką, ale nie sprawiała wrażenia, jakby miała zaraz oży, urosnąc do rozmiarów kota i odgryźc mu rękę.

-więc-podrapała się w ramię i wzięła widelczyk, kontemplując najpierw brzeg talerzyka, a potem malinowy krem, jedyneczkajedyneczka, smacznajakmalinowykrem-obydwoje zdobędziemy sławę, może okrzykną cię królem zmutowanych malin, a mnie biedną niewiastą, będą mnie czcić w książkach historycznych jak joanne d'arc, a ciebie sataniści wyniosą na piedestały jako swego jedynego przywódcę. w zasadzie nawet nie lubię malin, mówiłam już, że ta pogoda źle na mnie wpływa?

-tak, chyba już o tym wspominałaś. - zerknął za okno, żeby zobaczy czy zanosi sie na zmianę pogody i czy będzie mógł jeszcze poznac jakieś alter ego dziewoji od ciastek z malinami, zanim umrze z nosem w malinowym kremie. - nie wiem, nie wiem czy zależy mi na sławie króla zmutowanych malin i stadku dzieciaków w czarnych płaszczach przynoszących mi własnoręcznie rozczłonkowane koty na śniadanie.

-lubię koty-odgarnęła włosy za ucho, to znaczy za lewe i zupełnie zdecydowanie wbiła widelec w ciastko, co pewnie nadawałoby się na teledysk do jakiejś alternatywnej piosenki, gniewny i opowiadający o niespełnionej miłości, metaforycznie oddany w postaci pękającego serca jako rozkrojonego, chociaż raczej rozwidelcowanego ciastka-i powiem ci-przeżuła kawałek zupełnie dokładnie, jak wykwalifikowany koneser wina-że jest całkiem niezłe, o ile zaraz nie wyrośnie mi trzecia ręka, na czole.
nie brzmiała kusząco, ja wiem, ale marie z zasady nie była kusząca.

odgarnął jej nieco włosy z czoła, ale nie stwierdził zaczątków trzeciej ręki i tą radosną nowinę przekazał jej pomiędzy jednym a drugim kęsem ciasteczka. które mógł teraz już jeśc bez obaw, bo jemu najwidoczniej też nie groziła ręka na czole. - nie lubię kotów, odkąd w mojej piwnicy zamieszkało jakieś trzydzieści. to wygląda jak jakieś tajne, kocie stowarzyszenie. może planują przejąc kontrolę nad światem.

-myślę, że już przejęły-oblizała usta-spójrz na obamę, kiedys wydawało mi się, że, no wiesz, ma wąsy. albo na hilary clinton, o boże, jestem taka konformistyczna, na pewno trzyma ogon zwinięty pod tymi stylowymi kostiumikami.
w zasadzie jedzenie zmutowanych malinowych ciastek, patrz, ciągle krążymy naokoło podobnych tematów, to się dopiero nazywa jednoczenie ducha, w towarzystwie nieznajomego który wyglądał jak przybysz z planety małp ale za to miał strasznie miły uśmiech, było dla niej spełnieniem marzeń jak na taką pogodę i taką samotność. w sumie nie miała wielu znajomych, to znaczy w zasadzie nie miała nikogo w paryżu, poza nawiedzonym bratem, który o jej istnieniu przypominał sobie na ogół w dramatycznych momentach związanych z brakiem piwa w lodowce i jednego bezdomnego, któremu rano dała na chleb i tak będąc przekonana, że wspomina jego nałóg narkotyczny.

-więc czuję się w obowiązku ratowac świat przed zagładą, do zobaczenia, byc może. - zapłacił za ciastka i zniknął, bo mama wołała go na rzurek. dopiero na zewnątrz przypomniał sobie, że nawet nie zapytał jej o imię, ani sam się nie przedstawił, ale rzurek stygnął i nie miał już czasu, żeby wracacc.

;cc
umarła, ale zaraz dojadła też swoje ciastko i myślę, że poszła, zapominając o książce.