- teraz? na pewno cieplej niż w paryżu, ale upału pewnie też nie ma. pojedź ze mną kiedyś do norwegii, na fiordy, będziemy jeździć na snowboardzie, a wieczorami pić piwo grzane. uwielbiam ten kraj. chociaż nie wiem, czy bardziej finlandię, czy norwegię - jasne, że finlandię. nie, cicho bo to wódka, fuj, fuj, fuj, fuj. no nieważne. zapakował jeszcze swój ulubiony kardigan, by nachylić sie i zasuwać zamek walizki.

- jestem gotowa - zawołała, pędząc z małą torbą podróżną, którą notabene pożyczyła sobie od bretha, a właściwie sprzątnęła mu ją spod nosa, bo przecież nie będzie się pakować do tej swojej wielkiej torbichy! xd wróciła do sypialni, by przysiąść teraz na skraju łóżka. - mamy dużo wolnych weekendów przed sobą do wykorzystania.

i pojechali na lotnisko : )

załóżmy, że przyjechali wczoraj. anne była jakoś tak załamana w sobie po ostatnim razie i miała kompleksy. w sumie nie wiedziała, dlaczego ich ostatni seks był jaki był i tego nie rozumiała, bo skąd mogła wiedzieć, ze była zbyt delikatna i tak dalej. po prostu czuła się jakaś taka aseksualna? wróciła własnie wcześniej ze szkoły, bo wychowawczyni zachorowała czy coś. rzuciła plecak pod ścianę, nawet nie krzycząc, że wróciła.

to dobrze, że się nie darła, skoro bretha i tak nie było. w zasadzie dopiero co wracał i teraz wsunął klucze do zamka, w celu otwarcia, ale zonk, bo było otworzone. wszedł, rzucając swoją torbę lacoste na szafkę w pobliżu, razem z kluczami.
- anne? - zapytał, prawie bezgłośnie, nadal było mu cholernie głupio za tamten nieudany stosunek, nie wiedział co się stało & co miał na to poradzić.

- no? - unikała jego wzroku i to w dodatku nieświadomie na początku, dopiero później celowo. zsunęła buty z nóg, a potem zdjęła kurtkę, którą to odwiesiła na haczyk. sięgnęła po plecak, by teraz powędrować z nim do salonu, siąść w fotelu, który teraz stał się jej ulubionym fotelem i wyjąć książkę od historii. miała do napisania długi referat o dziwiętnastowiecznej francji, a to raczej nic fajnego. udawała więc, że czyta, chociaż nie mogła się skapnąć. dopiero po chwili zauważyła, że trzyma ją do góry nogami! anne oczywiście nie zamierzała nic szczególnego zrobić w związku z sytuacją, w któej sie znajdowali, nawet mimo tego, że było jej strasznie źle, kiedy tej nocy spała na drugim końcu łóżka, marznąc trochę, bo zabrał jej całą kołdrę. była tą słabszą połówką, poza tym młodszą i niedojrzałą, więc to chyba wszystko wyjaśnia.

a to jest właśnie breth, on nie umiał w ten sposób, musiał mieć wszystko wyjaśnione, a nie się główkować i martwić, że anne chodzi jakby jej ktoś umarł. w związku z tym zsunął ze stóp konwersy, później kurtkę, by teraz pójść za nią do salonu i rozłożyć się na kanapie.
- anne, powinniśmy porozmawiać - rzekł, najspokojniej i najbardziej uczuciowo jak tylko mu się udało. nie chciał jej bardziej ranić.

a ona nie chciała ranić jego, toteż posłusznie odrzuciła nieszczęsny podręcznik od historii na ławę. podkuliła nogi na fotel, objęła kolana ramionami, by oprzeć na nich głowę i poraz kolejny stwierdziła w duchu, że rzeczywiście, powinni porozmawiać.
- co zrobiłam nie tak? - zapytała, ale wcale nie miała zamiaru robić z siebie nie wiadomo jak biednej i zranionej sarny, po prostu chciała wiedzieć, a to już w ogóle coś, że zdobyła się w tym momencie na taką bezpośredniość.

chciał ją objąć, przytulić, pocałować, powiedzieć, że to nie jej wina. bo naturalnie winił siebie za to wszystko, tylko nie wiedział jak ma się za to zabrać. póki co, przysunął się do anne, by ująć jej małą dłoń.
- to nie ty, to ja - no, brawo w koncu to z siebie wydusil. poglaskal ja nawet po wierzchu dłoni - nie wiem, jakoś niezbyt się wyluzowałem, przepraszam, to był zły dzień, naprawdę przepraszam skarbie.

- na oewno? - wolała się upewnić i nalegać, nie chciała przecież, żeby ta sytuacja kiedykolwiek pojawiła się w przyszłości, poza tym jego odpowiedź jej nie satysfakcjonowała. - breth, jeśli jest coś, co chciałbyś zmienić w seksie, to po prostu powiedz mi o tym - mruknęła, przesiadając się z fotela na jego kolana w ramach tego, że brakowało jej jego bliskości jak powietrza przez ostatnie dni.

pogłaskał ją czule po policzku, a potem po włosach, w które na chwilę wplótł nos, by zaciągnąć się ich zapachem, który uzależniał bardziej niż fajki, nawet.
- na pewno, skarbie. przepraszam - powtórzył, głosem dla niego typowym, spokojnym i kojącym, chciał żeby anne się lepiej poczuła. czuł się winny i nie mógł pozwolić, żeby się smuciła.

- nie przepraszaj - powiedziała, kładąc głowę na jego ramieniu i zajmując się w skupieniu głaskaniem jego klatki piersiowej. uważała, że to przecież i tak nie jego wina, że seks z nią nie sprawiał mu przyjemności. - jest w porządku już, naprawdę - zapewniła go, wbrew temu, co myślała. a myślała, że jest po prostu małopodniecająca. zlazła mu z kolan, by sięgnąć z powrotem po podręcznik i otworzyć go na stronie 3478945096409, drugą dłoń układając niepewnie na jego udzie.

i wlasnie tego sie najbardziej obawial; że będzie się czuła małoseksowna i małopodniecająca, a to wcale go nie podnosiło na duchu. złapał ją za kolano i począł je głaskać, może trochę też wyżej.
- przecież widzę, że nie jest w porządku - powiedział, jak tylko spokojnie się dało, ale był cholernie zaniepokojony całą tą sytuacją.

-JEST dobrze - pokręciła szybko głową, może zbyt szybko i próbowała się uśmiechnąć, ale z tego wszystkiego wyszedł jej jakiś okropny grymas, więc już się nie uśmiechała. zabrała teraz dłoń z jego uda w pretekście przewrócenia strony, chociaż tak naprawdę w ogóle nic do niej nie docierało z tego, co czytała. wszyscy znamy to uczucie, kiedy zdania przelatują przez głowę, nie pozostawiając po sobie żadnego, nawet najmniejszego śladu! ona nie mogła się już kompletnie na niczym skupić, zastanawiając się właśnie, czy nie zapisać się na aerobic albo co.

jaka głupia :d.
- nie, nhie jest - odpowiedział z naciskiem i trochę się wkurwił więc wstał i podszedł do okna, by patrzeć teraz na panoramę zachodniego paryża. nie odwracając się w jej stronę dodał - nie może być tak, że teraz będziesz się źle czuła anne. to, że ostatnim razem nam nie wyszło, bo skupienie się na seksie w pewnych sytuacjach jest trudniejsze niż ci się wydaje, nie znaczy że już mi się nie podobasz. przeciwnie, uważam, że jesteś najpiękniejszą i najbardziej pociągającą dziewczyną na całym świecie.

- aha - mruknęła, przewracając kolejną stronę, ale zaraz stwierdziła, że to jest bez sensu, no wiesz, to, że go tak wymija i w ogóle, więc zatrzasnęła książkę, oparła głowę wygodnie o kanapę i przymknęła oczy. - no to, jeśli mogę wiedzieć, o czym myślałeś, kiedy nie mogłeś się skupić? - była pewna, że o carine, tak tak, na pewno o niej.
xdxd

- to bardziej skomplikowane niż mi się wydaje. w każdym razie chodzi o to, że moja matka i ojciec robia razem film. mieli robic tylko ten film, a wychodzi na to, że oni znow sa razem, a to dosyc chujowe jeśli wziąć pod uwagę, ze nie odzywała się całe piętnaścxie lat - odpowiedział, odwwracając się znów w stronę anne i uśmiechając koślawo, bo cała ta sprawa ojciec plus matka sprawiała, że stawały mu włosy na rękach.

- no to świetnie, że mówimy sobie wszystko - prychnęła, wstając już teraz i wędrując do korytarza, by w swojej kurtce doszukać się paczki fajek i zapalniczki. poczuła się teraz absolutnie beznadziejnie, że breth jej o niczym nie mówił, a to z kolei musiało przekładać się na seks! tak więc po chwili znalazła się na balkonie, gdzie oparła się tyłkiem o barierkę i zapaliła, mając kompletnie w dupie to, że miała nie palić. ojć?

przewrócił ciężko oczami, ale nie chciał iść i się na nią wydrzeć, bo zachowywała się w tym momencie jak dziecko, więc po prostu został w salonie. on sam jeszcze nie wiedział o co w tym wszystkim chodzi, ta cała sytuacja z rodzicami, a ona wymagała od niego żeby jej opowiadał. no cóż i stał tak jak ta ciota ; )

anne to tylko anne. w zasadzie anne jest mną, więc jest niedojrzała psychicznie, a ktualnie to już w ogóle nie myślała trzeźwo. nawet cieszyła się z tego, że do niej nie przyszedł, chociaż pragnęła się do niego przytulić każdą cząsteczką swojej skołatanej duszy. czuła się jakoś tak beznadziejnie z tym wszystkim, jkaby nie potrzebna ;c. zaciągnęła się mocno, by teraz strzepać popiół z papierosa komuś na głowę.

a breth najzwyczajniej w świecie poszedł do kuchni, by przygotować tam stos kanapek, z którymi umieścił się na kanapie w salonie i oglądał jakiś talk-show, czy coś w tym rodzaju. albo może bbc, gdzie mówili o wypadku samolotu w jukej.

czasem NAWET ja oglądam bbc! kiedy stwierdziła, że jest jej zimno, smutno i źle, wróciła do środka, przemarznięta plus śmierdząca fajkami, żałując, że zapaliła. opanowała się, by nie westchnąć ciężko, spojrzała na kanapki, dopiero teraz stwierdzając, że jest zajebiście głodna. potem spojrzała na bretha, który najwyraźniej postanowił udawać, że jej nie ma. okej, w porządku, nie będzie się narzucać, pochyliła się więc nad ławą, by wziąć swój podręcznik i zapaść się poraz trzeci już w fotel z nietęgą miną.

więc milczeli ; )

anne właśnie wyszła spod prysznica, przemaszerowała w samym ręczniku, białym, miękkim oraz jej ulubionym ze wszystkich ręczników brethana, przez całe mieszkanie, by teraz wejść do sypialni, pochylić się nad ostatnią szufladą komody, w której trzymała swoją bieliznę, otworzyć ją i wyjąć białe, skromne figi, bezszwowe, bo to ważne, żeby nie odciskały się na tyłku potem ani nic! czuła się koszmarnie, po prostu ko szmar nie, a w dodatku było jej zimno, co objawiło się gęsią skórką. rzuciła ręcznik na łóżko, zostając teraz całkiem naga, by przysiąść na skraju łóżka i włożyć figi, niespecjalnie kłopocząc się tym czy b wejdzie w tym momencie do sypialni czy też nie i tak czuła się aseksualna... ;q

a breth już miał to gdzieś, skoro ona nie chciała się do niego odzywać, po tym jak ją przeprosił, to on też postanowił chociaż raz nie ustąpić. siedział sobie w kuchni i przeglądał jakieś książki, bo uczył się na kolokwium. nawet całkiem dobrze mu to wychodziło.

wciągnęła na siebie koszulkę nocną, również białą, a biały to symbol niewinności! sama koszulka nie była niewinna aż tak bardzo, bo sięgała ledwie do ud i w ogóle, dlatego też anne pozwoliła sobie ubrać duży i ciepły brethowy szlafrok, bo swój zostawiła w domu. przyszła do kuchni, by stanąć gdzieś za nim, ułożyć mu ręce na ramionach i delikatnie musnąć jego kark spierzchniętymi wargami.
- nie kłóćmy się już - szepnęła, masując teraz jego ramionka i zastanawiając się, jaka będzie jego reakcja.

powiedział żeby się odczepiła :d. żartuję, bo słucham fajnych piosenek. odprężył się nieco, cały już się denerwował na samą myśl że może nie będą się do siebie odzywać przez następny tydzień.
- no, nie kłóćmy się - powiedział w końcu, odkładając książke na stół. w zasadzie, to nawet się uśmiechnął, obkręcając głowę do tyłu. przyciągnął anne do siebie, by posadzić na prawym kolanie i przytulić mocno.

z uczuciem kaienia opadającego z jej biednego, skołatanego i zakompleksionego serduszka, chłonęła jego ciepło, zapach, oddech, dotyk i ogólnie jego całego, oplatając jego szyję rękoma. odchyliła głowę trochę w tył, by spojrzeć mu prosto w oczy.
- na miłość boską, breth, chcę, żebyś mówił mi o wszystkim, a nie dusił się z tym sam - stwierdziła i powiedziała to jakoś tak z naciskiem. pogłaskała go czule po policzku, nie odwracając wzroku.

- ale ja sobie z tym naprawdę radzę, skarbie - odpowiedział, co było gówno prawdą, bo wcale sobie nie radził, ale wiedział, że odwiedzenie grobów rodziców anne było dla niej ciężkie, więc nie chciał jej zawalać jakimiś bezsensownymi rozgrywkami jego rodziny. tymczasem przysuną ją bardziej do siebie i pocałował płytko w nos.

- breth, to, że zgrywasz na twardziela, wcale nic takiego nie oznacza - powiedziała poważnie, układając dłonie płasko na jego klatce piersiowej. - już wystarczy mi sam fakt, że to przekłada się na seks. poza tym, chcę przy tobie być, chcę cię wspierać - przeczesała jego włosy palcami lewej ręki, jak romantycznie, ach.

- ale co mam ci powiedziec? ze wkurwia mnie to, ze matka pojawila sie po pietnastu latach i udaje, ze jest okej? a ojciec stracil dla niej glowe, zostawil nawet karen, swoja byla, calkiem sama z dzieckiem - pokrecil glowa, bo wcale nie umial tego zrozumiec, nic mu sie nie chcialo, nawet sama obecnosc anne byla malo zadawalajaca.

- no tak, choćby właśnie to - skinęła głową, siląc się na spokój, bo mówił to jakimś takim dziwnym tonem, ale to pominęła, a przynajmniej postarała się pominąć. - ja ci mówię wszystko i to chyba raczej nie kwestia tego, że jestem słaba, tylko dlatego, że wiem, że mnie rozumiesz.

i poszli spać ; d

okej, więc brethan wrócił z uczelni, raczej zmęczony, ale już mniej przygnębiony bo kupił sobie watę cukrową i teraz był strasznie słodki.

anne właśnie, hm, czytała jakąś lekturę szkolną, leżąc w łóżku w brethanowej koszulce i jakichś miłych stringach. nie usłyszała, że przyszedł, toteż jedynie przewróciła stronę i zagłębiła się w jakimś nudnym dramacie, co chwilę odgarniając włosy z twarzy, bo jej zasłaniały widok.

a breth, zdjąwszy buty, odszukał anne, no i znalazł w sypialni, skoro tak mówisz. uśmiechnął się sennie i rzucił na łóżko obok niej, układając rękę na jej udach.
- ale jestem padnięty.
gdybym ja czuła się aseksualnie, to bynajmniej bym nie chodziła w stringach, tylko zabarykadowała się w kombinezon.

no tak, ale ona była sama w domu i nie sądziła, że przyjdzie tak szybko, tak więc teraz ukryła się za swoją ksiązką, sztywniejąc i udała, że musi zmienić pozycję, tym samym otulając się kołdrą i strącając tą rękę ze swojego uda, do którego ostatnio miała mnóstwo zarzutów.
- taaak? a ja jestem wkurwiona na referat z historii.

- dlaczego? - zapytał. on chętnie by taki referat za nią napisał, historia należała do jego ulubionych przedmiotów, toteż zaraz się zaoferował, dodając - jestem głodny. mamy coś jeszcze w lodówce, czy mogę raczej zapomnieć?
podrapał sie po policzku, podejście numer dwa i oparł swój szorstki policzek o jej gładki, zapomniał się dzis ogolić, sori.

- hm, obawiam się, że stoi tam tylko ser, żyjący własnym życiem... - powiedziała po chwili zastanowienia, udając teraz, że musi koniecznie poprawić włosy i tym samym odsuwając się od niego znów, bo po prostu nie potrafiła ścierpieć jego dotyku. chodziła cały dzień strasznie sremowana przed tym, co będzie się teraz z nią działo w łóżku, a tu proszę, okazuje się, że chyba naprawdę ma teraz kompleksy. - a referat, hm, jasne, potem ci powiem, o czym.

podejście trzecie - ostatnie.
nachylił się, by pocałować anne w dolną wargę. wybaczmy mu, ale był dziś cholernie napalony i sam nie wiedzial dlaczego. może dlatego, że jego penisek domagał się seksu :c.

- breth, jezu, daj mi dokończyć rozdział - powiedziała, odwracając głowę. biedny breth i biedna anne. jakby skuliła się aż w sobie, bojąc się jego reakcji, a przy tym też po części starając się jej przewidzieć. najfajniejsze było to, że ta książka nie była podzielona na rozdziały.

- skonczyć rozdzial, tak? - podniosl sie z lozka, jak na zawolanie i poprawil wygniecione polo diesela - w porządku, to ja wychodzę, nie będę księżniczce przeszkadzał, sorry, że w ogóle zakłóciłem twój spokój, madame.
spojrzał na nią gniewnie i poszedł do przedpokoju zakładać buty.

- ja pierdolę - mruknęła pod nosem, już kompletnie nie wiedząc teraz, co ze sobą ma zrobić, z tego wszystkiego tylko rzuciła ksiązką o ścianę, by spadła z hukiem na podłogę i wypuściła powietrze ze świstem, by strącić z siebie kołdrę i pójść za nim, czując się naprawdę ŹLE, kiedy tak miała odsłonięte uda. - breth, przestań się zachowywać jak rozpieszczony dzieciak.

powiedział, że ma to gdzies i poszedł : )