-Hm, wyjściem? Tak przynajmniej mi się zdaje. - Rozbawiony Leonce uniósł brew, przyglądając się profilowi Vi. Kogoś mu przypominała, ale prawdę mówiąc nie sądził, że ją zna. Takie małe, fałszywe i przebiegłe deja vu. Zdarza się, nie?

- Ty się ze mnie śmiejesz! - powiedziała z udawanym fochem - A ja się zgubiłam w tym pierdzielonym ZOO! No zobacz jak już zmarzłam!- dotknęła jego twarzy swoimi dłońmi, które jeszcze chwilę wcześniej znajdowały się w fioletowych skórkowych rękawiczkach od Diora. Chwilę później zaczęła myśleć. - yyyy.. nie powinnam była, nawet się nie znamy. - posłała mu ujmujący uśmiech no 5.

-Tam przy wejsciu dają mapki. Albo mi się przywidziało. - Zmarszczył zacne czoło. - Raczej mi się przywidziało. - Wybaczam - dodał, odwzajemniając uśmiech, może nie tak ujmujący, ale.. no, prawie! - I polecam się na przyszłość. O każdej porze dnia, o!

- Tylko dnia? - pochwyciła w lot i jej się flirtu zachciało.

-Co do nocy, to ewentualnie w łikendy. Jestem pilnym studencikiem i ciągle się uczę. - Jasne, nawet jego mama ostatnio przestała w to wierzyć, jednakże wypiął dumnie klacisze piersiowe, od małpiego tudzież gorylego poklepania się w nią pięści jednak zrezygnował. Całe szczęście.

Przyjrzała mu się wnikliwie.
- Ciekawe. Cóż studiujesz, nieznajomy?- spytała wciąż nie mając zamiaru się przedstawiać. - O, pardon, czegóż się uczysz?- cała sytuacja ją śmieszyła, bo nie wyglądał na grzecznego chłopca.

-Życia się uczę - odrzekł prawie że filozoficznie i zupełnie niechcący. W gruncie rzeczy co do filozofii to miał w sobie tylko pełno nawalonego epikureistycznego szitu, a tak to nie wyznawał nic szczególnego i żadnych filozofów bronić zamiaru nie miał w jakichś dyskusjach, bo i nie interesował się, no, ale zaplątałam trochę się w zeznaniach. - A panna? Pani? Wdowa? - Uniósł prawy kącik ust. Świnia, śmiać się z wdów!

- Panna. -powiedziała z wyższością, bo z panien się nie śmiał. - Ponoć tez studiuję, choć mam coraz większą ochotę rzucić w cholerę to gówno. Nie idzie mi ostatnio.- powiedziała zagadkowo. - Jak się WaćPan zowiesz? - spytała nagle, bardzo możliwe, że tylko dlatego, że był niezły.

-Leonce. Znasz Perreta? - On nie znał, ale często mu o nim mówili. Haha. A tak serio to wyciągnął dłoń, którą w kącie prostym na plecach oparł, tak no wiesz, i ukłonił się nisko, aczkolwiek nie po stopy aż, bo i po co tak. - Ja nie. Co studiujesz, dziewczyno?

- Violet. A tego Perera, czy jak mutam nie znam. -powiedziała. - Dziennikarstwo.

-Wszyscy są na dziennikartswie. - Skrzywił się, poruszony jej nieoryginalnością. Prawdę mówiąć wcale Leonca nie popieram. - I na psychologii. Nuda!

- A na czym Ty jesteś? - zadała podchwytliwe pytanie - To na pewno mało nudny i strasznie kreatywny kierunek, prawda? - odbiła piłkę, bo była złośnicą, o! - A psychologia jest ciekawa.- Zagryzła dolną wargę.

-Ochrona dóbr kultury. - Nie to, żeby bywał na wykładach. Wydobył z kieszeni jakiegoś nędznego ojrocenta i podrzucał, nucąc pod nosem, przerwał jednak, żeby zapytać. - Paryzanka? - czyli jee, podstawowe pytanie.

- Od trzech lat.- roześmiała się.- Chodź na gorąca czekoladę! - tupnęła nogą

Powiedzial, ze okej, ale kiedy indziej, dal jej swoj numer i uciekl.

Poleciała za nim bo szedł do wyjscia, a potem to juz prosto do domu pojechała.Taxówką ofcourse.