- oh, zaraz popadnę w jakiś samozachwyt, gorzej jak się twój pan profesor shinya masako, czy inny jakiś, dowie, że ten pewien młodzieniec umie tylko po japońsku sajgonki - wzruszył ramionami, bo to mogłaby być dość śmieszne jakby nagle zaczął go pytać z japońskiej gramatyki i stawiania specjalnych liter - w weekend, powiadasz? - w weekend miał jechać do rodziców! trudno, nie pojedzie. ja zw.

okej.
- cicho, będę cię kryła, że masz zapalenie gardła, i wiesz, po prostu, może się nie połapie. czy coś. a i tak ja będę wszystko załatwiać. wieczorami możemy chodzić na jakieś kolacje, czy coś tam, nie wiem, do kina, raczej nie, w końcu wszystko tam jest po japońsku, może trafimy jakiś film z napisami angielskimi, czy coś. chyba, że bardziej będziemy zajmować się sobą, niż filmami. zaśmiała się cicho. a potem uśmiechnęła.

roześmiał się dość przyjemnie rozpinając swój płaszcz i rozwiązując szalik, jakiś ładny. nie wiem jaki kolor, ale płaszcz był szary, bo ostatnio mam fazę na facetów w szarym płaszczy i czarnym szaliku.
- możemy ogólnie tam się bardziej zajmować sobą gdzieś w pokoju, ale wątpie, żeby twoi wykładowcy byli w tego zadowoleni - uniósł lekko brew uśmiechając się jednokącikowo! bajerancko.

- a co moi wykładowcy mają do mojego życia seksualnego, i tym bardziej prywatnego, hm ? zapytała z nienagannym uśmiechem, i upiła kawy, dzisiaj to jej dawało jakiego takiego kopa energetycznego, uhu. ogólnie ostatnio miała w sobie, chyba za dużo energii, to chyba przez to, że zaczęła jeść w miarę normalnie, co już powoli zauważyła, nawet stając na wadze dzisiaj rano, okazało się, że teraz już idzie w dobrym kierunku, do wagi prawidłowej. o. i się z tego cieszyła niezmiernie.

- mogą stwierdzić, że demoralizuję taką doskonałą uczennice i robie z niej jakiegoś degenerata, który będzie myślał tylko o seksie - zrobił na twarzy jakiś grymas, nawet przyjemny, co nie oznacza, że zawsze będzie musiał w nim chodzić na mordzie. przesiadł się jedno krzesło bliżej niej, bo siedział na przeciwko tak sobie myślę. i pocałował ją lekko w dolną wargę, obejmując w talii i przysuwając do siebie - demoralizację czas zacząć - uśmiechnął się całkeim przyjemnie.

zaśmiała się miło i pocałowała go w sam środek ust, tak miło i przyjemnie. - to możesz ją tak stosować przez cały czas, wiesz ? wyszeptała mu to do ucha, i teraz pewnie, zwrócili na siebie uwagę, tak, tak. cóż, pewnie jakaś babcia, zaraz ją zacznie prać torebką, albo jego, że demoralizują młodzież, która przychodzi tutaj na kawę. ale przepraszam, oni byli już dorośli , poza tym, byli parę, i mieli prawo, prawda ? prawda. no właśnie. - a ty, co powiedziałeś swoim wykładowcom ? zapytała i pocałowała go w dolną wargę.

dobrze, że w około nie było żadnej starszej pani z wnuczkiem, osiemnastoletnim, z kacem najlepiej. wtedy śmiesznie by to wyglądało jeśli chodzi o demoralizowanie go przez tylko całującą się parę. hm, no taak.
- mówiłem, ale mam wszystko zaliczone, machneli na to ręką, gadali coś tylko, żebym wszystko uzupełniał, znaczy wiesz - machnął wolną ręką uśmiechając się - heej, masz dziś dobry humor, to dobrze - pocałował ją w skroń, panując jeszcze nad sobą, jakoś!

- no ja mam nadzieję, że wszystko uzupełnisz, nie chcę, żebyś przez mnie miał jakiekolwiek braki, hm. uśmiechnęła się, unosząc jeden kącik ust do góry, co wyszło bardzo bardzo seksownie, hm, nawet dzisiaj pomyślała, ze ma szczęście, że ma takiego kogoś, jak paolo. a poznali się prze muzeum, jak rozmawiał z jakąś hm, leną ? o ile pamiętam, z resztą nie ważne, xd. - mam, i ostatnio wiesz, hm, moja waga wróciła do normy. powiedziała z uśmiechem, no, tak, była z siebie zadowolona, tak, że aż położyła mu rękę na kolanie, z rozmachu.

- ejj, to doobrze - ucieszył się, serio. bo nie chciał, żeby znów wylądowała gdzieś w szpitalu, albo u psychologa z jakimiś problemami. z drugiej strony, ona miała jego, żeby go nimi obciążać. bo on sobie z nimi poradzi. wracając do tematu poznania się on nie wiedział, że tak to się wszystko potoczy. znaczy, że spotkali się gdzies przez muzeum, gdzie przyczepiła się do niego jakaś dziewczyna, której imienia nie pamiętał, bo nie ma po co! w zasadzie to miłe, że wtedy do niej podszedł. no i się zdarzyło, jak zdarzyło.

ale to w pewien sposób nawet romantyczne i miłe, i nawet zabawne, ale zawsze dobrze wspominała ten dzień. oparła głowę na jego ramieniu i teraz przyglądała się jakiejś szczęśliwej parze staruszków, którzy właśnie, chyba świętowali sobie jakąś fajną rocznicę, tak, tak, po prostu przy kawie, i rozmawiali w najlepsze, nie wiem, chyba o ich życiu i z tego co usłyszała, o wnukach. i o córce i o synach, i pomyślała, że ona też tak kiedyś by mogła. hm, marzyła czasami o spokojnej starości, na prawdę. mimowolnie się do siebie uśmiechnęła.

w jego głowie kiedyś zaistniał jakiś szatański plan kupienia sobie domku w szkocji, na starość! ale on jest naiwny czasem, oferta była fajnie napisana i ładne zdjęcia były. za młody był na takie sprawy.
- nie podsłuchuj - roześmiał się, widząc des skupionej na oglądaniu i słuchaniu staruszków obok nich. wątpił, żeby chciała być już stara i kawał życia za sobą, chodź czasem to się przyjade, ale na pewno nie w jej wieku i nie powinna sobie psuć humoru takimi sprawami.

- ej, akurat mówią jak zrobić ciasto wiśniowe, no. roześmiała się, i spojrzała na niego. - hm, idziemy do domy, czy masz jeszcze coś dzisiaj do załatwienia na mieście ? albo gdziekolwiek ? zapytała i teraz już chyba wróciła do normalnej pozycji, kark ja zaczął boleć, i przydał by jej się jakiś masaż, na przykład w wykonaniu paola, no, tak tak. było by całkiem miło. i przyjemnie też. zapewne.

spojrzał na zegarek na ścianie jakiś, a potem na swojej ręcę jakiś bajerancki rolex, na pewno już.
- hm, wiesz, muszę coś załatwić - pokiwał głową i pocałował ją w środek ust, miał coś tam na uczeli, a potem kolega coś chciał, pewnie znów pójdzie kupować płyty, wróci normalnie do domu, już po wcześniejszych wydarzeniach. powiedział jeszcze, że będzie w domu wieczorem i sobie poszedł, bo ja muszę pisać wypracowanie z polskiego. sux.

i ona też poszła, no tak, hm. zapewne do domu, po notatki, dzisiaj będzie też wieczorem, do 10 ma wykłady, jezu, znowu. i tak w kółko. uh.

z mega dużym latte erin siedziała przy stoliku w kąciku, pod głośnikiem, z którego leciała jakaś smętna, acz przyjemna piosenka po francusku, i uczyła się do historii, co jej niespecjalnie szło, bo była mniej więcej tak samo mądra z historii, jak ja, chociaż pewnie lepsza.
w zasadzie to rozglądała się też za fajnymi chłopcami (takimi co siedzą w starbaksach i piszą wiersze, pozdro historia kopciuszka) i raz po raz zerkała na ekranik swojego ajfona, który leżał na stoliczku, by sprawdzić, czy winston albo ktokolwiek napisał. ale nie :c

a titi razem ze swoim telefonem, który wcale nie był ajfo, weszła do starbaksa. głośno opierdalała koleżankę, za to, że nie było jej wczoraj, kiedy titi poszła po notatki.
- espresso - rzuciła do kelnera i zajęła się dalszą rozmową. opadla przy jednym ze stolików, nie zauważając, że siedzi tam erin. okej, nie była ślepa, ale rozdrażniona, tak myślę.

erin za to zauważyła tą na N, gdyż trudno było jej nie zauważyć, bo jej włosy lśniły w świetle żarówek niczym najprawdziwsze złoto. i to nie tak, że erin się w niej zakochała, chyba po prostu zazdrościła jej tych włosów, bo sama miała nie-wiem-jakie i trochę rozczochrane, bo zapomniała szczotki.
tak czy inaczej, upiła łyk swojej kawy, która nie była już wcale gorąca i odchrząknęła, gdyż nie umiała nawiązywać rozmowy i tak dalej, bo była nieśmiałym króliczkiem.

nefretiti natomiast rzuciła telefon na stół i zaczęła energicznie mieszać swoją kawę. dopiero kiedy upiła łyczek, dostrzegła erin.
- aaah, sory. czekasz na kogoś? - zapytała, odgarniając włosy na bok, to znaczy na ramiona. robiła to jakos tak instynktownie, z przyzwyczajenia - nie zauważyłam cię.

- taa, przyzwyczaiłam się do tego.. - mruknęła trochę bardziej do siebie, niż do niej, lecz potem uśmiechnęła się w stronę dziewczyny i odsunęła nieco na bok swoje skrzętne notatki. - na nikogo nie czekam, w zasadzie tylko się.. hm, tak tylko siedziałam, kawa już wystygła i tak dalej. jestem erin - przedstawiła się, odgarnąwszy włosy za ucho.

- titi. to znaczy na imię mam nefretiti, ale niespecjalnie przepadam za tym imieniem. czego się tam uczysz? - spojrzała na jedną z kartek i dostrzegła kilka dat - uuuh, historia. pisałam egzamin z historii na koniec liceum, a i tak mi się nie przydaję. w zasadzie jestem w paryżu tylko na jakiś czas, wymiana studencka. studiuję stosunki międzynarodowe i ich zdaniem, wymiany są konieczne. hm, jeśli za dużo mówię, to po prostu powiedz - uśmiechnęła się jednokącikowo i rozłączyła dzwoniącą koleżankę. nie miała ochoty więcej się wkurzać

stosunki międzynarodowe to chujowy kierunek, michał jest na stosunkach :c.......
- to w zasadzie ciekawe imię - stwierdziła. ona pewnie by sobie wymyśliła jakieś inne, znaczy zmieniłaby, gdy tylko nadarzyłaby się taka okazja. - nigdy nie wiedziałam o co chodzi w tych całych stosunkach międzynarodowych, co można potem robić? - spytała i założyła nogę na nogę, przy okazji obijając kolanko o stoliczek :c

- ekspert w ośrodkach analiz politycznych,
analityk i specjalista w administracji państwowej i samorządowej oraz instytucjach pozarządowych,
doradca polityczny,
organizator spotkań publicznych,
specjalista do kontaktów z zagranicznymi instytucjami, organizacjami,
specjalista w dziedzinie dyplomacji,
dziennikarz piszący o bieżących wydarzeniach na świecie w środkach masowego przekazu – prasie, radiu, telewizji. - odpowiedziała :ddd.

- ahaa - pokiwała głową, stwierdzając, że może zamiast na prawo, powinna iść na stosunki międzynarodowe i potem mogłaby zostać organizatorem spotkań publicznych, na przykład. - to w zasadzie nie tak źle, sądziłam, że nie ma po tym aż takich możliwości. - ładny szaliczek czy coś tam ona ma na awatarze twoja

- jasne, ale to przecież nieważne. strasznie się wkurwiłam kiedy mnie tutaj przenieśli, znam w paryżu jedynie mojego byłego faceta, ale w koncu wylądowałam w jego mieszkaniu - przewróciła oczami i dopiła kawę. podrapała się nawet po karku, wszystko ją dzis bolalo tobi strasznie się kręcił w nocy.

- mieszkasz ze swoim byłym? - uniosła obie brwi. erin z pewnością by nigdy do czegoś takiego nie dopuściła, ona w zasadzie niespecjalnie chciałaby mieszkać z jakimkolwiek facetem, bo bała się tych porozrzucanych po mieszkaniu bokserek i całej reszty. poza tym była trochę zdziecinniała i jeszcze do czegoś takiego nie dorosła, a przynajmniej do tego chciała ją przekonać matka. chociaż nie, chyba raczej ojciec, bo ona mieszka z tatą chyba. ale to wszystko nie znaczyło, że erin jest żelazną dziewicą czy innym magicznym stworzeniem!

- aha, tak. jego praktycznie nie ma w domu, a jeśli już jest to nie wracamy do przeszłości. poza tym staramy się na siebie nie wpadać, serio - uśmiechnęła się delikatnie i poprawiła cukiernicę na stole.

- czyli w zasadzie jesteście, czy też staracie się być, dla siebie zwykłymi współlokatorami, tak? uważam, że to godne podziwu, ja bym nie potrafiła tak łatwo zapomnieć o przeszłości, pewnie płakałabym po nocach i chodziła z wiecznie podkrążonymi oczyma - uśmiechnęła się, zapominając całkiem o tym, że miała w chuj dużo dat do nauczenia.

- hm, powiedzmy, ze wcale nie jest mi łatwo. w zasadzie tobi był jedynym facetem, na którym mi zależało, ale mnie zdradził. nie potrafilabym mu teraz tak zaufać, dlatego wolę nie poruszać tematów przeszłości - wzruszyła ramionami i spojrzała na zegarek na komórce.