pielęgniarka barbara chętnie omówi przypadek twojego narzeczone zostawionego w gabinecie ;3

mimo, iż oddział ginekologii z lekarze karlosem plus lekarzem wiesią, w tym momencie muszę pozdrowić sandrę, należy do moich ulubionych, muszę zacząć tutaj. sebastien i tiiu przyszli, a w zasadzie to sebek ledwo się poruszał, co próbował ukryć pod kamiennym wyrazem twarzy, nie chciał bardziej martwić jego biednej, małej t! podeszli do pielęgniarki barbary, ale chyba sebek nie mógł nic z siebie wydusić, bo zbytnio skupiał się na bólu.

tiiu natomiast wdała się w rozmowę z pielęgniarką, wyjaśniając jej co dolega sebowi, jednocześnie podtrzymując go w obawie, że mógłby spieprzyć się na ziemię, tak niepewnie stał na nogach, chociaż pytany ciągle zapewniał ją jakoby czuł się wspaniale i nic go nie bolało. w każdym razie pielęgniarka uśmiechnęła się sztucznie i kazała im czekać na lekarza, który aktualnie ma przerwę na późną kolację. wkurzona tiiu zawołała za nią, że pewnie przyjęliby go wcześniej gdyby był sam i pielęgniarka barbara mogła go potem przelecieć. zaczerwieniła się, barbara, po czubki uszu i mamrocząc coś pod nosem zniknęła za zakrętem. a tiiu i seb wylądowali na plastikowych krzesełkach.
-wytrzymasz? - zapytała cicho patrząc na jego bladą twarz.

kiedy siedział, było mu łatwiej, a przynajmniej nie odczuwał tak silnego bólu. kiedy będzie w porządku będzie musiał jej bardzo, bardzo, bardzo podziękować, może serio pójdzie kupić tę bransoletkę, chociaż jeszcze nie wiedział, że tiiu zostawiła na pastwę wcale nie losu, a pastwę dymitra. to było dla niego ciężkie, tylko sama już nie wiem, czy to, że go bolało, czy to, że musiał się ktoś nim zajmować. był przyzwyczajony do tego, że to on się opiekuje tymi jedenastoma siostrami plus bratem, kiedy ojciec zapija się w najlepsze.
- jasne, że wytrzymam - uśmiechnął się jakoś tak, blado? ale nie mdlał, na szczęście.

dzięki bogu, bo tiiumowa chyba by ześwirowała. jej mini awantura chyba jednak przyniosła korzyści, bo zza rogu jak żubr wyszedł lekarz w białym kitlu i bynajmniej nie był to karlos latynos w asyście bezimiennej pielęgniarki, pozdro natalie. tiiu poklepała seba po kolanie i powiedziała, że zaczeka tutaj. tymczasem uprzejmy stosunkowo młody lekarz zaprosił go do gabinetu.

nie znam się na wyciąganiu kul z ciała ludzi, więc napiszę, że to trochę trwało, bo to były duże szczypce? czy strzypce? xd szczypce, szczypce! i właśnie one wyciągnęły niedużą kulkę z jego prawego barku. ale sebek był facetem, więc zacisnął usta i wcale się nie wydzierał na cały szpital. okej, nawet nie pisnął. jego rana została opatrzona, podziękował, sebek PODZIĘKOWAŁ, to coś całkiem nowego, lekarzowi, by teraz wyjść na korytarz z nikłym uśmiechem. czuł się i tak nieco osłabiony, ale stał jak jakiś wielki herkules, uśmiechając się trochę do tiiu, trochę do pielęgniarki barbary.

fuj, fuj. wyciąganie szczypcami? w ogóle przeczytałam skrzypcami, ale dobra xd. o! ja wiem, na filmie z kostnerem kewinem zresztą bodygard z wytnij hjuston bodaj, kiedy dostał w bark miał rąsię na temblaku, nie wiem po chuj ale pamiętam że miał.
eniłej, tiiu obrzucając barbarę jakimś śmiesznym spojrzeniem, mówiącym 'to mój mężczyzna, łapki przy sobie', podeszła do seba i przesunęła dłoń z jego drapiącego policzka na szyję i wspiąwszy się na palce, pocałowała go milutko, mówiąc że był dzielnym sebkiem. to tak słodko brzmi.
-wracamy do domu?

- wracamy - uśmiechnął się i zacznę!

okej, wiec sebastien w tym momencie, przyjechal zdjac gips i to tyle, bo jest dym serio.

no to czekała obok, co nie

okej, to tajm, w którym się naprawiamy. sebastien wyszedł z pokoju obok, całkiem zadowolony z życia. uśmiechnął się nawet do pielęgniarki w recepcji, by chwilę później ukucnąć przy tiiu i pocałować ją mniej więcej w krocze.
- idziemy? - zapytał, unosząc obie brwi do góry i uśmiechając się łobuzersko.

no dobra, w normalnym świecie w życiu by nie ukucnął po zdjęciu gipsu, ale to paryskaelita tutaj wszystko może się zdarzyć tak więc tiiu zachichotała i podniosła się, zarzucając sebkowi ręce na szyję i mrucząc prosto w jego usta, nieświadoma że gdzieś tam leży daniel1!!! pocałowała go i poszli.